VIII U 1365/16

Суды общей юрисдикции2016-12-09

Номер дела

VIII U 1365/16

Дата решения

2016-12-09

Тип

SENTENCE

Судьи

Joanna Smycz (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

art. 110 a ustawy emerytalno - rentowej

Текст решения

Sygn. akt VIII U 1365/16 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 9 grudnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Gliwicach VIII Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: <table> <colgroup> <col width="165"/> <col width="422"/> </colgroup> <tr> <td> Przewodniczący: </td> <td> SSO Joanna Smycz </td> </tr> <tr> <td> Protokolant: </td> <td> Justyna Jarzombek </td> </tr> </table> po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2016 r. w Gliwicach sprawy J. P. (P.) przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. o wysokość emerytury na skutek odwołania J. P. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. z dnia 15 czerwca 2016 r.  nr (...) oddala odwołanie. (-) SSO Joanna Smycz VIII U 1365/16 </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Decyzją z dnia 15 czerwca 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Z. odmówił ubezpieczonemu J. P. ponownego przeliczenia wysokości emerytury na podstawie ustawy z dnia 5 marca 2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. z 2015r., poz. 552), tj. przeliczenia wskaźnika wysokości podstawy wymiaru w oparciu o art. 110a. Uzasadnił to nie przedłożeniem przez ubezpieczonego dokumentów potwierdzających zarobki uzyskane częściowo po przyznaniu emerytury. W odwołaniu od powyższej decyzji ubezpieczony wniósł o jej zmianę i przyznanie mu prawa do ponownego przeliczenia emerytury w oparciu o art. 110a. Uzasadnił to tym ,iż prawo do emerytury górniczej nabył w połowie czerwca 1999r. i za zgodą pracodawcy pracował do 31.08.1999r. W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o jego oddalenie argumentując jak w decyzji odmownej. Podniósł dodatkowo , iż wbrew twierdzeniom odwołującego prawo do emerytury zostało mu przyznane decyzją ZUS z dn. 27.08.1999r. od dnia 1.09.1999r.  Sąd ustalił: Ubezpieczony J. P. urodził się (...) Od 14.06.1966r. był zatrudniony w KWK ”K.” do dnia 31 sierpnia 1999r. (dowód : świadectwo pracy k.5) Z dniem 1 września 1999r.nabył prawo do emerytury górniczej, przyznane mu decyzją ZUS z dnia 27.08.1999r. ( dowód :akta ZUS) Po nabyciu uprawnień emerytalnych nigdzie nie pracował . ( dowód : oświadczenie pełnomocnika ubezpieczonego na rozprawie w dniu 9.12.16r. k.26) Do ustalenia podstawy wymiaru jego emerytury przyjęto wynagrodzenie z lat 1981-1990 .Wskaźnik wysokości wymiaru emerytury wyniósł 252,98 % i został ograniczony do 250%. Po przejściu na emeryturę w roku 2001 otrzymał łącznie kwotę 22.487,87 zł będąc nieetatowym członkiem Zarządu Miasta K. . ( dowód: uchwała Zarządu Miasta K. z dn. 29.06. 99r. k.15, PIT-R k.16) We wniosku z dnia 3.06.2016r. ubezpieczony domagał się przeliczenia świadczenia na podstawie art. 110a ustawy o FUS. W decyzji odmownej z dnia 15.06.2016r. organ rentowy wskazał, iż ubezpieczony nie przedłożył dokumentów potwierdzających zarobki uzyskane częściowo po przyznaniu emerytury. ( dowód; akta ZUS) Sąd uznał wyżej wymienione dowody za wiarygodne i mogące stanowić podstawę ustaleń faktycznych w sprawie. Zgromadzona dokumentacja została sporządzona w sposób rzetelny i nie budzący wątpliwości, nie byłą kwestionowana przez strony co do jej treści. Mając powyższe na uwadze Sąd i zważył co następuje: Poza sporem jest ,iż ubezpieczony po nabyciu uprawnień emerytalnych z dniem 1.06.1999r. nie kontynuował zatrudnienia. Sąd w pełni podziela argumentację organu rentowego ,iż kwoty wypłacone ubezpieczonemu z tytułu pełnienia obowiązków społecznych jako nieetatowego członka Zarządu Miasta K. za rok 2001 nie stanowią podstawy do przeliczenia emerytury w myśl art. 110a ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, ponieważ nie jest to przychód stanowiący podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie emerytalno-rentowe. Ustawą z dnia 5 marca 2015r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2015r. poz. 552) wprowadzono zmiany w przepisach ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Zgodnie z wprowadzonym wskazaną wyżej nowelizacją art. 110a ust. 1 wysokość emerytury oblicza się ponownie od podstawy wymiaru ustalonej w sposób określony w art. 15, z uwzględnieniem art. 110 ust. 3, jeżeli do jej obliczenia wskazano podstawę wymiaru składki na ubezpieczenie społeczne lub ubezpieczenia emerytalne i rentowe na podstawie przepisów prawa polskiego przypadającą w całości lub w części po przyznaniu świadczenia, a wskaźnik wysokości podstawy wymiaru przed zastosowaniem ograniczenia, o którym mowa w art. 15 ust. 5, jest wyższy niż 250%. Bezsprzecznie po przyznaniu świadczenia emerytalnego ubezpieczony nie kontynuował zatrudnienia .Tym samym odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie , bowiem nie zaistniały przesłanki do przeliczenia wysokości świadczenia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 110 a)">art. 110a ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a>. Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał odwołanie za bezzasadne i na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477 14 § 1 k.p.c.</a> orzekł, jak w sentencji. (-) SSO Joanna Smycz </div>