Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VIII U 1012/24

Суды общей юрисдикции2024-10-17
Номер дела
VIII U 1012/24
Дата решения
2024-10-17
Тип
REASONS

Правовое основание

Текст решения

<p>Sygn. akt VIII U 1012/24</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z 29 kwietnia 2024r. organ rentowy Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział <br/>w <span class="anon-block">C.</span> zobowiązał odwołującą <span class="anon-block">A. Ś.</span> ( <span class="anon-block">Ś.</span> ) do zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postojowego w kwocie 2080 zł wraz z odsetkami za opóźnienie, w wysokości <br/>i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego, naliczonymi od pierwszego dnia następującego po dniu wypłaty świadczenia postojowego do dnia zwrotu w wysokości 651,62 zł.</p> <p>W uzasadnieniu decyzji organ rentowy wskazał, że postanowił jak wyżej, gdy zebrana <br/>w sprawie dokumentacja wskazuje, że wypłacone odwołującej świadczenie postojowe <br/>jest nienależne, ponieważ odwołująca podała nieprawdziwe dane w złożonym wniosku <br/>o wypłatę jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego dla umowy cywilnoprawnej<br/> ( RSP-CD6 ) z 26 stycznia 2021r. Organ rentowy dalej podniósł, że postępowanie w zakresie wskazanym powyżej wszczął z urzędu wskutek weryfikacji dokumentów załączonych do wcześniejszego wniosku o świadczenie postojowe ( RSP-C z 29 kwietnia 2020r. ), do którego załączono umowę cywilnoprawną, z której wynika, że zadania ubezpieczonej polegały na prowadzeniu kompleksowej obsługi multipleksu kinowego.</p> <p>W odwołaniu od decyzji <span class="anon-block">A. Ś.</span> domagała się jej uchylenia i odstąpienia <br/>od nakazania jej zwrotu nienależnie pobranego świadczenia postojowego w kwocie 2080 zł wraz z odsetkami.</p> <p>W uzasadnieniu odwołująca podniosła, że nie można zgodzić się ze stanowiskiem ZUS, <br/>że działalność wskazana w umowie nie stanowi działalności technicznej wspomagającej produkcję audiowizualną lub produkcję i wystawienie wydarzeń artystycznych. Praca, którą odwołująca świadczyła, niewątpliwie stanowi istotny element w realizacji różnego rodzaju eventów i wydarzeń artystycznych, a więc stanowi ich techniczne wspomaganie.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny</strong>.</p> <p>Odwołująca <span class="anon-block">A. Ś.</span> w dniu 29 kwietnia 2020r. złożyła wniosek ( RSP – C ) <br/>o przyznanie świadczenia postojowego załączając do wniosku umowę zlecenia zawartą z <span class="anon-block"> (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> w dniu 24 lipca 2019r.</p> <p>W dniu 26 stycznia 2021r. ubezpieczona złożyła w organie rentowym wniosek <br/>o jednorazowe dodatkowe świadczenie postojowe w związku z przeciwdziałaniem skutkom wywołanym COVID-19 dla umów zlecenia ( RSP-CD6), której przedmiot umowy jest związany z działalnością techniczną wspomagającą produkcję audiowizualną lub produkcję i wystawianie wydarzeń artystycznych. We wniosku odwołująca wskazała, że umowa zlecenia została zawarta 24 lipca 2019r. na okres od 24 lipca 2019r. do nadal z płatnikiem składek <span class="anon-block"> (...) Spółką z ograniczona odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Na podstawie tego wniosku organ rentowy wypłacił odwołującej w dniu 17 lutego 2021r. świadczenie postojowe w kwocie 2080 zł.</p> <p>Odwołujący w dniu 24 lipca 2019r. zawarła umowę zlecenia z <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> Spółką <br/>z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>. Umowa została zawarta na czas nieokreślony ( §8 Umowy ). W §1 Umowy wskazano, że zleceniodawca posiada zawartą umowę w zakresie prowadzenia kompleksowej obsługi multipleksu kinowego w <span class="anon-block">K.</span> należącego do <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">W.</span> i w celu wykonania tej umowy powierza zleceniobiorcy ( odwołującej ) wykonanie usługi polegającej na obsłudze kas.</p> <p>W dniu 23 października 2020r. strony zawarły kolejną umowę zlecenia na czas nieokreślony, w której odwołującej powierzono wykonanie usługi polegającej na obsłudze salonu gier.</p> <p>Z informacji <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> z 19 stycznia 2024r. ( akta ZUS ) wynika, że wystąpiło ograniczenie wykonywania umowy zlecenia przez odwołującą <span class="anon-block">A. Ś.</span> z powodu przestoju w wyniku sytuacji wywołanej COVID – 19, a także, że: odwołująca wykonywała zlecenie dla tejże firmy na podstawie umowy zlecenia zawartej 24 lipca 2019r. – do 20 lipca 2021r. na dziale obsługi kas biletowych oraz z 23 października 2020r.- do 20 lipca 2021r. na dziale obsługi salonu gier; miejsce świadczonej usługi było zamknięte w okresie od 12 marca 2020r. do 21 lipca 2020r. oraz od 10 listopada 2021r. do 27 maja 2021r. z powodu sytuacji wywołanej COVID - 19.</p> <p>Odwołująca faktycznie początkowo na podstawie pierwszej umowy zlecenia sprzedawała bilety w kasie kina w <span class="anon-block">K.</span>. Potem z uwagi na pandemię kina były zamykane co jakiś czas i odwołującej zaproponowano umowę na obsługę salonu gier. Salon gier był czynny tylko wtedy, gdy było czynne kino i odwołująca pracowała w nim też tylko wtedy, gdy było dużo osób do obsługi kasy.</p> <p>W trakcie wykonywania powyższych umów zlecenia odwołująca posiadała status studenta.</p> <p>Powyższe Sąd ustalił na podstawie akt organu rentowego oraz zeznań odwołującej <br/>( protokół elektroniczny z rozprawy z 2 października 2024r. czas 00:01:58 – 00:13:33 ).</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom odwołującej, gdyż były one rzeczowe, logiczne, przekonujące, zgodne ze sobą i korespondujące z treścią zgromadzonej w sprawie dokumentacji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje:</strong> </p> <p>Odwołanie <span class="anon-block">A. Ś.</span> zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie kwestia sporna sprowadzała się do ustalenia czy istnieją podstawy do żądania przez organ rentowy zwrotu świadczenia postojowego wypłaconego odwołującej w dniu 17 lutego 2021r. w wysokości 2080 zł. Organ rentowy zobowiązał odwołującą do zwrotu tego świadczenia wraz z odsetkami zarzucając, że odwołująca pobrała to świadczenie nienależnie, bowiem wskazała nieprawdziwe dane w złożonym wniosku o wypłatę jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego dla umowy cywilnoprawnej <br/>( RSP-CD6 ) z 26 stycznia 2021r. Zadania odwołującej polegały bowiem na obsłudze kasy oraz salony gier i nie dotyczyły działalności technicznej wspomagającej produkcję audiowizualną lub produkcję i wystawianie wydarzeń artystycznych, co odwołująca zaznaczyła we wniosku.</p> <p>Zgodnie z art 15zs<sup> <!-- -->3</sup> ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID – 19, innych chorób zakaźnych i wywołanych nimi sytuacji kryzysowych ( Dz. U. z 2023r., poz.1327 ze zm. ) osobie, o której mowa w art. 15zq ust. 1 pkt 2, nieposiadającej innego tytułu do ubezpieczeń społecznych, przysługuje prawo do jednorazowego dodatkowego świadczenia postojowego, jeżeli przychód z umowy cywilnoprawnej zawartej do dnia wejścia w życie ustawy, z tytułu:</p> <p>1) działalności twórczej w zakresie sztuk plastycznych, literatury, muzyki, twórczości audialnej, utworów audiowizualnych, teatru, kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego i sztuki ludowej,</p> <p>2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki,</p> <p>3) działalności technicznej wspomagającej produkcję audiowizualną lub produkcję <br/>i wystawianie wydarzeń artystycznych,</p> <p>4) usług w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury krajobrazu oraz usług <br/>w zakresie architektury świadczonych przez osoby nieposiadające uprawnień budowlanych <br/>w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19940890414" title="Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 ()">ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane</a>,</p> <p>5) usług świadczonych na rzecz muzeów w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970050024" title="Ustawa z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach - Dz. U. z 1997 r. Nr 5, poz. 24 ()">ustawy z dnia 21 listopada 1996r. o muzeach</a>:</p> <p>a) w zakresie pozaszkolnych form edukacji,</p> <p>b) przez przewodników muzeów</p> <p>- uzyskany w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został złożony wniosek <br/>o to jednorazowe dodatkowe świadczenie postojowe, nie był wyższy od 300% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku.</p> <p>Kwestię zwrotu nienależnie pobranych świadczeń postojowych reguluje natomiast art. 15zx powołanej ustawy, który w ustępie 1 stanowi, że osoba, która pobrała nienależnie świadczenie postojowe, jest obowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie, w wysokości i na zasadach określonych przepisami prawa cywilnego.</p> <p>Za nienależnie pobrane świadczenie postojowe uważa się, zgodnie z ust. 2 tegoż uregulowania, świadczenie:</p> <p>1) przyznane lub wypłacone na podstawie fałszywych oświadczeń lub dokumentów albo <br/>w innych przypadkach świadomego wprowadzenia w błąd przez osobę pobierającą świadczenie <br/>lub odpowiednio zleceniodawcę lub zamawiającego;</p> <p>2) wypłacone osobie innej niż osoba uprawniona,;</p> <p>3) wypłacone w kwocie wyższej niż należne.</p> <p>Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, to dla jej rozpoznania zasadnicze znaczenie miało ustalenie czy świadczenie, które zostało odwołującej wypłacone może być w ogóle przedmiotem zwrotu. Przepisy ustawy covidowej w art.15 zx ust.2 przewidują bowiem trzy takie wypadki, w zaistnieniu których organ rentowy może domagać się zwrotu świadczenia postojowego.</p> <p>W przypadku ubezpieczonej żaden z tych przypadków nie miał miejsca. Niewątpliwie, <br/>bo nie jest to kwestionowane przez organ rentowy, w sprawie nie mamy do czynienia <br/>z przypadkiem wypłacenia świadczenia w kwocie wyższej niż należne ( pkt 3 ), czy też wypłaconego innej osobie niż osoba uprawniona ( pkt 2 ). Wyniki przeprowadzonego postępowania dowodowego w sposób nie budzący wątpliwości wykazały także, że świadczenie nie zostało przyznane lub wypłacone w warunkach wskazanych w art.15zx ust.2 pkt 1 ustawy covidowej. Należy bowiem mieć na uwadze, że wniosek odwołującej o świadczenie covidowe z 26 stycznia 2021r. nie zawierał nieprawdziwego oświadczenia, nie zostały też przedłożone przez odwołującą żadne fałszywe dokumenty, jak również nie zaistniała sytuacja świadomego wprowadzenia organu rentowego w błąd. Przeprowadzone postępowanie wykazało, że organ rentowy był w posiadaniu umowy zlecenia zawartej przez odwołującą z <span class="anon-block"> (...) Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością</span> w <span class="anon-block">W.</span> z 24 lipca 2019r., bo umowa ta, jak przyznał organ rentowy w decyzji zaskarżonej, została załączona do wcześniejszego wniosku o świadczenie postojowe z 29 kwietnia 2020r., a zatem był w posiadaniu wszystkich niezbędnych dokumentów pozwalających na ustalenie jakie faktycznie odwołująca wykonywała czynności. Jeżeli w tym zakresie organ rentowy miał jakiekolwiek jeszcze wątpliwości, to nie było żadnych przeszkód ku temu, żeby na tym etapie postępowania je wyjaśnić, czego jednak organ rentowy nie uczynił.</p> <p>Konsekwencją tego jest przyjęcie, że pobrane przez odwołującą sporne świadczenie postojowe nie jest świadczeniem nienależnym w rozumieniu art. 15zx ust.2 ustawy covidowej i stąd odwołująca nie jest zobowiązana do jego zwrotu wraz z odsetkami.</p> <p>Zajmując takie stanowisko Sąd z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art.477(14) §2 k.p.c.</a> zmienił zaskarżoną decyzję <br/>w ten sposób, że zwolnił ubezpieczoną z obowiązku zwrotu świadczenia postojowego w kwocie 2080 zł wypłaconego w dniu 17 lutego 2021r.</p> <p>(-) Sędzia Grażyna Łazowska</p> </div>