II OSK 3221/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 30 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Skarbu Państwa - Prezydenta W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Skarbu Państwa - Prezydenta W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 3064/18 w sprawie ze skargi Skarbu Państwa - Prezydenta W. na decyzję Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 25 czerwca 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 3064/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarbu Państwa – Prezydenta W. (dalej również jako "skarżący") na decyzję Mazowieckiego Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2018 r. w przedmiocie nakazu wykonania określonych obowiązków z zakresu ochrony przeciwpożarowej. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Prezydent W., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Pełnomocnik strony skarżącej sformułował ponadto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek pełnomocnik powołał się na trudne do odwrócenia skutki związane z faktem, że przy braku precyzyjnie określonych w decyzjach zakresu nałożonych na stronę obowiązków ich wykonanie może być niewłaściwe i nie prowadzić, mimo poniesionych nakładów, do osiągnięcia celów związanych z zapewnieniem właściwej ochrony przeciwpożarowej, a ponadto wykona je podmiot, który nie powinien być zobowiązany do ich wykonania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest pogląd, że to na stronie skarżącej ciąży obowiązek udowodnienia, że w sprawie w której domaga się wstrzymania wykonania danego aktu występują przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. Naczelny Sad Administracyjny zgadza się w tym przypadku z twierdzeniem pełnomocnika strony skarżącej, że wykonanie nakazanych przez organ obowiązków, przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd administracyjny łączy się z niebezpieczeństwem powstania szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, z tego powodu, że w razie uwzględnienia skargi kasacyjnej może okazać się, że decyzja była wadliwa, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu, który istniał przed wykonaniem tej decyzji. Wykonanie prac przed prawomocnym rozpoznaniem sprawy przez sąd może sprawić, że w razie ewentualnego uwzględnienia skargi kasacyjnej, udzielona stronie ochrona sądowa może okazać się iluzoryczna. Istotnym elementem przy rozstrzygnięciu wniosku jest zawarty w skardze kasacyjnej zarzut braku precyzyjnego określenia zakresu nałożonych na stronę skarżącą obowiązków, jak również brak jasności co do ich adresata, bowiem ocenie sądu pozostawiono czy jest nim właściciel gruntu, na którym położony jest budynek czy też dzierżawca nieruchomości. Odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w tej sytuacji niweczyłaby cel instytucji wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a. jakim jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania skargi, w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom (zob. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2011 r., sygn. akt II OSK 476/11 oraz postanowienie o sygn. akt II OSK 1446/14). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wykonanie obowiązków wynikających z zaskarżonej decyzji mogłoby doprowadzić do sytuacji, w której strona skarżąca nie byłaby już zainteresowana merytorycznym rozpoznaniem skargi. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.