IV SA/Wa 1315/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędzia WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi G. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie zbierania i transportu odpadów 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżącej G. D. kwotę 474 (czterysta siedemdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Zaskarżoną do Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2008 r., którą cofnięto p. G. D. zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie transportu i zbierania odpadów udzielone decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. (zmienione decyzją z dnia [...] sierpnia 2006 r.), w części dotyczącej zbierania odpadów. W uzasadnieniu wskazano, iż pismem z dnia [...] marca 2008 r. Prezydent W. wezwał p. G. D. do zaniechania naruszeń ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz.U. z 2007 r. Nr 39, poz. 251 ze zm.). Wskazano w nim, iż zgodnie z ustawą, prowadzenie działalności w zakresie zbierania odpadów wymaga uzyskania zezwolenia, które wydaje się po uzyskaniu pozwolenia na użytkowanie obiektu lub po zakończeniu postępowania w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu w trybie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.). P. G. D. magazynowała zbierane odpady na działce przemysłowej nr [...] przy ul. [...] w W. Od dnia 1 stycznia 2008 r., działalność została przeniesiona na nowe miejsce, również przy ul. [...] lecz na inną działkę (hala przemysłowa na działkach nr ew. [...] i [...]). Kolegium wskazało, iż przepis art. 30 ust. 1 stanowi, iż pozwolenie na prowadzenie działalności m.in. w zakresie zbierania odpadów cofa się także, gdy posiadacz odpadów narusza przepisy ustawy. W rozpoznawanym przypadku posiadacz opadów działa niezgodnie z art. 28 ust. 1 i 10 ustawy, co stanowiło przesłankę do cofnięcia zezwolenia. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego p. G. D. sformułowała następujące zarzuty: art. 28 ust. 10 ustawy o odpadach stanowi wyłącznie przesłankę wydania zezwolenia - w rozpoznawanej sprawie decyzja została wydana a jej sanowanie nie może się odbyć poprzez cofniecie zezwolenia, w dniu wydania decyzji o zezwoleniu brak było wymagania, o którym mowa w art. 28 ust. 10 ustawy o odpadach. Sygn. akt IV SA/Wa 1315/09 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, odwołując się do argumentacji zawarte w zaskarżonej decyzji. Na rozprawie pełnomocnik skarżącej wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, naruszono, bowiem przepisy prawa materialnego, co miało wpływ na wynik sprawy. W sprawie nie są sporne pomiędzy stronami okoliczności faktyczne. Działalność w zakresie gromadzenia odpadów jest prowadzona w hali na terenie działek nr ew. [...] i [...], przy czym, niespełniony jest wymóg wynikający z art. 28 ust. 10 ustawy o odpadach w zakresie uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu lub zakończenia postępowania w sprawie zgłoszenia zmiany sposobu użytkowania obiektu. Prowadzenie działalności w hali nie stanowi naruszenia warunków zezwolenia gdyż nie określa ono szczegółowo obiektu, gdzie jest prowadzona działalność, lecz jedynie adres. Nie zależnie od oceny, czy wymaganie wskazane w art. 28 ust. 10 ustawy o odpadach rodzi bezpośrednie skutki dla podmiotu prowadzącego działalność w zakresie zbierania odpadów, gdy chodzi o warunki jej prowadzenia, czy też ma wyłącznie znaczenie, jako naterialnoprawna przesłanka udzielenia zezwolenia (jak to wywodzi Strona skarżąca), w pierwszym rzędzie wymaga rozważenia, czy obowiązek w tym zakresie (nie zależnie od jego charakteru) wiąże się z działalnością prowadzoną przez stronę Skarżącą. Przepis art. 28 ust. 10 ustawy o odpadach został wprowadzony ustawą z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 75, poz. 1458), a więc po wydaniu zezwolenia z 2003 (jego późniejsze zmiany dotyczyły wyłącznie objętej nim listy odpadów). Dokonane ustawą z 2005 roku zmiany ukształtowały nowy stan prawny. Jednak zamieszczone w niej przepisy przejściowe, odnośnie do zmian dokonanych w ustawie o odpadach, nie zawierają żadnych regulacji, z których wynikałby wymóg dostosowania działalności prowadzonej na podstawie dotychczasowych zezwoleń do nowych wymagań (np. poprzez obowiązek ponownego uzyskiwania zezwolenia po spełnieniu nowych warunków czy innych rozwiązań zastosowanych np., gdy chodzi o zezwolenia Sygn. akt IV SA/Wa 1315/09 wydawane na podstawie przepisów dotyczących utrzymania czystości i porządku w gminach - art. 10 ust. 3 noweli). W zarysowanym stanie prawnym brak jest podstaw do uznania, iż pomioty prowadzące działalność na podstawie dotychczasowych zezwoleń są zobligowane do dostosowania do nowych wymagań ustanowionych nowelą z 2005 roku. W tej sytuacji bezzasadne byłoby twierdzenie, iż prowadzenie działalności z naruszaniem nowo ustanowionych wymagań stanowić może podstawę do cofnięcia zezwolenia w myśl art. 30 ust. 1 ustawy o odpadach. Organ odwoławczy, pominął wskazane uwarunkowania, utrzymując w mocy wadliwą decyzję organu I. instancji w przedmiocie cofnięcia zezwolenia. Musiało to prowadzić do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie 145 § 1 pkt 1 lita ustawy - z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono w myśl art. 200 ustawy. Orzekając ponownie w sprawie, organ odwoławczy będzie miał na uwadze ocenę prawną zawartą w niniejszym wyroku.