II SA/Wr 325/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Siedlecka po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 10 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. Ż. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lutego 2019 r. nr (...) w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE Pismem z dnia 12 marca 2019 r. skarżący S. Ż. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia (...) lutego 2019 r. nr (...) w przedmiocie odmowy podjęcia zawieszonego postępowania. Pismem z dnia 6 czerwca 2019 r. skarżący cofnął przedmiotową skargę. Pismem z dnia 5 września 2019 r. radca prawny ustanowiony z urzędu złożył do tutejszego sądu opinię prawną w przedmiocie celowości wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W uzasadnieniu profesjonalny pełnomocnik wskazał, że postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. nie narusza przepisów prawa materialnego oraz procesowego. W jego ocenie brak jest podstaw do wniesienia skargi na przedmiotowe postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, zważył co następuje: Na podstawie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej w skrócie: p.p.s.a.) Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu cofnięcie skargi nie wywoła żadnego ze skutków negatywnych zawartych przez ustawodawcę w art. 60 p.p.s.a., wobec czego Sąd uznał je za skuteczne. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.