KIO 691/26
Апелляционная палата по госзакупкам (KIO)2026-03-17
Номер дела
KIO 691/26
Суд
Krajowa Izba Odwoławcza
Дата решения
2026-03-17
Тип
postanowienie
Судьи
Michał Pawłowski
Текст решения
1Sygn. akt KIO 691/26
POSTANOWIENIE
Warszawa, dnia 17 marca 2026 r.
Krajowa Izba Odwoławcza – w składzie:
Przewodniczący:Michał Pawłowski
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron w dniu 17 marca 2026 r.
w Warszawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczejw dniu 16 lutego 2026 r. przez wykonawcę
BUDIMEX Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Wytwórnię
Filmów Dokumentalnych i Fabularnych
w Warszawie,
przy udziale uczestnika po stronie odwołującego – wykonawcy ATLAS WARD Polska Spółka z ograniczoną
odpowiedzialnością z siedzibą we Wrocławiu
postanawia:
1.Umarza postępowanie odwoławcze.
2.Nakazuje zwrot z rachunku bankowego Urzędu Zamówień Publicznych na rzeczwykonawcy BUDIMEX Spółka Akcyjna
z siedzibą w Warszawie kwoty 20 000 zł 00 gr (dwadzieścia tysięcy złotych zero groszy) stanowiącej równowartość
uiszczonego wpisu od odwołania.
Na orzeczenie – w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia – przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej
Izby Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodniczący:......................................................
Sygn. akt KIO 691/26
Uzasadnienie
Wytwórnia Filmów Dokumentalnych i Fabularnych w Warszawie, zwana dalej „Zamawiającym”, działając na
podstawie przepisów ustawy dnia 11 września 2019 r. – Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1320, ze
zm.), zwanej dalej „ustawą PZP”, prowadzi w trybie przetargu nieograniczonego postępowanie o udzielenie zamówienia
publicznego na „budowę Edukatorium z Parkiem Filmowym”.
Ogłoszenie o zamówieniu zostało opublikowane w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej z dnia 6 lutego 2026
r., pod numerem 2026/S 026-088010.
W dniu 16 lutego 2026 r. (data wpływu do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej) wykonawca BUDIMEX Spółka
Akcyjna z siedzibą w Warszawie, zwany dalej „Odwołującym” lub „wykonawcą BUDIMEX”, wniósł odwołanie od
czynności i zaniechań Zamawiającego polegających na ustaleniu treści dokumentów zamówienia, w tym SW Z i
Załącznika nr 8 do SW Z – Wzoru / projektu umowy w sposób naruszający przepisy ustawy PZP i Kodeku Cywilnego
(dalej jako „K.C.”).
Odwołujący zarzucił Zamawiającemu naruszenie:
1) art. 8 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 577 § 4, art. 568 § 1, art. 647, art. 654, art. 5 i art. 3531 K.C. w zw. z art. 16
ustawy PZP poprzez wprowadzenie do umowy niespójnych i niejasnych postanowień dotyczących zasad odbioru robót
budowlanych, polegających na faktycznym braku wyodrębnienia Instytucji odbioru usterkowego, tj. uzależnieniu braku
naliczania kar umownych od dokonania przez Zamawiającego „odbioru bez zastrzeżeń", a także wprowadzeniu
postanowień, które przyznają Zamawiającemu prawo odmowy odbioru robót w przypadku jakichkolwiek wad nadających
się do usunięcia, co de facto daje Zamawiającemu prawo jednostronnego I arbitralnego przedłużania stanu
„niezakończenla robót" i braku odbioru, mimo rzeczywistego wykonania przedmiotu umowy w zakresie pozwalającym na
dokonanie odbioru z wadami nieistotnymi, co pozostaje w sprzeczności bezpośrednio z art. 654 K.C. oraz istotą odbioru
częściowego lub końcowego z wadami nieistotnymi, jak i utrwaloną praktyką rynkową, godzi w Istotę i naturę umowy o
roboty budowlane, zasad ekwiwalentności świadczeń w umowach o roboty budowlane, stanowiąc wyraz uchylania się
przez Zamawiającego od podstawowych obowiązków nałożonych na inwestora, będąc jednocześnie postanowieniem
niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa oraz równowagę stron
umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 1),
2) art. 8 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 5 i 3531 K.C. w zw. z art. 473 §1 K.C. w zw. z art. 483 K.C. w zw. z art. 484 § 2
K.C. w zw. z art. 16 ustawy PZP poprzez zastrzeżenie przez Zamawiającego w ramach umowy kar umownych o rażąco
wygórowanej wysokości, co jest nadmiernym i nieadekwatnym obciążeniem wykonawcy w stosunku do specyfiki
realizacji i uwarunkowań rynkowych, stanowiąc jednocześnie wyraz nadużycia prawa Zamawiającego do kształtowania
postanowień umownych i jego pozycji dominującej oraz będąc postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców,
naruszającym równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 2),
3) art. 8 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 5 i 3531 K.C. w zw. z art. 473 § 1 K.C. w zw. z art. 483 K.C. w zw. z art. 484 § 2
K.C. w zw. z art. 16 ustawy PZP w zw. z art. 436 pkt 3 ustawy PZP poprzez zastrzeżenie przez Zamawiającego w
ramach umowy górnego limitu wszystkich kar umownych o rażąco wygórowanej wysokości, co jest nadmiernym I
nieadekwatnym obciążeniem wykonawcy w stosunku do specyfiki realizacji i uwarunkowań rynkowych, stanowiąc
jednocześnie wyraz nadużycia prawa Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji
dominującej oraz będąc postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, wymuszającym na wykonawcach
konieczność kalkulacji dodatkowych, niemożliwych do precyzyjnej kalkulacji, ryzyk w ramach ceny ofertowej,
naruszającym równowagę stron umowy I prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 3),
4) art. 8 ust. 1 i art. 16 ustawy PZP w zw. z art. 433 pkt 1 ustawy PZP w zw. art. 395 K.C., art. 5 i art. 3531 K.C. w zw. z
art. 647 K.C. poprzez przyznanie Zamawiającemu prawa do odstąpienia od umowy w przypadku zidentyfikowania
naruszeń określonych w umowie, które prowadzą do obarczenia wykonawcy zbyt dużym i nieuzasadnionym ryzykiem
kontraktowym, w stopniu wykraczającym ponad uzasadnione potrzeby Zamawiającego, co prowadzi do niestabilności
stosunku zobowiązaniowego, powoduje naruszenie zasady ciągłości i trwałości umowy o zamówienie publiczne i w
konsekwencji nakłada na wykonawców ryzyka kontraktowe niemożliwe do oszacowania przy uwzględnieniu
uznaniowości wdrożenia przez Zamawiającego tego mechanizmu, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym
dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa, godzącym w istotę i naturę umowy o
roboty budowlane, a w tym stałość umowy o zamówienia publiczne, oraz równowagę stron umowy i prowadzącym do
naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 4),
5) art. 439 ust. 1 i 2 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 58, art. 5 i art.
3531 K.C. poprzez wprowadzenie do umowy postanowień dotyczących zmian wysokości wynagrodzenia umownego
należnego wykonawcy w sytuacji zmiany cen materiałów lub kosztów związanych z realizacją zamówienia, które są
nieproporcjonalne, niedostosowane do realiów rynkowych, sformułowane w sposób wypaczający ideę waloryzacji i
niejednoznaczny oraz będący sprzeczny z celem określonym w art. 439 ustawy PZP, determinując jej nieefektywność i
nierealność, i tym samym utrudniają lub wręcz uniemożliwiają dokonanie waloryzacji wynagrodzenia, a jednocześnie
stanowią obejście przepisów ustawy o obowiązku waloryzacji wynagrodzenia w przypadku zmiany cen materiałów i
kosztów związanych z realizacją zamówienia, co godzi w istotę i naturę umowy o roboty budowlane, stanowiąc
jednocześnie wyraz nadużycia prawa Zamawiającego do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji
dominującej, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie
obowiązujące przepisy prawa oraz równowagę stron umowy i prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych
wykonawców (zarzut nr 5),
6) art. 99 ust. 1 ustawy PZP w zw. z art. 16 ustawy PZP w zw. z art. 433 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy PZP, art. 455 ust. 1 w zw.
z art. 5, art. 58 i art. 3531 K.C. w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy PZP poprzez opisanie przedmiotu zamówienia w sposób
niejednoznaczny, niewyczerpujący, niedokładny, niezrozumiały, nieuwzgledniający wszystkich wymagań i okoliczności
mogących mieć wpływ na sporządzenie oferty, w tym poprzez wprowadzenie do umowy postanowień, z których wynika
konieczność uwzględnienia w cenie oferty wykonania robót zamiennych, których zakresu i kosztu wykonania na etapie
oferty nie da się przewidzieć, a także możliwości nielimitowanego ograniczenia przedmiotu umowy, co w konsekwencji
uniemożliwia racjonalną kalkulację ceny oferty i jej przygotowanie w sytuacji, w której dyspozycja art. 433 ustawy PZP
wprost wskazuje, że takie klauzule są klauzulami abuzywnymi, co prowadzi do nadużycia przez Zamawiającego prawa
do kształtowania postanowień umownych i jego pozycji dominującej, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym
dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie obowiązujące przepisy prawa oraz prowadzącą do zachwiania
równowagi stron stosunku zobowiązaniowego i naruszenia zasad współżycia społecznego i praw podmiotowych
wykonawców (zarzut nr 6),
7) art. 8 ust. 1 w zw. z art. 16 ustawy PZP i art. 431 ustawy PZP w zw. z art. 647, art. 5 i art. 3531 K.C. poprzez
wprowadzenie do Umowy postanowień nieuwzględniających wszystkich okoliczności realizacji zamówienia, a
dotyczących zbyt krótkiego terminu na usunięcie wad i usterek bez odniesienia się do sztuki budowlanej, czasu
technicznie możliwego i właściwego dla usunięcia danej wady, rozmiaru wady, co nakłada na wykonawcę zbyt duże
ryzyka kontraktowe, niemożliwe do oszacowania przy uwzględnieniu uznaniowości kwalifikacji każdego z przypadków, w
konsekwencji działanie Zamawiającego stanowi wyraz nadużycia prawa do kształtowania postanowień umownych i jego
pozycji dominującej, będąc jednocześnie postanowieniem niekorzystnym dla wykonawców, naruszającym bezwzględnie
obowiązujące przepisy prawa, godzącym w istotę i naturę umowy o roboty budowlane, oraz równowagę stron umowy i
prowadzącym do naruszenia praw podmiotowych wykonawców (zarzut nr 7).
Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie Zamawiającemu dokonania zmiany treści dokumentacji
zamówienia, w tym Wzoru / projektu umowy w sposób wskazany w uzasadnieniu odwołania.
Z informacji przekazanej przez Zamawiającego Prezesowi Krajowej Izby Odwoławczej w dniu 4 marca 2026 r.
wynika, że kopia wniesionego odwołania została zamieszczona na Platformie Zakupowej Zamawiającego pod adresem:
https://wfdif.ezamawiajacy.pl w dniu 16 lutego 2026 r. Przystąpienie do postępowania odwoławczego po stronie
Odwołującego zgłosił wykonawca ATLAS WARD Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą we
Wrocławiu. Izba na posiedzeniu niejawnym bez udziału stron stwierdziła skuteczność tego przystąpienia.
Następnie w dniu 11 marca 2026 r. Zamawiający złożył odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o umorzenie
postępowania odwoławczego w zakresie zarzutów uwzględnionych przez Zamawiającego, z uwagi na dokonanie
modyfikacji dokumentów zamówienia zgodnie z żądaniem Odwołującego w tej części, a także o oddalenie odwołania w
pozostałym zakresie jako bezzasadnego. Uwzględniając częściowo odwołanie Zamawiający dokonał modyfikacji Wzoru /
projektu umowy w zakresie dotyczącym zarzutów nr 1, 2 (częściowo) i 4 (częściowo).
Następnie w dniu 16 marca 2026 r. Odwołujący wniósł o umorzenie postępowania odwoławczego wskazując, że
Zamawiający częściowo uwzględnił zarzuty odwołania poprzez modyfikację treści dokumentów zamówienia, a on cofa
odwołanie w części odnoszącej się do zarzutów nieuwzględnionych przez Zamawiającego.
Krajowa Izba Odwoławcza zważyła, co następuje:
Zgodnie z regulacją art. 522 ust. 3 ustawy PZP:„W przypadku uwzględnienia przez zamawiającego części
zarzutów przedstawionych w odwołaniu i wycofania pozostałych zarzutów przez odwołującego, Izba może umorzyć
postępowanie odwoławcze na posiedzeniu niejawnym bez obecności stron oraz uczestników postępowania odwoławczego,
którzy przystąpili do postępowania po stronie wykonawcy, pod warunkiem że w postępowaniu odwoławczym po stronie
zamawiającego nie przystąpił w terminie żaden wykonawca albo wykonawca, który przystąpił po stronie zamawiającego
nie wniósł sprzeciwu wobec uwzględnienia części zarzutów. W takim przypadku zamawiający wykonuje, powtarza lub
unieważnia czynności w postępowaniu o udzielenie zamówienia, zgodnie z żądaniem zawartym w odwołaniu w zakresie
uwzględnionych zarzutów”.
Wobec ustalenia, że Zamawiający uwzględnił w części zarzuty przedstawione we wniesionym odwołaniu, natomiast
wykonawca BUDIMEX w pozostałym zakresie wycofał zarzuty odwołania, Krajowa Izba Odwoławcza stwierdziła, że
zostały spełnione przesłanki do umorzenia postępowania odwoławczego w tej sprawie na podstawie art. 568 pkt 3 w zw.
z art. 522 ust. 3 ustawy PZP.
O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono stosownie do wyniku tego postępowania na podstawie
regulacji art. 574-576 ustawy PZP oraz w oparciu o przepisy § 9 ust. 1 pkt 2 lit. b w zw. z § 5 pkt 1 i 2 rozporządzenia
Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów postępowania
odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu od odwołania (Dz. U. z 2020 r., poz. 2437). Ze
względu na umorzenie postępowania odwoławczego na podstawie art. 522 ust. 3 ustawy PZP Izba nakazała zwrócić
Odwołującemu kwotę 20 000 zł 00 gr z tytułu uiszczonego wpisu od odwołania.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji.
Przewodniczący:.....................................................