#2798726
Апелляционная палата по госзакупкам (KIO)2025-08-26
Суд
Krajowa Izba Odwoławcza
Дата решения
2025-08-26
Тип
wyrok
Судьи
Emil Kuriata
Текст решения
sygn. akt: KIO 2996/25
WYROK
Warszawa, 26 sierpnia 2025 r.
Krajowa Izba Odwoławcza - w składzie:
Przewodniczący:Emil Kuriata
Członkowie:Aleksandra Kot
Piotr Kozłowski
Protokolant:Adam Skowroński
po rozpoznaniu na rozprawie odwołania wniesionego do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej 21 lipca 2025 r. przez
wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: PROMOST CONSULTING sp. z o.o. sp.k.,
PROMOST CONSULTING sp. z o.o. z siedzibą
w Rzeszowie, w postępowaniu prowadzonym przez zamawiającego Skarb Państwa Generalny Dyrektor Dróg Krajowych
i Autostrad z siedzibą w Warszawie,
przy udziale uczestnika po stronie zamawiającego - TPF sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie,
orzeka:
1. Oddala odwołanie.
2. Kosztami postępowania obciąża wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: PROMOST
CONSULTING sp. z o.o. sp.k., PROMOST CONSULTING sp.
z o.o. z siedzibą w Rzeszowie i:
2.1. zalicza w poczet kosztów postępowania odwoławczego kwotę 15 000 zł 00 gr (słownie: piętnaście tysięcy złotych
zero groszy) uiszczoną przez wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: PROMOST
CONSULTING sp. z o.o. sp.k., PROMOST CONSULTING sp. z o.o. z siedzibą w Rzeszowie , tytułem wpisu od
odwołania oraz kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez
zamawiającego Skarb Państwa Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad
z siedzibą w Warszawie, tytułem wynagrodzenia pełnomocnika,
2.2. zasądza od wykonawców wspólnie ubiegających się o udzielenie zamówienia: PROMOST CONSULTING sp. z o.o.
sp.k., PROMOST CONSULTING sp. z o.o. z siedzibą w Rzeszowiena rzecz zamawiającego Skarb Państwa
Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostradz siedzibą w Warszawie kwotę 3 600 zł 00 gr (słownie: trzy tysiące
sześćset złotych zero groszy) poniesioną przez zamawiającego Skarb Państwa Generalny Dyrektor Dróg Krajowych
i Autostrad z siedzibą w Warszawie, stanowiącą koszty postępowania odwoławczego.
Na orzeczenie - w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia - przysługuje skarga za pośrednictwem Prezesa Krajowej Izby
Odwoławczej do Sądu Okręgowego w Warszawie - Sądu Zamówień Publicznych.
Przewodniczący:…………………………
Członkowie:…………………………
………………………….
sygn. akt: KIO 2996/25
Uzasadnienie
Zamawiający – Skarb Państwa Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad z siedzibą w Warszawie –
prowadzący postępowanie – Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w Rzeszowie prowadzi
postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego pn. Wykonanie Studium Techniczno Ekonomiczno-Środowiskowego
(STEŚ) oraz Materiałów do wniosku o wydanie Decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (DUŚ) dla zadań w podziale
na części: Część 1. „Budowa nowego przebiegu DK9 klasy GP na odcinku od obwodnicy Nowej Dęby do drogi
ekspresowej S74 w województwie podkarpackim”.
21 lipca 2025 roku wykonawcy wspólnie ubiegający się o udzielenie zamówienia: PROMOST CONSULTING sp. z o.o.
sp.k., PROMOST CONSULTING sp. z o.o. z siedzibą
w Rzeszowie (dalej „Odwołujący”) wnieśli odwołanie do Prezesa Krajowej Izby Odwoławczej.
Odwołujący zarzucił zamawiającemu:
1.Naruszenie art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp przez jego niewłaściwe zastosowanie i bezzasadne uznanie, że oferta
odwołującego podlega odrzuceniu jako złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy
z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (dalej: „uznk”), w sytuacji gdy oferta wykonawcy
nie została złożona w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji,
oraz wynikające z zarzutu 1:
2.Naruszenie art. 16 ustawy Pzp przez doprowadzenie do naruszenia zasady równego traktowania oraz uczciwej
konkurencji, co wyraża się w odstąpieniu przez zamawiającego od oceny oferty odwołującego z zastosowaniem
warunków zamówienia określonych w SW Z w ich literalnym brzmieniu, bezprawnym odrzuceniu oferty
odwołującego oraz dokonaniu wyboru oferty, która nie jest najkorzystniejsza,
3.Naruszenie art. 17 ust. 2 ustawy Pzp przez dokonanie przez zamawiającego wyboru oferty, która nie jest
najkorzystniejsza, co prowadzi do sytuacji udzielenia zamówienia wykonawcy wybranemu niezgodnie z
przepisami ustawy.
Odwołujący wniósł o uwzględnienie odwołania i nakazanie zamawiającemu:
1)unieważnienia czynności odrzucenia oferty odwołującego,
2)unieważnienia czynności wyboru oferty TPF sp. z o.o.,
3)powtórzenia czynności badania i oceny ofert z uwzględnieniem oferty odwołującego,
4)ponowienia czynności wyboru oferty najkorzystniejszej.
Odwołujący wskazał, że posiada interes w uzyskaniu zamówienia oraz poniósł bądź może ponieść szkodę w wyniku
naruszenia przez zamawiającego przepisów ustawy Pzp. Odwołujący ma interes w skorzystaniu ze środków ochrony
prawnej z uwagi na to, że niezasadne odrzucenie oferty odwołującego pozbawiło go szansy na uzyskanie zamówienia,
podczas gdy przywrócenie jego oferty do postępowania spowoduje, iż jego oferta będzie ofertą ocenioną najwyżej.
Kalkulując punkty, jakie odwołujący powinien otrzymać, gdyby jego oferta nie została odrzucona, uzyskałby on więcej
punktów niż aktualnie wybrany wykonawca (jedyny, którego oferta nie podlegała odrzuceniu). Odwołujący posiada zatem
interes we wniesieniu odwołania i kwestionowaniu czynności zamawiającego.
Odwołujący uzasadniając zarzuty odwołania, wskazał, że w opisie kryterium oceny Doświadczenie Głównego
projektanta drogowego ustalono, że dodatkowe punkty będą przyznawane za „każdą wykazaną (począwszy od 2
wykonanej dokumentacji) dokumentację projektową STEŚ lub STEŚ-R lub KP lub PB dla budowy drogi lub ulicy klasy
min. G o długości min. 9,5 km, opracowaną w okresie ostatnich 10 lat przed upływem terminu składania ofert przez osobę
wskazaną w ofercie na stanowisko Głównego Projektanta Drogowego na stanowisku/stanowiskach: Projektanta
drogowego lub Sprawdzającego dokumentacji branży drogowej (Rozdz. 21, pkt 21.1. pkt 2) 2.1. SWZ).
Kryterium to nawiązuje do warunku udziału w postępowaniu opisanego w rozdz. 8 pkt 8.2. ppkt 8.2.4. lit. B) SW Z
(…począwszy od 2 wykonanej dokumentacji..), gdzie wskazano, iż wymagane doświadczenie dla Głównego Projektanta
Drogowego to wymóg doświadczenia przy opracowaniu co najmniej 1 dokumentacji projektowej: Studium Techniczno-
Ekonomiczno-Środowiskowego (STEŚ) lub Studium Techniczno-Ekonomiczno-Środowiskowego z elementami Koncepcji
Programowej (STEŚ-R), Koncepcji Programowej (KP) lub Projektu Budowlanego (PB), budowy dróg lub ulic, klasy min.
G, o łącznej długości min. 9,5 km, opracowaną w okresie 10 lat przed upływem terminu składania ofert na stanowisku
Projektanta Drogowego lub Sprawdzającego dokumentacji branży drogowej.
W tej części SW Z wyjaśniono także, że:Poprzez „opracowanie” dokumentacji STEŚ, STEŚ-R, KP, PB i SGI należy
rozumieć doprowadzenie do wystawienia Protokołu odbioru dokumentacji projektowej lub równoważnego dokumentu.
Powszechne znaczenie słowa „opracowywać” to «pracując nad czymś, nadać temu określoną formę» (internetowy
słownik języka polskiego PWN).
Z treści SW Z wynika zatem, że dodatkowe punkty winny być przyznane za każdą (począwszy od 2 wykonanej
dokumentacji) dokumentację projektową STEŚ lub STEŚ-R lub KP lub PB opracowaną przez osobę wskazaną w ofercie
na stanowisko Głównego Projektanta Drogowego na stanowisku/stanowiskach: Projektanta drogowego lub
Sprawdzającego dokumentacji branży drogowej, przy czym nie jest wymagane wykonanie całego ww. opracowania, a
wystarczające jest doświadczenie przy opracowywaniu ww. dokumentacji (czyli wykonanie np. jednej z jej części).
Zamawiający wskazał w SW Z, że „opracowanie dokumentacji KP to doprowadzenie do wystawienia Protokołu odbioru
dokumentacji projektowej lub równoważnego dokumentu. Nie może budzić wątpliwości, że wykonanie przez Pana J.K.
części ogólnej KP, istotnej części KP, doprowadziło do wystawienia Protokołu odbioru dokumentacji projektowej lub
równoważnego dokumentu. Bez wkładu Pana J.K. w opracowanie tej dokumentacji odbiór nie mógłby nastąpić. Jest
rzeczą oczywistą, że dokumentacja taka jak KP jest opracowywana przez zespół osób, a nie pojedynczego projektanta.
Przyjmując zatem interpretację zamawiającego za właściwą, że doświadczenie w wykonaniu KP nabywa się tylko
wykonując całe KP, należy stwierdzić, że nigdy w takim przypadku osoba będąca członkiem zespołu, który opracowywał
KP nie będzie mogła twierdzić, że opracowała KP, czy też, że posiada doświadczenie przy opracowaniu KP. Członek
zespołu opracowującego KP realizuje powierzone mu fragmenty tego opracowania.
W Formularzu 2.3.1. („Kryteria pozacenowe”) odwołujący oświadczył, że Pan J.K.pracując na stanowisku Projektanta
drogowego/Sprawdzającego opracował: KP dla budowy drogi Opracowanie dokumentacji dla zadania pn.: „Rozbudowa
drogi wojewódzkiej Nr 833 Chodel - Kraśnik (nazwa odcinka drogi/nazw ulicy, miasto) klasy G o długości 25,5 km,
Dokumentacja opracowana na zlecenie: Zarząd Dróg Wojewódzkich w Lublinie została odebrana Protokołem odbioru (lub
dokumentem równoważnym).
Na pytanie zamawiającego wykonawca wyjaśnił, że: Pan J.K. brał udział w opracowaniu Koncepcji programowej na
zadaniu „Opracowanie dokumentacji dla zadania pn.: „Rozbudowa drogi wojewódzkiej Nr 833 Chodel – Kraśnik” w roli
Głównego Projektanta do początku realizacji ww. zadania do momentu złożenia do zamawiającego (Zarząd Dróg
Wojewódzkich w Lublinie) Części Ogólnej ww. opracowania (w załączeniu przesłano zamawiającemu skan strony tytułowej
opracowania wraz z pełnomocnictwem). Z przyczyn organizacyjnych wykonawcy Główny Projektant p.J. w trakcie
realizacji ww. usługi został zmieniony na Pana M.S.. Po zmianie funkcji Pan J.K. nadal jednak nadzorował oraz
weryfikował prowadzone prace projektowe ww. zadania do jego zakończenia. (funkcja sprawdzającego nie była wymagana
przez zamawiającego podczas realizacji usługi).
A zatem, niezależnie od powyższego, z oświadczenia odwołującego wynikało ponadto, że Pan J.K. nie wykonał tylko
części ogólnej KP. W każdym z pozostałych etapów opracowywania KP nadzorował jego powstawanie oraz weryfikował
prowadzone prace projektowe ww. zadania do jego zakończenia. W opisie kryterium oceny zamawiający wyraźnie
tymczasem zaznaczył, że dodatkowe punkty zostaną przyznane za doświadczenia również na stanowisku
Sprawdzającego dokumentacji branży drogowej.
A zatem z powyższego w świetle zapisów SW Z wynika, że Pan J.K. zdobył wymagane doświadczenie podczas
opracowania KP dla budowy drogi Opracowanie dokumentacji dla zadania pn.: „Rozbudowa drogi wojewódzkiej Nr 833
Chodel - Kraśnik (nazwa odcinka drogi/nazw ulicy, miasto) klasy G o długości 25,5 km”. Z treści opisu kryterium oceny
nie wynika, aby do uzyskania dodatkowych punktów w kryterium doświadczenia Projektanta drogowego osoba wskazana
do pełnienia funkcji projektanta musiała być autorem całego KP czy wszystkich jego części. A zatem nawet jeżeli
wskazana osoba wykonywała tylko dany etap opracowania lub wykonywała tylko elementy tych opracowań, czy też była
osobą sprawdzającą dokumentację projektową, a opracowanie zostało ostatecznie odebrane, to zdobyła stosowne
doświadczenie przy opracowaniu tej dokumentacji i uzasadnione jest przyznanie jej punktów w przedmiotowym
kryterium. W analogicznej sprawie wypowiadała się KIO w wyroku z 18 lipca 2022 r. (KIO 1653/22).
W ocenie odwołującego nie doszło zatem do złożenia nieprawdziwych informacji dotyczących doświadczenia Pana
J.K. ani do czynu nieuczciwej konkurencji.
W pierwszym akapicie pisma wyjaśniającego złożonego na wezwanie zamawiającego odwołujący wskazywał, iż Pan
J.K. brał udział w opracowaniu koncepcji programowej i do zakończenia jej wykonania nadzorował jej powstawanie oraz
weryfikował prowadzone prace projektowe.
W opisie kryterium przedmiotowego postępowania wskazano, że punkty będą przyznane za każdą (począwszy od 2
wykonanej dokumentacji) dokumentację projektową. Jeżeli zastanowić się nad tym, która to jest ta pierwsza, to
oczywiście chodzi o tą wymaganą na poczet spełnienia warunku doświadczenia. A w tej części SW Z wyraźnie mowa
jest o doświadczeniu przy wykonywaniu dokumentacji. Niejasności SW Z nie mogą rodzić negatywnych skutków dla
wykonawców (vide: wyrok KIO z 3 kwietnia 2024 r., sygn. akt KIO 862/24, wyrok KIO z 21 stycznia 2011 r., sygn. akt KIO
26/11, wyrok KIO z 24 czerwca 2010 r. sygn. akt KIO 1096/10).
Aby mówić o czynie nieuczciwej konkurencji, należy wykazać działanie sprzeczne z prawem lub dobrymi obyczajami,
jeżeli narusza lub zagraża interes klienta lub przedsiębiorcy. Działanie wykonawcy nie było sprzeczne z prawem. Według
doktryny pojęcie „sprzeczności z prawem” należy rozumieć jako zachowania sprzeczne z nakazem zawartym w
ustawie, wydanym na jej podstawie akcie wykonawczym, mającą bezpośrednie zastosowanie umową międzynarodową.
Zamawiający wskazał jedynie na czyn opisany w art. 14 ust. 1 uznk, tymczasem nie jest prawdą ani to, że wykonawca
rozpowszechniał nieprawdziwe informacje o swoim przedsiębiorstwie, ani to, że miało to na celu przysporzenie korzyści
lub wyrządzenie szkody. Ponadto odwołujący nie podał informacji nieprawdziwych, Pan J.K. brał przecież czynny udział
w opracowaniu KP, ani nie narusza dobrych obyczajów. Dobre obyczaje to pozaprawne reguły, normy postępowania
odwołujące się do zasad słuszności, moralności, etyki, norm współżycia społecznego, które powinny cechować
przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą. Co istotne, dla wykazania czynu nieuczciwej konkurencji
konieczne jest nie tylko ustalenie, że działanie przedsiębiorcy jest sprzeczne z prawem czy dobrymi obyczajami, ale
również stwierdzenie, że działanie to narusza lub zagraża interesowi innego przedsiębiorcy lub klienta (vide: wyrok KIO
z 25.03.2022 r., sygn. akt KIO 635/22).
Twierdzenie zamawiającego o przedstawieniu informacji nieprawdziwych oparte jest na założeniu, że: Z informacji
posiadanych przez Zamawiającego wynikało, że Pan J.K. nie brał udziału w opracowaniu KP dla powyższego zadania jako
projektant drogowy ani jako sprawdzający dokumentacji branży drogowej. Taki powód zamawiający wskazał w
uzasadnieniu decyzji o odrzuceniu oferty. Tymczasem jest zupełnie przeciwnie, Pan J.K. brał udział w opracowywaniu
KP.
Konsekwencją naruszenia przez zamawiającego art. 226 ust. 1 pkt 7) ustawy Pzp było także naruszenie art. 16 i art.
17 ust. 2 ustawy.
Uzasadnienie zarzutu naruszenia art. 16 ustawy Pzp. Art. 16 ustawy Pzp nakłada na zamawiającego obowiązek
prowadzenia postępowania w sposób zapewniający zachowanie uczciwej konkurencji, równego traktowania
wykonawców, przejrzystości oraz proporcjonalności. Oznacza to m.in., że ocena wszystkich ofert powinna być
dokonywana w jednakowy sposób i opierać się o te same kryteria oraz warunki określone w SW Z w ich literalnym
brzmieniu. Zaburzenie tej zasady następuje m.in. w przypadku odstąpienia przez zamawiającego od oceny oferty
odwołującego według zasad opisanych w SW Z oraz wyboru oferty innego wykonawcy, mniej korzystnej, podczas gdy
oferta odwołującego spełniała wszystkie wymogi, a więc nie podlega odrzuceniu i jest ofertą najkorzystniejszą. Tego typu
praktyki prowadzą do uprzywilejowania wybranych wykonawców, ograniczając w ten sposób konkurencję i naruszając
podstawowe zasady postępowań o udzielenie zamówienia publicznego. W orzecznictwie wskazuje się, że
nieuzasadnione preferowanie pewnych podmiotów oraz ułatwianie im zdobycia zamówienia oznacza naruszenie zasady
równego traktowania i uczciwej konkurencji.
Uzasadnienie zarzutu naruszenia art. 17 ust. 2 ustawy Pzp. Art. 17 ust. 2 ustawy Pzp wskazuje, że zamawiający
powinien udzielić zamówienia wykonawcy wybranemu zgodnie z przepisami ustawy. Wybór oferty, która nie jest
najkorzystniejsza, stanowi naruszenie tego przepisu i prowadzi do udzielenia zamówienia podmiotowi, który nie został
wybrany zgodnie z zasadami prawa zamówień publicznych. Konsekwencją niewłaściwego wyboru oferty jest udzielenie
zamówienia wykonawcy, który nie spełnia wymogów określonych w SW Z lub którego oferta nie uzyskała najwyżej
punktowanej oceny zgodnie ze wskazanymi kryteriami oraz w konsekwencji pozbawienie innych wykonawców, w tym
przypadku odwołującego, możliwości uzyskania zamówienia, mimo prawidłowego spełnienia wszystkich warunków.
Zamawiający złożył pisemną odpowiedź na odwołanie, w której wniósł o oddalenie odwołania w całości. Zamawiający
wskazał, że odwołujący wraz z Formularzem oferty złożył Formularz 2.3.1. „Kryteria pozacenowe”, gdzie w zakresie
doświadczenia Głównego projektanta drogowego wskazał 5 zadań wykonanych przez Pana J.K., w tym zadanie:
Opracowanie dokumentacji dla zadania pn.: „Rozbudowa drogi wojewódzkiej Nr 833 Chodel – Kraśnik”, realizowane dla
Zarządu Dróg Wojewódzkich w Lublinie.
Zamawiający uznał, że zadanie nie spełnia określonych w pkt. 21.2) ppkt 2.1 IDW warunków, a tym samym
odwołujący nie był uprawniony do uzyskania dodatkowych 5 punktów w ramach tego kryterium. W Informacji o
odrzuceniu oferty odwołującego zamawiający wskazał, że przyznanie punktów za zadanie, którego nie wykonała osoba
wskazana do pełnienia funkcji Głównego projektanta drogowego, spowodowałoby, że oferta odwołującego zostałaby
wybrana jako najkorzystniejsza na część 1. Odwołujący w swoim odwołaniu nie ustosunkował się do powyższej kwestii,
nie wniósł w tym zakresie zarzutu. W związku z wykazaniem przez odwołującego jedynie 4 zadań spełniających
wymagania w zakresie kryterium doświadczenia Głównego projektanta drogowego to oferta przystępującego uplasowała
się na pierwszej pozycji rankingu ofert.
W ocenie zamawiającego błędne jest założenie przyjęte przez odwołującego (de facto wyłącznie na potrzeby
niniejszego postępowania odwoławczego), że do otrzymania punktów w ramach kryterium doświadczenia Głównego
projektanta drogowego wystarczające jest doświadczenie przy opracowywaniu ww. dokumentacji (czyli wykonanie, jak w
przypadku Pana J.K., jednej, wstępnej jego części). Powyższe nie wynika z literalnego brzmienia postanowień IDW w
zakresie kryterium doświadczenia Głównego projektanta drogowego. Odwołujący argumentuje, wskazując wyłącznie na
nierozerwalny związek pomiędzy ww. kryterium a warunkiem udziału w postępowaniu określonym w pkt 8.2.4. lit. b) dla
osoby proponowanej do pełnienia funkcji Głównego projektanta drogowego. Odwołujący wskazał przy tym, że w opisie
kryterium przedmiotowego postępowania wskazano, że punkty będą przyznane za każdą (począwszy od 2 wykonanej
dokumentacji) dokumentację projektową. A tym samym według odwołującego w tej części SW Z wyraźnie mowa jest
o doświadczeniu przy wykonywaniu dokumentacji.
Odwołujący w odwołaniu przeprowadza analizę znaczenia sformułowania „przy opracowaniu”, jednak zapomina, że
powyższe odnosi się jedynie do warunku udziału w postępowaniu opisanego w pkt 8.2.4.b) IDW, a nie do określonego w
pkt. 21.1.2.1 IDW kryterium pozacenowego doświadczania Głównego projektanta drogowego.
W tym zakresie postanowienia IDW są jednoznaczne i nie dają pola wykonawcom do żądnych wątpliwości.
Według opisu tego kryterium przyznanie wykonawcy dodatkowych punktów było możliwe, gdy osoba wskazana do
pełnienia funkcji projektanta drogowego posiadała doświadczenie w opracowaniu dokumentacji projektowych: STEŚ lub
STEŚ-R lub KP lub PB na stanowisku Projektanta drogowego lub Sprawdzającego dokumentację branży drogowej do
momentu, gdy dokumentacja została odebrana przez zamawiającego i został wystawiony Protokół odbioru tej
dokumentacji lub dokument równoważny. Z tego opisu nie wynika, aby osoba, która ewentualnie opracowała jedynie
wstępną część danej dokumentacji, mogła uzyskać dodatkowe punkty w kryterium doświadczenia Projektanta
drogowego. Zatem jeśli wskazana osoba wykonywała tylko wstępny etap opracowań, nie zdobyła stosownego
doświadczenia w opracowaniu tej dokumentacji w rozumieniu zastosowanego przez zamawiającego kryterium
pozacenowego, w związku z czym brak było uzasadnienia dla przyznanie jej dodatkowych punktów w przedmiotowym
kryterium. Zamawiający podsumował, że argumentacja odwołującego w zakresie tego zarzutu oparta jest na
rozszerzającej wykładni wymagania, a tym samym zarzut podlegać powinien oddaleniu.
Czyn nieuczciwej konkurencji.
W niniejszej sprawie okoliczności opisane w pkt II pisma są związane z przyczyną odrzucenia oferty odwołującego na
podstawie art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, gdyż podanie przez odwołującego nieprawdziwych informacji wyczerpuje w
ocenie zamawiającego znamiona czynu określonego w art. 3 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o
zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. W ocenie zamawiającego odwołujący niewątpliwie w Formularzu 2.3.1. Kryteria
pozacenowe podał informacje nieprawdziwe. Zamawiający co prawda w dokumentach zamówienia nie wskazał
fakultatywnych podstaw wykluczenia związanych z wprowadzeniem zamawiającego w błąd, jednak nie zwalnia to
zamawiającego z obowiązku należytej weryfikacji wszystkich oświadczeń składanych przez wykonawców w
postępowaniu. Szczególne znaczenie w tym kontekście należy przypisać oświadczeniom, na podstawie których
oceniana jest podmiotowa sytuacja wykonawcy z określonymi przez zamawiającego wymaganiami lub kryteriami. Od
tych oświadczeń w głównej mierze zależy bowiem wynik postępowania. Sam brak ustanowienia w postępowaniu
fakultatywnych przesłanek wykluczenia związanych z wprowadzeniem zamawiającego w błąd nie uniemożliwia
odrzucenia oferty w sytuacji, gdy zachowanie danego wykonawcy spełnia przesłanki do uznania go za czyn nieuczciwej
konkurencji. Nie można uznać, że jeżeli zamawiający nie zastrzegł fakultatywnych podstaw wykluczenia związanych
z wprowadzeniem w błąd, to nie ma instrumentów prawnych, aby wyeliminować ofertę wykonawcy przekazującego
nieprawdziwe informacji w celu uzyskania zamówienia.
Zamawiający, uznając zarzuty odwołania za bezpodstawne, wskazuje po pierwsze, że ustalając, czy doszło do czynu
nieuczciwej konkurencji zbadał, czy zaszły przesłanki określone w art. 3 ust. 1 znku (tzw. klauzula generalna czynu
nieuczciwej konkurencji) i ustalił, że w przypadku oferty odwołującego zostały spełnione łącznie następujące przesłanki:
- działanie podjęte zostało w związku z działalnością gospodarczą,
- działanie to wskazywało na sprzeczność z dobrymi obyczajami,
- doszło do zagrożenia lub naruszenia interesu innego przedsiębiorcy lub klienta
Po drugie, zgodnie z art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli została złożona w warunkach
czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji.
Natomiast art. 14 ust. 1 ustawy zwalczaniu nieuczciwej konkurencji stanowi, że czynem nieuczciwej konkurencji jest
rozpowszechnianie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd wiadomości o swoim lub innym przedsiębiorcy albo
przedsiębiorstwie, w celu przysporzenia korzyści lub wyrządzenia szkody. Zdaniem zamawiającego oświadczenie
nieprawdy w celu uzyskania zamówienia jest czynem nieuczciwej konkurencji. Wykonawca, który oświadcza nieprawdę,
dopuszcza się działania sprzecznego z dobrymi obyczajami. Co więcej, narusza także interes innych przedsiębiorców,
którzy konkurując z nieuczciwym wykonawcą tracą szansę na uzyskanie zamówienia. W takiej sytuacji narażony jest
również interes zamawiającego, który może udzielić zamówienia podmiotowi nieuprawnionemu. Spełniona jest więc
dyspozycja art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp w zw. z art. 3 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 ustawy uznk. Trudno przypuszczać,
by nieprawdziwe oświadczenie odwołującego zostało złożone z innych względów niż próba celowego wprowadzenia w
błąd zamawiającego lub z powodu rażącego niedopełnienia ciążących na nim obowiązków związanych z profesjonalnym
charakterem jego działalności. Sam odwołujący w piśmie z 13 marca 2025 r. wyjaśnia, że: Wskazanie doświadczenia
pana J.K. w opracowaniu ww. usługi wynikło z niewiedzy osoby odpowiedzialnej za przygotowanie oferty o zmianie osoby
pełniącej funkcję Głównego projektanta w trakcie realizacji usługi. Informacje podawane w postępowaniu o zamówienie są
oświadczeniami wiedzy składanymi w sposób celowy, w odpowiedzi na warunki określone przez zamawiającego, zatem
ich podanie powinno być rozpatrywane w kategorii staranności wymaganej w danych okolicznościach, z uwzględnieniem
profesjonalnego, zawodowego charakteru prowadzonej przez wykonawców działalności. Należyta staranność
wykonawcy określana przy uwzględnieniu zawodowego charakteru prowadzonej działalności gospodarczej uzasadnia
zwiększone oczekiwania co do skrupulatności i rzetelności przy wypełnianiu przez wykonawców oświadczeń na
potrzeby postępowań o udzielenie zamówienia publicznego, zwłaszcza w zakresie weryfikacji doświadczenia
powoływanego celem otrzymania dodatkowych punktów w kryteriach pozacenowych określonych w postępowaniu.
Niedochowanie ww. wymogom i złożenie oświadczenia nieprawdziwego świadczy o naruszeniu przez wykonawcę co
najmniej dobrych obyczajów. Działanie wykonawcy polegające na podaniu nieprawdziwych informacji niewątpliwie
wyczerpuje znamiona czynu określonego w art. 14 ust. 1 uznk, który stanowi, że: czynem nieuczciwej konkurencji jest
rozpowszechnianie nieprawdziwych lub wprowadzających w błąd wiadomości o swoim lub innym przedsiębiorcy albo
przedsiębiorstwie. Przepis, o którym mowa, obejmuje odpowiednim zakazem rozpowszechnianie zarówno informacji
nieprawdziwych, jak i prawdziwych, ale niepełnych, przedstawionych wybiórczo, albo tak dobranych, że choć są jako
takie prawdziwe, łącznie wywołują u odbiorcy błędne przeświadczenie (E. Nowińska [w:] K. Szczepanowska-Kozłowska,
E. Nowińska, Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz, wyd. II, Warszawa 2022, art. 14). Natomiast, jak
podkreślono w wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z 15.05.2015 r., I ACa 1458/14, przedmiotem ochrony z
przepisu art. 14 jest prawdziwość i rzetelność informacji dotyczących zarówno własnego, jak i cudzego
przedsiębiorstwa. Zamawiający w tym miejscu powołuje się na wyrok KIO 3025/22.
Odwołanie w zakresie przedmiotowego zarzutu ogranicza się w zasadzie do próby wykazania, że podane przez
odwołującego w Formularzu 2.3.1. Kryteria pozacenowe informację są prawidłowe.
Przystępujący TPF złożył pismo procesowe, w którym wniósł o oddalenie odwołania. Przystępujący wskazał, że cała
argumentacja odwołującego zawarta w odwołaniu w zakresie informacji zawartych w Formularzu 2.3.1 (KRYTERIA
POZACENOW E) została zbudowana na treści SW Z, która nie ma zastosowania do oceny oświadczeń zawartych w
Formularzy 2.3.1 „Kryteria pozacenowe”. Istotą podstawy oceny odwołującego jest fakt, że zamawiający odmiennie
sformułował wymagania dla warunku udziału w postępowaniu, a inaczej wymagania dla kryterium oceny ofert.
Odwołujący co prawda przytacza na stronie 4 odwołania postanowienia Rozdziału 21, pkt 21.1. pkt 2) 2.1. SW Z, tj.
wytyczne w zakresie wymaganego doświadczenia głównego projektanta drogowego w ramach kryterium oceny ofert, ale
już w następnym akapicie stwierdza, że: Kryterium to nawiązuje do warunku udziału
w postępowaniu opisanego w rozdz. 8 pkt 8.2. ppkt 8.2.4. lit. B) i w dalszej części odwołania wywodzi swoje racje
opierając je wyłącznie na postanowieniach SW Z w zakresie spełnienia warunku udziału w postępowaniu, pomimo iż
sporne doświadczenie Pana J.K. zostało wykazane w ramach kryterium oceny ofert przy odmiennych wymaganiach
zamawiającego. Mając na uwadze powyższe różnice w brzmieniu SW Z, przystępujący nie znajduje wyjaśnienia,
dlaczego odwołujący twierdzi w odwołaniu, iż zapisy Rozdz. 21, pkt 21.1. pkt 2) 2.1. SW Z nawiązują do warunku udziału
w postępowaniu opisanego w Rozdz. 8 pkt 8.2. ppkt 8.2.4. lit. B). Nietrudno zauważyć, iż zapisy te są od siebie różne i
niezależne, oraz że zamawiający w opisie kryterium oceny ofert nie odwołał się w ogóle – wbrew twierdzeniom
odwołującego – do rozdziału 8 „Warunki udziału w postępowaniu”. Logiczne wydaje się, że zamawiający w ramach
spełnienia warunku udziału w postępowaniu wymagał jedynie wykazania się przez Głównego projektanta drogowego
doświadczeniem przy opracowaniu co najmniej 1 dokumentacji projektowej, natomiast w odniesieniu do kryterium oceny
ofert (czyli począwszy od 2 wykazanej dokumentacji) zamawiający z ww. sformułowania zrezygnował, ograniczając się
do zapisu o konieczności opracowania dokumentacji. Różne określenie przez zamawiającego wymagań dla warunku
udziału i dla kryterium oceny ofert jest uprawnieniem zamawiającego. Zamawiający celowo inaczej określił te wymagania
na etapie kształtowania treści SW Z. Jeśli zaś odwołujący uważa, że wymagania powinny być takie same – to na
odpowiednim etapie powinien skorzystać ze środków ochrony prawnej i wnieść odwołanie.
Wobec powyższych różnic w brzmieniu SW Z cała argumentacja odwołującego, począwszy od wykładni literalnej
przyimka „przy”, przez wysnuwanie wniosków na tej podstawie, jakoby zamawiający w ramach kryterium nie wymagał
opracowania dokumentacji, a jedynie udziału przy opracowaniu dokumentacji, tj. opracowania jakiegoś elementu
dokumentacji projektowej, jest całkowicie bezprzedmiotowa, gdyż odnosi się do warunków udziału w postępowaniu, a nie
kryterium oceny ofert. Tym samym argumentacja ta powinna zostać pominięta, gdyż nie ma żadnego wpływu na ocenę
prawidłowości czynności zamawiającego.
Również dowody, na które powołuje się odwołujący, stanowiące załączniki do wyjaśnień z 13.03.2025 roku nie
stanowią potwierdzenia, iż wykonawca nie przedstawił w formularzu 2.3.1 informacji niemających potwierdzenia w stanie
faktycznym. Pierwszy dowód stanowi skan pierwszej strony części dokumentacji projektowej, tj. części ogólnej – co w
świetle brzmienia wymagań w zakresie kryterium oceny ofert jest bez znaczenia, gdyż zamawiający wymagał
opracowania dokumentacji, a nie – jak tego dowodzi odwołujący – udziału przy opracowaniu dokumentacji. Drugi dowód
stanowi skan pełnomocnictw dla Pana J.K., przy czym pełnomocnictwa te udziela się w zakresie kierowania projektem
z ramienia PROMOST oraz reprezentowania zamawiającego, a nie Projektanta drogowego lub Sprawdzającego
dokumentacji branży drogowej. Tak więc również ten dowód jest bezprzedmiotowy w zakresie formularza 2.3.1. Co
więcej, cała argumentacja odwołującego zdaje się być jedynie próbą ratowania zaistniałej sytuacji i nie jest spójna z
wyjaśnieniami, jakie odwołujący złożył zamawiającemu, w których niejako przyznał się do podania informacji niemających
potwierdzenia w stanie faktycznym. W ww. piśmie wskazano: Wskazanie doświadczenia pana J.K. w opracowaniu ww.
usługi wynikło z niewiedzy osoby odpowiedzialnej za przygotowanie oferty o zmianie osoby pełniącej funkcję Głównego
projektanta w trakcie realizacji usługi. Działania takiego nie można poczytywać za zamierzone lub za rażące niedbalstwo
po stronie wykonawcy. Nie było to też wprowadzenie zamawiającego w błąd, które zgodnie z doktryną i orzecznictwem
musi nastąpić w sposób zawiniony. (…) Z daleko posuniętej ostrożności Wykonawca wskazuje, że w celu zapobieżenia
powstawaniu podobnych rozbieżności w przyszłości, podjął w ramach swojej organizacji stosowne kroki. W pierwszej
kolejności w przypadku wykazów dotyczących doświadczenia osób w pełnieniu określonych funkcji weryfikowany będzie
czasu okres realizacji umowy. W związku z tym w ramach struktur Wykonawcy będzie obowiązywała dwuetapowa
weryfikacja dotycząca doświadczenia osób w wskazywanych w formularzach ofertowych: pierwsza w oparciu o kopie
wskazanych opracowań, referencji, a następnie w oparciu o protokołu odbioru danej dokumentacji.
Kwestia braku czynu nieuczciwej konkurencji – brak interesu we wniesieniu odwołania w przypadku oceny oferty.
Odwołujący podnosi także, że w przedmiotowej sprawie nie mamy do czynienia z czynem nieuczciwej konkurencji.
Nawet jeżeli uznać, że odwołujący nie dopuścił się czynu nieuczciwej konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16
kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, czemu przystępujący przeczy, to i tak niewątpliwie wskazane
przez odwołującego doświadczenie Pana J.K. zdobyte w ramach na zadaniu pn.: KP dla budowy drogi Opracowanie
dokumentacji dla zadania pn.: „Rozbudowa drogi wojewódzkiej Nr 833 Chodel - Kraśnik” nie zasługuje na przyznanie
dodatkowych punktów w ramach kryterium oceny ofert, co zaś skutkować będzie przyznaniem w ramach tego kryterium
15 punktów, a nie maksymalnych 20 punktów. Tak więc odwołujący zostanie i tak sklasyfikowany na 2 miejscu za
przystępującym.
Tak więc odwołujący nie posiada interesu we wniesieniu odwołania, gdyż nawet jego uwzględnienie nie będzie
skutkować zmianą wyniku postępowania. Nawet gdyby oferta odwołującego nie podlegała odrzuceniu, to i tak ocena tej
oferty skutkowałaby zajęciem przez odwołującego 2 pozycji na liście rankingowej ofert.
Izba ustaliła i zważyła, co następuje.
Zamawiający prowadzi postępowanie o udzielenie zamówienia publicznego z zastosowaniem przepisów ustawy
Prawo zamówień publicznych wymaganych przy procedurze, której wartość szacunkowa zamówienia przekracza kwoty
określone w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ustawy Prawo zamówień publicznych.
Izba stwierdziła, że nie zachodzą przesłanki do odrzucenia odwołania.
Uwzględniając dokumentację z przedmiotowego postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, jak
również biorąc pod uwagę oświadczenia i stanowiska stron oraz przystępującego, złożone w pismach
procesowych, jak też podczas rozprawy Izba stwierdziła, iż odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie.
W ocenie Krajowej Izby Odwoławczej zarzuty odwołującego są bezzasadne. Krajowa Izba Odwoławcza, podzielając
stanowisko zamawiającego i przystępującego (za wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z 25.08.2015 r., sygn. akt:
XXIII Ga 1072/15:Izba ma prawo podzielić zarzuty i wartościową argumentację jednego z uczestników, zgodnie z zasadą
swobodnej oceny dowodów), wskazuje, co następuje.
W informacji o wyborze oferty zamawiający wskazał, iż: Zgodnie z pkt. 16.5 IDW ofertę stanowi wypełniony Formularz
2.1. „Oferta” oraz Formularz 2.3.1 „Kryteria pozacenowe”, składany w celu uzyskania punktów w ramach kryteriów
pozacenowych. W pkt. 21.1 IDW zamawiający wskazał między innymi, że punkty w ramach kryterium doświadczenia
Głównego projektanta drogowego będą przyznawane za dokumentację projektową opracowaną w okresie ostatnich 10 lat
przed upływem terminu składania ofert. Równocześnie zamawiający wskazał, że wykonawca, który wykaże, że
Projektant drogowy wykonał 5 dokumentacji spełniających kryteria określone przez zamawiającego – otrzyma 20 pkt.
Odwołujący wraz z ofertą złożył Formularz 2.3.2 Kryteria pozacenowe, w którym w zakresie kryterium doświadczenia
Głównego projektanta drogowego wskazał dokumentacje opracowane przez pana J.K.. Odwołujący jako doświadczenie
Pana J.K. w pkt 5 Formularza 2.2.1. Kryteria pozacenowe wskazał: Opracowanie dokumentacji dla zadania pn.:
„Rozbudowa drogi wojewódzkiej Nr 833 Chodel-Kraśnik realizowane dla Zarządu Dróg Wojewódzkich w Lublinie” . Z
informacji posiadanych przez zamawiającego wynikało,
że Pan J.K. nie brał udziału w opracowaniu Koncepcji programowej dla powyższego zadania ani jako projektant drogowy,
ani jako sprawdzający dokumentacji branży drogowej. Zamawiający pismem z 10.03.2025 r. wezwał odwołującego do
wyjaśnienia ww. rozbieżności. Odwołujący w odpowiedzi potwierdził, że Pan J.K. brał udział w opracowaniu Koncepcji
programowej na zadaniu Opracowanie dokumentacji dla zadania pn.: „Rozbudowa drogi wojewódzkiej Nr 833 Chodel–
Kraśnik w roli Głównego Projektanta od początku realizacji ww. zadania do momentu złożenia do zamawiającego
(Zarządu Dróg Wojewódzkich
w Lublinie) Części ogólnej ww. opracowania, a następnie z przyczyn organizacyjnych został zmieniony na Pana M.S., a
wskazanie doświadczenia Pana J.K.
w opracowaniu ww. usługi wynikło z niewiedzy osoby odpowiedzialnej za przygotowanie oferty o zmianie osoby pełniącej
funkcję Głównego projektanta w trakcie realizacji usługi.
W związku z powyższym zamawiający stwierdził, że odwołujący w formularzu Kryteria pozacenowe w zakresie
osoby wskazanej do pełnienia funkcji Głównego projektanta drogowego podał informacje nieprawdziwe. W ocenie
zamawiającego podanie przez odwołującego nieprawdziwych informacji wyczerpuje znamiona czynu określonego w art.
3 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 uznk.
Zgodnie z przepisem art. 554 ust. 1 pkt 1 ustawy Pzp Izba uwzględnia odwołanie w całości lub w części, jeżeli
stwierdzi naruszenie przepisów ustawy, które miało wpływ lub może mieć istotny wpływ na wynik postępowania o
udzielenie zamówienia, konkursu lub systemu kwalifikowania wykonawców.
Biorąc zatem pod uwagę treść powołanego wyżej przepisu, w okolicznościach sprawy, w których Izba stwierdzi, że
naruszenie przepisów ustawy Pzp miało miejsce, jednakże z uwagi na okoliczność, iż naruszenie to nie miało lub nie ma
istotnego wpływu na wynik postępowania o udzielenie zamówienia, Izba zobowiązana jest do oddalenia odwołania.
Zgodnie z przepisem art. 552 ust. 1 ustawy Pzp, wydając wyrok, Izba bierze za podstawę stan rzeczy ustalony w toku
postępowania odwoławczego.
Z okoliczności sprawy ustalonych w toku postępowania odwoławczego w ocenie Izby wynika, że zamawiający
wykazał stosownymi dowodami złożonymi na rozprawie, że Pan J.K. nie pełnił funkcji projektanta branży drogowej na
zadaniu Rozbudowa drogi wojewódzkiej Nr 833 Chodel-Kraśnik. Dowodami tymi są:
Dowód nr 1:
1)Pismo Zarządu Dróg Wojewódzkich w Lublinie (zamawiający dla ww. usługi)
z 29 stycznia 2025 roku,
2)Pierwsze strony Koncepcji programowej dla ww. inwestycji (8 stron)
Dowód nr 2:
1)Wykaz osób (zał. E) wykonawcy Promost Consulting T. Siwowski sp.j. złożony przez tego wykonawcę w
rzeczonym zadaniu – odwołujący na rozprawie nie zaprzeczył, że złożył taki wykaz wraz z osobami tam
wymienionymi, z którego wynika, że osobą wyznaczoną do pełnienia funkcji projektanta specjalności drogowej był
Pan T.B., a nie – jak twierdził odwołujący –Pan J.K..
Dowód nr 3:
1)Pismo Zarządu Dróg Wojewódzkich w Lublinie z 3 lutego 2017 roku aprobujące zmianę dotychczasowego
projektanta specjalności drogowej Pana T.B. na Pana M.S. – odwołujący nie zaprzeczył powyższej okoliczności.
Wszystkie ww. dowody mają decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcie przedmiotowego odwołania, z uwagi na
okoliczność, iż nieuwzględnienie w ramach kryteriów oceny ofert ww. zadania, tj. Rozbudowy drogi wojewódzkiej Nr 833
Chodel-Kraśnik powoduje uzyskanie przez odwołującego niższej liczby punktów, co przy zsumowaniu liczby punktów
uzyskanych w ramach kryterium ceny oraz kryterium doświadczenia głównego projektanta drogowego DGP1 plasuje
ofertę odwołującego na drugim miejscu w rankingu ofert – pierwsze miejsce zajmuje bowiem oferta przystępującego.
Wobec braku jakichkolwiek zarzutów względem oferty przystępującego wykonawcy TPF, wynik postępowania nie
ulegnie zmianie, czego skutkiem musi być oddalenie odwołania.
Odnosząc się zaś do podstawy odrzucenia oferty odwołującego, czego konsekwencją było wniesienie odwołania i
postawienie zarzutu naruszenia przez zamawiającego przepisu art. 226 ust. 1 pkt 7 ustawy Pzp, Izba wskazuje, za
wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie Sądu Zamówień Publicznych z 28 lutego 2025 r. Zs XXIII 2/25 (wyrok
oddalający skargę na wyrok Izby z 19 listopada 2024 r. KIO 3913/24), że nie jest dopuszczalne przy braku stosowania
w danym postępowaniu fakultatywnych przesłanek wykluczenia zastępowanie zarzutu naruszenia przepisów
określających te przesłanki zarzutem złożenia oferty w warunkach czynu nieuczciwej konkurencji, cyt.: Przechodząc do
kolejnych zarzutów skargi, w ocenie Sądu Okręgowego zarówno zarzut nr 3 (przy uwzględnieniu kwestii podnoszonych w
uzasadnieniu zarzutu nr 2), jak i zarzut nr 4 nie zasługiwały na uwzględnienie. W obu powołanych zarzutach skarżący
wywodzi, że pomimo iż stan faktyczny ustalony przez Izbę nie uzasadnia wykluczenia wykonawcy Geotechnologies na
podstawie art. 109 ust. 1 pkt 10 Pzp, oferta wykonawcy powinna zostać odrzucona z uwagi na naruszenie zasad uczciwej
konkurencji. Z powyższym nie sposób się zgodzić. Katalog fakultatywnych przesłanek wykluczenia został zasadniczo
dostosowany do listy przesłanek wskazanych w art. 57 ust. 4 dyrektywy klasycznej. W ocenie Sądu, sprzeczna z art. 57
ust. 4 lit h) dyrektywy klasycznej jest zatem wykładnia, zgodnie z którą pomimo braku przewidzenia w dokumentach
zamówienia fakultatywnej przesłanki wykluczenia wykonawcy, o której mowa w art. 109 ust. 1 pkt 10 ustawy Pzp, złożenie
informacji nieprawdziwych/niepotwierdzających spełnienia warunku udziału w postępowaniu stanowi podstawę odrzucenia
oferty wykonawcy na podstawie art. 16 Pzp w zw. z art. 3 uznk i uniemożliwia wezwanie takiego wykonawcy do
uzupełnienia dokumentów na podstawi art. 128 ustawy Pzp. Art. 109. ust 1 pkt 10 ustawy Pzp stanowi, że z postępowania
o udzielenie zamówienia zamawiający może wykluczyć wykonawcę: który w wyniku lekkomyślności lub niedbalstwa
przedstawił informacje wprowadzające w błąd, co mogło mieć istotny wpływ na decyzje podejmowane przez
zamawiającego w postępowaniu o udzielenie zamówienia. Wedle ust. 2 tego przepisu, jeżeli zamawiający przewiduje
wykluczenie wykonawcy na podstawie ust. 1, wskazuje podstawy wykluczenia w ogłoszeniu o zamówieniu lub
dokumentach zamówienia. W rezultacie swoboda Zamawiającego w przedmiocie uwzględnienia bądź nieuwzględnienia
przesłanek fakultatywnych wykluczenia w danym zamówieniu występuje tylko do etapu unormowania warunków udziału w
postępowaniu i ich ogłoszenia w zakresie SWZ. Natomiast jeśli zamawiający nie przewidzi możliwości danego wykluczenia
fakultatywnego w ogłoszeniu o zamówieniu, to nawet w przypadku zaistnienia przesłanki fakultatywnej opisanej w ustawie
Pzp, nie jest uprawniony do wykluczenia konkretnego wykonawcy w oparciu o szeroko rozumiane przesłanki w tym na
podstawie innych ustaw. Takie działanie, nie tylko pozostawałoby w sprzeczności z przepisami prawa, lecz także
godziłoby w zasadę przejrzystości - wykonawca po zapoznaniu się z treścią ogłoszenia i dokumentacją zamówienia musi
umieć stwierdzić, czy odpowiada warunkom udziału, czy nie podlega wykluczeniu i czy jest w stanie złożyć ofertę na
warunkach oczekiwanych przez zamawiającego - nie podlegającą odrzuceniu. Jasność i jednoznaczność procedur
udzielania zamówień publicznych stanowi bowiem podstawową gwarancję zachowania zasad uczciwej konkurencji oraz
równego traktowania. Podkreślić należy, że wymóg zachowania przejrzystości dotyczy zarówno informacji o zamiarze
udzielenia zamówienia, jak i informacji dotyczących przebiegu postępowania i podejmowanych w jego ramach decyzjach.
Tak rozumiana zasada przejrzystości wypływa z zasady równości i jest ściśle związana z zasadą pewności prawa, przez
co przede wszystkim należy rozumieć przewidywalność działań instytucji zamawiających. Tymczasem, stanowisko
skarżącego dopuszcza „prześwietlanie” ofert konkurencji w świetle wszystkich przepisów prawa - i umożliwienie
zamawiającym wykluczanie wykonawców/odrzucanie ich ofert w oparciu o niespełnianie wymogów nieujawnionych na
wcześniejszym etapie postępowania o udzielenie zamówienia publicznego, natomiast przewidzianych w każdym dowolnym
akcie prawa powszechnie obowiązującego w Polsce, bez względu na jego faktycznych związek z danym zamówieniem.
Odnosząc się zaś ściśle do zarzutów skargi, podkreślić należy, że skoro w ogłoszeniu o zamiarze udzielenia zamówienia i
dokumentacji zamówienia Zamawiający nie zawarł konkretnej, fakultatywnej przesłanki wykluczenia, to obejściem
przepisów na niekorzyść innych wykonawców, niż skarżący, byłoby zastosowanie w tym przypadku art. 226 ust. 1 pkt 7
ustawy Pzp który stanowi, że Zamawiający odrzuca ofertę, jeżeli została złożona w warunkach czynu nieuczciwej
konkurencji w rozumieniu ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Jak wskazuje się w
orzecznictwie, zasada proporcjonalności to zachowanie adekwatne do danej sytuacji, tym samym musi być ono właściwe
w okolicznościach danej sprawy, co oznacza, że podejmowane działania muszą odpowiadać założonym celom (wyrok
Krajowej Izby Odwoławczej z 14 marca 2017 r., KIO 371/17). W tym zakresie wielokrotnie wypowiadały się organy
orzecznicze takie jak Trybunał Europejski oraz Trybunał Konstytucyjny i choć tezy ujęte w orzeczeniach tych organów
dotykają innego poziomu normatywnego, jakim jest zgodność przepisów bezwzględnie obowiązującego prawa i norm
usytuowanych hierarchicznie znacznie wyżej to mają one charakter uniwersalny i pozwalają bez trudu na ich
przeniesienie na poziom oceny zaistnienia przesłanek wykluczenia wykonawcy z postępowania o udzielenie zamówienia
publicznego. Samo rozumienie zasady proporcjonalności pozostaje bowiem bardzo zbliżone, niezależnie od punktu
odniesienia, dla którego jest ona oceniana i konstruowana. Zatem wypracowane w orzecznictwie obu Trybunałów metody
oceny i badania spełnienia zasady proporcjonalności mogą być z powodzeniem stosowane i przeniesione na poziom
zupełnie niższy, tj. na poziom oceny czynności Zamawiającego w ramach postępowania o udzielenie zamówienia
publicznego. Zgodnie z wyrokiem Trybunału Europejskiego z dnia 22 listopada 2005 roku w sprawie C-144/05 Werner
Mangold „Poszanowanie zasady proporcjonalności wymaga mianowicie, by każde ograniczenie prawa podmiotowego w
możliwie najwyższym stopniu godziło wymogi równego traktowania z realizowanym celem” (zob. podobny wyrok z dnia 19
marca 2002 r. – 10037 w sprawie C-476/99 Lommers Analiza tego orzeczenie pozwala przyjąć, że ocena dotyczy tego,
czy przyjęte założenia są skorelowane z celami jakie mają zostać osiągnięte. To natomiast prowadzi do wniosku, który
można łatwo przenieść na grunt zamówień publicznych, że przyjęte przez Zamawiającego wymagania muszą być
adekwatne do uzyskania zamierzonego w danym postępowaniu celu. W rezultacie za całkowicie nieuprawnione należy
uznać wywodzenie sankcji o charakterze eliminacyjnym w postaci wykluczenia wykonawcy czy odrzucenia jego oferty w
drodze wykładni z zasad ogólnych prowadzenia postępowania, w szczególności z art. 16 ustawy Pzp. Zwłaszcza,
że w odniesieniu do fakultatywnych przesłanek wykluczenia w motywie 101 dyrektywy klasycznej wskazano dodatkowo, iż
„stosując fakultatywne podstawy, wykluczenia, instytucje zamawiające powinny zwracać szczególną uwagę na zasadę
proporcjonalności”. Za rażące naruszenie zasady proporcjonalności oraz przejrzystości postępowania należałoby uznać
nakładanie na wykonawcę sankcji o charakterze eliminacyjnym wbrew temu, że w danym postępowaniu nie przewidziano
danej fakultatywnej przesłanki wykluczenia. Niezasadne okazały się zatem zarzuty skargi, wywodzące, że podanie przez
Geotechnologies niepełnych informacji dot. spełnienia warunku udziału w postępowaniu, stanowiło podstawę do
odrzucenia jego oferty z uwagi na wystąpienie czynu nieuczciwej konkurencji w zakresie podania nieprawdziwych
informacji co do spełnienia warunku udziału w postępowaniu w zakresie udziału referencyjnych osób w realizacji
zamówienia.
Zdaniem Izby zamawiający niestosujący w przedmiotowym postępowaniu fakultatywnych przesłanek wykluczenia
wykonawców, w przypadku stwierdzenia podania przez wykonawcę informacji nieprawdziwych, a z uzasadnienia
odrzucenia oferty odwołującego wprost taka okoliczność wynika [cyt.: W związku z powyższym Wykonawca w formularzu
Kryteria pozacenowe w zakresie osoby wskazanej do pełnienia funkcji Głównego projektanta drogowego podał informacje
nieprawdziwe. W ocenie Zamawiającego podanie przez Wykonawcę nieprawdziwych informacji wyczerpuje znamiona
czynu określonego w art. 3 ust. 1 oraz art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej
konkurencji (dalej: „znku”)], nie może następnie przyporządkować takich okoliczności jako czyn nieuczciwej konkurencji.
W ocenie Izby, skoro zamawiający zdecydował się na takie sformułowanie treści dokumentów zamówienia, to powinien
mieć świadomość powyższego wyroku Sądu Okręgowego.
W przedmiotowym postępowaniu o wiele prostszym, logiczniejszym, a przede wszystkim odpowiadającemu
obowiązującym przepisom działaniem zamawiającego byłoby po prostu nieprzyznanie punktów wykonawcy za ww.
zadanie w ramach kryteriów oceny ofert.
Biorąc pod uwagę powyższe, orzeczono jak w sentencji.
O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sprawy na podstawie art. 575 ustawy Pzp oraz § 8 ust. 2
pkt 1 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 2020 r. w sprawie szczegółowych rodzajów kosztów
postępowania odwoławczego, ich rozliczania oraz wysokości i sposobu pobierania wpisu wysokości wpisu od odwołania
(Dz. U. poz. 2437).
Przewodniczący:………………………
Członkowie: ………………………
………………………