V SA/Wa 2184/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Rady do Spraw Cudzoziemców z dnia [...]sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy nadania statusu uchodźcy i udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE W niniejszej sprawie skargę na decyzję Rady do Spraw Cudzoziemców z dnia [...]sierpnia 2011 r. nr [...] dotyczącą odmowy nadania statusu uchodźcy i udzielenia ochrony uzupełniającej oraz wydalenia z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej wobec stwierdzenia, że nie zachodzą okoliczności uzasadniające udzielenie zgody na pobyt tolerowany złożył D.S. (dalej "skarżący"). Zarządzeniem z dnia 18 października 2011 r. Przewodniczący Wydziału V Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 300 złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia wysłany skarżącemu na adres wskazany w skardze skarżący odebrał w dniu 26 października 2011 r., a więc termin do uiszczenia wpisu mijał z dniem 2 listopada 2011 r. (środa). Sąd po sprawdzeniu przez Odział Budżetowo-Finansowy WSA w Warszawie stwierdza, iż do dnia 10 listopada 2011 r. nie wpłynęła na rachunek Sądu żadna opłata z tytułu wpisu od skargi w niniejszej sprawie. Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. W niniejszej sprawie skarżący nie uiścił wpisu od skargi w wyznaczonym terminie, dlatego też na podstawie art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.