V Ka 746/16

<p> <span class="underline"> <!-- -->Sygn. akt V Ka 746/16</span> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</strong> </p> <p>Dnia 09 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Koszalinie V Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący – Sędzia: SO Andrzej Jaracz</p> <p>Sędziowie: SO Marek Mazur (spr.)</p> <p>SO Renata Rzepecka- Gawrysiak</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Magdalena Iskrzycka</p> <p>przy udziale Prokuratora Prok. Okręgowej w Koszalinie Katarzyny Słodzińskiej </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 09 grudnia 2016 r. sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. S.</span> </strong> </p> <p>skazanego wyrokiem łącznym</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę skazanego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Koszalinie</p> <p>z dnia 18 sierpnia 2016 roku sygn. akt X K 435/16</p> <p>1.  uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w Koszalinie do ponownego rozpoznania,</p> <p>2.  zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. S.</span> kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych tytułem obrony z urzędu skazanego w postępowaniu odwoławczym.</p> <p>Sygn. akt V Ka 746/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Rejonowy w Koszalinie wszczął z urzędu postępowanie przeciwko <span class="anon-block">S. S.</span> w przedmiocie kary łącznej. Zakresem orzeczenia objął następujące jednostkowe wyroki Sądów Rejonowych:</p> <p>1)  w Koszalinie z dnia 05 października 2006r. w sprawie II K 508/16,</p> <p>2)  w Koszalinie z dnia 10 czerwca 2009 r. w sprawie II K 524/08,</p> <p>3)  w Koszalinie z dnia 08 grudnia 2010 r. w sprawie X K 1236/10,</p> <p>4)  w Koszalinie z dnia 21 kwietnia 2011 r. w sprawie X K 1177/10,</p> <p>5)  w Koszalinie z dnia 24 stycznia 2012r. w sprawie X K 901/11,</p> <p>6)  w Koszalinie z dnia 18 czerwca 2012 r. w sprawie X K 422/12,</p> <p>7)  w Koszalinie z dnia 19 września 2012 r. w sprawie X K 787/12,</p> <p>8)  w Koszalinie z dnia 27 września 2012 r. w sprawie X K 784/12,</p> <p>9)  w Koszalinie z dnia 9 listopada 2012r. w sprawie X K 930/12,</p> <p>10)  w Koszalinie z dnia 2 grudnia 2013r. w sprawie X K 795/13,</p> <p>11)  w Koszalinie z dnia 12 listopada 2014r. w sprawie X K 381/14 i</p> <p>12)  w Koszalinie z dnia 18 kwietnia 2016r. w sprawie X K 1070/15.</p> <p>Opisując przy tym w części wstępnej wyroku łącznego owe jednostkowe skazania Sąd Rejonowy mylnie przy wyroku w sprawie II K 524/08 wskazał, że jedno ze skazań dotyczyło czynu z art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, kiedy to skazano tam oskarżonego za typ uprzywilejowany przestępstwa (art. 62 ust. 3), opisując kary orzeczone wyrokiem w sprawie <br/>X K 1177/10 i X K 422/12 nie wskazał, że wymierzone tam grzywny oparte zostały na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 71;art. 71 § 1)">art. 71 § 1 kk</a>, wreszcie przy wyroku w sprawie X K 381/14 wadliwie wskazano postawę prawną drugiego opisanego tam skazania (powinno być: <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 4)">art. 178a § 4 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178;art. 178 § 1)">art. 178 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a>), a opisując dwie ostatnie jednostkowo orzeczone w sprawie X K 1070/15 kary błędnie wskazanie, że były to kary po 5 miesięcy pozbawienia wolności albowiem każda z nich była o 3 miesiące surowsza.</p> <p>W konsekwencji Sąd Rejonowy w Koszalinie wyrokiem łącznym z dnia <br/>18 sierpnia 2016r. w sprawie X K 435/16:</p> <p>I.  rozwiązał węzeł kary łącznej orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego <br/>w Koszalinie z dnia 12 listopada 2014r. w sprawie X K 381/14 w punkcie VI oraz wyrokiem Sądu Rejonowego w Koszalinie w sprawie X K 1070/15 w punkcie III,</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2)">art. 85 § 1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85 a)">art. 85a kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> orzeczone prawomocnymi wyrokami Sądu Rejonowego w Koszalinie w sprawach <br/>o sygn. akt: X K 381/14 i X K 1070/15 kary pozbawienia wolności połączył i wymierzył skazanemu <span class="anon-block">S. S.</span> karę łączną 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności,</p> <p>III.  na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 572)">art. 572 kk</a> w pozostałym zakresie postępowanie o wydanie wyroku łącznego umorzył, pozostawiając postanowienia pozostałych wyroków do odrębnego wykonania,</p> <p>IV.  początek kary łącznej ustalił na dzień faktycznego rozpoczęcia jej odbywania,</p> <p>V.  zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">M. S.</span> kwotę <br/>240 złotych plus 23% Vat tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skazanemu,</p> <p>VI.  zwolnił skazanego od obowiązku ponoszenia na rzecz Skarbu Państwa kosztów postępowania związanych z wydaniem wyroku łącznego.</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł obrońca skazanego, który na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2)">art. 425 § 1 i 2 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art. 444 kpk</a> zaskarżył powyższy wyrok w punktach I-IV na korzyść skazanego <span class="anon-block">S. S.</span>.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 kpk</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania, co miało wpływ na treść zaskarżonego wyroku, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 kpk</a> poprzez dokonanie oceny zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego w sposób dowolny, z naruszeniem zasad logicznego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego, co doprowadziło w rezultacie Sąd do błędnego przyjęcia, że w niniejszej sprawie nie zachodzą podstawy do zastosowania wobec skazanego dyrektywy pełnej absorpcji w zakresie wymierzonej mu wyrokiem łącznym kary łącznej.</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1)">art. 427 § 1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 <br/>§ 1 i 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 456)">art. 456 kpk</a> wniósł o:</p> <p>1)  zmianę zaskarżonego wyroku poprzez wydanie wyroku łącznego <br/>w stosunku do wszystkich wyroków będących przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie i wymierzenie skazanemu kary łącznej wraz <br/>z uwzględnieniem zasady pełniej absorpcji,</p> <p>ewentualnie, z ostrożności procesowej:</p> <p>2)  uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Koszalinie.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Tytułem wstępu Sąd II instancji wskazuje, że w dalszej części tego uzasadnienia dla wskazania jednostkowych skazań posługiwał się będzie tylko sygn. akt danej sprawy, a to dla przejrzystości uzasadnienia. Znaczna bowiem ilość jednostkowych skazań dotyczących <span class="anon-block">S. S.</span> i podawanie za każdym razem pełnej nazwy danego wyroku zaciemniłoby bowiem owo uzasadnienie.</p> <p>Z uwagi na to, że zaskarżony wyrok, jako obrażający szereg przepisów prawa karnego materialnego, i to o podstawowym znaczeniu, jest rażąco niesprawiedliwy, musiał być – niezależnie od powodów wskazanych w apelacji – uchylony, a sprawa przekazana Sądowi Rejonowemu do ponownego jej rozpoznania.</p> <p>Już sam Sąd Rejonowy w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przyznał (szkoda, że tak późno i to pomimo wydania wyroku w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 411;art. 411 § 1)">art. 411 § 1 kpk</a>), że z naruszeniem przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 2)">art. 85 § 2 kk</a> została orzeczona kara łączna. Według bowiem tego Sądu połączone powinny być węzłem kary łącznej skazania zapadłe w sprawie X K 795/13 (w jego punkcie II, V i VII) oraz kara orzeczona w sprawie X K 930/12. Pod wątpliwość z kolei poddał objęcie węzłem kary łącznej skazania w sprawie X K 1070/15.</p> <p>Wszystko to, ale tylko po części, jest prawdą.</p> <p>Na wstępie, przed dalszymi rozważaniami, przypomnieć trzeba, <br/>że w przedmiotowej sprawie zastosowano przepisy obowiązującego w chwili orzekania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a>.</p> <p>Skoro tak, to z oczywistą obrazą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 3)">art. 85 § 3 kk</a> doszło do połączenia kar jak w punkcie II tego wyroku. Skoro bowiem kara w sprawie X K 1070/15 orzeczona została w okresie przerwy w odbywaniu innej kary, to nie mogła ona łączyć się „w trybie zwykłym” z karą orzeczoną wcześniej. To jednak uchybienie, wobec braku zaskarżenia wyroku na niekorzyść oskarżonego, mimo rażącej obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 3)">art. 85 § 3 kk</a> nie mogło samo w sobie stanowić podstawy ani uchylenia wyroku łącznego ani jakiejkolwiek ingerencji w jego treść. <br/>Także oczywiste naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 3)">art. 85 § 3 kk</a> w postaci uprzedniego „rozłączenia” kar łącznych orzeczonych w sprawach X K 381/14 i X K 1070/15 i następnie połączenie w jedną karę kar jednostkowych wymierzonych tymi wyrokami nie mogło stanowić podstawy uchylenia tego wyroku. Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 2)">art. 85 § 2 kk</a> jasno wskazuje na to, że łączeniu podlegają także kary łączne. To jednak uchybienie można było naprawić w trybie stosownej zmiany zaskarżonego wyroku. Tym niemniej inne uchybienia, mające oczywisty charakter, uniemożliwiały wydanie przez Sąd Okręgowy jakiegokolwiek innego, aniżeli uchylającego wyroku.</p> <p>Analiza poszczególnych skazań wskazuje, że – przy stosowaniu nowych przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeksu karnego</a> – teoretycznie łączeniu podlegać mogą tylko kary orzeczone w wyrokach zapadłych w sprawach X K 930/12, X K 795/13, <br/>X K 381/14 i X K 312/16 oraz – o czym w dalszej części tego uzasadnienia <br/>– kara orzeczona wyrokiem Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 22 czerwca 2016r. w sprawie X K 312/16. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd Rejonowy wskazał, że podlega połączeniu kara orzeczona w sprawie <br/>X K 930/12. Analiza tego, czy kara pozbawienia wolności orzeczona w tej sprawie została wykonana, czy nie, nie dała pożądanego efektu i to pomimo zwrócenia się do Aresztu Śledczego z konkretnym w tym zakresie pytaniem <br/>(k. 120 akt). Dane uzyskane stamtąd świadczą zaś chyba o tym, że nie zostały dotąd wykonane, a podlegają wykonaniu, kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawie X K 381/14 oraz takie kary orzeczone jako łączne <br/>w punktach V i VII wyroku łącznego wydanego w sprawie X K 795/13. <br/>Wbrew natomiast zawartemu w pisemnym uzasadnieniu zaskarżonego wyroku twierdzeniu Sądu Rejonowego nie podlega połączeniu z tymi kara łączna orzeczona w punkcie II wyroku zapadłego w sprawie X K 795/13 albowiem w dniu 24 sierpnia 2016r. została ona już wykonana.</p> <p>Zauważyć też trzeba, że z oczywistą obrazą <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 90;art. 90 § 2)">art. 90 § 2 kk</a> nie połączono środków karnych orzeczonych w sprawach X K 380/14 ze środkiem karnym orzeczonym w punkcie VI wyroku łącznego w sprawie X K 795/13. <br/>Oba orzeczenia dotyczą zakazu tego samego rodzaju, to jest zakazu prowadzenie wszelkich pojazdów mechanicznych. W konsekwencji zatem umarzając w punkcie III zaskarżonego wyroku postępowanie m. in. w tym zakresie Sąd Rejonowy obraził nie tylko ten przepis, ale i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 90;art. 90 § 2)">art. 90 § 2 kk</a>.</p> <p>Te właśnie okoliczności musiały skutkować uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego jej rozpoznania. Konieczne jest bowiem przeprowadzenie postępowania od nowa. Przy tym zaś mieć należy mieć na względzie uwagi przytoczone wyżej.</p> <p>Ponadto zwrócić należy uwagę i na inne zachodzące w tej sprawie okoliczności.</p> <p>Gdyby bowiem okazało się, że orzeczona w sprawie X K 930/12 kara pozbawienia wolności została wykonana, to nie można byłoby objąć jej węzłem kary łącznej z inną karą według obowiązujących obecnie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (rozdział 9)">Rozdziału IX Kodeksu karnego</a>. Rozważyć jednak trzeba czy nie byłoby żadnych formalnych przeszkód by karę tę połączyć z karą wymierzoną skazanemu <br/>w sprawie X K 381/14, ale według przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeksu karnego</a> obowiązujących przed dniem 01 lipca 2015r.. W obu bowiem sprawach skazano <span class="anon-block">S. S.</span> za przestępstwa popełnione zanim zapadł pierwszy wyrok co do nich, wymierzono tego samego rodzaju kary oraz identyczne środki karne. Gdyby tak uznał Sąd Rejonowy wówczas bezprzedmiotowym byłoby z kolei łączenie zakazów prowadzenia pojazdów mechanicznych na nowych zasadach, a orzeczonych w sprawie X K 381/14 <br/>i w punkcie IV wyroku łącznego X K 795/13.</p> <p>Ponadto zważyć należy na to, że (o czym już wcześniej wspomniano) <br/>w dniu 22 czerwca 2016r. przeciwko skazanemu zapadł jeszcze jeden wyrok, który nie był przedmiotem zainteresowania Sądu Rejonowego <br/>w przedmiotowym postępowaniu, a mocą którego skazano go za przestępstwo popełnione w dniu 01 listopada 2015r. na łączną karę pozbawienia wolności (wyrok Sądu Rejonowego w Koszalinie z dnia 22 czerwca 2016r. w sprawie <br/>X K 312/16). O ile, z powodów wskazanych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 3)">art. 85 § 3 kk</a>, kara ta nie łączy się z innymi karami (przestępstwa nią objęte zostały popełnione po rozpoczęciu a przed zakończeniem wykonywania kar orzeczonych w innych sprawach), <br/>o tyle – w ocenie Sądu Okręgowego – przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 3 a)">art. 85 §3a kk</a> w pełni zezwala <br/>na połączenie tej kary z karą wymierzoną skazanemu wyrokiem w sprawie <br/>X K 1070/15. Takie zaś połączenie tych kar zapobiegłoby orzeczeniu <br/>z naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 3)">art. 85 § 3 kk</a> w odniesieniu do połączenia kary wymierzonej <br/>w sprawie X K 1070/15 z karami wymierzonymi wcześniej. Jednocześnie Sąd Okręgowy wyraża w tym miejscu zapatrywanie, że w razie gdyby Sąd Rejonowy nie zaakceptował koncepcji połączenia kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach X K 1070/15 i X K 312/16, to wówczas musi połączyć kary pozbawienia wolności orzeczone w sprawach X K 1070/15, X K 381/14 <br/>z karami łącznymi orzeczonymi w punktach V i VII wyroku łącznego w sprawie X K 795/13. Zauważyć bowiem trzeba, że pomimo ewidentnej obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 3)">art. 85 <br/>§ 3 kk</a> przy łączeniu kar w zaskarżonym wyroku, wyrok ten nie został zaskarżony na niekorzyść skazanego i stąd wyrażony w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 kpk</a> zakaz reformationis in peius w postępowaniu ponownym stoi na przeszkodzie naprawienia ewidentnego uchybienia zaskarżonego wyroku. Zakaz ten nie zostanie zaś naruszony gdyby połączenie kar pozbawienia wolności orzeczonych w sprawach X K 1070/15 i X K 312/16 i osobno innych kar nie stwarzało dla skazanego sytuacji gorszej niż w zaskarżonym wyroku.</p> <p>Z tych zatem powodów orzeczono, jak w punkcie 1 wyroku apelacyjnego. Ponownie zaś konstruując komparycję wyroku obowiązkiem Sądu Rejonowego będzie wyeliminowanie błędów i omyłek zawartych w zaskarżonym wyroku, <br/>a wykazanych w początkowej części niniejszego uzasadnienia.</p> <p>Mając przy tym na względzie, że w postępowaniu odwoławczym skazany reprezentowany był przez obrońcę z urzędu, przeto o kosztach tej obrony<br/>– na mocy § 17 ust. 5 w zw. z § 4 ust. 1-3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. poz. 1801) – orzeczono jak <br/>w punkcie 2 wyroku.</p> </div>