Ppolska.starec← UrzadnikВойти

V AGa 511/22

Суды общей юрисдикции2024-10-07
Номер дела
V AGa 511/22
Дата решения
2024-10-07
Тип
SENTENCE

Судьи

Barbara Konińska (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

Текст решения

<p>Sygn. akt V AGa 511/22</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 7 października 2024 r.</p> <p>Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodnicząca Sędzia SA Barbara Konińska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 7 października 2024 r. w Katowicach</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">C. S.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji pozwanego</p> <p>od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach</p> <p>z dnia 14 czerwca 2022 r., sygn. akt XIV GC 347/19</p> <p>1.  oddala apelację;</p> <p>2.  zasądza od pozwanego na rzecz powódki kwotę 4050 (cztery tysiące pięćdziesiąt) złotych z tytułu kosztów postępowania apelacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, którym je zasądzono do dnia zapłaty.</p> <table> <colgroup> <col width="237"/> <col width="237"/> <col width="237"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> <p>SSA Barbara Konińska</p> </td> <td> </td> </tr> </table> <p>Sygn. akt V AGa 511/22</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2022 r., XIV GC 347/19 Sąd Okręgowy w Katowicach zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 267 914,64 zł (punkt 1.); oddalił powództwo w pozostałym zakresie (punkt 2.); zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 19 056,60 zł z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty, tytułem zwrotu kosztów procesu (punkt 3.).</p> <p>Sąd Okręgowy wydając zaskarżony wyrok ustalił następujące fakty:</p> <p>W dniu 27 kwietnia 2012 r. <span class="anon-block"> (...) Serwis Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> <br/>z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, uprzednio działająca pod <span class="anon-block"> firmą (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span> zawarła z <span class="anon-block"> (...)</span> spółka europejska z siedzibą w <span class="anon-block">H.</span> działającą przez <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> Spółka (...) Oddział</span> w Polsce (dalej jako <span class="anon-block">(...)</span>) umowę o świadczenie usług promocji nr <span class="anon-block"> (...)</span>, na mocy której dłużnik zobowiązał się do usług marketingowych na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> i odsprzedaży <span class="anon-block">produktów C.</span> swoim kontrahentom.</p> <p>Następnie, w dniu 15 lipca 2016 r. zostało zawarte porozumienie trójstronne na podstawie, którego powódka <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> wstąpiła w miejsce <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>W dniu 19 września 2016 r. pozwany <span class="anon-block">C. S.</span> jako Prezes Zarządu <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> złożył oświadczenie o poddaniu się egzekucji <br/>w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 777;art. 777 § 1;art. 777 § 1 pkt. 5)">art. 777 § 1 pkt 5 k.p.c.</a> Przedmiotem zabezpieczenia były wierzytelności powstałe <br/>w wyniku wykonania umowy z dnia 27 kwietnia 2012r. zawartej przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z <span class="anon-block"> (...)</span> spółka europejska z siedzibą w <span class="anon-block">H.</span> działająca przez <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block"> Spółka (...) Oddział</span> w Polsce o świadczenie usług promocji nr <span class="anon-block"> (...)</span>, przedmiotem której było ustalenie zasad współpracy w zakresie świadczenia usług promocji i reklamy na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> oraz sprzedaży na rzecz stacji obsługi produktów znajdujących się w ofercie <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>W dniu 11 lipca 2018 r. powódka rozwiązała umowę o świadczenie usług promocji nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 27 kwietnia 2012 r. ze skutkiem natychmiastowym oraz wezwała dłużnika <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. do zapłaty nierozliczonej zaliczki w wysokości 181 214,80 zł netto <br/>(222 894,20 zł brutto) oraz kwoty waloryzacji w wysokości 122 463,57 zł, wynikającej z noty obciążeniowej nr <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 11 lipca 2018 r. W sumie powódka wezwała dłużnika do zapłaty kwoty 345 357,77 zł w terminie 30 dni od dnia odebrania wezwania. Dłużniczka zapłaciła kwotę 9287,30 zł, zatem do zapłaty pozostała kwota 336 070,47 zł z tytułu zaliczek wraz z ich waloryzacją.</p> <p>Postanowieniem z dnia 20 listopada 2018 r. Sąd Rejonowy w Kielcach V Wydział Gospodarczy, sygn. akt V GCo 1220/18 nadał klauzulę wykonalności aktowi notarialnemu numer Rep. <span class="anon-block">(...)</span> sporządzonemu przed notariuszem <span class="anon-block">A. K.</span> na rzecz wierzyciela <span class="anon-block"> (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">S.</span> przeciwko dłużnikowi <span class="anon-block"> (...) Serwis Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span>, co do obowiązku zapłaty kwoty 300 000 zł.</p> <p>Powódka <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> na podstawie aktu notarialnego opatrzonego klauzulą wykonalności wystąpiła z wnioskiem o wszczęcie postępowania egzekucyjnego przeciwko <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. Postępowanie egzekucyjne było prowadzone przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kielcach <span class="anon-block">P. K.</span> pod sygn. akt GKm 12/19. Powódka uzyskała klauzulę wykonalności na kwotę 300 000 zł. Powódka złożyła wniosek egzekucyjny co do kwoty wynikającej z klauzuli wykonalności. Powódka nie dochodziła całości roszczenia. Pozostała jeszcze kwota 36 070,47 zł, w przedmiocie której nie było prowadzone postępowanie egzekucyjne.</p> <p>Postanowieniem z dnia 19 września 2019 r. Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Kielcach <span class="anon-block">P. K.</span> umorzył postępowanie w sprawie wobec bezskuteczności egzekucji wskazując, iż z egzekucji nie uzyska się sumy wyższej niż koszty egzekucyjne.</p> <p>W związku z tym, iż postępowanie egzekucyjne względem dłużnika <span class="anon-block">(...)</span> Sp. <br/>z o.o. okazało się bezskuteczne, powódka w dniu 10 czerwca 2019 r. skierowała wezwanie do zapłaty do pozwanego <span class="anon-block">C. S.</span>, jako członka zarządu tej spółki. Powódka wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 339 132,45 zł, na którą to kwotę składały się kwoty: 213 606,90 zł z tytułu zwrotu zaliczki zgodnie z umową o świadczenie usług promocji nr <span class="anon-block"> (...)</span> wraz z odsetkami ustawowymi z opóźnienie w transakcjach handlowych od kwot: 122 463,57 zł <br/>z tytułu waloryzacji, kwota 187 zł z tytułu kosztów procesu, 2700 zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu egzekucyjnym, kwota 174,98 zł z tytułu kosztów poniesionych w postępowaniu egzekucyjnym.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">C. S.</span> pełnił funkcję prezesa zarządu spółki<span class="anon-block">(...)</span>Sp. <br/>z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">K.</span> w dniach od 01 września 2016 r. do 20 grudnia 2016 r. oraz od dnia 2 lutego 2018 r. do dnia 31 marca 2018 r., kiedy to został odwołany Uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników <span class="anon-block"> (...) Serwis Sp. z o.o.</span> Następnie funkcję Prezesa Zarządu pozwany pełnił od dnia 02 stycznia 2019 r. do 9 kwietnia 2019 r.</p> <p>Sąd Okręgowy ustalił też, że w dniu 3 lipca 2018 r. Sąd Rejonowy w Kielcach <br/>X Wydział Gospodarczy KRS wydał postanowienie w sprawie ustanowienia na okres nieprzekraczający roku dla <span class="anon-block"> (...) Serwis Sp. z o.o.</span> kuratora w osobie r.pr. <span class="anon-block">W. S.</span>. Postępowanie w przedmiocie ustanowienia kuratora zostało umorzone postanowieniem z dnia 15 marca 2019 r. wobec powołania Uchwałą nr <span class="anon-block">(...)</span> Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników<span class="anon-block">(...)</span>Sp. z o.o. z dnia 2 stycznia 2019 r. na stanowisko prezesa zarządu spółki pozwanego <span class="anon-block">C. S.</span>.</p> <p>Od dnia 9 kwietnia 2019 r. funkcję prezesa zarządu <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. pełni natomiast <span class="anon-block">N.</span> <span class="anon-block">S.</span>.</p> <p>Sąd Okręgowy dopuścił i przeprowadził dowód z opinii biegłego sądowego z zakresu rachunkowości i księgowości na okoliczność ustalenia, czy i kiedy nastąpiła niewypłacalność <span class="anon-block"> (...) Serwis Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, uzasadniająca złożenie wniosku o ogłoszenie jej upadłości, a także ustalenia, czy wierzyciel poniósł szkodę, w przypadku gdyby biegły uznał, iż nie doszło do złożenia wniosku o upadłość we właściwym czasie. Biegły ustalił, że <span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o. powinna złożyć wniosek <br/>o ogłoszenie upadłości w III kwartale 2018 r., to jest po ustaleniu, że nie spełni żądania wierzyciela <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z 12 lipca 2018 r., co do zapłaty kwoty 345 357,77 zł. Powyższe zobowiązanie stanowiło około 21% sumy bilansowej <span class="anon-block">(...)</span> Sp. <br/>z o.o. na dzień 31 grudnia 2018 r. Spółka w bilansach za lata 2015 do 31 marca 2019 r. wykazywała, że posiada znaczne środki pieniężne, to jest w 2018 r. kwotę 787 036,04 zł, <br/>a według stanu na 31 marca 2019 r. kwotę 512 413,77 zł. Ponadto, udzieliła pożyczki <br/>w wysokości 600 000 zł według stanu na dzień 31 grudnia 2018 r., a na koniec <br/>I kwartału 2019 r. w wysokości 900 000 zł. Powyższe dane stoją w sprzeczności z ustaleniami komornika prowadzącego egzekucję z wierzytelności na rachunkach bankowych i należności, gdyż na dzień 15 marca 2019 r. spółka nie posiadała jakichkolwiek środków pieniężnych bądź należności. Biegły wyjaśnił, że przy założeniu, że na koniec 2018 r. i na koniec I kwartału 2019 r. stan środków pieniężnych, pożyczek i należności był zgodny z wartościami bilansowymi podanymi przez spółkę, stopień zaspokojenia wierzytelności ujętych w kat. II <br/>(w tym wierzytelność powódki) wyniósłby około 79%.</p> <p>Jak wskazał Sąd Okręgowy powódka dochodzi zapłaty od pozwanego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299;art. 299 § 1)">art. 299 § 1 k.s.h.</a>, który stanowi, iż jeżeli egzekucja przeciwko spółce okazała się bezskuteczna, członkowie zarządu odpowiadają solidarnie za jej zobowiązania. Dodał też, że w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299;art. 299 § 2)">art. 299 § 2 k.s.h.</a> - członek zarządu może uwolnić się od odpowiedzialności o której mowa <br/>w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299 § 1)">§ 1</a>, jeżeli wykaże, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe, albo że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewszczęcie postępowania układowego nastąpiło nie z jego winy, albo że pomimo niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewszczęcia postępowania układowego wierzyciel nie poniósł szkody.</p> <p>Jak ocenił Sąd I instancji powódka wykazała, że <span class="anon-block">(...)</span> Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie uregulowała należności, która była przedmiotem oświadczenia <br/>o poddaniu egzekucji, a wynikającego z łączącej strony umowy o świadczenie usług promocji nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 27 kwietnia 2012 r., któremu Sąd Rejonowy w Kielcach postanowieniem <br/>z dnia 20 listopada 2018 r., sygn. akt V GCo 1220/18 nadał klauzulę wykonalności co do obowiązku zapłaty kwoty 300 000 zł. Powódka wykazała bezskuteczność egzekucji.</p> <p>Sąd Okręgowy stwierdził, że nie zasługiwał na uwzględnienie zarzut pozwanego, że powódka skierowała egzekucję jedynie do części majątku dłużnej spółki – to jest do środków pieniężnych na rachunkach bankowych i należności. Pozwany nie wskazał jednocześnie majątku dłużnej spółki, który nie został, a mógł zostać objęty postępowaniem egzekucyjnym, skoro jak twierdzi biegły sądowy powołany w sprawie – wartości bilansowe spółki wskazywały na znaczne środki pieniężne.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego, pozwany będący prezesem zarządu<span class="anon-block">(...)</span> Sp. <br/>z o.o. w okresach wymienionych powyżej, nie wykazał, by wystąpiły okoliczności określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299;art. 299 § 2)">art. 299 § 2 k.s.h.</a> skutkujące zwolnieniem pozwanego z odpowiedzialności za nieuregulowane zobowiązania spółki. Ciężar dowodu w powyższym przypadku spoczywa na stronie pozwanej. Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zarówno powstanie szkody, jak i inne przesłanki odpowiedzialności, to jest wina i związek przyczynowy pomiędzy tak rozumianą szkodą a zachowaniem członków zarządu spółki funkcjonują na zasadzie domniemania ustawowego. Strona powodowa nie musi ich wykazywać – z drugiej strony ich brak musi być wykazany przez stronę przeciwną dla uwolnienia się od odpowiedzialności.</p> <p>Powódka domagała się zasądzenia od pozwanego jako prezesa zarządu dłużnej <span class="anon-block"> spółki (...) Sp. z o.o.</span> kwoty 339 132,45 zł. Dochodzona przez powódkę należność wynikała z czynności, która miała miejsce w dniu 15 lipca 2016 r. polegającej na zawarciu porozumienia trójstronnego, na podstawie którego powódka <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> wstąpiła <br/>w miejsce <span class="anon-block">(...)</span> (<span class="anon-block"> (...)</span> spółka europejska działająca przez <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>Oddział w Polsce), jako strona umowy o świadczenie usług promocji nr <span class="anon-block"> (...)</span> zawartej w dniu 27 kwietnia 2012 r. <span class="anon-block"> Spółkę (...) Sp. z o.o.</span> (dawniej <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span>) reprezentował pozwany <span class="anon-block">C. S.</span> jako Prezes Zarządu spółki. Zobowiązanie wynikające z powyższej umowy nie zostało wykonane.</p> <p>Sąd Okręgowy ocenił, iż postępowanie dowodowe wykazało, że pozwany pełnił funkcję prezesa zarządu w dacie powstania zobowiązania, jak również w dacie, w której należało złożyć wniosek o ogłoszenie upadłości spółki, zaraz po tym jak funkcję tą przestał pełnić wyznaczony przez sąd kurator. Skoro podstawa do ogłoszenia upadłości istniała <br/>w trakcie gdy wyznaczony był kurator<span class="anon-block">(...)</span> Sp. z o.o., to pozwany przyjmując funkcję prezesa zarządu powinien odpowiadać za zobowiązania spółki, chyba, że wykaże, że <br/>w momencie przyjęcia tej funkcji złożenie wniosku o ogłoszenie upadłości pozostałoby bez wpływu na spłatę należności powódki. Pozwany nie wykazał, by wystąpiły okoliczności określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299;art. 299 § 2)">art. 299 § 2 k.s.h.</a> skutkujące zwolnieniem pozwanego z odpowiedzialności za nieregulowane zobowiązania spółki. Treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a> nie określa odpowiedzialności członków zarządu jako odpowiedzialności za dług spółki czy za niespełnione świadczenia wynikające z zobowiązania spółki, lecz jako odpowiedzialność „za zobowiązania” spółki. Oznacza to, że stosownie do wymienionego przepisu odpowiedzialność ponoszą osoby będące członkami zarządu spółki w czasie istnienia zobowiązania, a ściślej rzecz ujmując – w czasie istnienia podstawy tego zobowiązania. Odpowiedzialność za szkodę ponosi zatem nie tylko ten członek zarządu, który pełnił tę funkcję w momencie, w którym wystąpiły przesłanki ogłoszenia upadłości. Za szkodę wierzyciela spółki odpowiedzialność ponoszą także te osoby, które członkami zarządu zostały później, jeśli przesłanki do ogłoszenia upadłości w okresie trwania ich mandatu nadal występowały.</p> <p>Sąd I instancji stwierdził, że ponieważ pozwany, jako członek zarządu nie złożył wniosku o ogłoszenie upadłości spółki w terminie, zobowiązany jest do zapłaty na rzecz powódki odszkodowania, w części jaką powód uzyskałby od dłużnej spółki, gdyby postępowanie upadłościowe zostało wszczęte w odpowiednim czasie. Jak wynika z treści opinii biegłego, którą Sąd I instancji uznał za wyczerpującą i pełną, powód uzyskałby zaspokojenie wierzytelności – gdyby postępowanie upadłościowe zostało wszczęte <br/>w odpowiednim czasie – w 79%. Sąd Okręgowy zatem uwzględnił powództwo w części, to jest w 79% zasądzając od pozwanego na rzecz powódki kwotę 267 914,64 zł, w pozostałej zaś części powództwo oddalił.</p> <p>Jednocześnie, Sąd Okręgowy oddalił powództwo w zakresie odsetek od należności głównej liczonych od dnia 11 sierpnia 2018r ., to jest od dnia następnego po dniu 10 sierpnia 2018 r., po tym jak upłynął termin w jakim dłużnik został wezwany do rozliczenia się ze współpracy, których zasądzenia domagała się powódka.</p> <p>Sąd Okręgowy wskazał, że z uwagi na odszkodowawczy charakter odpowiedzialności członków zarządu w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a>, niewyegzekwowane od spółki odsetki stanowią szkodę, co jednak w nowym procesie wymaga od powoda wyrażenia ich wartości kwotowej. Sąd wziął pod uwagę fakt, że powódka niniejszym pozwem domagała się zasądzenia odszkodowania, a nie zasądzenia roszczenia przysługującego jej wobec dłużnej spółki. <br/>W takim przypadku, skoro odsetki nie stanowią tu przedłużenia zobowiązania spółki, której prezesem zarządu był pozwany – powinny one zostać wyrażone kwotowo. Jak wynika z orzecznictwa niewyegzekwowane odsetki za zwłokę w zapłacie objętym tytułem wykonawczym należności mogą być objęte odszkodowaniem dochodzonym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a>, jednakże winny być zsumowane i określone kwotowo. Skoro pozwany nie odpowiada z umowy łączącej powódkę ze spółką, a jej odpowiedzialność ma jedynie charakter odszkodowawczy, nie wiążą go więc zapisy umowne, w tym co do wysokości odsetek. Powódka nie wskazała wysokości kwoty odsetek, których zasądzenia domagała się niniejszym pozwem.</p> <p>W związku z tym, iż pozwany nie wykazał wystąpienia okoliczności egzoneracyjnych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299;art. 299 § 2)">art. 299 § 2 k.s.h.</a>, które zwalniałyby go od ponoszenia odpowiedzialności za nieuregulowanie zobowiązania spółki, Sąd I instancji uznał dochodzone przez powódkę roszczenie za zasadne w części, w jakiej zasądził je od pozwanego na rzecz powódki.</p> <p>O kosztach procesu Sąd Okręgowy orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a> </p> <p>Na koszty poniesione przez powódkę złożyła się kwota: 16 975 zł z tytułu opłaty od pozwu, kwota 10 800 zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego ustalona zgodnie z § 2 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 265) oraz 17 zł z tytułu opłaty skarbowej od udzielenia pełnomocnictwa. Łącznie kwota kosztów poniesiona przez stronę powodową to 27 792 zł. Pozwany poniósł koszty, na które złożyły się kwoty 10 800 zł <br/>z tytułu wynagrodzenia pełnomocnika oraz kwota 17,00 zł tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (zgodnie z § 2 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.) oraz koszt wynagrodzenia biegłego sądowego w wysokości 2987,84 zł, co daje łącznie kwotę 13 804,84 zł.</p> <p>Zatem w punkcie 3 sentencji wyroku Sąd I instancji zasądził od pozwanego na rzecz powódki kwotę 19 056,60 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> <p>W apelacji od powyższego wyroku pozwany zaskarżył go w zakresie punktu 1. zarzucając sprzeczność istotnych ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez ustalenie, że pozwany jako członek zarządu nie złożył wniosku <br/>o ogłoszenie upadłości spółki w terminie, a zatem jest zobowiązany do zapłaty na rzecz powódki odszkodowania, w części jaką uzyskałaby od dłużnej spółki, gdyby postępowanie upadłościowe zostało wszczęte w odpowiednim czasie.</p> <p>W oparciu o ten zarzut pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w części uwzględniającej powództwo i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi <br/>I instancji, ewentualnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia i oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie kosztów procesu według norm przepisanych.</p> <p>W odpowiedzi na apelację powódka wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie od pozwanego na jej rzecz kosztów postępowania apelacyjnego.</p> <p>Sąd Apelacyjny ustalił i zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja pozwanego nie mogła odnieść oczekiwanego przezeń skutku.</p> <p>Sąd Apelacyjny podzielił w całości i uznał za własne ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd pierwszej instancji. Ustalenia te znajdują oparcie w zebranym w sprawie materiale dowodowym. W konsekwencji brak jest potrzeby powtarzania tychże ustaleń zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 387;art. 387 § 2(1);art. 387 § 2(1) pkt. 1)">art. 387 § 2<sup> <!-- -->1</sup> pkt 1 k.p.c.</a> </p> <p>Wbrew zarzutom apelacji zebrane w sprawie dowody Sąd Okręgowy ocenił <br/>w granicach zakreślonych przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, nie uchybiając zasadom logicznego rozumowania, ani też doświadczenia życiowego. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> dotyczy swobodnej oceny dowodów. Skuteczne postawienie zarzutu naruszenia przez Sąd powyższego przepisu wymaga wykazania, że Sąd I instancji uchybił zasadom logicznego rozumowania lub doświadczenia życiowego, natomiast apelujący nie wykazał, aby Sąd Okręgowy dopuścił się powyższych naruszeń.</p> <p>Wbrew zarzutom apelującego fakt, że jak wynika z opinii biegłego podstawy do złożenia wniosku o upadłość dłużnej spółki zachodziły już w III kwartale 2018 r., kiedy spółka reprezentowana była przez kuratora nie oznacza, by stan ten zmienił się w terminie późniejszym, kiedy pozwany ponownie zaczął pełnić funkcję prezesa zarządu spółki. Przeciwnie, jak wskazują to zasady logiki i doświadczenia życiowego a także twierdzenia pozwanego podniesione w apelacji zła kondycja dłużnej spółki ulega zwykle z czasem pogorszeniu. Pogorszenie kondycji finansowej spółki w chwili objęcia ponownie funkcji prezesa zarządu dłużnej spółki potwierdził zresztą skarżący. Skoro zatem podstawy do zgłoszenia wniosku o upadłość dłużnej spółki zachodziły już w III kwartale 2018 r. a jej kondycja finansowa nie uległa poprawie w kolejnych miesiącach, tym bardziej podstawy do ogłoszenia upadłości spółki zachodziły w czasie objęcia przez pozwanego ponownie funkcji prezesa zarządu pozwanej w styczniu 2019 r.</p> <p>Okoliczność że z opinii biegłego wynika, że w dacie 15 marca 2019 r. dłużna spółka nie posiadała środków pieniężnych ani należności nie oznacza jeszcze, że brak było takowego majątku w chwili, gdy pozwany objął ponownie funkcję prezesa zarządu dłużnej spółki <br/>i powinien zgłosić wniosek o jej upadłość. W konsekwencji strona pozwana obciążona w tym zakresie ciężarem dowodu wynikającym z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> nie wykazała, by pomimo niezgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości oraz niewydania postanowienia o otwarciu postępowania restrukturyzacyjnego albo niezatwierdzenia układu w postępowaniu w przedmiocie zatwierdzenia układu wierzyciel nie poniósł szkody. Wbrew zarzutom pozwanego nie można przyjąć, by pozwany nie miał realnych możliwości złożenia wniosku o upadłość spółki pełniąc funkcję prezesa zarządu przez – jego zdaniem jedynie krótki czas. Po pierwsze pozwany nie wykazał nawet jaki czas dla złożenie takowego wniosku byłby obiektywnie potrzebny. Przy tym biorąc pod uwagę, że pozwany wielokrotnie pełnił funkcję w zarządzie dłużnej spółki, brał udział w zaciąganiu spornego zobowiązania i jest jedynym wspólnikiem dłużnej spółki nie można uznać, by czas pełnienia przez niego funkcji uniemożliwiał mu złożenie wniosku o jej upadłość. W konsekwencji bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy pozostaje okoliczność, że pozwany pełnił funkcję członka zarządu dłużnej spółki <br/>w znacznych odstępach czasu.</p> <p>Również bez znaczenia dla odpowiedzialności pozwanego pozostaje przywołany <br/>w apelacji pozwanego fakt, że klauzula wykonalności została nadana aktowi notarialnemu nr Rep. <span class="anon-block">(...)</span> dnia 20 listopada 2018 r., kiedy pozwany nie pełnił funkcji prezesa zarządu spółki i w konsekwencji nie przesądza o wyłączeniu odpowiedzialności pozwanego za długi spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której był członkiem zarządu.</p> <p>Odpowiedzialność członków zarządu spółki za jej zobowiązania nie jest odpowiedzialnością solidarną ze spółką ale odpowiedzialnością solidarną pomiędzy członkami zarządu, którzy odpowiadać mogą wyłącznie za długi spółki w sytuacji gdy możliwym jest bezsporne stwierdzenie, że zaspokojenie z majątku spółki nie jest możliwe.</p> <p>W konsekwencji strona pozwana nie wykazała braku poniesienia przez powoda szkody w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299;art. 299 § 2)">art. 299 § 2 k.p.c.</a>, a tym samym przesłanek egzoneracyjnych z tego przepisu. Ich wykazanie obciążało pozwanego zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299;art. 299 § 2)">art. 299 § 2 k.s.h.</a> Dopiero wykazanie przez pozwanego, że w majątku spółki - pomimo umorzenia <br/>w stosunku do niej postępowania egzekucyjnego z powodu bezskuteczności egzekucji - znajdują się nadal przedmioty majątkowe, z których możliwe jest zaspokojenie wierzyciela, mogłoby powodować, że nie można mówić o bezskuteczności egzekucji przeciwko spółce <br/>w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299;art. 299 § 1)">art. 299 § 1 k.s.h.</a> (zob. wyrok Sądu Najwyższego z 20 października2005 r., <br/>II CK 152/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 134). Odpowiedzialność, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299;art. 299 § 1)">art. 299 § 1 k.s.h.</a> - jak przyjmuje się w orzecznictwie - ma charakter subsydiarny, powstaje bowiem dopiero wtedy, gdy egzekucja przeciwko spółce okaże się bezskuteczna, a ściśle - gdy jest już oczywiste, że będzie ona bezskuteczna. Przesłanką tej odpowiedzialności jest bezskuteczność egzekucji przeciwko spółce, czyli istnienie takiego stanu majątkowego spółki, w którym wiadomo, że egzekucja z jej majątku nie doprowadzi do zaspokojenia wierzyciela. Bezskuteczność egzekucji musi odnosić się do całego majątku spółki, a nie tylko do jego części. Nie w każdej sytuacji jednak konieczne jest wszczęcie tej egzekucji. Jeżeli <br/>z okoliczności sprawy z sposób niebudzący wątpliwości wynika, że spółka nie ma żadnego majątku, z którego wierzyciel mógłby uzyskać zaspokojenie, prowadzenie egzekucji przeciwko spółce nie jest potrzebne. Ustalenie przesłanki bezskuteczności egzekucji może nastąpić według ogólnych zasad obowiązujących w procesie, a więc za pomocą wszelkich środków dowodowych. Przesłankę tę powinien wykazać wierzyciel (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>) (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 2015 r., II CSK 402/14). Pozwany zaś nie wskazał żadnego majątku spółki, z którego egzekucja mogłaby zostać przeprowadzona skutecznie.</p> <p>Wskazać przy tym należy, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a> nie zawiera żadnego ograniczenia zakresu zobowiązań spółki, za które może odpowiadać członek jej zarządu. Odpowiedzialność przewidzianą w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a> ponosi bowiem osoba, która była członkiem zarządu, gdy niezaspokojona przez spółkę wierzytelność istniała, a jednocześnie była członkiem zarządu <br/>w czasie właściwym do zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości spółki (zob. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2002 r.; z dnia 2 lutego 2007 r., IV CSK 370/06, OSNC 2008, Nr 1, poz. 18; z dnia 11 lutego 2010 r., I CSK 269/09). Skoro dłużna spółka była zobowiązana do pokrycia długu wobec powódki, to za to zobowiązanie obok tej spółki na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a> odpowiedzialność ponosi także pozwany. Ze względu na odszkodowawczy charakter odpowiedzialności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 k.s.h.</a> pozwany jako członek zarządu odpowiada za całość zobowiązań spółki, których nie można zaspokoić z majątku spółki w granicach, <br/>w jakich pozbawił powódkę możliwości zaspokojenia na skutek braku zgłoszenia wniosku <br/>o upadłość we właściwym terminie.</p> <p>Wobec powyższego apelacja jako pozbawiona podstaw została oddalona na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </p> <p>O kosztach postępowania odwoławczego Sąd Apelacyjny orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> w zw. z § 2 pkt. 6 i § 10 ust.1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1935 ze zm.) obciążając tymi kosztami w całości pozwanego stosownie do wyniku sporu.</p> <p>O odsetkach od kosztów postępowania apelacyjnego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(2);art. 98 § 1(2) zd. 1;art. 98 § 1(2) zd. 3)">art. 98 <br/>§ 1<sup> <!-- -->2</sup> zd. 1 i 3 k.p.c.</a> </p> <p>SSA Barbara Konińska</p> </div>