II K 820/15

Суды общей юрисдикции2016-12-09

Номер дела

II K 820/15

Дата решения

2016-12-09

Тип

SENTENCE

Судьи

Ewa Karwowska (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

art. 278§1 kk

Текст решения

Sygn. akt II K 820/15 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Ciechanów, dnia 9 grudnia 2016 roku Sąd Rejonowy w Ciechanowie II Wydział Karny w składzie: Przewodniczący: SSR Ewa Karwowska Protokolant: Kamila Molągowska, Monika Tarnowska, Anna Pawłowska przy udziale Prokuratora: Barbary Owczarek, Piotra Tyszki, Danuty Goś – Wasilewskiej, Bogusława Wasilewskiego po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 29.06.2016r., 28.07.2016r., 22.09.2016r., 27.10.2016r. i 29.11.2016r. sprawy:  Ł. K. (1) , urodzonego (...) w C., syna C. i A. z domu M. oskarżonego o to, że: w dniu 27 maja 2015 roku w C., działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, zabrał w celu przywłaszczenia szlifierkę kątową marki M., zestaw narzędzi H. oraz zestaw wkrętaków S., o łącznej wartości 1100 złotych na szkodę K. P. (1); kluczyki do samochodu marki A. (...), radio samochodowe, zmieniarkę płyt CD, głośnik niskotonowy, zapalniczkę samochodową, sondę lambda, o łącznej wartości 2490 złotych na szkodę H. P. (1); kluczyki do samochodu marki S. numer rejestracyjnym (...), głośnik niskotonowy marki P., wzmacniacz do głośnika, pilot do radia marki A., interfejs diagnostyczny (...), ładowarkę samochodową do telefonu, o łącznej wartości 2780 złotych na szkodę K. i A. P. (2), tj. o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> ORZEKA: 1. oskarżonego  Ł. K. (1) w ramach zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego, że w dniu 27 maja 2015 roku w C., działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, zabrał w celu przywłaszczenia szlifierkę kątową marki M., zestaw narzędzi H. oraz zestaw wkrętaków S. powodując straty łącznej wartości 688 zł na szkodę K. P. (1); kluczyki do samochodu marki A. (...), radio samochodowe, zmieniarkę płyt CD, głośnik niskotonowy, zapalniczkę samochodową, sondę lambda, powodując straty łącznej wartości 1575 złotych na szkodę H. P. (1); kluczyki do samochodu marki S. numer rejestracyjnym (...), głośnik niskotonowy marki P., wzmacniacz do głośnika, pilot do radia marki A., interfejs diagnostyczny (...), ładowarkę samochodową do telefonu, powodując straty o łącznej wartości 1382 złotych na szkodę K. i A. P. (2) to jest popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a k.k.</a> wymierza oskarżonemu karę 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym; 2. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> zasądza od oskarżonego Ł. K. (1) na rzecz pokrzywdzonych K. P. (1) kwotę 129 (sto dwadzieścia dziewięć złotych), H. P. (1) kwotę 258 (dwieście pięćdziesiąt osiem) złotych, i solidarnie na rzecz K. P. (1) i A. P. (2) kwotę 258 (dwieście pięćdziesiąt osiem) złotych tytułem pozostałej do naprawienia szkody; 3. zasądza od oskarżonego Ł. K. (1) na rzecz oskarżycieli posiłkowych K. P. (1) i H. P. (1) kwoty po 756 (siedemset pięćdziesiąt sześć) złotych tytułem zwrotu kosztów ustanowienia pełnomocnika; 4. zwalnia oskarżonego od kosztów sądowych w tym od opłaty. Sygn. akt II K 820/15 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Sąd ustalił następujący stan faktyczny: Ł. K. (1) wraz z M. K. (1) w okresie od 04 maja do 30 maja 2015r. odbywali praktyki w zakładzie (...) prowadzącego działalności gospodarczą pod firmą (...) z/s w C. na podstawie umowy zawartej pomiędzy Z. S. w C. a K. P. (1). (zeznania P. T. U. k.77) W hali zakładu stały dwa samochody A. (...) należące do H. P. (1) oraz S. o nr rej. (...), stanowiąca własność K. i A. P. (2). W dniu 27 maja 2015 roku przebywając bez nadzoru na hali zakładu (...) ukradli szlifierkę kątową marki M. wartości 206 zł, zestaw narzędzi H. wartości 400zł oraz zestaw wkrętaków S. wartości 82 zł powodując straty łącznej wartości 688 zł na szkodę K. P. (1). Zabrali również kluczyki do samochodu marki A. (...) wartości 450 zł, radio samochodowe wartości 270 zł, zmieniarkę płyt CD wartości 127 zł, głośnik niskotonowy wartości 96 zł, zapalniczkę samochodową wartości 30 zł oraz sondę lambda wartości76 zł, powodując straty w łącznej kwocie wraz z kosztami montażu i dostarczenia auta do punktu dorabiania kluczy 1575 złotych na szkodę H. P. (1). Ł. K. (1) i M. K. (1) zabrali również rzeczy z samochodu marki S. nr rej. (...) należącego do K. i A. P. (2). Były to kluczyki do samochodu wartości 350 zł, głośnik niskotonowy marki P. wartości 170 zł, wzmacniacz do głośnika wartości 200 zł, pilot do radia marki A. wartości 60 zł, interfejs diagnostyczny (...) wartości 223 zł, ładowarkę samochodową do telefonu wartości 9 zł. Łączna kwota powstałej szkody wraz z kosztami montażu i dostarczenia auta do punktu dorabiania kluczy wyniosła 1382 złotych. Rzeczy skradzione Ł. K. i M. K. schowali do plecaków i wynieśli z zakładu. Brak niektórych rzeczy zauważył H. P. (1). Przejrzano monitoring zainstalowany na terenie zakładu. Na nagraniu ujawniono działanie Ł. K. i M. K.. (częściowo wyjaśnienia Ł. K. k. 95, M. K. k. 63-64 akt dochodzenia, zeznania K. P. k.65v-66 1v-2 akt dochodzenia, H. P. k. 66-66v 5v-6,24v-25 akt dochodzenia, protokoły oględzin k.29-38, 79-84, opinia k. 23-25,79-83,93-96) K. P. (1) zgłosił zdarzenie do kierownika praktyk P.. Przeprowadzono rozmowy z Ł. K. i M. K. i ich rodzicami w celu ugodowego załatwienia sprawy. K. P. przedstawił wykaz skradzionych rzeczy wraz z ich wyceną. Przedstawiona propozycja została zaakceptowana tylko przez M. K. i jego rodziców.  (zeznania K. P. k.65v-66 1v-2 akt dochodzenia, P. T. U. k.77) W wyniku zawartego 30.06.2015r. porozumienia M. K. (1) uregulował na poczet powstałej szkody kwotę 3.000 zł (k.8-9 porozumienie) Ł. K. (1) ukończył liceum ogólnokształcące, jest kawalerem, pozostaje na utrzymaniu rodziców, nie posiada majątku (dane k.39) Ł. K. nie jest osobą karaną . (dane o karalności k.106)  Oskarżony Ł. K. (1) zarówno na etapie postepowania przygotowawczego jak i przed sądem przyznał się częściowo do popełnienia zarzucanego mu czynu tj. do zabrania głośnika marki P., kluczyków od samochodu S., pilota do radia. Jak podał on zabierał rzeczy tylko ze S., a M. K. z A.. Rzeczy schował do plecaka i zabrał do domu.  (wyjaśnienia k.95 akt dochodzenia,40-42) Po części jego wyjaśnienia potwierdził  świadek M. K. (  k.67, 63-64 akt dochodzenia) drugi współsprawca. Jak podał zabrali rzeczy z samochodów, które leżały na wierzchu. Jeden zajrzał do jednego samochodu, drugi do drugiego. Należy jednak zauważyć, że zarówno oskarżonemu jak i świadkowi M. K. zależy na tym, aby zminimalizować swoją odpowiedzialność, dlatego ich relacja co do ilości zabranych rzeczy nie zasługuje na obdarzenie jej walorem wiarygodności. Relacja ta jest sprzeczna z zeznaniami pokrzywdzonych K. P. i H. P.. Ponadto wyjaśnieniom oskarżonego przeczy zapis z monitoringu, na którym wprawdzie nie widać dokładnie jakie rzeczy zabierają oskarżony i M. K., ale widać obszar, w którym działali i wykonywane w konkretnych miejscach czynności.  Świadek K. P. (1) (k. 65v-66, 1v-2 akt dochodzenia) opisał okoliczności w jakich dowiedział się o kradzieży, wskazał na rzeczy, które zostały skradzione, jak również na okoliczności związane z próbą ugodowego załatwienia sprawy. Wskazał, że kradzieży dokonali dwaj uczniowie odbywający praktyki w jego zakładzie (...). Dokonali jej w trzech rejonach z pojazdu S., pojazdu A. i ze stołu montażowego. Wskazał na sposób w jaki ustalono ilości i rodzaj skradzionych rzeczy oraz w jaki sposób dokonano wyceny ich wartości. Wyjaśnił dlaczego, nie przyjął przyniesionych przez oskarżanego skradzionych rzeczy. Przyznał, iż państwo K. wraz z synem przeprosili go i przystając na przedstawiona im wycenę skradzionych rzeczy uregulowali kwotę 3.000zł. Natomiast ojciec oskarżonego miał się z nimi skontaktować po namyśle, jednakże tego nie zrobił. Sąd uznał za wiarygodne zeznania tego świadka za wyjątkiem przedstawionej przez niego wyceny skradzionych rzeczy, która w świetle opinii biegłej okazała się być dość subiektywną.  Świadek H. P. (1) (k.66-66v, 5v-6 ,24v-25 akt dochodzenia) przedstawił okoliczności w jakich ujawnił kradzież. Podał, iż kiedy przechodził przez halę zauważył braki w autach stojących na hali. Został przejrzany monitoring, gdzie widać jak w okolicy aut poruszają się dwaj uczniowie i wyjmują przedmioty, które chowają do plecaków. Na nagraniu widać również jak podchodzą kilkakrotnie do stołu z narzędziami. Potwierdził również, że były prowadzone rozmowy z uczniami i ich rodzicami. Zeznania tego świadka znajdują potwierdzenie w nagraniu z monitoringu.  Świadek K. (k.66v-67,10v akt dochodzenia) i  świadek Z. S. (k.67v) pracownicy zakładu K. P. byli obecni przy odtworzeniu nagrania z monitoringu po ujawnieniu kradzieży. Opisali, co widzieli na nagraniu. Podali, że rozpoznali oskarżonego i M. K.. Z. S. dodatkowo uczestniczył w dokonywaniu spisu skradzionych rzeczy z H. P.. Zeznania tych świadków również nie budziły wątpliwości Sądu.  Świadek P. U. (k.77) kierownik szkolenia praktycznego w szkole, do której chodził oskarżony i opiekun praktyki. Opisał na jakiej zasadzie oskarżony odbywał praktyki w zakładzie pokrzywdzonego, jak dowiedział się o kradzieży i jakie w związku z tym podjęte zostały czynności. Podał, iż udostępniono mu nagranie, na którym widział jak oskarżony i M. K. chodzą po różnych pomieszczeniach, wyjmują rzeczy i wkładają do plecaków. Przyznał, iż K. P. chciał załatwić sprawę polubownie. Odbyła się rozmowa z udziałem rodziców uczniów i tylko jeden z uczniów uregulował ustalone koszty. Sąd dał wiarę jego zeznaniom.  Świadek C. K. (k.67) ojciec oskarżonego przyznał, iż był na spotkaniu w celu polubownego załatwienia sprawy. Pokrzywdzony nie zgodził się, żeby oddać rzeczy, ale chciał za nie zapłaty. Wycena skradzionych rzeczy się zmieniała, on się z nią nie zgadzał. Według niego była zawyżona. Wobec wątpliwości, co do wartości skradzionych rzeczy w sprawie została wykonana opinia biegłego z zakresu wyceny ruchomości (k.23-25,79-83,93-96) celem ustalenia ich wartości. W ocenie sądu opinia stanowi wiarygodny materiał dowodowy. Biegła oparła się na całokształcie zgromadzonego materiału dowodowego. Wskazuje dokładnie w jaki sposób i w oparciu o jakie metody dokonała wyceny. Udziela odpowiedzi jasno i pełnie na stawiane jej kolejno pytania. Pozostałe dowody nie były kwestionowane przez strony i nie budzą wątpliwości Sądu.  Sąd zważył, co następuje: W ocenie Sądu zebrany w sprawie materiał dowodowy potwierdza, iż oskarżony Ł. K. (1) dokonał zarzucanego mu czynu jak również i to, iż działał wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą tj. M. K. (1). Nie ulega wątpliwości, iż oskarżony i M. K. w dniu 27 maja 2015r. przebywali w C. na terenie zakładu (...), gdzie odbywali praktyki. Oprócz nich w danym czasie i miejscu nie było innych osób, nikt ich nie nadzorował. Korzystając z tych okoliczności, zabrali rzeczy z pojazdów S. i A. (...) oraz ze stołu montażowego. Mężczyźni zabrali szlifierkę kątową marki M., zestaw narzędzi H. oraz zestaw wkrętaków S., z samochodu A. (...) - kluczyki do samochodu A. (...), radio samochodowe, zmieniarkę płyt CD, głośnik niskotonowy, zapalniczkę samochodową, sondę lambda, z samochodu S. - kluczyki do samochodu marki S. nr rej. (...), głośnik niskotonowy marki P., wzmacniacz do głośnika, pilot do radia marki A., interfejs diagnostyczny (...), ładowarkę samochodową do telefonu, Obaj mężczyźni poruszali się w obrębie tego samego pomieszczenia. Widzieli, co każdy z nich robił i akceptowali to działanie. Objęli w posiadanie rzeczy wzięte z pojazdów i stołu montażowego i schowali je do plecaków, a następnie wynieśli z terenu zakładu, postępując jak z własnymi. Nie ulega wątpliwości, iż rzeczy te nie stanowił własności oskarżonego ani M. K.. Były one własnością K. P. (1), H. P. (1) i A. P. (2). Co do tej okoliczności oskarżony jako osoba dorosła w pełni poczytalna zdawał sobie sprawę. Wina oskarżonego zatem nie budzi również wątpliwości. W przedmiotowej sprawie wątpliwości budziła wartość skradzionych rzeczy, określona przez pokrzywdzonych. W związku z tym została wydania opinia biegłego z zakresu wyceny ruchomości. Mając na względzie ustalenia opinii, którą sądu uznał za wiarygodny, obiektywny dowód, Sąd wartość skradzionych rzeczy przyjął zgodnie z ustaleniami opinii i na tej podstawie ustalił wartość szkody poniesionej przez poszczególnych pokrzywdzonych. Sąd uwzględnił przy wyliczeniu szkody również wskazane w uzupełniającej opinii (k.94-96) koszty montażu rzeczy i dostarczenia aut do punktu dorabiania kluczy. Mając powyższe na względzie Sąd uznał, oskarżonego Ł. K. (1) za winnego tego, że w dniu 27 maja 2015 roku w C., działając wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą, zabrał w celu przywłaszczenia szlifierkę kątową marki M., zestaw narzędzi H. oraz zestaw wkrętaków S. powodując straty łącznej wartości 688 zł na szkodę K. P. (1); kluczyki do samochodu marki A. (...), radio samochodowe, zmieniarkę płyt CD, głośnik niskotonowy, zapalniczkę samochodową, sondę lambda, powodując straty łącznej wartości 1575 złotych na szkodę H. P. (1); kluczyki do samochodu marki S. numer rejestracyjnym (...), głośnik niskotonowy marki P., wzmacniacz do głośnika, pilot do radia marki A., interfejs diagnostyczny (...), ładowarkę samochodową do telefonu, powodując straty o łącznej wartości 1382 złotych na szkodę K. i A. P. (2) to jest popełnienia przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę 3 (trzech) miesięcy ograniczenia wolności polegającą na wykonywaniu nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 20 (dwudziestu) godzin w stosunku miesięcznym. Wymierzając oskarżonemu Ł. K. (1) karę Sąd kierował się dyrektywami określonymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> i wziął pod uwagę szereg okoliczności wpływających na jej wymiar, a zwłaszcza sposób działania oskarżanego, stopień społecznej szkodliwości czynu mu przypisanego, postać winy, motywację jaka nim kierowała, okoliczności, w których doszło do popełnienia przestępstwa, skutki jakie powstały w wyniku działania oskarżonego, rodzaj i rozmiar szkody oraz właściwości i warunki osobiste oskarżonego, jego sposób życia przed popełnieniem przestępstwa i zachowanie po jego popełnieniu. Jako okoliczność łagodzącą Sąd uznał uprzednia niekaralność oskarżonego. (k.106) Sąd uznał, iż zaistniały w przypadku oskarżonego przesłanki z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art. 37a k.k.</a> warunkujące orzeczenie kary ograniczenia wolności i kara ta spełni stawiane przed nią cele. Kara powinna stanowić realną dolegliwość za popełniony czyn. W przekonaniu Sądu wymierzona wobec oskarżonego kara ograniczenia wolności poprzez pracę uświadomi oskarżonemu, człowiekowi młodemu, wobec którego kara powinna spełniać poza funkcja represyjną przede wszystkim funkcję wychowawczą, nieopłacalność popełnienia przestępstwa i spowoduje, iż przed dokonaniem czynu grożącego porządkowi prawnemu, zastanowi się rozważając opłacalność i potrzebę takiego postępowania. W ocenie Sądu orzeczona kara tj. jej rodzaj i wymiar są adekwatne do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynu oskarżonego. Kara ta stanowi też zasłużoną dolegliwość, jaka powinna spotkać sprawcę za naruszenie wartości pozostających po ochroną prawa i sprawiedliwą odpłatę za popełnione przez oskarżonego przestępstwo. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> Sąd zasądził od oskarżonego Ł. K. (1) na rzecz pokrzywdzonych K. P. (1) kwotę 129 (sto dwadzieścia dziewięć złotych), H. P. (1) kwotę 258 (dwieście pięćdziesiąt osiem) złotych, i solidarnie na rzecz K. P. (1) i A. P. (2) kwotę 258 (dwieście pięćdziesiąt osiem) złotych tytułem pozostałej do naprawienia szkody. Postępowanie przed sądem zweryfikowało wartość skradzionych rzeczy, a tym samym wartość szkody jaką ponieśli pokrzywdzeni w wyniku działania oskarżonego i M. K. w związku z popełnieniem przez nich przestępstwa kradzieży w dniu 27 maja 2015r. Postępowanie wykazało, że pokrzywdzeni ponieśli odpowiednio straty: K. P. (1) - kwotę 688zł, H. P. - kwotę 1575 złotych, K. i A. P. (2) – kwotę 1382 zł, co daje ogólna kotwę strat 3645 zł. Należy zauważyć, iż przestępstwo zostało popełnione przez oskarżonego wspólnie i w porozumieniu z inną ustaloną osobą – M. K.. M. K. zgodnie z zawartym porozumieniem w związku z popełnionym przestępstwem uregulował kwotę 3.000zł. Pozostała do naprawienia zatem szkoda wartości 645 zł. Wobec braku danych, jak została rozliczona kwota 3.000zł pomiędzy pokrzywdzonymi Sąd pozostałą do naprawienia szkodę rozdzielił proporcjonalnie, mając na względzie to, iż pokrzywdzeni są najbliższą rodziną i po naprawieniu szkody nie będzie problemu z drobnymi rozliczeniami pomiędzy nimi. O kosztach postępowania Sąd orzekał na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a>, zasądzając od oskarżonego na rzecz oskarżycieli posiłkowych K. P. i H. P. zwrot poniesionych kosztów ustanowienia pełnomocnika zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 1;§ 2 ust. 2;§ 14;§ 14 ust. 3)">§ 2 ust. 1 i 2, § 14 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> oraz zwalniając oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych na rzez Skarbu Państwa z uwagi na jego sytuację rodzinną i majątkową. Oskarżony nie posiada majątku, dopiero skończył pewien etap nauki, pozostaje na utrzymaniu rodziców. Istnieją zatem podstawy do uznania, że uiszczenie kosztów sądowych przez oskarżonego, byłoby dla niego zbyt uciążliwe. Z tych wszystkich powodów orzeczono jak w części dyspozycyjnej wyroku. </div>