I Nc 56/25

<p>Sygn. akt I Nc 56/25</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 15 stycznia 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Tczewie I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie: sędzia Dominika Czarnecka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2025 r.</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">E. N.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">Ł. G.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia</strong> </p> <p>odrzucić sprzeciw pozwanego od nakazu zapłaty z dnia 26 października 2023 roku wydanego w</p> <p> sprawie I Nc 1455/23.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt I Nc 56/25</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 04 września 2023 roku powódka <span class="anon-block">E. N.</span> złożyła pozew o zapłatę przeciwko pozwanemu <span class="anon-block">Ł. G.</span>, wskazując adres zamieszkania pozwanego: <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">T.</span>.</p> <p>W dniu 26 października 2023 roku referendarz sądowy w Sądzie Rejonowym w <span class="anon-block">T. (...)</span> wydał nakaz zapłaty.</p> <p>Korespondencja zawierająca odpis pozwu wraz z załącznikami oraz odpis nakazu zapłaty wraz z pouczeniami została wysłana na adres wskazany w pozwie – przesyłkę awizowano po raz pierwszy w dniu 05 grudnia 2023 roku, następnie po raz drugi w dniu 13 grudnia 2023 roku.</p> <p>Na mocy zarządzenia z dnia 03 stycznia 2024 roku powódka została zobowiązana do złożenia do akt potwierdzenia doręczenia pisma pozwanemu za pośrednictwem komornika albo zwrócenia korespondencji wraz z dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie.</p> <p>W dniu 29 kwietnia 2024 roku powódka przedłożyła do akt sprawy protokoły z czynności komornika z dnia 11 kwietnia 2024 roku, gdzie ustalono iż pozwany zamieszkuje pod adresem podanym w pozwie tj. <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">T.</span>, zaś dorosłemu domownikowi pozostawiono informację o możliwości odbioru korespondencji w kancelarii komornika. W dniu 23 kwietnia 2024 roku pozwany odebrał osobiście korespondencję w kancelarii komornika.</p> <p>W dniu 30 kwietnia 2024 roku pozwany złożył sprzeciw od nakazu zapłaty z dnia 26 października 2023 roku.</p> <p>Postanowieniem z 6 maja 2024 r. referendarz sądowy sprzeciw odrzucił jako wniesiony po terminie. Referendarz wskazał, że z protokołu komornika wynika, iż pozwany mieszka pod adresem wskazanym z pozwie. Mając powyższe na uwadze, korespondencję zawierającą odpis pozwu wraz z załącznikami oraz odpis nakazu zapłaty wraz z pouczeniami należało uznać za skutecznie doręczoną po upływie 7 dni od powtórzenia zawiadomienia zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139;art. 139 § 1;art. 139 § 1 zd. 2)">art. 139 § 1 zdanie drugie k.p.c.</a>, a więc z dniem 20 grudnia 2023 roku. Sprzeciw od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym wnosi się natomiast w terminie dwóch tygodni od dnia doręczenia, co oznacza, że ostatnim dniem na jego skuteczne wniesienie był dzień 03 stycznia 2024 roku. Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 4803;art. 4803 § 3)">art. 4803 § 3 k.p.c.</a> Sąd odrzuca środek zaskarżenia niedopuszczalny, spóźniony, nieopłacony lub dotknięty brakami, których nie usunięto pomimo wezwania. Sprzeciw wniesiony przez pozwanego w dniu 30 kwietnia 2024 roku uznać należy zatem jako spóźniony, co uzasadnia jego odrzucenie.</p> <p>Pozwany wniósł skargę na powyższe orzeczenie referendarza sądowego, zarzucając naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139(1);art. 139(1) § 3)">art. 139 (1) § 3 kpc</a>, błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że powódka wykazała, iż pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie, podczas gdy tam nie mieszka, błąd w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu, że pozwany został pouczony o tym, iż ponowne doręczenie odpisu nakazu zapłaty ma charakter jedynie informacyjny.</p> <p> <strong> <!-- -->S ąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Skarga jest niezasadna.</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1391;art. 1391 § 1)">art. 1391 § 1 k.p.c.</a> jeżeli pozwany będący osobą fizyczną, pomimo powtórzenia zawiadomienia zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139;art. 139 § 1;art. 139 § 1 zd. 2)">art. 139 § 1 zdanie drugie</a>, nie odebrał wysłanego pod wskazany adres pozwu, innego pisma procesowego lub orzeczenia wywołującego potrzebę podjęcia obrony jego praw, a w sprawie nie doręczono mu wcześniej żadnego pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających ani nie ma zastosowania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 139;art. 139 § 2)">art. 139 § 2</a> lub inny przepis szczególny przewidujący skutek doręczenia, przewodniczący zawiadamia o tym powoda, przesyłając mu odpis pisma sądowego dla pozwanego i zobowiązując do doręczenia tego odpisu pisma pozwanemu za pośrednictwem komornika.</p> <p>Zgodnie zaś z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1391;art. 1391 § 3)">art. 1391 § 3 k.p.c</a> w przypadku wykazania przez powoda dowodem na piśmie, że pozwany zamieszkuje pod adresem wskazanym w pozwie, korespondencję przesłaną w sposób przewidziany w art. 139 § 1 uważa się za doręczoną. Późniejsze doręczenie tej korespondencji przez komornika na ten sam adres nie powoduje ponownego rozpoczęcia biegu terminów, które ustawa wiąże z doręczeniem, o czym należy pouczyć pozwanego przy tej czynności.</p> <p>W okolicznościach sprawy odpis nakazu nie został odebrany ani osobiście przez pozwanego, ani przez dorosłego domownika, przesyłkę powtórnie awizowano. Powódka zgodnie z zobowiązaniem Sądu podjęła próbę doręczenia przesyłki przez komornika. Z protokołu tej czynności z 11 kwietnia 2024 r. wynika, że komornik pod wskazanym adresem nie zastał pozwanego, ale zastał jego ojca <span class="anon-block">J. G.</span>, który potwierdził, że pozwany <span class="anon-block">Ł. G.</span> pod tym adresem mieszka. Co prawda ojciec pozwanego odmówi przyjęcia korespondencji, ale przyjął zawiadomienie o podjętej próbie doręczenia przesyłki (k. 43). Przesyłkę tę pozwany odebrał 23 kwietnia 2024 r. (k. 46) i w dniu 30 kwietnia 2024 r. wniósł sprzeciw od nakazu zapłaty.</p> <p>W ocenie Sądu sprzeciw ten został wniesiony po terminie wskazanym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 480(2);art. 480(2) § 2;art. 480(2) § 2 pkt. 1)">art. 480 (2) § 2 pkt 1 kpc</a>, zgodnie z którym sprzeciw można wnieść w terminie dwóch tygodni o doręczenia nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym, gdy doręczenie nakazu pozwanemu ma mieć miejsce w kraju. Powódka wykazała bowiem dowodem na piśmie, w postaci protokołu komornika, że pozwany mieszka pod adresem wskazanym w pozwie. Wynika to z twierdzeń jego ojca, który z nim mieszka, wobec czego nie sposób odmówić tym twierdzeniom wartości dowodowej. Z informacji komornika (k. 46, 48) nie wynika także, by pozwany odbierając pismo od komornika twierdził, że pod tym adresem nie mieszka. Co istotne pozwany w swej skardze podał, że nie mieszka i w chwili doręczania mu korespondencji nie mieszkał pod wskazanym w pozwie adresem, jednakże jego twierdzenia, wobec twierdzeń ojca i odebrania przez pozwanego przesyłki u komornika, są gołosłowne. Pozwany bowiem nie wskazuje swojego innego adresu, a jedynie adres reprezentującego go w sprawie pełnomocnika. Jest w tym konsekwentny, gdyż czyni to we wszystkich składanych przez siebie pismach procesowych.</p> <p>W efekcie, referendarz sądowy trafnie przyjął, że odpis nakazu należało uznać za doręczony w dniu 20 grudnia 2023r. Pierwszą przesyłkę adresowaną pod adres z pozwu awizowano bowiem 5 grudnia 2024 r. a drugą 13 grudnia 2024 r. W tym stanie rzeczy termin na wniesienia sprzeciwu upływał 3 stycznia 2025 r., wniesienie go 30 kwietnia 2024 r. nastąpiło więc po terminie. Choć komornik winien był pouczyć pozwanego o tym, że późniejsze doręczenie tej korespondencji przez komornika na ten sam adres nie powoduje ponownego rozpoczęcia biegu terminów, które ustawa wiąże z doręczeniem, to nawet nieuczynienie tego nie niweluje skutków upływu terminu do wniesienia sprzeciwu.</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 480(3);art. 480(3) § 3)">art. 480 (3) § 3 k.p.c.</a> Sąd odrzuca środek zaskarżenia niedopuszczalny, spóźniony, nieopłacony lub dotknięty brakami, których nie usunięto pomimo wezwania.</p> <p>Sprzeciw wniesiony przez pozwanego w dniu 30 kwietnia 2024 roku uznać należy zatem jako spóźniony, co uzasadnia jego odrzucenie.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.</p> </div>