VIII K 130/24
Суды общей юрисдикции2024-11-29
Номер дела
VIII K 130/24
Дата решения
2024-11-29
Тип
SENTENCE
Судьи
Anna Kardas (PRESIDING_JUDGE)
Текст решения
<p>WYROK Z UZASADNIENIEM</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt: VIII K 130/24</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 29 listopada 2024 roku</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy w Toruniu VIII Wydział Karny w składzie:</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Przewodniczący</strong> sędzia Anna Kardas</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Protokolant</strong> sekretarz sądowy Ewa Barańczyk</p>
<p>w obecności oskarżyciela ----</p>
<p>po rozpoznaniu dnia 6 listopada 2024 roku i 27 listopada 2024 roku</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->sprawy:</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">C. D. (1)</span> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->s. <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">K.</span> z domu <span class="anon-block">R.</span> </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="underline">
<!-- -->oskarżonego o to, że:</span>
</strong>
</p>
<p>1.
pełniąc funkcję prezesa i zajmując się sprawami gospodarczymi <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">NIP (...)</span>, w szczególności finansowymi uporczywie nie wpłacał <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>, wbrew art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2004 roku o podatku od towarów i usług, w terminie ustawowym do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, podatku od towarów i usług za okres od maja do października 2022 r. w łącznej kwocie 71.438,00 zł</p>
<p>
<strong>
<!-- -->tj. wykroczenie skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § l kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art.9 § 3 kks</a>
</strong>
</p>
<p>2.
pełniąc funkcję prezesa i zajmując się sprawami gospodarczymi <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">NIP (...)</span>, w szczególności finansowymi zatrudniając pracowników, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru, w okresie od 21 marca 2022r. do 20 grudnia 2022r., wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910800350" title="Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 ()">ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych</a>, nie wpłacał w ustawowych terminach (tj. do dnia 20-go miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaliczkę pobrano) na rachunek <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">(...)</span>kwot zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych pobranych jako płatnik za okres od lutego do listopada 2022r. w łącznej kwocie 23.846,00 zł</p>
<p>
<strong>
<!-- -->tj. przestępstwo skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 77;art. 77 § 2)">art. 77 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->orzeka</strong>
</p>
<p>I.
uznaje <strong>
<!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">C. D. (1)</span> </strong>za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt 1 aktu oskarżenia czynu stanowiącego wykroczenie skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a> wymierza mu karę grzywny w kwocie 1500 zł (tysiąc pięćset złotych);</p>
<p>II.
uznaje <strong>
<!-- -->oskarżonego <span class="anon-block">C. D. (1)</span> </strong>za winnego popełnienia zarzucanego mu w pkt 2 aktu oskarżenia czynu, stanowiącego występek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 77;art. 77 § 2)">art. 77 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 77;art. 77 § 2)">art. 77 § 2 kk</a> wymierza mu karę 20 (dwudziestu) stawek dziennych grzywny ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 100,00 (stu) złotych;</p>
<p>III.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 24;art. 24 § 1)">art. 24 § 1 kks</a> za karę grzywny wymierzona oskarżonemu <span class="anon-block">C. D. (2)</span> w punkcie II wyroku czyni w całości odpowiedzialną <span class="anon-block">(...)</span>z siedzibą w<span class="anon-block">(...)</span>
</p>
<p>IV.
zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych, a wydatkami obciąża Skarb Państwa.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygnatura akt: VIII K 130/24</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 29 listopada 2024 roku <span class="anon-block">C. D. (2)</span> został uznany za winnego tego, że:</p>
<p>3.
pełniąc funkcję prezesa i zajmując się sprawami gospodarczymi <span class="anon-block">(...)</span>z siedzibą <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">NIP (...)</span>, w szczególności finansowymi uporczywie nie wpłacał <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>, wbrew art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2004 roku o podatku od towarów i usług, w terminie ustawowym do 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, podatku od towarów i usług za okres od maja do października 2022 r. w łącznej kwocie 71.438,00 zł, <strong>
<!-- -->
tj. wykroczenia skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § l kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a>,</strong>
</p>
<p>4.
pełniąc funkcję prezesa i zajmując się sprawami gospodarczymi <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą <span class="anon-block">(...)</span>, <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">NIP (...)</span>, w szczególności finansowymi zatrudniając pracowników, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru, w okresie od 21 marca 2022r. do 20 grudnia 2022r., wbrew przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910800350" title="Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 ()">ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych</a>, nie wpłacał w ustawowych terminach (tj. do dnia 20-go miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaliczkę pobrano) na rachunek <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>kwot zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych pobranych jako płatnik za okres od lutego do listopada 2022r. w łącznej kwocie 23.846,00 zł, <strong>
<!-- -->
tj. przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 77;art. 77 § 2)">art. 77 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a>.</strong>
</p>
<p>Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej, sąd ustalił następujący stan faktyczny.</p>
<p>Spółka <span class="anon-block">(...)</span>z siedzibą w <span class="anon-block">(...)</span>prowadziła działalność gospodarczą, której przedmiotem była realizacja projektów związanych z odnawialnymi źródłami energii. Zadania spółki były ukierunkowane na planowanie i aranżowanie spotkań biznesowych z klientami. Prezesem Zarządu spółki również od stycznia do listopada 2022 był oskarżony <span class="anon-block">C. D. (2)</span>.</p>
<p>W związku z wykonywaną funkcją i zatrudnianiem pracowników <span class="anon-block">C. D. (2)</span>. był zobowiązany jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910800350" title="Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 (art. 32;art. 38)">art. 32 i art. 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych</a> do obliczania i pobierania w ciągu roku od podatników zaliczek na podatek dochodowy oraz przekazywania ich do 20-go dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaliczki pobrano, na rachunek urzędu skarbowego właściwego według siedziby płatnika. <span class="anon-block">C. D. (2)</span> w okresie od lutego do listopada 2022 roku nie wpłacił w ustawowych terminach na rachunek <span class="anon-block">(...)</span> w<span class="anon-block">(...)</span> kwot zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych pobranych jako płatnik w kwocie łącznej 23.846 złotych.</p>
<p>
<span class="anon-block">C. D. (2)</span> był również zobowiązany jako podatnik podatku od towarów i usług na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 (art. 103;art. 103 ust. 1)">art. 103 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług</a> do wpłacania na rachunek <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>w terminie ustawowym do dnia 25 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy podatku od towarów i usług za okres od maja do października 2022 roku w łącznej. <span class="anon-block">C. D. (2)</span> nie wpłacił w ustawowych terminach należnego podatku od towarów i usług za wskazany okres w łącznej kwocie 71.438 złotych.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Dowody:</strong>
</p>
<dl>
<dt></dt>
<dd>
<p>zawiadomienie <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> – k. 3</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>deklaracja dla podatku od towarów i usług – k. 5-12</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>Informacja z Krajowego Rejestru Sądowego – k. 13-15</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>dokumentacja skarbowa – k. 20-23, k. 40-53</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>lista zaległości wraz z odsetkami - k. 25 -26, k.89-90</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">C. D. (2)</span> – k. 31-32, k.59-60, k.91-92</p>
</dd>
</dl>
<p>W dniu 11 lipca 2022 roku spółka złożyła wniosek o rozłożenie na raty zaległości podatkowej z tytułu podatku od towarów i usług za maja 2022 r. wskazując że brak zapłaty wynika z trudności ze ściągnięciem należności od kontrahentów. Decyzją Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">(...)</span> z dnia 9 sierpnia 2022 r. rozłożono na raty zaległość podatkową spółki z tytułu podatku od towarów i usług za maja 2022 roku w kwocie 24.122 wraz z odsetkami za zwłokę na cztery równe raty po 6065,75 zł. Uiszczono jedynie jedną ratę.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Dowody:</strong>
</p>
<dl>
<dt></dt>
<dd>
<p>Decyzja Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> o rozłożeniu na raty– k. 16-19</p>
</dd>
</dl>
<p>Postanowieniem z 20 stycznia 2023 roku Sąd Rejonowy w <span class="anon-block">(...)</span> oddalił wniosek<span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> o ogłoszenie upadłości stwierdzając jednocześnie, że materiał zgromadzony w sprawie daje podstawę do rozwiązania spółki bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Dowody:</strong>
</p>
<dl>
<dt></dt>
<dd>
<p>Postanowienie Sądu <span class="anon-block">(...)</span> z 20 stycznia 2023 r.– k. 36-37</p>
</dd>
</dl>
<p>Postanowieniem z 4 stycznia 2024 roku Naczelnik <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> postanowił wezwać <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">(...)</span> do udziału w postępowaniu w charakterze podmiotu pociągniętego do odpowiedzialności posiłkowej.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Dowody:</strong>
</p>
<dl>
<dt></dt>
<dd>
<p>Postanowienie Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>z 4 stycznia 2024 r.– k. 61</p>
</dd>
</dl>
<p>
<span class="anon-block">C. D. (2)</span> nie był dotychczas karany. Ma 58 lat, jest żonaty. Ma czworo dzieci z czego dwoje pozostaje na jego utrzymaniu. Z wykształcenia jest ekonomistą. Dorychczas utrzymywał się z oszczędności. Od 1 listopada pełni funkcję dyrektora sprzedaży pomp ciepła i uzyskuje wynagrodzenie zależne od obrotu firmy. Nie wskazał wysokości wynagrodzenia ani na etapie postępowania przygotowawczego ani w toku rozprawy.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Dowód: </strong>
</p>
<dl>
<dt></dt>
<dd>
<p>karta karna – k. 80</p>
</dd>
<dt></dt>
<dd>
<p>protokoły przesłuchania oskarżonego – k. 31-32, k.59-60, k.91-92</p>
</dd>
</dl>
<p>
<span class="anon-block">C. D. (2)</span> w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do zarzucanych czynów. Podobne stanowisko zajął w postępowaniu sądowym wskazując, że spółka straciła płynność finansową. Nie kwestionował samego faktu powstania zaległości oraz jej wysokości. Wyjaśniał, że przyczyną tego były pandemia wirusa <span class="anon-block">(...)</span> oraz wybuch wojny na <span class="anon-block">(...)</span>. Doprowadziło to do załamania rynku pomp ciepła w lutym 2022 roku. W konsekwencji upadła <span class="anon-block"> spółka (...)</span>, która była głównym kontrahentem <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Obie spółki złożyły wnioski o upadłość. Wniosek został uwzględniony w stosunku do <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, natomiast z uwagi na brak środków do pokrycia kosztów postępowania oddalono wniosek co do <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Oskarżony w swoich wyjaśnieniach podkreślał wielokrotnie, że dopełnił wszelkich starań i wymogów określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20000941037" title="Ustawa z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych - Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 (art. 299)">art. 299 ksh</a> oby uwolnić się od odpowiedzialności. Potwierdził, że zarząd spółki był świadomy zaległości wobec Urzędu Skarbowego zostały one zgłoszone we wniosku do sądu gospodarczego. Przyznał że w okresie objętym zarzutem spółka zatrudniała około 30 pracowników.</p>
<p>Sąd uznał wyjaśnienia oskarżonego za wiarygodne i wobec powyższego mogły one stanowić podstawę ustaleń faktycznych. Oskarżony nie poważał obowiązku odprowadzania podatku oraz pobranych zaliczek. Wiedział, że ten obowiązek spoczywał na nim jako osobie zajmującej się sprawami gospodarczymi spółki. Nie kwestionował również należności skarbowych. Odmienna była jednak jego ocena prawna ustalonego stanu faktycznego.</p>
<p>Nadto Sąd poczynił ustalenia faktyczne w oparciu o zgromadzone w sprawie dokumenty, które, sąd uznał za prawdziwe i sporządzone w sposób rzetelny. Zgromadzone dokumenty pochodziły od uprawnionych organów (urząd ukarbowy, sąd) i nie zostały zakwestionowane przez żadną ze stron.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje.</strong>
</p>
<p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 77)">art. 77 kks</a> penalizuje samo nieodprowadzenie w terminie pobranych od podatnika kwot podatku. Przez podatek na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 53;art. 53 § 30)">art. 53 § 30 kks</a> należy rozumieć również zaliczki na podatek. W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 53 § 2)">paragrafie 2</a> powołanego przepisu ustawodawca przewidział odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe w przypadku, gdy kwota niewpłaconego podatku jest małej wartości. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 53;art. 53 § 14)">art. 53 § 14 kks</a> mała wartość jest to wartość, która w czasie popełnienia czynu zabronionego nie przekracza dwustukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia.</p>
<p>
<span class="anon-block">C. D. (2)</span> był zobowiązany jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19910800350" title="Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - Dz. U. z 1991 r. Nr 80, poz. 350 (art. 32;art. 38)">art. 32 i art. 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych</a> do obliczania i pobierania w ciągu roku od podatników zaliczek na podatek dochodowy oraz przekazywania ich do 20-go dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym zaliczki pobrano, na rachunek właściwego urzędu skarbowego. W przedmiotowej sprawie wartość niewpłaconych zaliczek nie przekraczała dwustukrotnej wysokości minimalnego wynagrodzenia. Tym samym zachowanie oskarżonego wypełniło znamiona znamiona określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 77;art. 77 § 2)">art. 77 § 2 kks</a> i został on uznany winnym popełnienia przestępstwa skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 77;art. 77 § 2)">art. 77 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 6;art. 6 § 2)">art. 6 § 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a>.</p>
<p>W ocenie Sądu Najwyższego "niewpłacenie na rachunek organu podatkowego obliczonego i pobranego podatku nie musi polegać na fizycznym przejęciu przez płatnika kwoty stanowiącej jego równowartość" <em>
<!-- -->(wyrok SN z dnia 16 maja 2002, IV KKN 427/98, </em>LEX nr 55193, <em>
<!-- -->wyrok SN z dnia 2 sierpnia 2002, IV KKN 426/98, LEX nr 55193).</em> W orzecznictwie wyrażany jest pogląd, że podatek jest pobrany wówczas, gdy dokonano jego potrącenia, tj. gdy wypłacono podatnikowi kwotę pieniężną po odliczeniu podatku podlegającego pobraniu (<em>
<!-- -->wyrok SN z dnia 19 sierpnia 1999, III KKN 434/97, Prok. i Pr. 2000, nr 1, poz. 16; wyrok SN z dnia 16 maja 2002, IV KKN 427/98, Prok. i Pr. 2003, nr 2, poz. 12).</em>
</p>
<p>W kontekście wyjaśnień składanych przez oskarżonego należy wskazać, że Sąd Najwyższy w kilku orzeczeniach akcentował, że kondycja finansowa płatnika nie ma znaczenia dla odpowiedzialności karnoskarbowej płatnika <em>
<!-- -->(tak - wyrok SN z dnia 16 maja 2002 , IV KKN 427/98, Prok. i Pr. 2003, nr 2, poz. 12; wyrok SN z dnia 2 sierpnia 2002, IV KKN 426/98, LEX nr 55193; wyrok SN z dnia 19 sierpnia 1999, III KKN 434/97, Prok. i Pr. 2000, nr 1, poz. 16; postanowienie SN z dnia 25 października 1995, I KZP 30/95, OSP 1996, z. 4, poz. 68)</em>. Przyjmuje się bowiem, że środki pieniężne nie należą do płatnika, należą do podatnika (do czasu pobrania) i do Skarbu Państwa (od czasu wpłacenia), powinnością zaś płatnika jest jedynie obliczyć, pobrać podatek i wpłacić go na rachunek organu. <strong>
<!-- -->Jeżeli płatnik środki finansowe posiada, przeznacza je jednak na inny uzasadniony ekonomicznie cel, zwłaszcza na podtrzymanie działalności gospodarczej, w grę wchodzi jedynie umniejszenie winy, nigdy zaś jej wyłączenie. </strong>
</p>
<p>Oskarżony składając deklarację o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy dał tym samym wyraz temu, że wynagrodzenia zostały wypłacone a zaliczki pobrane.</p>
<p>Czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 77;art. 77 § 2)">art. 77 § 2 kks</a> zagrożony jest karą grzywny do 720 stawek dziennych. Wymierzając karę grzywny, sąd określa liczbę stawek oraz wysokość jednej stawki dziennej; jeżeli kodeks nie stanowi inaczej, najniższa liczba stawek wynosi 10, najwyższa – 720 (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 23;art. 23 § 1;art. 23 § 3)">art. 23 § 1 i 3 kks</a>). Ustalając stawkę dzienną, sąd bierze pod uwagę dochody sprawcy, jego warunki osobiste, rodzinne, stosunki majątkowe i możliwości zarobkowe; stawka dzienna nie może być niższa od jednej trzydziestej części minimalnego wynagrodzenia ani też przekraczać jej czterystukrotności.</p>
<p>Za przypisany czyn sąd wymierzył oskarżonemu karę 20 stawek dziennych grzywny po 100 zł jedna stawka. O orzeczonej liczbie stawek dziennych zadecydowało to, że oskarżony nie był dotychczas karany. Sąd miał również na uwadze trudną sytuację finansową spółki w okresie objętym zarzutem oraz fakt, że dotychczas oskarżony nie zaniedbywał obowiązku uiszczania należności publicznoprawnych. Natomiast ustalając stawkę dzienną – na najniższym możliwym poziomie (w 2010 roku minimalne wynagrodzenie wynosiło 3000 zł a zatem jedna dzienna stawka nie mogła być niższa niż 100 zł), sąd brał pod uwagę to, że oskarżony do tej pory nie uzyskiwał dochodów, żył z oszczędności i dopiero podjął nowe zatrudnienie. Dodatkowo na utrzymaniu ma dwoje dzieci.</p>
<p>Zdaniem sądu, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, wina oskarżonego <span class="anon-block">C. D. (2)</span> w zakresie popełnienia czynu wskazanego w punkcie I aktu oskarżenia, tj. wykroczenia skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a> również nie budziła wątpliwości.</p>
<p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a> podatnik, który uporczywie nie wpłaca podatku podlega karze grzywny za wykroczenie skarbowe. Przedmiotem ochrony wykroczenia skarbowego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a> jest mienie<span class="anon-block">S. P.</span> Podmiotem wykroczenia skarbowego uporczywego niewpłacania podatku jest podatnik. Czynność sprawcza polega na niewpłaceniu podatku w terminie, przy czym musi mieć ono charakter uporczywy. Zatem wykroczenie to przynależy do grupy czynów zabronionych wymagających powtarzalności, którego penalizacja wchodzi w grę dopiero wówczas, gdy powtarza się ono wielokrotnie (A. <span class="anon-block">S.</span>, Pomijalny (pozorny) zbieg przepisów ustawy..., s. 32-33). Jednorazowe zaniechanie zapłaty podatku co do zasady nie stanowi o uporczywości (odmiennie T. Grzegorczyk, Kodeks karny skarbowy..., 2006, s. 328; L. Wilk (w:) L. Wilk, J. Zagrodnik, Kodeks karny skarbowy..., s. 273-274; A. Błachnio, K. Rola-Stężycka, Uporczywe niewpłacanie podatku..., s. 66).</p>
<p>Karalne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a> jest jedynie "uporczywe" niewpłacanie w terminie podatku. <strong>
<!-- -->Nie można jednak uznać za usprawiedliwiające opóźnienie w regulowaniu podatku niezgromadzenie przez podatnika na czas środków finansowych na pokrycie podatku w terminie. Chodzi bowiem o brak środków na sam podatek, który reguluje się "od czegoś" (dochód, czynności, usługi, itd.) w sytuacji, gdy istniały środki finansowe na tę transakcję, która jest podstawą opodatkowania. </strong>Zła wola podatnika polega tu na tym, że gromadzi on środki na same czynności podlegające opodatkowaniu, a nie interesuje się potrzebą ich posiadania także na podatek od tych czynności, ani nie podejmuje prób skorzystania z dopuszczalnych ulg przy czasowym braku środków, np. z rozłożenia podatku na raty czy odroczenia jego płatności. Uporczywości nie można tu zatem ograniczać, jak na gruncie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 209)">art. 209 k.k.</a>, jedynie do sytuacji, gdy podatnik ma środki na uregulowanie zobowiązania - podatku - ale mimo to uporczywie go nie płaci (zob. postanowienie SN z dnia 27 marca 2003 r., I KZP 2/03, OSNKW 2003, nr 5 -6, poz. 57, s. 83, a także np. A. B., K. Rola-S., Uporczywe niewpłacanie podatku w terminie a przedawnienie karalności, Prok. i Pr. 2009, nr 3. s. 63-69).</p>
<p>W przedmiotowej sprawie nie ulega wątpliwości, iż mamy do czynienia z wielokrotnością zachowań oskarżonego, który nie wpłacał podatku w wyznaczonych terminach i czynił to w sposób świadomy. Oskarżony świadomie, kredytując w istocie swoją działalność gospodarczą kosztem należności Skarbu Państwa, wielokrotnie na przestrzeni dłuższego okresu czasu uchylał się od terminowego uiszczania należności podatkowych co musi być oceniane jako naganne niezależnie od rodzaju i charakteru prowadzonej poprzez niego działalności gospodarczej oraz prób „ratowania” tej działalności. Uchylanie się od uiszczenia należności podatkowych miało miejsce kilkukrotnie co świadczy o tym, że było to świadome systematyczne zachowanie się oskarżonego. Zwrócić należy uwagę iż mimo rozłożenia decyzją Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span>należności publicznoprawnej za maj 2022 r. na cztery raty podatek nie został uregulowany, uiszczono jedynie jedną ratę.</p>
<p>Sąd oczywiście dostrzega fakt, że oskarżony wypełnił obowiązek zgłoszenia w terminie ustawowym wniosku o upadłość spółki, jednakże przesłanki odpowiedzialności cywilnoprawnej oraz karnoprawnej są odrębne. Oskarżony przyznał, że w okresie od maja 2022 do października 2022 spółka prowadziła działalność gospodarczą, wykonywane były usługi które miały „utrzymać” spółkę na rynku i w ramach tych usług wystawiano faktury VAT. Oskarżony nie może uchylać się od odpowiedzialności powołując się jedynie na okoliczność niewypłacalności kontrahentów, w szczególności <span class="anon-block"> spółki (...)</span>. Tym bardziej, że oskarżony z uwagi na powiązania gospodarcze i rodzinne doskonale znał sytuację finansową <span class="anon-block"> spółki (...)</span> i wiedział że jest to podmiot u progu upadłości. Sąd podziela pogląd wyrażany wielokrotnie w orzecznictwie, iż nie można do rozliczeń podatnika z fiskusem stosować takich samych reguł jak do innych rozliczeń, a podatnik nie może przerzucać na <span class="anon-block">S. P.</span> i pozostałych, regulujących terminowo podatki podatników, swoich niepowodzeń gospodarczych i nie płacić w terminie swoich zobowiązań podatkowych, tłumacząc się brakiem środków.</p>
<p>Sąd postanowił wymierzyć oskarżonemu za wykroczenie skarbowe z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 57;art. 57 § 1)">art. 57 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 3)">art. 9 § 3 kks</a> karę grzywny w wysokości 1500 złotych. Zdaniem Sądu orzeczona wobec oskarżonego kara 1500 złotych grzywny jest odpowiednia do stopnia winy oraz społecznej szkodliwości czynu sprawcy a przede wszystkim spełni swą rolę w zakresie prewencji ogólnej i indywidualnej. Oskarżony nie był dotychczas karany. Sąd uznał, że szczególne okoliczności popełnienia czynu a przede wszystkim wysokość wyrządzonej szkody (łącznie 71.438 złotych) uzasadniały wymierzenie kary grzywny w orzeczonej wysokości.</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 24;art. 24 § 1)">art. 24 § 1 kks</a> za karę grzywny wymierzoną <span class="anon-block">C. D. (2)</span> w punkcie II wyroku uczyniono w całości odpowiedzialną <span class="anon-block">(...)</span>spółkę <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 113;art. 113 § 1)">art.113 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. 83.49.223 ze zm.) Sąd zwolnił oskarżonego od opłaty, a poniesionymi wydatkami obciążył Skarb Państwa, mając na uwadze uzyskane w toku postepowania informacje o sytuacji finansowej oskarżonego.</p>
</div>