IV Ka 661/24

<p>Sygn. akt IV Ka 661/24</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Tytułem wstępu Sąd wyjaśni powody odstąpienia od sporządzenia uzasadnienia na formularzu. Sporządzanie uzasadnienia na formularzu wymusza wielokrotne powtarzanie tych samych kwestii, względnie odwoływanie się do różnych rubryk formularza, zmuszając czytelnika do wielokrotnego wertowania tekstu w poszukiwaniu odniesień, czyniąc z tego dokumentu zawiłą szaradę. Dlatego Sąd Okręgowy odstąpił od sporządzenia uzasadnienia na formularzu, gdyż sporządzenie go w tej formie byłoby nieczytelne dla stron i nie zapewniłoby pełnej transparentności, a tym samym swobodnej realizacji prawa do obrony naruszając prawo stron do rzetelnego procesu. Ma to również oparcie w orzecznictwie Sądu Najwyższego ( <em> <!-- -->por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 8 kwietnia 2021 roku w sprawie III KK 77/21, opubl. Legalis</em>).</p> <p>Apelacja okazała się częściowo skuteczna.</p> <p>Nie jest zasadny zarzut obrazy przepisów postępowania poprzez prowadzenie rozprawy pod nieobecność oskarżonego, albowiem o terminie każdej merytorycznej rozprawy oskarżony był prawidłowo powiadamiany poprzez awizo ( k. 89, k. 341 k. 351, k. 399 ) na wskazany przez siebie w postępowaniu przygotowawczym adres (k. 30 i k. 67), a był pouczony skutkach takiego doręczenia ( k. 29). Zresztą we wniosku o przywrócenie terminu oskarżony potwierdził aktualność tego adresu i nie kwestionował prawidłowości tzw. podwójnego awizowania przesyłek (k. 425).</p> <p>Nie jest również zasadny zarzut obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 362)">art. 362 KC</a> poprzez pominięcie faktu przyczynienia się pokrzywdzonej do wypadku i orzeczenie zadośćuczynienia w zbyt dużej kwocie. Oskarżyciel posiłkowy ma własne roszczenie o zadośćuczynienie wynikające z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446(2))">art. 446 ^{<!-- -->2} KC.</a> Na skutek wypadku powodującego wystąpienie ciężkiego i trwałego uszkodzenia ciała i wywołania rozstroju zdrowia jego matki, skutkującego niemożnością kontynuowania z nią więzi rodzinnej, poniósł krzywdę. Jego matka spędziła w szpitalu półtora miesiąca od wypadku do śmierci ( tj. od dnia 26 listopada 2021 roku do dnia 7 stycznia 2022roku kiedy umarła - k. 53). Był to szczególny okres związany ze świętami. Powoduje to, że mimo przyczynienia się pokrzywdzonej do wypadku zasądzona na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwota nie jest nadmierna.</p> <p>Częściowo zasadny - w zakresie środka karnego w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych i wysokości stawki dziennej grzywny – jest zarzut rażącej niewspółmierności kary i środków karnych.</p> <p>Oskarżony zarabia około 2640 zł miesięcznie, uzgodniona między oskarżonym, a prokuratorem w ramach wniosku o dobrowolne poddanie się przez oskarżonego karze w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335)">art. 335 kpk</a> stawka dzienna grzywy w wysokości 10 zł była adekwatna do poziomu dochodów oskarżonego, dlatego Sąd Okręgowy zmienił w tym zakresie wyrok.</p> <p>Zdaniem Sądu Okręgowego prokurator miał rację, gdy uzgadniając z oskarżonym wniosek o dobrowolne poddanie się przez oskarżonego karze w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335)">art. 335 kpk</a> nie wnosił o orzeczenie zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych. Naruszenie reguł bezpieczeństwa w ruchu drogowym miało charakter nieumyślny, pokrzywdzona istotnie przyczyniła się do zaistnienia wypadku, oskarżony przyznał się do winy i okazał skruchę. Oskarżony jest zawodowym kierowcą w wieku 60 lat, bez prawa jazdy nie będzie w stanie nie tylko utrzymać siebie i swojej rodziny, ale też uiścić grzywny, pokryć kosztów sądowych, a przede wszystkim zapłacić oskarżycielowi posiłkowemu niebagatelną kwotę 20.000 zł tytułem zadośćuczynienia. Dlatego Sąd Okręgowy uchylił rozstrzygnięcie z punktu 4 zaskarżonego wyroku o środku karnym w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych.</p> <p>W miejsce tego środka karnego orzeczono o obowiązku informowania na piśmie sądu o przebiegu próby co 6 miesięcy.</p> <p>Sad Okręgowy wyeliminował z opisu czynu przypisanego w punkcie 1 ustalenie, że „<em> <!-- -->ponadto <span class="anon-block">H. M.</span> doznała rozstroju zdrowia psychicznego trwającego dłużej niż siedem dni</em>" oraz jako podstawę skazania za ten czyn przyjął <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 § 2 kk</a>. Opinia psychiatryczna na temat rozstroju zdrowia psychicznego pokrzywdzonej, nie dość, że została dopuszczona <em> <!-- -->post mortem</em> ( co siłą rzeczy wyklucza przeprowadzenie badań), to jeszcze nie jest jednoznaczna. Wynika z niej, że „<em> <!-- -->jednoznaczna ocena stanu psychicznego, a przede wszystkim wpływu przedmiotowego zdarzenia na ten stan </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->jest niemożliwa do jednoznacznej oceny</em> </strong>” ( k. 395). Zatem opinia ta jest jedynie hipotetyczna, nie da się zweryfikować wynikających z niej wątpliwości wobec śmierci pokrzywdzonej. Dlatego, na zasadzie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a>, należało poczytać wątpliwości co do wywołania rozstroju zdrowia psychicznego pokrzywdzonej na korzyść oskarżonego i wyeliminować to ustalenie z opisu czynu oraz skorygować kwalifikację prawną tego czynu na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">art. 177 § 2 kk</a>.</p> <p>W pozostałym zakresie wyrok Sądu Rejonowego jako sprawiedliwy należało utrzymać w mocy</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 10;art. 10 ust. 1)">art. 10 ust. 1 ustawy o opłatach w sprawach karnych</a> Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa wydatki za postępowanie odwoławcze, na które złożył się ryczałt za doręczenia w kwocie 20 zł, oraz opłatę za obie instancje. Koszty te nie są wysokie i oskarżony jest je w stanie ponieść bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i swoich najbliższych.</p> </div>