IV U 220/16

<p>Sygn. akt IV U 220/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 9 grudnia 2016 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Siedlcach IV Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</strong> </p> <p>w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="167"/> <col width="442"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSO Jacek Witkowski</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant</p> </td> <td> <p>sekr. sądowy Monika Świątek</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2016 r. w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>odwołania <span class="anon-block">A. C.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>z dnia 3 lutego 2016 r. Nr <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> </p> <p>w sprawie <span class="anon-block">A. C.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> </p> <p>o prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy</p> <p> <strong> <!-- -->oddala odwołanie.</strong> </p> <p>Sygn. akt IV U 220/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 3.02.2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span>, działając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 57)">art. 57 ustawy z dnia 17.12.1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (Dz. U. z 2015 r. poz. 748) odmówił ubezpieczonej <span class="anon-block">A. C.</span> prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, gdyż Komisja Lekarska ZUS w orzeczeniu z 27.01.2016 r. nie stwierdziła u niej niezdolności do pracy.</p> <p>Od decyzji tej odwołanie złożyła ubezpieczona, która wskazała, iż była uprawniona do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy i w dalszym ciągu stan jej zdrowia nie pozwala na wykonywanie przez nią pracy.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie pozwany organ rentowy wnosił o jego oddalenie argumentując, iż nie wnosi ono do sprawy żadnych nowych dowodów faktycznych i prawnych, które uzasadniałby zmianę zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił i zważył co następuje:</strong> </p> <p>Ubezpieczona <span class="anon-block">A. C.</span>, <span class="anon-block">urodzona (...)</span>, w dniu 27.11.2015 r. złożyła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">S.</span> wniosek o ponowne ustalenie prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy (k. 167 a. r.). W trakcie składania tego wniosku <span class="anon-block">A. C.</span> była uprawniona do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy (decyzja z dnia 15.01.2015 r. ustalająca prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy do dnia 31.12.2015 r. k. 165 a. r.). W toku postępowania orzeczniczego ubezpieczona została przebadana przez Komisję Lekarską ZUS, która stwierdziła u niej przebytą operację dyskopatii C4-C5 i C6-C7 w 2009 r. i C5-C6 ze stabilizacją implantem w 2013 r. aktualnie bez zespołu korzeniowego, zmiany zwyrodnieniowe stawu barkowego lewego leczone artroskopowo w 2008 r. z niewielkim ograniczeniem jego ruchomości, stan po odbarczeniu pierwszego przedziału prostowników przedramienia prawego w lutym 2015 r. bez upośledzenia sprawności ręki, zmiany zwyrodnieniowe stawu kolanowego prawego bez istotnego upośledzenia sprawności podporowej i lokomocyjnej kończyny. Orzeczeniem z dnia 27.01.2016 r. Komisja Lekarska ZUS uznała, że schorzenia te nie powodują by ubezpieczona była długotrwale niezdolna do pracy (k. 40-41 a. l.).</p> <p>Orzeczenie to stało się podstawą dla pozwanego Oddziału ZUS do wydania zaskarżonej decyzji z dnia 3.02.2016 r. (k. 173 a. r.).</p> <p>W toku postępowania odwoławczego Sąd Okręgowy dopuścił dowód z opinii biegłych z zakresu ortopedii, neurologii oraz psychiatrii (k. 12-13 i k. 44 a. s.). Biegli rozpoznali u <span class="anon-block">A. C.</span> następujące schorzenia: przewlekły zespół bólowy kręgosłupa szyjnego w przebiegu zmian dyskopatyczno-zwyrodnieniowych obecnie bez zespołu korzeniowego i bez objawów ubytkowych, stan po leczeniu operacyjnym dyskopatii C4-C5, C6-C7 w 2009 r. i C5-C6 w 2013 r. ze stabilizacją implantem <span class="anon-block"> (...)</span>, nawracający zespół bólowy kręgosłupa L-S w przebiegu zmian zwyrodnieniowo-dyskopatycznych, zmiany zwyrodnieniowe stawu barkowego lewego z niewielkim ograniczeniem ruchomości po przebytym leczeniu artroskopowym w 2008 r., stan po odbarczeniu pierwszego przedziału prostowników przedramienia prawego w 2015 r., brak dysfunkcji prawej ręki, zmiany zwyrodnieniowe stawu kolanowego prawego po przebytej artroskopii w 2014 r. bez upośledzenia funkcji podporowej i lokomocyjnej oraz zaburzenia depresyjne adaptacyjne o podłożu sytuacyjnym. Na podstawie powyższego biegli stwierdzili, iż ubezpieczona jest zdolna do pracy. W uzasadnieniu biegli wskazali m. in., iż u <span class="anon-block">A. C.</span> rozpoznane zostało niewielkie ograniczenie ruchomości odcinka szyjnego kręgosłupa i stawu barkowego lewego mieszczące się w granicach funkcjonalnej normy. Ubezpieczona posiada siłę manualną i sprawność obu rąk w granicach normy. Biegli uznali, iż również ogólna sprawność ruchowa ubezpieczonej znajduje się w normie. Badanie neurologiczne nie wykazało objawów uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego- nie odnotowano objawów ogniskowych i piramidowych. Od czasu badania lekarskiego z 30.12.2014 r. nastąpiła poprawa stanu zdrowia ubezpieczonej w zakresie wydolności funkcjonalnej układu ruchu. Stąd też, aktualny stan zaawansowania schorzenia układu ruchu i stan neurologiczny nie narusza sprawności organizmu w stopniu kwalifikującym do orzeczenia długotrwałej niezdolności do pracy zawodowej zgodniej z kwalifikacjami ubezpieczonej i dotychczas wykonywanej na ogólnodostępnym rynku pracy. Schorzenia układu ruchu przebiegają z okresami zaostrzeń i remisji dolegliwości bólowo-korzeniowych. Biegły psychiatra podał, iż ubezpieczona rozpoczęła ambulatoryjne leczenie psychiatryczne w <span class="anon-block"> (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span> w 2009 r. z rozpoznaniem zaburzeń depresyjnych. Dolegliwości te, w ocenie biegłego, nie miały od początku charakteru endogennego, lecz reaktywny i spowodowane były dolegliwościami bólowymi po przebytych operacjach narządu ruchu, a także problemami z powrotem do pracy. Przebiegały na tyle łagodnie, że nie było potrzeby kierowania ubezpieczonej na psychiatryczną kurację szpitalną. Aktualnie <span class="anon-block">A. C.</span> dalej wymaga leczenia ambulatoryjnego oraz kontroli stanu zdrowia w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040190177" title="Ustawa z dnia 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych - Dz. U. z 2004 r. Nr 19, poz. 177 ()">PZP</a>. Stwierdzone u niej dolegliwości nie sprowadzały w przeszłości ani nie powodują obecnie niezdolności do pracy z przyczyn psychiatrycznych.</p> <p>Ubezpieczona pracowała jako sprzedawca oraz pracownik magazynowy (bezsporne- kwestionariusz dotyczący okresów składkowych i nieskładkowych k. 5 a. r., świadectwa pracy k. 7-21 a. r.).</p> <p>Odwołanie ubezpieczonej nie jest zasadne.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego, opinie biegłych stanowią wiarygodne i miarodajne dowody pozwalające ustalić, czy ubezpieczona na datę wydania zaskarżonej decyzji była osobą niezdolną do pracy. Zostały sporządzone przez osoby o odpowiednim wykształceniu, posiadające specjalistyczną wiedzę z zakresu medycyny, a precyzyjniej ortopedii, neurologii oraz psychiatrii. Ich sporządzenie zostało poprzedzone bezpośrednim badaniem ubezpieczonej oraz zapoznaniem się z dokumentacją medyczną zgromadzoną w sprawie. Opinie są spójne i logiczne oraz zostały należycie uzasadnione.</p> <p>Tym samym Sąd Okręgowy przyjął, iż ubezpieczona nie jest częściowo niezdolna do pracy w rozumieniu art. 12 ust. 3 ustawy o emeryturach i rentach z FUS, a mianowicie, że nie utraciła ona w znacznym stopniu zdolności do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji (tj. w zawodzie sprzedawcy oraz pracownika magazynowego).</p> <p>Zgłoszone przez ubezpieczoną zastrzeżenia do opinii stanowią jedynie polemikę z ustaleniami biegłych i nie podważają merytorycznej wartości tego środka dowodowego. Stąd też nie zasługiwał na uwzględnienie wniosek <span class="anon-block">A. C.</span> o przeprowadzenie dowodu z opinii innych biegłych z zakresu ortopedii i neurologii.</p> <p>Wobec ustalenia, na podstawie materiału dowodowego zebranego w niniejszej sprawie, iż ubezpieczona jest zdolna do pracy, stwierdzić należy, iż nie spełnia ona podstawowego wymogu uzyskania prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy, stosownie do treści art. 57 ust. 1 pkt. 1 ustawy o emeryturach i rentach z FUS.</p> <p>Mając powyższe na względzie, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14}§ 1 kpc</a> orzekł o oddaleniu odwołania.</p> </div>