I C 715/23

<p>Sygn. akt I C 715/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 17 stycznia 2025 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Sopocie, I Wydział Cywilny</p> <p>Przewodniczący: SSR Anna Olszewska – Kowalska</p> <p>Protokolant: sek.sąd. Magdalena Trąbicka-Patron</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2025 roku w Sopocie,</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy</p> <p>z powództwa <span class="anon-block">Gminy M.</span> <span class="anon-block">G.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. Ł.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  oddala powództwo w całości,</p> <p>II.  kosztami procesu obciąża powoda.</p> <p>Sygnatura akt I C 715/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powódka <span class="anon-block">Gmina M.</span> <span class="anon-block">G.</span> wniosła do Sądu Rejonowego w Sopocie pozew, w którym żądała zasądzenia na rzecz powódki od pozwanego <span class="anon-block">M. Ł.</span> kwoty 254,60 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu w elektronicznym postępowaniu upominawczym tj. od dnia 05 września 2023 r. do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powódka wskazała, że podczas kontroli dokumentów przewozowych stwierdzono, że pozwany <span class="anon-block">M. Ł.</span> w dniu 23 marca 2023 r. jechał środkiem komunikacji miejskiej bez ważnego biletu. Z tego tytułu powódka naliczyła pozwanemu opłatę za przewóz w kwocie 2,40 zł, opłatę dodatkową w kwocie 240,00 zł oraz odsetki ustawowe w kwocie 12,20 zł. Powódka wskazała, że pozwany swoim podpisem pokwitował odbiór wezwania do zapłaty i potwierdził zaistnienie zdarzenia opisanego w protokole. <em> <!-- -->(pozew - k. 3-4v)</em> </p> <p>W odpowiedzi na pozew pozwany wniósł o oddalenie powództwa i uwzględnienie argumentów przywołanych przez pozwanego w sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego w dniu 27 września 2023 r. przez Referendarza sądowego Sądu Rejonowego – <span class="anon-block">L.</span> Zachód w <span class="anon-block">L.</span>. <em> <!-- -->(odpowiedź na pozew – k. 64)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 23 marca 2023 r. o godz. 21:29 w <span class="anon-block">G.</span>, w autobusie linii 8 kontroler biletów posługujący się numerem służbowym <span class="anon-block"> (...)</span>, sporządził wezwanie do zapłaty nr <span class="anon-block"> (...)</span>, w którym stwierdził, iż <span class="anon-block">M. Ł.</span> (numer <span class="anon-block">PESEL (...)</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">G.</span>, s. <span class="anon-block">D.</span> i <span class="anon-block">M.</span>), legitymujący się legitymacją studencką nr <span class="anon-block"> (...)</span> wydaną przez <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">G.</span> dnia 06.09.2022 r., podróżował bez ważnego biletu na trasie Wejhera-<span class="anon-block">S.</span>, miejsce zdarzenia: Piastowska. Wezwanie do zapłaty zostało podpisane przez osobę kontrolowaną w sposób nieczytelny.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: wezwanie do zapłaty – k. 6)</em> </p> <p>Pozwany <span class="anon-block">M. Ł.</span> urodził się w <span class="anon-block">B.</span>, a jego matka ma na imię <span class="anon-block">A.</span>.</p> <p>W marcu 2023 r. pozwany był zatrudniony na umowę zlecenie w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span>. W dacie 23 marca 2023 r. pozwany pracował na drugą zmianę, pracę rozpoczął o 15.00 i zakończył ok. godz. 23.00. Biuro pracodawcy mieści się w centrum biurowo – usługowym Alchemia w <span class="anon-block">G.</span> przy <span class="anon-block">Al. (...)</span>. W tym dniu pozwany nie opuszczał miejsca pracy w godzinach pracy.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: zaświadczenie z systemu pesel2-sad - w aktach sprawy przy okładce, raport – k. 114-115, zeznania pozwanego <span class="anon-block">M. Ł.</span> – 116-116v)</em> </p> <p>Legitymacja studencka nr <span class="anon-block"> (...)</span> wydana przez <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">G.</span> dnia 06.09.2022 r. została przez pozwanego zagubiona bądź też dokonano jej kradzieży. O jej zagubieniu pozwany zorientował się dopiero jak otrzymał wezwanie do zapłaty od powódki. Pozwany udał się wówczas na komisariat policji, gdzie otrzymał informację, że nie ma możliwości zastrzeżenia legitymacji studenckiej, bowiem nie jest ona traktowana jako dowód osobisty. Wcześniej pozwany nie zauważył, że nie ma tej legitymacji, albowiem wówczas studiował także na drugim kierunku i użytkował drugą legitymację studencką.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: zeznania pozwanego <span class="anon-block">M. Ł.</span> – 116-116v)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Ustalając stan faktyczny w sprawie, Sąd oparł się na dokumentach przedłożonych zarówno przez stronę powodową jak i stronę pozwaną oraz zeznaniach pozwanego <span class="anon-block">M. Ł.</span>.</p> <p>Sąd zaliczył w poczet materiału dowodowego dokument w postaci wezwania do zapłaty z dnia 23 marca 2023 r. uznając, że takie wezwanie zostało sporządzone przez kontrolera i że potwierdza ono fakt jazdy osoby kontrolowanej we wskazanym dniu bez biletu. Pozwany zaprzeczył, że pod dokumentem znajduje się jego podpis. Sąd wziął pod uwagę, że jest to dokument prywatny, który nie korzysta z domniemania prawdziwości i autentyczności. Materiał dowodowy zebrany w sprawie nie dał podstaw do jednoznacznego ustalenia, że podpis pasażera widniejący na wezwaniu do zapłaty został nakreślony przez pozwanego. Dokument został skutecznie zakwestionowany przez pozwanego.</p> <p>Sąd zaliczył w poczet materiału dowodowego wydruki przedłożone przez pozwanego, stanowiące ewidencję czasu pracy pozwanego w dniu 23 marca 2023 r., w połączeniu z zeznaniami pozwanego <span class="anon-block">M. Ł.</span>, w ocenie Sądu stanowiły one wiarygodny materiał dowodowy.</p> <p>Sąd uznał za wiarygodne zeznania pozwanego <span class="anon-block">M. Ł.</span> w całości. Pozwany wskazał, że w dacie kontroli pasażerskiej przebywał w pracy oraz że w tym dniu nie podróżował autobusem linii 8. Okoliczności te znalazły potwierdzenie w złożonych przez pozwanego wydrukach jak na k. 114-115. Pozwany wyjaśnił, że w marcu 2023 r. studiował na dwóch kierunkach i posiadał dwie legitymacje studenckie. Dopiero kiedy otrzymał od powódki wezwanie do zapłaty zorientował się, że zgubił legitymację studencką nr <span class="anon-block"> (...)</span>. Zgłosił się na policję, gdzie poinformowano go, że nie ma możliwości zastrzeżenia tego rodzaju dokumentu. Pozwany wskazywał także, że w wezwaniu do zapłaty dołączonym do akt sprawy jak na k. 6 widnieją jego nieprawidłowe dane, bowiem urodził się w <span class="anon-block">B.</span> a jego matka ma na imię <span class="anon-block">A.</span>. Brak było podstaw do odmowy zeznaniom tym wiarygodności. Sąd zważył, iż w powyższym zakresie zeznania pozwanego nie zostały podważone żadnymi środkami dowodowymi.</p> <p>Powództwo należało oddalić w całości.</p> <p>W sprawie powódka domagała się zasądzenia od pozwanego kwoty łącznej 254,60 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie wskazując, że na tę kwotę składają się kwoty: 2,40 zł tytułem opłaty za przewóz, 240 zł tytułem opłaty dodatkowej oraz 12,20 zł tytułem odsetek ustawowych. Jako podstawę faktyczną roszczenia powódka wskazała fakt przejazdu przez pozwanego środkiem komunikacji miejskiej należącym do powódki bez ważnego biletu, co stwierdzone zostało w złożonym przez powódkę wezwaniu do zapłaty sporządzonym przez kontrolera w dniu 23 marca 2023 r. Podstawę prawną żądania powódki stanowił <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 (art. 33 a;art. 33 a ust. 3)">art. 33a ust. 3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. prawo przewozowe</a>.</p> <p>Pozwany kwestionował fakt, iż w dniu wskazanym w wezwaniu do zapłaty korzystał z linii autobusowej nr 8 na trasie Wejhera-<span class="anon-block">S.</span>. Pozwany stwierdził, że w dacie tej przebywał w ówczesnym miejscu swojego zatrudnienia tj. w siedzibie <span class="anon-block"> firmy (...)</span>. Pozwany kwestionował żądanie powódki w całości, zarzucając, iż nie zawarł z powódką umowy przewozu, zatem nie jest zobowiązany do uiszczenia zapłaty z tego tytułu.</p> <p>Sąd zważył, iż jedynym dowodem przedstawionym przez powódkę na okoliczność wykazania zasadności żądania jest wezwanie do zapłaty sporządzone przez kontrolera w dniu 23 marca 2023 r., zawierające częściowo nieprawidłowe dane pozwanego i nieczytelny podpis w rubryce „czytelny podpis pasażera”. Pozwany <span class="anon-block">M. Ł.</span> zakwestionował ten dokument w całości.</p> <p>Sąd zważył, że wezwanie do zapłaty stwierdzające fakt jazdy bezbiletowej jako dokument prywatny stanowi w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 245)">art. 245 k.p.c.</a> dowód jedynie tego, że kontroler sporządził ten dokument. Pozwany prawdziwość w/w dokumentu zakwestionował. Zgodnie zatem z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 253)">art. 253 k.p.c.</a> to powód powinien jako strona, która chce skorzystać z przedmiotowego dokumentu i od której dokument ten pochodzi - udowodnić jego prawdziwość (tak też Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 21 maja 2009 r. w sprawie o sygn. V CSK 439/08, LEX nr 518121). Powód temu obowiązkowi dowodowemu nie sprostał. Pozwany wykazał, że obiektywnie w dacie wskazanej na wezwaniu do zapłaty nie mógł zawrzeć z powódką umowy przewozu ponieważ przebywał w pracy.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, iż powódka nie wykazała zasadności swego żądania, nie udowodniła, że pozwany zawarł umowę przewozu, tj. aby jechał <span class="anon-block">autobusem linii nr (...)</span> w dacie wskazanej w wezwaniu do zapłaty.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19840530272" title="Ustawa z dnia 15 listopada 1984 r. - Prawo przewozowe - Dz. U. z 1984 r. Nr 53, poz. 272 (art. 33 a;art. 33 a ust. 3)">art. 33a ust. 3 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. prawo przewozowe</a> (Dz.U.2024.1262 t.j.) w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> a contrario Sąd w pkt I sentencji wyroku oddalił powództwo w całości.</p> <p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i § 3 k.p.c.</a>zgodnie z zasadą, iż strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony. Z uwagi na to, że pozwany nie poniósł w niniejszym postępowaniu żadnych kosztów według norm przepisanych, w pkt. II Sąd kosztami procesu obciążył w całości powódkę, uznają koszty te za uiszczone w całości.</p> <p>Sygn. akt I C 715/23</p> </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> <p>1.  Odnotować w kontrolce uzasadnień.</p> <p>2.  Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikowi powódki przez PI.</p> <p>3.  Akta przedłożyć z wpływem lub za 28 dni.</p> <p> <span class="anon-block">S.</span>, dnia 30 stycznia 2025 r. SSR Anna Olszewska-Kowalska</p> </div>