I GSK 841/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach Sędzia NSA Tadeusz Cysek (spr.) Sędzia del. WSA Dariusz Dudra Protokolant Dorota Gaj-Mizerska po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej S. Spółki z o.o. w S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. z dnia 28 lutego 2012 r. sygn. akt III SA/Lu 606/11 w sprawie ze skargi S. Spółki z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zmiany danych w zgłoszeniu celnym 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od S. Spółki z o.o. w S. na rzecz Dyrektora Izby Celnej w B. kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. wyrokiem z 28 lutego 2012 r., sygn. akt III SA/Lu 606/11 oddalił skargę S. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej: skarżąca Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. (dalej: organ II instancji, organ odwoławczy) z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia kodu CN towaru importowanego. Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] października 2010 r. w Oddziale Celnym w M. zgłoszono do procedury dopuszczenia do obrotu według dokumentu SAD nr [...], towar w postaci wyrobów walcowanych płaskich z żeliwa lub stali niestopowej o szerokości 600 mm lub większej, platerowane, powleczone lub pokryte, - malowane, lakierowane lub powleczone tworzywami sztucznymi, - pozostałe. W zgłoszeniu zaklasyfikowano towar do kodu Taric 7210 70 80 90. Importer do zgłoszenia celnego przestawił pozwolenie na przywóz z Rosji stali klasyfikowanej wg ww. kodu wydane w ramach nadzoru na podstawie Rozporządzenia Komisji (WE) Nr 76/2002 wprowadzającego uprzedni nadzór wspólnotowy nad niektórymi przywożonymi wyrobami z żelaza i stali objętymi traktatami 1-WWiS i WE, pochodzącymi z niektórych państw trzecich. W związku z powstałymi wątpliwościami co do prawidłowości zadeklarowanego przez stronę kodu Taric importowanego towaru, przeprowadzono kontrolę zgłoszenia celnego, w efekcie której Naczelnik Urzędu Celnego w B. (dalej: organ I instancji) decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. zmienił zapisy w zgłoszeniu celnym zawartym w dokumencie SAD nr [...] z dnia [...] października 2010 r. w polu 33 "kod towaru". Organ zaklasyfikował importowany towar do kodu Taric 7210 70 80 10. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że pismem z dnia [...] października 2010 r. Kierownik Oddziału Celnego w K. zwrócił się z prośbą do importera o uzyskanie od producenta informacji odnośnie rodzajów obróbki, jakim przedmiotowa stal była poddawana. Producent przedstawił etapy technologii wytwarzania przedmiotowej stali wskazując, że etapem produkcji jest pokrywanie powłoką polimerową, które wygląda następująco: docięta do odpowiednich wymiarów stal jest oczyszczana i następnie nanoszone jest pokrycie pasywacyjne, obustronny podkład i końcowe pokrycie (po obu stronach) trzema warstwami: warstwa wykończeniowa - złożony polimer (SP), warstwa ochronna - żywica epoksydowa (EP) oraz warstwa podkładowa - specjalny podkład adhezyjny (SA). Po pokryciu polimerem stal jest suszona i zwijana w rulony zgodnie z wymaganiami zamówienia i po zapakowaniu wysyłana. Organ I instancji wskazał, iż w Notach wyjaśniających HS do działu 72 Nomenklatury scalonej, obróbka powierzchniowa wykonywana jest w celu poprawienia własności lub wyglądu metalu, ochrony przed rdzą i korozją itp.; jeżeli w treści określonych pozycji nie powiedziano inaczej, tego rodzaju obróbka nie wpływa na klasyfikowanie wyrobu do danej pozycji. W Notach wyjaśniających do podpozycji pozycji 7210 podano, iż dla potrzeb podpozycji pozycji 7210, wyroby poddane więcej niż jednemu typowi pokrywania, powlekania lub platerowania powinny być klasyfikowane zgodnie z ostatnim procesem. Jednakże powierzchniowa obróbka chemiczna np. chromianowanie nie jest uważana za ostatni proces. Przedmiotowa blacha została poddana obróbkom powierzchniowym tj.: cynkowanie ogniowe (rodzaj obróbki powierzchniowej wymieniony w części (C) (2) punkt (d) (iv), jako jedna z technologii pokrywania metalem - metalizacji), pokrywanie tworzywem sztucznym (rodzaj obróbki powierzchniowej wymieniony w części (C) (2)) punkt (d) (v) - pokrywanie substancjami niemetalicznymi, np. emaliowanie, lakierowanie, malowanie, nadrukowywanie, pokrywanie ceramiką lub tworzywami sztucznymi). Konkludując organ wskazał, że zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej dla celów prawnych klasyfikacje towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów, oraz o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag zgodnie z pozostałymi regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Reguła 6 ORINS mówi natomiast, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających/powyższych reguł, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. W ocenie organu I instancji zgodnie z procesem technologicznym wytwarzania przedmiotowego towaru oraz w świetle reguł ORNIS towar winien być klasyfikowany do kodu CN/Taric 72107080 10. Stawka celna Erga Omnes dla importowanego towaru, sprowadzonego z Rosji wynosiła 0 %. Stosownie do powyższego zmiana klasyfikacji taryfowej nie wpłynęła na kwotę długu celnego należnego z tytułu importu towaru. Dyrektor Izby Celnej w B., po rozpoznaniu odwołania Spółki, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, iż kwestią sporną w sprawie było ustalenie prawidłowej klasyfikacji taryfowej importowanej stali. Spór dotyczył tego, czy w stosunku do importowanego towaru powinien być zastosowany kod 7210 70 80 10, jak przyjął organ celny I instancji, czy kod 7210 70 80 90. Kod Taric 7210 70 80 10 obejmuje Wyroby walcowane płaskie z żeliwa lub stali niestopowej, o szerokości 600 mm lub większej, platerowane, powleczone lub pokryte; - Malowane, lakierowane lub powleczone tworzywami sztucznymi; - Pozostałe; - Nieobrobione więcej niż powierzchniowo lub tylko pocięte na kształty, inne niż prostokątne (włączając kwadratowe). Natomiast kod Taric 7210 70 80 90 obejmuje z brzmienia Wyroby walcowane płaskie z żeliwa lub stali niestopowej, o szerokości 600 mm lub większej, platerowane, powleczone lub pokryte; - Malowane, lakierowane lub powleczone tworzywami sztucznymi; - Pozostałe; - Pozostałe. Poza sporem pozostawała klasyfikacja towaru do działu 72 Wspólnej Taryfy Celnej. Dalsza klasyfikacja uzależniona była od sposobu otrzymywania tego wyrobu (przeprowadzonych obróbek i jego wykończenia). Organ II instancji wskazał, iż zgodnie z wyjaśnieniami producenta technologia produkcji stali z powłoką polimerową w S. S.A. typu otwartego była następująca: 1. Wytop stali metodą konwertorową; 2. Walcowanie na gorąco kęsisk płaskich w rulony w LPC-2 na walcarce 2000; 3. Trawienie metalu z podcięciem krawędzi przed walcowaniem na zimno (usunięcie zgorzelin, defektów krawędzi itp. po walcowaniu na gorąco); 4. Walcowanie na zimno blach na walcarce 5-klatkowej do wymaganych cech geometrycznych (grubość, szerokość); 5. Cięcie na wymiary typowe, wskazane w certyfikatach jakości; 6. Wysyłka stali na Oddział cynkowania blachy; 7. Cynkowanie metodą zanurzeniową na gorąco zgodnie z EN 10327, EN 10326 (naniesienie powłoki cynkowej poprzez zanurzenie wyrobu w wannie z gorącym cynkiem z zawartością cynku nie mniej niż 99%); 8. Wysyłka ocynkowanej stali na Oddział powłok polimerowych; 9. Naniesienie powłoki polimerowej, - stal poddawana jest czyszczeniu, - nanosi się powłokę pasywującą w celu zapewnienia adhezji, poddawana jest suszeniu, - nanosi się powłokę gruntową z dwóch stron, poddawana jest suszeniu, - nanosi się powłokę zewnętrzną i powłokę na drugą stronę, na wcześniej naniesioną powłokę gruntową (materiał powłoki: warstwa wykończeniowa - poliester (SP); warstwa ochronna - smoła epoksydowa (EP); warstwa podkładowa - specjalny adhezyw (SA)), - suszenie; 10. Blacha zwijana jest w zwoje zgodnie z zamówieniem i wysyłana po zapakowaniu. W dalszej kolejności organ przedstawił szczegółowo brzmienie Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego do działu 72, gdzie zostały wskazane następne obróbki i wykończenie wyrobów stalowych. W ocenie organu kluczowe dla klasyfikacji taryfowej towaru było poddanie go obróbkom powierzchniowym. W konkluzji organ celny uznał, że sporny towar powinien być klasyfikowany do kodu Taric 7210 70 80 10. Z brzmienia kodu jednoznacznie wynikało, iż blacha tu klasyfikowana może być obrobiona jedynie powierzchniowo lub tylko pocięta na kształty. Blacha ta jest importowana w postaci rulonów, obrobiona jedynie powierzchniowo - ostatnim rodzajem obróbki powierzchniowej jest pokrywanie tworzywem sztucznym. Organ II instancji powołał się również na znajdujące się w bazie dwie wiążące informacje taryfowe (WIT) wydane na podobne wyroby, potwierdzające prawidłowość dokonanej klasyfikacji taryfowej. Jeden z tych dokumentów został wydany przez polskie władze celne (decyzja [...] z dnia [...] czerwca 2011 r.). Organ wskazał, że wprawdzie Wiążąca Informacja Taryfowa nie ma bezpośrednio wiążącego charakteru w niniejszej sprawie, jednak potwierdza zasadność klasyfikacji dokonanej przez organ celny I instancji. Zawarty w tym WIT opis towaru był zbieżny z opisem otrzymywania spornego towaru. Organ odwoławczy za niezasadne uznał powoływanie się przez stronę na przyjęcie kwalifikacji towaru do kodu Taric 7210 70 80 90 w ślad za jego producentem. Wskazał, że orzekanie w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towarów należy wyłącznie do organów celnych na podstawie przepisów prawa celnego, nawet wówczas, gdyby towary te były odmiennie traktowane w innych przepisach prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. oddalając skargę wskazał, że przyjęcie zgłoszenia celnego nie oznacza bezwzględnej i niewzruszalnej akceptacji danych podanych w tym zgłoszeniu jako podstawy stosowania przepisów prawa celnego. Zgodnie z art. 78 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE z 1992, seria L, nr 302, s. 1, ze zm.; dalej jako: WKC), po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia. Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują. Wojewódzki Sąd Administracyjny w L. podał, że podstawowy zarzut skargi dotyczył naruszenia przepisów rozporządzenia Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej poprzez nieprawidłową klasyfikację importowanego towaru. Powołując się na szczegółowy opis technologii produkcji importowanych wyrobów stalowych skarżąca spółka wywodzi, że prawidłowy był kod podany przez nią w zgłoszeniu celnym – 7210 70 80 90. Z kolei organy celne, również na podstawie analizy procesu produkcji towaru, przyjęły, że prawidłowy był kod 7210 80 90 10. Spór dotyczył więc klasyfikacji towaru do odpowiedniej podpozycji Taric, wyznaczanej przez 9 i 10 cyfrę kodu. Niesporne między skarżącą i organami było, że importowany towar powinien być zakwalifikowany jako Wyroby walcowane płaskie z żeliwa lub stali niestopowej, o szerokości 600 mm lub większej, platerowane, powleczone lub pokryte; - Malowane, lakierowane lub powleczone tworzywami sztucznymi; - - Pozostałe (7210 70 80). Spór dotyczył tego, czy w przedmiotowym przypadku chodzi o wyroby nieobrobione więcej niż powierzchniowo lub tylko pocięte na kształty, inne niż prostokątne (włączając kwadratowe), klasyfikowane do podpozycji 10, czy pozostałe, klasyfikowane do podpozycji 90. Organy celne zdaniem Sądu I instancji dokonały prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru. Analiza procesu produkcji wskazywała, że importowany towar spełniał kryteria klasyfikacji wskazane w podpozycji 7210 70 80 10, co wyłączało możliwość klasyfikacji do podpozycji "pozostałe" – 7210 70 80 90. Szczegółowy proces produkcji importowanej blachy wskazywał, że jest ona poddawana tylko obróbkom powierzchniowym, o jakich mowa w Notach wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (noty wyjaśniające do działu 72, punkt (IV), C, d) (iv) oraz (v). Z not wyjaśniających wynika natomiast, że za obróbki powierzchniowe uznaje się m.in. cynkowanie ogniowe oraz pokrywanie substancjami metalicznymi lub tworzywami sztucznymi. Takie właśnie procesy kończą produkcję importowanych wyrobów, zgodnie z opisem przedstawionym przez stronę skarżącą w toku postępowania celnego. Reasumując w ocenie Sądu I instancji sporny towar odpowiadał kryteriom klasyfikacji wskazanym w podpozycji 7210 70 80 10, gdyż chodzi o towary nieobrobione więcej niż powierzchniowo, nie można go klasyfikować do kolejnej podpozycji, obejmującej kategorię "pozostałe", a zatem nie spełniające kryteriów opisanych w podpozycji wyższej. Nie zasługuje na uwzględnienie podniesiony w skardze zarzut dotyczący kształtu wykonanego produktu. Strona skarżąca próbowała wywieść, że kod, do którego towary zakwalifikował organ, obejmuje wyroby inne niż prostokątne. Z kolei stal sprowadzana przez skarżącego, po rozłożeniu ma kształt prostokątny, zatem nie mogła być kwalifikowana do kodu 7210 70 80 10. Odnosząc się do argumentów dotyczących naruszenia przepisów postępowania poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, Sąd I instancji stwierdził, że zarzuty te również były chybione. Skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. złożyła S. Sp. z o.o. zaskarżając go w całości wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Ewentualnie, w przypadku uznania, że nie ma naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a zachodzi jedynie naruszenie prawa materialnego, kasator wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i rozpoznanie skargi na korzyść skarżącego, uchylenie w całości: zaskarżonego wyroku oraz decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] i decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w B. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Skargę kasacyjną oparto na obu podstawach kasacyjnych przewidzianych w art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.), zarzucając: 1.) naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, to znaczy naruszenie: - rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, przez naruszenie taryfikacji zawartej w załączniku I do rozporządzenia (EWG) nr 2658/87, w ten sposób, że Sąd pierwszej instancji bezpodstawnie przyjął, że importowany towar należy przyporządkować do podpozycji 7210 70 80 10; - Reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, wynikających z rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w ten sposób, że Sąd pierwszej instancji bezpodstawnie przyjął, że importowany towar należy Przyporządkować do podpozycji 7210 70 80 10, zamiast do 7210 70 80 90, - Reguły 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej w ten sposób, że Sąd pierwszej instancji bezpodstawnie przyjął, że importowany towar należy przyporządkować do podpozycji 7210 70 80 10, w wyniku złamania zasady, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzana zgodnie z ich treścią i uwagami do nich. 2.) naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, to znaczy naruszenie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i lit. c) p.p.s.a. poprzez nieuwzględnienie skargi, pomimo że zaskarżona decyzja jest obarczona wadami prawa materialnego, to jest została wydana z naruszeniem rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej - załącznika nr 1 w zakresie kodu 7210 7080 90 poprzez bezzasadną odmowę jego przyjęcia dla klasyfikacji towarów oraz kodu 7210 7080 10 poprzez bezzasadne zakwalifikowanie towarów do wskazanego kodu oraz wadami prawa procesowego, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, polegającymi na naruszeniu: - art. 122 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności nie podjęcie działań mających na celu prawidłowe ustalenie procesu produkcji towarów i jego kwalifikacji przy uwzględnieniu potrzeby sięgnięcia po wiedzę specjalną, - art. 180 § 1 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne poprzez niedopełnienie obowiązku zebrania i w sposób wyczerpujący rozpatrzenia materiału dowodowego, w szczególności nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia procesu produkcji towarów i jego prawidłowej kwalifikacji, skutkujące rozstrzygnięciem nie popartym wystarczającymi dowodami, - art. 191 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodowej i nieuprawnione oparcie się na okolicznościach nieudowodnionych przez organ, w tym bezpodstawne przyjęcie nieprawidłowej kwalifikacji towarów, - art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne przez powoływanie w uzasadnieniu decyzji okoliczności nieistotnych w sprawie oraz wyciąganie wniosków opartych na niepełnym materiale dowodowym, który winien uwzględniać wnioski wynikające ż wiedzy specjalistycznej, które powinna dostarczyć opinia biegłego, którego organy zaniechały powołać w sprawie, oraz - art. 78 ust. 1 i 3 rozporządzenia Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny oraz art. 23 ust. 3 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne poprzez neiuprawnione przyporządkowanie importowanych towarów do kodu Taric 7210708010 zamiast do 7210708090. Autor skargi kasacyjnej wskazał jednocześnie, że zaskarżony wyrok narusza nie tylko prawo, ale również interes skarżącego. Skarżący ma bowiem interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem decyzji, opartej na normach prawa administracyjnego, materialnego oraz procesowego oraz interes prawny w doprowadzeniu zaskarżonej decyzji do stanu zgodności z obiektywnym porządkiem prawnym, czyli normami określającymi treść działania organów administracji publicznej i normami regulującymi procedurę ich podejmowania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, że Sąd jest związany podstawami określonymi przez ustawodawcę w art. 174 p.p.s.a. i wnioskami skargi zawartymi w art. 176 p.p.s.a. Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zatem sam autor skargi kasacyjnej wyznacza zakres kontroli instancyjnej wskazując, które normy prawa zostały naruszone. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma obowiązku ani prawa do domyślania się i uzupełniania argumentacji autora skargi kasacyjnej (por. wyrok NSA z dnia 6 września 2012 r., sygn. akt I FSK 1536/11, LEX nr 1218336). Przy skorzystaniu w skardze kasacyjnej z podstawy określonej w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. zakres oceny Sądu jest ograniczony do badania, czy wskazane przepisy prawa materialnego zostały naruszone przez ich błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie i na czym to naruszenie polegało. Natomiast w myśl art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Sąd kontroluje, czy w trakcie orzekania przed sądem I instancji nie doszło do naruszenia przepisów postępowania sądowoadministracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie może więc samodzielnie konkretyzować zarzutów skargi kasacyjnej ani uściślać bądź w inny sposób ich korygować. Dodać należy, że zasada związania granicami skargi kasacyjnej nie dotyczy jedynie nieważności postępowania, o której mowa w art. 183 § 2 p.p.s.a. Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia. Aby mogła odnieść skutek w postaci jej uwzględnienia niezbędne jest jej sporządzenie w sposób zgodny z regułami ją normującymi, w szczególności podstawy kasacyjne muszą być tak skonstruowane, ażeby była możliwość odniesienia się poprzez ich treść do zaskarżonego orzeczenia. Przechodząc do złożonego środka zaskarżenia stwierdzić należy, że podstawy kasacyjne skonstruowane przez Spółkę pozwalały na dokonanie kontroli zaskarżonego orzeczenia. Nie mniej jednak nie można było uznać ich za usprawiedliwione. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie zasługują na uwzględnienie zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące błędnej taryfikacji towaru sprowadzonego przez Spółkę, a konkretnie zaklasyfikowanie tego towaru przez organy celne do kodu Taric 7210 70 80 10, zamiast wskazywanego przez importującą Spółkę kodu 7210 70 80 90. Jak również zarzuty naruszenia przepisów dotyczących postępowania dowodowego, a mianowicie: art. 122, art. 180, art. 187, art. 191 oraz art. 210 § 4 O.p. Sąd I instancji podzielił ocenę organów dotyczącą taryfikacji spornego towaru uznając, że importowany towar (blacha w postaci rulonów) powinien być zakwalifikowany jako wyroby walcowane płaskie z żeliwa lub stali niestopowej, o szerokości 600 mm lub większej, platerowane, powleczone lub pokryte, - Malowane, lakierowane lub powleczone tworzywami sztucznymi; - - Pozostałe; - - - Nieobrobione więcej niż powierzchniowo lub tylko pocięte na kształty, inne niż prostokątne (włączając kwadratowe) – kod Taric 7210 70 80 10. Dokonując analizy powołanego kodu Taric zauważyć wypada, że pod tym kodem mieszczą się wymienione towary, jeśli spełniają choćby jeden z warunków przewidzianych przez prawodawcę, a mianowicie: są nieobrobione więcej niż powierzchniowo lub pocięte na kształty inne niż prostokątne (włączając kwadratowe). Przywołana regulacja zawiera zatem alternatywę, do zaklasyfikowania importowanego towaru do kodu Taric 7210 70 80 10, wystarczy spełnienie jednego ze wskazanych warunków. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego sprowadzone towary spełniają niewątpliwie pierwszy z warunków alternatywy, a mianowicie są nieobrobione więcej niż powierzchniowo. Nie budzi to w ocenie Sądu żadnych wątpliwości. Z wyjaśnień producenta dotyczących technologii produkcji stali z powłoką polimerową wynika, że przedmiotowe produkty nie są obrobione więcej niż powierzchniowo. W procesie technologicznym podlegają one cynkowaniu metodą zanurzeniową na gorąco. Nanosi się powłokę cynkową poprzez zanurzenie wyrobu w wannie z gorącym cynkiem z zawartością cynku nie mniej niż 99 %. Następnie nanosi się powłoki polimerowe. Nanosi się powłokę pasywującą w celu zapewnienia adhezji, później dokonuje się suszenia. Następnie nanosi się powłokę gruntową z dwóch stron, także dokonuje się suszenia. W dalszej kolejności nanosi się powłokę zewnętrzną i powłokę na drugą stronę, na wcześniej naniesioną powłokę gruntową (materiał powłoki: warstwa wykończeniowa – poliester (SP); warstwa ochronna – smoła epoksydowa (EP); warstwa podkładowa – specjalny adhezyw (SA). Po tych procesach następuje ponowne suszenie. Na koniec blacha zwijana jest w zwoje (rulony). Ogólnie rzecz ujmując przedmiotowy towar – blacha została ocynkowana i pokryta tworzywem sztucznym. Niewątpliwie przedmiotowy wyrób poddany został zatem wyłącznie obróbce powierzchniowej. Zasadnie więc organy celne zaklasyfikowały go do kodu Taric 7210 70 80 10, a Sąd I instancji podzielił taką klasyfikację. Za nieusprawiedliwione należy uznać twierdzenie Spółki, że wyrób ten powinien być zaklasyfikowany do kodu Taric 7210 70 80 90, gdyż pozycja ta dotyczy wyrobów walcowanych płaskich z żeliwa lub stali niestopowej, o szerokości 600 mm lub większej, platerowanych, powlekanych lub pokrytych, - Malowanych, lakierowanych lub powlekanych tworzywami sztucznymi, ale innych niż poddane wyłącznie obróbce powierzchniowej. Do kodu tego można zatem zaliczyć wskazane wyroby, które zostały poddane obróbce innej niż powierzchniowa, a także obróbce powierzchniowej i innej. Wspomnieć w tym miejscu należy, że Nomenklatura Scalona ma budowę systematyczną, która powinna wykluczać klasyfikowanie towaru do różnych kodów. W związku z tym do ostatniej podpozycji w ramach tej samej pozycji, określonej sformułowaniem: "pozostałe", można klasyfikować tylko taki towar, który nie spełnia wymogów zakwalifikowania go do podpozycji wcześniejszej. Innymi słowy: podpozycja "pozostałe" jest brana pod uwagę w ostatniej kolejności, gdy nie ma możliwości zakwalifikowania towaru do podpozycji wcześniejszych, opisanych bardziej szczegółowymi kryteriami. Już sam fakt spełnienia przez przedmiotowy wyrób warunku w postaci obróbki wyłącznie powierzchniowej, pozwala na zaklasyfikowanie go do kodu Taric 7210 80 70 10. Naczelny Sąd Administracyjny podziela też stanowisko Sądu I instancji w zakresie drugiej z przesłanek. Na akceptację zasługuje pogląd, że lekkim nadużyciem argumentacji, wypaczającym sens brzmienia klasyfikacji towarowej, jest próba udowodnienia, że skoro blacha importowana w postaci rulonów, po rozwinięciu ma kształt prostokątny, to nie może być zakwalifikowana do kodu 7210 70 80 10. Podkreślić w tym miejscu należy, że dla celów taryfikacji istotny jest stan towaru w chwili jego importu, późniejsze jego modyfikacje dla taryfikacji nie mają już żadnego znaczenia. Za niezasadne należało też uznać zarzuty Spółki dotyczące niepowołania biegłego, wskazane w powiązaniu z naruszeniem przepisów regulujących postępowanie dowodowe, a mianowicie: art. 122, art. 180, art. 187, art. 191 oraz art. 210 § 4 O.p. W ocenie NSA biegły nie jest uprawniony do wydania opinii w zakresie klasyfikacji taryfowej, ponieważ decyzja w tym zakresie należy wyłącznie do kompetencji organów celnych. Taryfikacja mieści się w zakresie stanu prawnego, nie należy do sfery faktu – domeny działań biegłego. Tym samym Sąd kasacyjny w pełni podziela pogląd wyrażony w tym przedmiocie przez Sąd I instancji (por. wyrok NSA z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt I GSK 2188/06, LEX nr 375221; wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 października 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 569/06, LEX nr 285973; wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 16 października 2007 r., sygn. akt I SA/Go 630/07, LEX nr 468918). Tym samym za nieusprawiedliwione należało uznać wskazywane przez Spółkę zarzuty naruszenia prawa procesowego poprzez niepodjęcie działań mających na celu prawidłowe ustalenie procesu produkcji towarów i jego kwalifikacji przy uwzględnieniu potrzeby sięgnięcia po wiedzę specjalną. Nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność ustalenia procesu produkcji towarów i jego prawidłowej kwalifikacji, skutkujące rozstrzygnięciem niepopartym wystarczającymi dowodami. Przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i nieuprawnione oparcie się na okolicznościach nieudowodnionych przez organ, w tym bezpodstawne przyjęcie nieprawidłowej kwalifikacji towarów. Powołanie w uzasadnieniu decyzji okoliczności nieistotnych w sprawie oraz wyciąganie wniosków opartych na niepełnym materiale dowodowym, który winien uwzględniać wnioski wynikające z wiedzy specjalistycznej, które powinna dostarczyć opinia biegłego, którego organy zaniechały powołać w sprawie. W konsekwencji powyższego wszystkie zarzuty skargi kasacyjnej w zaistniałych okolicznościach sprawy należało uznać za nieusprawiedliwione. Mając zatem na względzie przedstawioną argumentację Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną na podstawie art. 184 p.p.s.a. Natomiast o kosztach orzekł w oparciu o art. 204 pkt 1 p.p.s.a.