I SA/Gd 1126/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. i S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 września 2010 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2005 – 2006 postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 8 października 2010 r. M. i S. K. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 września 2010 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 6 lipca 2010 r. odmawiającą umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2005 – 2006, przy czym w/w skargę skarżący wnieśli z pominięciem właściwego organu – bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Dnia 19 października 2010 r. tutejszy Sąd przesłał skargę M. i S. K. Dyrektorowi Izby Skarbowej, za pośrednictwem którego przedmiotowa skarga powinna zostać wniesiona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. W takim przypadku, zgodnie z art. 53 § 1, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W każdym jednak przypadku, wnosząc skargę do Sądu Administracyjnego, pamiętać należy o wynikającym z treści przepisu art. 54 § 1 p.p.s.a. obowiązku wnoszenia skargi za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie skarżący wnieśli skargę decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z pominięciem tego organu, bezpośrednio do tutejszego Sądu. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i doktrynie poglądem badając terminowość wniesienia skargi, jak w opisanym przypadku, decydujące znaczenie ma nie data wniesienia skargi do Sądu, lecz data nadania skargi do organu, którego działanie lub bezczynność jest objęte skargą. Z akt sprawy (k. 12) wynika, że przedmiotowa skarga wraz z załącznikami została przesłana Dyrektorowi Izby Skarbowej dnia 19 października 2010 r., zaś termin do złożenia skargi z zachowaniem 30 dniowego terminu do jej wniesienia upływał 15 października 2010 r. Powyższe prowadzi do stwierdzenia, że skarga wniesiona została po upływie terminu. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd jest zobligowany odrzucić skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzucił skargę.