Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VI Ka 612/16

Суды общей юрисдикции2016-12-09
Номер дела
VI Ka 612/16
Дата решения
2016-12-09
Тип
SENTENCE

Судьи

Agnieszka Wojciechowska-Langda (PRESIDING_JUDGE)Aleksandra MazurekZenon Stankiewicz

Правовое основание

Текст решения

<p>Sygn. akt VI Ka 612/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 9 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda (spr.)</p> <p>Sędziowie: SO Zenon Stankiewicz</p> <p>SO Aleksandra Mazurek</p> <p>protokolant: p.o. protokolant sądowy Agnieszka Karpińska</p> <p>przy udziale prokuratora Marka Traczyka</p> <p>po rozpoznaniu dnia 9 grudnia 2016 r. w Warszawie</p> <p>sprawy <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, syna <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">Z.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art.158 § 1 kk</a> </p> <p>oraz <span class="anon-block">S. M.</span>, syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">J.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">D.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art.158 § 1 kk</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionych przez oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, obrońców oskarżonych, pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim</p> <p>z dnia 14 października 2015 r. 1sygn. akt II K 162/13</p> <p>uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 5)">art. 17 § 1 pkt 5 kpk</a> umarza postępowanie karne przeciwko <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">S. M.</span> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art.158 § 1 kk</a>; zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. H.</span> kwotę 516,60 zł, a na rzecz adw. <span class="anon-block">A. K.</span> kwotę 619,92 zł obejmujące wynagrodzenia za obronę z urzędu w instancji odwoławczej oraz podatek VAT; koszty procesu w sprawie przejmuje na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Zenon Stankiewicz SSO Agnieszka Wojciechowska-Langda SSO Aleksandra Mazurek</em> </p> <p>VI Ka 612/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Nowym Dworze Mazowieckim wyrokiem z dnia 14 października 2015 roku w sprawie II K 162/13 orzekł:</p> <p>1.  oskarżonych <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">S. M.</span> uznał winnych popełnienia zarzucanego im czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> skazał <span class="anon-block">M. M. (1)</span> na karę 10 miesięcy pozbawienia wolności, <span class="anon-block">S. M.</span> na karę roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 pkt. 1 a)">pkt 1a</a> wobec <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zaliczył okres tymczasowego aresztowania od dnia 5 października 2012, godz. 21.40 do dnia 27 czerwca 2013 roku;</p> <p>3.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63 pkt. 1 b)">pkt 1b</a> wobec <span class="anon-block">S. M.</span> zaliczył okres tymczasowego aresztowania od dnia 7 października 2012 roku, godz. 19.00 do dnia 6 grudnia 2013 roku i uznał karę pozbawienia wolności za wykonaną w całości;</p> <p>4.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 253;art. 253 § 1)">art. 253 §1 k.p.k.</a> uchylił środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji stosowany wobec <span class="anon-block">S. M.</span>;</p> <p>5.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 253;art. 253 § 1)">art. 253 § 1 k.p.k.</a> uchylił środki zapobiegawcze w postaci zakazu opuszczania kraju połączonego z zatrzymaniem dokumentów uprawniających do przekroczenia granicy oraz w postaci poręczenia majątkowego stosowane wobec <span class="anon-block">M. M. (1)</span>;</p> <p>6.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 618;art. 618 § 1;art. 618 § 1 pkt. 11)">art. 618 § 1 pkt 11 k.p.k.</a> zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">S. M.</span> adw. <span class="anon-block">A. K.</span> 1308 zł oraz 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu;</p> <p>7.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądził od każdego z oskarżonych <span class="anon-block">S. M.</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> na rzecz oskarżycielek posiłkowych <span class="anon-block">L. B.</span> i <span class="anon-block">G. Ł.</span> solidarnie po 654 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego;</p> <p>8.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 415;art. 415 § 3)">art. 415 § 3 k.p.k.</a> powództwo cywilne pozostawił bez rozpoznania;</p> <p>9.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a> zasądził od każdego z oskarżonych <span class="anon-block">S. M.</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa po 6000 zł tytułem kosztów sądowych i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonych od zapłaty kosztów sądowych w pozostałej części.</p> <p>Od powyższego wyroku apelacje wnieśli: oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, obrońca oskarżonego <span class="anon-block">M. M. (1)</span>, obrońca oskarżonego <span class="anon-block">S. M.</span> i pełnomocnik oskarżycielek posiłkowych.</p> <p>Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">S. M.</span> zaskarżył wyrok w części dotyczącej <span class="anon-block">S. M.</span>. Podnosząc zarzut obrazy prawa procesowego, błędu w ustaleniach faktycznych wniósł o zmianę wyroku poprzez uniewinnienie tego oskarżonego względnie o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Oskarżony <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i jego obrońca zaskarżyli wyrok w części dotyczącej orzeczenia o karze. Wnieśli o złagodzenie tej kary, obrońca do granicy kary już odbytej</p> <p>Pełnomocnik oskarżycielek posiłkowych zaskarżył wyrok na niekorzyść obu oskarżonych. Pełnomocnik podniósł zarzut błędu w ustaleniach faktycznych skutkującego błędną kwalifikacją prawną czynu przypisanego oskarżonym z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.p.k.</a> zamiast <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 158;art. 158 § 3)">art. 158 § 3 k.p.k.</a> oraz rażącą niewspółmierność kary. Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>W niniejszej sprawie wystąpiły okoliczności, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 5)">art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.</a>, co obligowało Sąd Okręgowy - na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 9)">art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k.</a> - do uchylenia wyroku Sądu Rejonowego w Nowym Dworze Mazowieckim z dnia 14 października 2015 roku, II K 162/13. Jednocześnie z uwagi na wystąpienie negatywnej przesłanki procesowej w postaci zgonu obu oskarżonych Sąd Odwoławczy, uchylając przedmiotowy wyrok, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 5)">art. 17 § 1 pkt 5 k.p.k.</a> postępowanie przeciwko <span class="anon-block">S. M.</span> i <span class="anon-block">M. M. (1)</span> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> umorzył (k. 1505, 1508). Niemniej jednak wobec zarzutów obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">S. M.</span> i pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych należało się odnieść do okoliczności podniesionych w ich apelacjach. Sprawstwo <span class="anon-block">M. M. (1)</span> nie było kwestionowane wobec czego rozważania niniejsze ograniczone zostaną wyłącznie do winy <span class="anon-block">S. M.</span>.</p> <p>W kontekście zarzutów podniesionych w apelacji obrońcy osk. <span class="anon-block">S. M.</span> trzeba zauważyć, że argumentacja przedstawiona na ich poparcie nie zasługuje na uwzględnienie. Owszem, osk. <span class="anon-block">M. M. (1)</span> składał w toku niniejszego postępowania odmienne wyjaśnienia, w tym także co do zachowania podczas zdarzenia osk. <span class="anon-block">S. M.</span>, ale nawet przy uwzględnieniu poszczególnych rozbieżności dostrzeżonych przez sąd I instancji wynika, że zachowanie <span class="anon-block">S. M.</span> nie ograniczyło się do pozostania przy furtce. Zresztą <span class="anon-block">S. M.</span> w jednych z wyjaśnień przyznał, że nie pamięta, czy wchodził do domu <span class="anon-block">M. G.</span>, pamięta jedynie, że prawdopodobnie był na jego podwórku, chociaż we wcześniejszych i późniejszych wyjaśnieniach twierdził, że stał jedynie przy furtce. W ocenie sądu okręgowego nie ma także podstaw do negowania wiarygodności relacji składanych przez <span class="anon-block">M. G.</span> innym osobom co do sprawców pobicia. Co prawda nie zdążono przesłuchać pokrzywdzonego w charakterze świadka zgodnie z wymogami przewidzianymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kodeksie postępowania karnego</a>, ale nie zmienia to faktu, że w swoich relacjach przedstawionych przesłuchanym świadkom jako sprawców pobicia konsekwentnie wskazywał <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">S. M.</span>. Przy czym zestawiając treść tych relacji oraz stan pokrzywdzonego podczas ich składania opisany przez tych świadków, nie ma powodów do przyjęcia tezy obrońcy, że <span class="anon-block">M. G.</span> samą obecność <span class="anon-block">S. M.</span> na miejscu zdarzenia mógł zakwalifikować jako udział w pobiciu. Obrońca z jednej strony usiłuje podważyć wiarygodność zeznań pokrzywdzonego zwracając uwagę na obrażenia ciała i upojenie alkoholowe, z drugiej zaś twierdzi, że mimo tych okoliczności pokrzywdzony byłby w stanie działać na tyle logicznie, aby bezpodstawnie oskarżyć <span class="anon-block">S. M.</span> z uwagi na dawny konflikt kierując się m.in. brakiem odpowiedzialności karnej. Taki zabieg nie może być skuteczny, nie można bowiem przy tych samych okolicznościach przypisywać pokrzywdzonemu przemyślanych działań, a zarazem twierdzić, że nie był wystarczająco przytomny do utrwalenia w pamięci przebiegu zdarzenia. Niewątpliwie charakter zdarzenia, skutek w postaci obrażeń u pokrzywdzonego i emocje wpłynęły na spójność jego relacji, co podkreśla obrońca. Nie można jednak uznać, że pominięcie przekazania funkcjonariuszowi Policji, że bicie kontynuowane było również poza domem podważa wiarygodność pozostałej części relacji pokrzywdzonego. Poza tym z zeznań funkcjonariuszy Policji, którzy przyjechali na interwencję wynika, że obrażenia twarzy pokrzywdzonego były znaczne i dostrzegalna była trudność mówienia u <span class="anon-block">M. G.</span>, wobec czego rozmowa była krótka i nie dotyczyła szczegółów zdarzenia.</p> <p>Nie są również przekonujące argumenty apelacji dotyczące śladów krwi pokrzywdzonego znalezionych na ubraniu <span class="anon-block">S. M.</span>. Przypomnieć tu należy, że obie przedstawione w apelacji koncepcje bazują na sugestii, że krew pokrzywdzonego mogła znaleźć się na odzieży <span class="anon-block">S. M.</span> na skutek kontaktu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. Tyle tylko, że obrońca pomija przeprowadzone badania śladów krwi zabezpieczonych na ubraniach obu oskarżonych (k.476-486), w wyniku których nie stwierdzono śladów krwi pokrzywdzonego na ubraniach <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. A z kolei przy przyjęciu, że krew ta mogła znajdować się na ciele <span class="anon-block">M. M. (1)</span> trzeba zwrócić uwagę na wyjaśnienia <span class="anon-block">S. M.</span> z k. 144, w których wskazał, że czekając na <span class="anon-block">M. M. (1)</span> wysiadł na chwilę z samochodu, po czym obaj wsiedli z powrotem do auta; <span class="anon-block">M. M. (1)</span> zajął miejsce z przodu, a oskarżony <span class="anon-block">S. M.</span> z tyłu. W takiej sytuacji raczej trudno zaakceptować twierdzenie obrony, że w samochodzie oskarżeni mogli się zetknąć ciałami lub odzieżą w taki sposób, aby krew pokrzywdzonego mogła znaleźć się na odzieży <span class="anon-block">S. M.</span> na skutek kontaktu z <span class="anon-block">M. M. (1)</span>. Z kolei biorąc pod uwagę usytuowanie śladów krwi <span class="anon-block">M. G.</span> na odzieży <span class="anon-block">S. M.</span> nie sposób zaakceptować poglądu obrońcy, że wzięcie się „pod pachę” z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> mogło spowodować przeniesienie kropel krwi z <span class="anon-block">M. M. (1)</span> na ubranie <span class="anon-block">S. M.</span>. Dlatego też zestawiając chociażby okoliczności wynikające z zeznań świadków, którym <span class="anon-block">M. G.</span> opisał sprawców i ich zachowanie, w powiązaniu ze śladami jego krwi znalezionymi wyłącznie na odzieży osk. <span class="anon-block">S. M.</span>, zdaniem Sądu Okręgowego, brak jest podstaw do negowania udziału osk. <span class="anon-block">S. M.</span> w zarzucanym mu czynie i roli, jaką w nim odegrał.</p> <p>Reasumując – w świetle zgromadzonych w sprawie dowodów wina obu oskarżonych co do popełnienia zarzucanego im czynu i przyjęta jego kwalifikacja z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> nie budzą wątpliwości. Analiza materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie pozwala zgodzić się z sugestiami pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych, jakoby bezpośrednią przyczyną zgonu pokrzywdzonego były rozległe obrażenia powstałe na skutek pobicia go przez oskarżonych. Aczkolwiek w swojej apelacji pełnomocnik oskarżycielek posiłkowych powołuje się na orzeczenia w innych sprawach, to jednak zabieg ten nie może być skuteczny bez odniesienia do realiów sprawy niniejszej. Prawdą jest, że oskarżeni dotkliwie pobili <span class="anon-block">M. G.</span>, ale z poczynionych ustaleń nie wynika, aby przebieg zdarzenia i natężenie przemocy użytej wobec pokrzywdzonego pozwalały na przyjęcie, że oskarżeni przewidywali lub mogli przewidzieć skutek w postaci jego śmierci. W protokole sądowo – lekarskich oględzin zwłok (k. 357) wskazano, że brak jest dowodów na to, aby śmierć <span class="anon-block">M. G.</span> była bezpośrednim następstwem zmian urazowych. W opinii uzupełniającej biegły stwierdził (k. 1252), iż choć nie ma możliwości kategorycznego wskazania przyczyny wystąpienia napadu drgawkowego u pokrzywdzonego to w oparciu o doświadczenie lekarskie wskazał na napad drgawkowy spowodowany zespołem abstynencji alkoholowej. Podkreślono nadto, że wyczuwalna była woń alkoholu od pokrzywdzonego i na kilka godzin przed śmiercią był w końcowej fazie eliminacji alkoholu z organizmu, co mogło być czynnikiem predysponującym do napadu. Kluczowym jest zdanie biegłej <span class="anon-block">A. D.</span> (k. 1329) - że mogło dojść do zatrzymania krążenia w wyniku napadu padaczkowego nawet jakby nie został pokrzywdzony pobity i nie był pod wpływem alkoholu. Z uwagi na obciążenia chorobowe istniało w przypadku pokrzywdzonego zwiększone ryzyko nagłego zgonu w porównaniu z osobą zdrową. W tej sytuacji brak jest wystarczających podstaw do przyjęcia, że oskarżeni przewidywali czy też mogli przewidzieć tak daleko idący skutek swojego zachowania, który nie wynikał z urazów doznanych przez <span class="anon-block">M. G.</span> po pobiciu. W świetle zgromadzonej w sprawie dokumentacji lekarskiej i wniosków jednoznacznie płynących ze sporządzonych opinii twierdzenie pełnomocnika, że gdyby pokrzywdzony przebywał w domu i był pod wpływem alkoholu, to w takim stanie mógłby nadal funkcjonować, jest zbyt daleko idącą próbą przypisania oskarżonym odpowiedzialności za śmierć pokrzywdzonego. Z tych względów Sąd Odwoławczy uznał, że apelacja pełnomocnika oskarżycielek posiłkowych nie jest zasadna.</p> <p>Reasumując – z uwagi na fakt, że po rozpoznaniu wniesionych apelacji brak było podstaw do kwestionowania winy oskarżonych oraz przyjętej kwalifikacji prawnej przypisanego im czynu Sąd Okręgowy z uwagi na śmierć <span class="anon-block">M. M. (1)</span> i <span class="anon-block">S. M.</span> uchylił zaskarżony wyrok kierując się treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1;art. 439 § 1 pkt. 9)">art. 439 § 1 pkt. 9 k.p.k.</a> i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 17;art. 17 § 1;art. 17 § 1 pkt. 5)">art. 17 § 1 pkt.5 k.p.k</a> postępowanie umorzył. O jego kosztach orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 632)">art. 632 k.p.k.</a> </p> <p>SSO Aleksandra Mazurek SSO Agnieszka Wojciechowska – Langda SSO Zenon Stankiewicz</p> </div>