II SA/Łd 188/26

Dnia 5 sierpnia 2026 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Czerw (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Robert Adamczewski Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk Protokolant starszy asystent sędziego Nina Krzemieniewska-Oleszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2026 roku sprawy ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 13 sierpnia 2025 roku znak: SKO.4110.48.2025 w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji przyznającej zasiłek rodzinny na dziecko wraz z dodatkami p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi; 2. przyznać i nakazać wypłacenie z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi radcy prawnemu M. J. prowadzącej Kancelarię Radcy Prawnego przy ulicy [...] w Ł. kwotę 480 (czterysta osiemdziesiąt) złotych powiększoną o podatek od towarów i usług tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu. a.bł. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia 13 sierpnia 2025 r., znak: SKO.4110.48.2025, wydaną w postępowaniu wznowieniowym w II instancji, którą organ odwoławczy uchylił decyzję Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 16 maja 2025 r. znak SOCII.510.028604.2023.005679.000002.2025 i odmówiło uchylenia decyzji Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 7 września 2023 r. znak SOCII.510.028604.2023.005679.000002.2023. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Z akt sprawy wynika, że Prezydent Miasta Łodzi decyzją z dnia 7 września 2023 r. (tj. decyzją , której dotyczyło postępowanie wznowieniowe) w szczególności przyznał A.K. zasiłek rodzinny na dziecko — M.K— w wysokości 135 zł miesięcznie na okres od 1 listopada 2023 r. do 31 października 2024 r. oraz dodatek do zasiłku rodzinnego z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego powyżej 5go roku życia na dziecko — M.K— w wysokości 190 zł miesięcznie na okres od 1 listopada 2023 r. do 31 października 2024 r. Następnie, po wznowieniu z urzędu postępowania zakończonego ostatecznie i prawomocnie ww. decyzją z dnia 7 września 2023 r. na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691) Prezydent Miasta Łodzi uchylił tę decyzję decyzją z dnia 16 maja 2025 r. W dalszej kolejności jednak wspomniana decyzja Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 16 maja 2025 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Łodzi zaskarżoną decyzją i w konsekwencji Kolegium orzekło co do istoty sprawy i odmówiło uchylenia decyzji z dnia 7 września 2023 r. o przyznaniu skarżącej przedmiotowych świadczeń. Pismem z dnia 8 lipca 2026 roku pełnomocnik skarżącej wyznaczony z urzędu oświadczył, że cofa w imieniu skarżącej wspomnianą na wstępie skargę. W ocenie pełnomocnik skarżącej rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi jest korzystne dla skarżącej, albowiem ostatecznie decyzja Prezydenta Miasta Łodzi z dnia 7 września 2023 r., przyznająca A.K. prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego, pozostała w obrocie prawnym i skutecznie wywołała skutki prawne. Mając na względzie powyższe, a także biorąc pod uwagę art. 134 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w ocenie skarżącej cofnięcie skargi będzie zasadne. Jednocześnie pełnomocnik na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a., wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu w postępowaniu sądowo-administracyjnym powiększonych o należny podatek od towarów i usług, oświadczając, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W okolicznościach niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi przez A.K. jest skuteczne i dopuszczalne, a wola skarżącej jako dysponentki skargi jest dla Sądu wiążąca. Związanie Sądu wolą skarżącej jest bowiem wynikiem przyjętej zasady, że skarżąca może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą od chwili jej wpływu do organu, do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. W związku z powyższym, Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie w niniejszej sprawie. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 § 1 p.p.s.a. w związku z § 23 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 136). IB