VI Ka 476/16

<p>Sygn. akt VI Ka 476/16</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 9 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Elblągu VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="227"/> <col width="483"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> Przewodnicząca:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->SSO Elżbieta Kosecka - Sobczak (spr.)</strong> </p> </td> </tr> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> Protokolant:</strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- -->st. sekr. sądowy Kamila Obuchowicz </strong> </p> </td> </tr> </table> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Elblągu <span class="anon-block">J. H.</span> </p> <p>po rozpoznaniu dnia 9 grudnia 2016r., w <span class="anon-block">E.</span> sprawy:</p> <p> <span class="anon-block">Z. M.</span> s. <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">S.</span> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w m. <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 kk</a> i inne</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Elblągu</p> <p>z dnia 21 września 2016 r., sygn. akt VIII K 865/15</p> <p>I. zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:</p> <p>a) przyjmuje, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1kk</a>, że wskazane w wyroku przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawy Kodeks karny</a> dotyczą tej ustawy w brzmieniu obowiązującym przed 01.07.2015r.,</p> <p>b) przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1kk</a>, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art.41a§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43§1kk</a> w brzmieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawy Kodeks karny</a> obowiązującym przed 01.07.2015r. orzeka zakazy kontaktowania się oskarżonego <span class="anon-block">Z. M.</span> z <span class="anon-block">B. W. (1)</span> i zbliżania się przez oskarżonego <span class="anon-block">Z. M.</span> do <span class="anon-block">B. W. (1)</span> na odległość mniejszą niż 10 m na okres 3 lat,</p> <p>II. w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</p> <p>III. zasądza od Skarbu Państwa na rzecz Kancelarii Adwokackiej adw. <span class="anon-block">S. A.</span> 516,60zł brutto za obronę udzieloną oskarżonemu z urzędu przed sądem II instancji,</p> <p>IV. zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">Z. M.</span> na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">B. W. (1)</span> kwotę 840zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów reprezentowania oskarżyciela w postępowaniu odwoławczym przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru,</p> <p>V. zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 476/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Elblągu z dnia 21 września 2016r. w sprawie VIII K 865/15:</p> <p>I. oskarżonego <span class="anon-block">Z. M.</span> uznano za winnego tego, że w okresie od 16 czerwca 2015 r. do 17 czerwca 2015 r. w <span class="anon-block">E.</span>, przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, działając z góry powziętym zamiarem, kilkakrotnie groził <span class="anon-block">B. W. (1)</span> i <span class="anon-block">M. W.</span> uszkodzeniem ciała i pozbawienia życia używając przy tym noża i metalowej rurki oraz spaleniem domu, przy czym groźby te każdorazowo wzbudzały u pokrzywdzonych uzasadnioną obawę, że zostaną spełnione, przy czym czynu tego dopuścił się mając ograniczoną w stopniu znacznym zdolność pokierowania swoim postępowaniem, tj. popełnienia czynu kwalifikowanego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> i za czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 190;art. 190 § 1)">art. 190 § 1 k.k.</a> w zw.z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 1)">art. 34 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 35;art. 35 § 1)">art. 35 § 1 k.k.</a>, wymierzono oskarżonemu karę 5 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym;</p> <p>II. oskarżonego <span class="anon-block">Z. M.</span> uznano za winnego tego, że w dniu 16 czerwca 2015 r. w <span class="anon-block">E.</span> dokonał uszkodzenia ciała <span class="anon-block">B. W. (1)</span> poprzez uderzenie go metalową rurką w lewe przedramię, powodując u niego rozstrój zdrowia na czas nie przekraczający dni siedmiu, przy czym czynu tego dopuścił się mając ograniczoną w stopniu znacznym zdolność pokierowania swoim postępowaniem, tj. popełnienia czynu kwalifikowanego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 2)">art. 31 § 2 k.k.</a> i za czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 34;art. 34 § 1)">art. 34 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 35;art. 35 § 1)">art. 35 § 1 k.k.</a>, wymierzono oskarżonemu karę 5 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne, w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym;</p> <p>III. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 3)">art. 86 § 1 i § 3 k.k.</a> połączono jednostkowe kary pozbawienia wolności orzeczone wobec oskarżonego w punktach I i II wyroku i wymierzono oskarżonemu karę łączną 5 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne, w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym;</p> <p>IV. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 36;art. 36 § 2;art. 36 § 3)">art. 36 § 2 i § 3 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 8)">art. 72 § 1 pkt 8 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 74;art. 74 § 1)">art. 74 § 1 k.k.</a> orzeczono wobec oskarżonego zakaz zbliżania się do nieruchomości położonej w <span class="anon-block">E.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> na odległość mniejszą niż 10 metrów przez okres 5 miesięcy.</p> <p>Ponadto rozstrzygnięto o kosztach.</p> <p>Apelacje od ww wyroku, w części dotyczącej kary, na niekorzyść oskarżonego, wniósł pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">B. W. (1)</span>, który zarzucił wyrokowi w tym zakresie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 2)">art. 427 § 2 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 kpk</a> rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu w stosunku winy, do stopnia społecznej szkodliwości przestępstw jakiego dokonał oraz w relacji celów jakie kara ta winna spełnić w zakresie prewencji indywidualnej tj. aby zapobiec popełnieniu przez oskarżonego kolejnych przestępstw poprzez nie wymierzenie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art. 41 a § 1 kk</a> środka karnego w postaci zakazu kontaktowania się i zbliżania się do pokrzywdzonego <span class="anon-block">B. W. (1)</span> na odległość nie mniejszą niż 50 m przez okres 10 lat. Stawiając ten zarzut wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez zaostrzenie orzeczonej wobec <span class="anon-block">Z. M.</span> kary poprzez wymierzenie środka karnego zakazu kontaktowania się i zbliżania się do pokrzywdzonego <span class="anon-block">B. W. (1)</span> na odległość nie mniejszą niż 50 m przez okres 10 lat.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego zasługiwała na uwzględnienie, chociaż zawarty tam wniosek co do postaci i okresu orzeczenia postulowanego środka nie w pełni mógł zostać zaaprobowany.</p> <p>Na wstępie należy podkreślić, że strony generalnie zgodziły się z orzeczeniem wydanym przez sąd I instancji co do czynów przypisanych oskarżonemu i kar zasadniczych mu wymierzonych (jednostkowych i łącznej), a także nie skarżyły rozstrzygnięcia zawartego w pkt. IV wyroku a dotyczącego zakaz zbliżania się oskarżonego do nieruchomości położonej w <span class="anon-block">E.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> na odległość mniejszą niż 10 metrów przez okres 5 miesięcy. Wniesiona apelacja dotyczyła zaś braku w tym wyroku stosownego środka z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art. 41a§1kk</a>, o którego orzeczenie wnioskował -już na etapie rozpoznania sprawy przez sąd I instancji- pełnomocnik <span class="anon-block">B. W.</span>.</p> <p>Środek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art.41a§1kk</a>, którego orzeczenia domagał się skarżący z pewnością przewiduje nałożenie na skazanego obowiązków ograniczających jego wolność osobistą. Ma zatem wymiar represyjny, choć niewątpliwie na pierwszy plan wysuwa się jego prewencyjny charakter. <span class="anon-block">R.</span> legis jego wprowadzenia było zminimalizowanie możliwości ponownego kontaktu sprawcy np. przestępstwa z użyciem przemocy z poszkodowanym; środek karny określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art. 41a §1kk</a> za zadanie ma bowiem wzmocnienie ochrony przed zamachami na dobra prawne takie jak życie, zdrowie, wolność czy godność osobista. Wymienione w tym przepisie zakaz przebywania w określonych środowiskach lub miejscach, zakaz kontaktowania się z określonymi osobami oraz zakaz zbliżania się do określonych osób są praktycznie ze sobą powiązane. Celem ich jest uniemożliwienie sprawcy kontaktu z osobami, które w tych spotkaniach mogą być pokrzywdzonymi.</p> <p>W realiach niniejszej sprawy, orzeczenie wnioskowanego przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego takiego środka z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art.41a§1kk</a> było jak najbardziej uzasadnione. Bowiem oskarżonego nie powstrzymało przed popełnieniem przypisanych mu w omawianej sprawie przestępstw m.in. na szkodę <span class="anon-block">B. W. (1)</span> to, że oskarżony był już skazany za podobne przestępstwa popełnione na szkodę tego samego pokrzywdzonego wyrokiem SR w Elblągu z dnia 19 maja 2015r. w sprawie VIII K 764/14. Trzeba tu wyraźnie podkreślić, że poprzedni wyrok zapadł w dniu 19 maja 2015r., a oskarżony już po miesiącu od ogłoszenia wyroku w sprawie VIII K 764/14 tj. w dniach 16 i 17 czerwca 2015r. dopuścił się kolejnych przestępstw p-ko wolności i z użyciem przemocy wobec pokrzywdzonego <span class="anon-block">B. W.</span>. Ponadto, pomimo wezwania policji w dniu 17 czerwca 2015r. to oskarżony w obecności funkcjonariusza policji dalej wypowiadał swoje groźby. Wypowiadane groźby nie dotyczyły zaś tylko tego, że oskarżony może zaatakować pokrzywdzonego gdy ten jest na posesji przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">E.</span> (czego dotyczy rozstrzygnięcie z pkt. IV zaskarżonego wyroku), ale groził on pokrzywdzonemu, że gdy go zobaczy to go zabije, że go przejedzie samochodem. W tym miejscu należy zaznaczyć, że już na etapie rozpoznania sprawy przez sąd I instancji, to <span class="anon-block">B. W.</span> wyprowadził się z lokalu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">E.</span>, stąd orzeczony w pkt. IV wyroku zakaz zbliżania się przez oskarżonego do wymienionej nieruchomości nie chroni wystarczająco tego pokrzywdzonego. W sytuacji, gdy pokrzywdzony wyprowadził się z domu przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">E.</span>, to tym bardziej w tym celu aby ochronić <span class="anon-block">B. W.</span> przed ponownym atakiem ze strony oskarżonego (czy to werbalnym czy to fizycznym), a do którego może dojść w przypadku spotkania pokrzywdzonego przez oskarżonego w innym miejscu niż posesja przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">E.</span> (do której pokrzywdzony może przecież też nadal przyjeżdżać, gdyż zamieszkują tam jego rodzice), to należało orzec środek wnioskowany przez pełnomocnika oskarżyciela, a odnoszący się wprost do zakazu kontaktowania oskarżonego z pokrzywdzonym i zakazu zbliżania się do tego pokrzywdzonego. Tak więc dla pełnej realizacji celów postępowania karnego, w tym wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 1;art. 2 § 1 pkt. 2)">art. 2 § 1 pkt 2 kpk</a> a odwołujących się do funkcji ochronnej i prewencyjnej prawa karnego materialnego, a także wyrażonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 2;art. 2 § 1;art. 2 § 1 pkt. 3)">art. 2 § 1 pkt 3 kpk</a> wymogu uwzględnienia prawnie chronionych interesów pokrzywdzonego, a także z uwagi na dotychczasowa postawę oskarżonego, to należało co do zasady uwzględnić wniosek z apelacji pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego co do potrzeby uzupełnienia zaskarżonego wyroku o rozstrzygniecie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art. 41a§1kk</a>.</p> <p>Nie można jednak było podzielić wniosku z apelacji w zakresie postulowanej odległości dot. zakazu zbliżania się i co do okresu wnioskowanych zakazów. Nawiązując do pisemnego uzasadnienia sądu I instancji należy zgodzić się z tym, że pokrzywdzony odwiedzając rodziców na posesji przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> w <span class="anon-block">E.</span> i np. przebywając tam przez dłuższy czas mógłby doprowadzić do swoistego „uwięzienia” oskarżonego w jego domu, gdyby odległość dot. zakazu zbliżania się określono na postulowane przez pełnomocnika 50 m. Dlatego zakaz zbliżania się oskarżonego do <span class="anon-block">B. W.</span> należało dostosować do tej okoliczności (właściwie dostrzeżonej już przez sąd I instancji przy redakcji zakazu zbliżania z pkt. IV wyroku, którego w tym zakresie nie skarżono) i określić odległość dopuszczalną na nie mniejszą niż 10 m, tym bardziej, że jest ona połączona z zakazem kontaktu co oznacza zakaz wszelkich form kontaktu nie tylko fizycznego ale i werbalnego czy np. telefonicznego. Również postulowany przez skarżącego okres 10 lat orzeczenia zakazów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art. 41a§1 kk</a> należy ocenić jako zbyt długi. W ocenie sądu odwoławczego okres 3 lat, który dostosowano do okresu zatarcia kary ograniczenia wolności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 107;art. 107 § 4)">art. 107§4 kk</a>, będzie wystarczający by środek ten odniósł właściwy skutek prewencyjny, a nadto nie stał się nadmiernie surową represją dla oskarżonego.</p> <p>Ponadto sąd odwoławczy z urzędu poprawił kwalifikację prawną i podstawę prawną rozstrzygnięć zawartych w wyroku poprzez wskazanie, że zastosowano regułę z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1kk</a> (którą sąd I instancji wymienił w wyroku) w ten sposób, że wskazane tam przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawy Kodeks karny</a> dotyczą tej ustawy w brzmieniu sprzed 1.07.2015r.</p> <p>Mając więc na uwadze powyższe, to w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art. 437 kpk</a>, sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok i przyjął, przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1kk</a>, że wskazane w wyroku przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawy Kodeks karny</a> dotyczą tej ustawy w brzmieniu obowiązującym przed 01.07.2015r., a ponadto przy zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1kk</a>, na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art.41a§1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 1)">art. 43§1kk</a> w brzmieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">ustawy Kodeks karny</a> obowiązującym przed 01.07.2015r. orzekł zakazy kontaktowania się oskarżonego <span class="anon-block">Z. M.</span> z <span class="anon-block">B. W. (1)</span> i zbliżania się przez oskarżonego <span class="anon-block">Z. M.</span> do <span class="anon-block">B. W. (1)</span> na odległość mniejszą niż 10 m na okres 3 lat, a w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymał w mocy.</p> <p>Rozstrzygnął też o kosztach za obronę udzieloną oskarżonemu z urzędu przed sądem II instancji i o zasądzeniu od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwoty 840zł tytułem zwrotu poniesionych kosztów reprezentowania oskarżyciela w postępowaniu odwoławczym przez pełnomocnika ustanowionego z wyboru.</p> <p>Ponadto sąd odwoławczy zwolnił oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze z uwagi na zasady słuszności, gdyż oskarżony nie przyczynił się do tego, że sąd I instancji, pomimo wniosków pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego, pomimo treści wypowiadanych gróźb i tego, że oskarżony okazał się być sprawcą niepoprawnym - o czym świadczy kolejne skazanie za przestępstwa popełnione na szkodę tych samych pokrzywdzonych-, to nie orzekł wobec <span class="anon-block">Z. M.</span> zakazów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 41 a;art. 41 a § 1)">art. 41a§1kk</a> w sytuacji, gdy wiedział o tym, że <span class="anon-block">B. W.</span> nie mieszka już na terenie nieruchomości wymienionej w pkt. IV zaskarżonego wyroku.</p> </div>