II SAB/Wa 67/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula - Dąbrowska, Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras, Sędzia WSA Przemysław Szustakiewicz (spr.), , Protokolant Dorota Kwiatkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2009 r. sprawy ze skargi S. C. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w G. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 29 grudnia 2008 r. 1. zobowiązuje Komendanta Powiatowego Policji w G. do rozpoznania wniosku S. C. z dnia 29 grudnia 2008 r. w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami postępowania administracyjnego UZASADNIENIE S. C. pismem z dnia 29 grudnia 2008 r. zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w G. o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. W odpowiedzi organ poinformował wnioskodawcę, iż z uwagi na uchylenie z dniem 1 stycznia 2006 r. przepisów § 8 i § 9 ust. 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919), organ nie posiada kompetencji do wydawania decyzji administracyjnych w tym przedmiocie w odniesieniu do emeryta i rencisty policyjnego. Pismem z dnia 29 stycznia 2009 r. S. C. odwołał się od powyższego pisma Komendanta Powiatowego Policji w G. i jednocześnie, w tym samym piśmie, złożył wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Komendanta Powiatowego Policji w G. w sprawie wygaśnięcia decyzji o przyznaniu równoważnika za remont lokalu mieszkalnego. Natomiast w dniu 18 lutego 2009 r. wniósł do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji zażalenie w trybie art. 37 Kpa na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w G., polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej w sprawie wypłaty równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego. Jednocześnie w piśmie tym wskazał, iż w przypadku nieskuteczności zgłoszonego przez niego odwołania i wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji, należy je również potraktować jako zażalenie w trybie art. 37 § 1 Kpa. [...] Komendant Wojewódzki Policji pismem z dnia [...] marca 2009 r. ustosunkowując się do zażalenia z dnia 18 lutego 2009 r., stwierdził, iż Komendant Powiatowy Policji w G. nie pozostaje w bezczynności, a swoim działaniem nie naruszył obowiązującego prawa. Organ ponownie wyjaśnił, iż ze względu na nowelizację przepisów dotyczących przyznawania równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego brak jest możliwości przyznania mu tego świadczenia. Ponadto wskazał na brak jednolitości w orzecznictwie sądów w tym zakresie. S. C. pismem z dnia 25 marca 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w G. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 29 grudnia 2008 r., dotyczącego wydania decyzji o przyznaniu równoważnika za remont lokalu mieszkalnego. Przytaczając orzecznictwo sądów administracyjnych wniósł o zobowiązanie organu do rozpoznania jego wniosku zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Rozpatrywana pod tym względem skarga zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że skarżący w dniu 29 grudnia 2008 r. złożył do Komendanta Powiatowego Policji w G. wniosek o wypłacenie mu równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego za okres [...] r. Swoje uprawnienia S. C. wywodził z treści faktu, że w podobnej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził nieważność decyzji w przedmiocie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego wydanej przez organy policyjne, a rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy przez Naczelny Sąd Administracyjny. Tym wystąpieniem skarżący dążył zatem do rozstrzygnięcia w drodze postępowania administracyjnego. Żądanie to odnosiło się do przepisów rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 919 ze zm.). Zaistniały zatem dwie przesłanki do wszczęcia postępowania administracyjnego: - formalna - złożenie przez stronę podania spełniającego warunki z art. 63 § 2 Kpa, - materialna - oparcie tego żądania na przepisach prawa materialnego. W takiej sytuacji wniosek strony nie mógł być traktowany jak skarga lub wniosek z Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, a więc nie można było załatwić go odpowiedzią, tak jak to zrobił Komendant Powiatowy Policji w G., przesyłając do S. C. pismo z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] Organ z chwilą złożenia wniosku skarżącego miał obowiązek załatwić sprawę w sposób określony w przepisach Działu I i działu II Kodeksu postępowania administracyjnego. W razie wątpliwości, co do treści pisma, należy zwrócić się do strony o wyjaśnienie co do treści żądania. Natomiast nie można w żaden sposób uznać, że sprawa ma charakter skargi, na którą można odpowiedzieć pismem. W rozpatrywanej sprawie organ nie załatwił podania S. C. z dnia 29 grudnia 2008 r. w sposób prawidłowy, określony przez przepisy Działu I i II Kpa, a więc pozostaje w bezczynności. Wobec powyższego, Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 149 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).