Ppolska.starec← UrzadnikВойти

IV SA/Wr 32/09

Административные суды2009-10-05
Номер дела
IV SA/Wr 32/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Дата решения
2009-10-05
Тип
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Судьи

Tadeusz KuczyńskiWanda Wiatkowska-IlkówLidia Serwiniowska

Резолютивная часть

*Sprostowano wyrok

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Świdnicy z dnia 28 marca 2003 r. nr VI/77/03 w przedmiocie zasad sprzedaży lokali mieszkalnych i użytkowych jako odrębnych nieruchomości, w budynkach mieszkalnych stanowiących własność Miasta Świdnicy postanawia sprostować oczywiste omyłki pisarskie zaistniałe w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 maja 2009 r., sygn. akt IV SA/Wr 32/09 w ten sposób, że: - na stronie 3, w wierszu 4 od góry, w miejsce wyrazu "przekazania" wpisać wyraz "pozbawienia"; - na stronie 4, w wierszu 8 od góry, po wyrazach "/tekst jednolity Dz. U. z 2001 r." wpisać "Nr 142"; - na stronie 5, w wierszach 10 i 11 od góry, wyraz "Rzeczpospolitej" zastąpić wyrazem "Rzeczypospolitej". UZASADNIENIE Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 23 kwietnia 2001 r., sygn. akt II SA 863/00 (LEX nr 75522) uznał, że błąd pisarski jest oczywistą omyłką, gdy jest widoczne, że wbrew zamierzeniu sądu doszło do niewłaściwego użycia wyrazu lub oczywiście mylnej jego pisowni albo widocznie niezamierzonego opuszczenia jednego lub więcej wyrazów. Oczywistość omyłki musi jednoznacznie wynikać z treści orzeczenia, w sposób pozwalający na jej rozpoznanie. Prostowane omyłki, w niniejszym uzasadnieniu wyroku, mają taki charakter, a zatem Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.