IV SAB/Wr 533/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Radom, Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska, , po rozpoznaniu w Wydziale IV na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 28 października 2022 r. sprawy ze skargi K. B. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie zmiany prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 24 marca 2022 r. (adnotacja wpływu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu), skarżąca K. B. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu ze skargą na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wniosku skarżącej o zmianę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego. Skargę – bezpośrednio złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zamiast do organu – Sąd przekazał temu organowi, który otrzymał ją w dniu 5 kwietnia 2022 r. Skarżąca na poparcie skargi argumentowała, że Wojewoda wydał w dniu[...]. informację nr[...], na podstawie której przyznano świadczenie wychowawcze na trójkę dzieci, w tym Amelię, na okres od 1 czerwca 2021 r. do 31 maja 2022 r., tj. na okres zasiłkowy 2021/2022. Z uwagi na opiekę naprzemienną nad tym dzieckiem świadczenie nań zostało przyznane w kwocie 250 zł miesięcznie. W sierpniu 2021 r. skarżąca przedłożyła w Gminnym Ośrodku Pomocy Społecznej kopię postanowienia Sądu Rejonowego w B. z dnia [...] sygn. akt[...], w sprawie zniesienia opieki naprzemiennej nad wymienioną małoletnią. Kserokopia tego postanowienia została przekazania przez GOPS do Dolnośląskiego Urzędu Wrocławiu, celem zmiany decyzji w sprawie przyznanego świadczenia, lecz mimo upływu wielu miesięcy skarżąca nie otrzymała informacji w przedmiotowej sprawie. W odpowiedzi organ wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie. Podał, że w dniu 3 września 2021 r. przekazane mu zostało postanowienie Sądu Rejonowego w B. Wydział Rodzinny i Nieletnich, mocą którego ustalono, że miejscem zamieszkania małoletniej jest każdorazowe miejsce zamieszkania matki. W oparciu o to orzeczenie w dniu 23 lutego 2022 r. została wydana decyzja Wojewody Dolnośląskiego nr[....], którą zmieniono prawo do świadczenia wychowawczego rozstrzygniętego informacją Wojewody Dolnośląskiego nr [...] z dnia[...]. Organ podkreślił, że rozstrzygnięcie w sprawie nastąpiło zatem przed złożeniem skargi na przewlekłość organu, co w świetle uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 czerwca 2020 r. (sygn. akt II OPS 5/19) oznacza konieczność odrzucenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W ocenie Sądu, tego rodzaju przypadek występuje na gruncie niniejszej sprawy. Uwzględnić należy bowiem stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21, zgodnie z którym skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że ustanie przewlekłości postępowania, poprzez ostateczne zakończenie postępowania przez organ administracji, należy traktować jako brak przedmiotu zaskarżenia, skutkujący odrzuceniem skargi przez sąd administracyjny ze względu na jego niedopuszczalność z powodu braku przedmiotu zaskarżenia. Poparciem tego stanowiska jest również uchwała siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19). W tej uchwale przesądzono, że "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a." W powyższym świetle, w realiach niniejszej sprawy Sąd wskazuje, iż z akt wynika, że sprawa zainicjowana przez skarżącą została rozpoznana decyzją organu w dniu [...] nr [...]- zmieniającą prawo do świadczenia wychowawczego rozstrzygniętego informacją nr [...] z dnia [...] odnośnie do wymienionego dziecka. Na tle tej okoliczności uznać należy, że w rozpoznawanej sprawie zaistniał przypadek braku przedmiotu zaskarżenia. Skarga na przewlekłość postępowania została bowiem złożona po zakończeniu postępowania poprzez załatwienie żądania strony skarżącej, ten zaś fakt, zgodnie z przywołaną uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2022 r., czyni wniesioną skargę niedopuszczalną. Z tych względów Sąd orzekł o odrzuceniu skargi na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.