I ACa 663/16
Суды общей юрисдикции2016-12-09
Номер дела
I ACa 663/16
Дата решения
2016-12-09
Тип
SENTENCE
Судьи
Anna Bohdziewicz (PRESIDING_JUDGE)Ewa SoleckaTomasz Tatarczyk
Правовое основание
Текст решения
<p>Sygn. akt I ACa 663/16</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p> Dnia 9 grudnia 2016 r.</p>
<p>Sąd Apelacyjny w Katowicach I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="214"/>
<col width="498"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący :</p>
</td>
<td>
<p>SSA Anna Bohdziewicz</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Sędziowie :</p>
</td>
<td>
<p>SA Ewa Solecka</p>
<p>SO del. Tomasz Tatarczyk (spr.)</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Protokolant :</p>
</td>
<td>
<p>Anna Wieczorek</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2016 r. w Katowicach</p>
<p>na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">R. K.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block"> (...)</span> Izbie Lekarskiej w <span class="anon-block">K.</span>
</p>
<p>o ochronę dóbr osobistych i zapłatę</p>
<p>na skutek apelacji powódki</p>
<p>od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach</p>
<p>z dnia 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt II C 757/15</p>
<p>1)
oddala apelację;</p>
<p>2)
zasądza od powódki na rzecz pozwanej 1000 (tysiąc) złotych z tytułu kosztów postępowania apelacyjnego;</p>
<p>3)
przyznaje od Skarbu Państwa (Sądu Okręgowego w Katowicach) na rzecz adwokat <span class="anon-block">K. F.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>,10 (trzy tysiące sześćset pięćdziesiąt trzy i 10/100) złotych, w tym 683,10 (sześćset osiemdziesiąt trzy i 10/100) złotych podatku od towarów i usług, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce z urzędu w postępowaniu apelacyjnym.</p>
<table>
<colgroup>
<col width="237"/>
<col width="237"/>
<col width="237"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>SSO del. Tomasz Tatarczyk</p>
</td>
<td>
<p> SSA Anna Bohdziewicz</p>
</td>
<td>
<p> SSA Ewa Solecka</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>Sygn. akt I ACa 663/16</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Wyrokiem z 14 kwietnia 2016 r. Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił powództwo, którym powódka dochodziła nakazania pozwanej <span class="anon-block"> (...)</span> Izbie Lekarskiej w <span class="anon-block">K.</span> złożenia oświadczenia na piśmie o treści : „<span class="anon-block"> (...)</span> Izba Lekarska w <span class="anon-block">K.</span> przeprasza Panią Doktor <span class="anon-block">R. K.</span> za naruszenie jej dóbr osobistych w postaci czci i dobrego imienia poprzez zamieszczenie w uchwale Okręgowej Rady Lekarskiej w <span class="anon-block">K.</span> nr 55/12 z dnia 12 grudnia 2012 r., a także w uchwale Okręgowej Rady Lekarskiej w <span class="anon-block">K.</span> nr <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia 13 marca 2013 r. nieprawdziwych, obraźliwych i szykanujących treści, jakoby Pani Doktor <span class="anon-block">R. K.</span> miała zachowywać się w sposób odbiegający od ogólnie przyjętych norm społecznych, miała wszczynać awantury na bloku operacyjnym, które w skrajnych przypadkach kończyły się fizyczną napaścią ze strony Pani <span class="anon-block">R. K.</span>, która zachowuje się arogancko, nieadekwatnie do sytuacji, cechuje ją nieprzewidywalność reakcji, całkowity brak krytycyzmu, nie uznaje przyjętej w zespole hierarchii, nie przestrzega norm etycznych przyjętych w środowisku lekarskim” oraz zasądzenia na jej rzecz od pozwanej 52 000 zł z tytułu zadośćuczynienia, nie obciążył powódki kosztami procesu, przyznał pełnomocnikowi powódki koszty pomocy prawnej udzielonej jej z urzędu. Dokonał Sąd następujących ustaleń faktycznych : powódka jest lekarzem, odbywała specjalizację w <span class="anon-block"> Szpitalu (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> na Oddziale <span class="anon-block"> (...)</span> Ogólnej; pismem z 19 listopada 2011 r. <span class="anon-block"> (...)</span> Urząd Wojewódzki w <span class="anon-block">K.</span> Wydział Nadzoru nad Systemem <span class="anon-block"> (...)</span> zwrócił się do Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej o wydanie opinii w sprawie przerwania szkolenia specjalizacyjnego powódki na wniosek kierownika specjalizacji dr n. med. <span class="anon-block">A. C.</span>, który w załączonym piśmie zarzucił powódce nieprzystosowanie do pracy zespołowej, zachowanie aroganckie, ignorowanie poleceń, brak krytycyzmu do własnej osoby, nieuznawanie przyjętej w zespole hierarchii, odmowę prowadzenia dokumentacji medycznej, akceptację jedynie wybranych form zabiegu operacyjnego, brak zgody na uczestniczenie w operacji jako druga asysta, odmowę pełnienia dyżurów towarzyszących w okresie początkowym specjalizacji do czasu dopuszczenia do dyżurów samodzielnych, niemożność ustalenia harmonogramu staży kierunkowych i kursów szkoleniowych, brak zgody na przeprowadzenie kolokwiów i sprawdzianów; na prośbę kierownika specjalizacji opinię dotyczącą problemów w pracy z powódką sporządził profesor <span class="anon-block">L. C.</span>, wskazał w opinii, że powódka nie wykonywała podstawowych obowiązków, odmawiała prowadzenia dokumentacji medycznej, wykonywania poleceń służbowych, często opuszczała oddział z uwagi na rozprawy sądowe, domagała się udziału w operacjach tylko przez siebie wybranych, odmawiała pełnienia dyżurów towarzyszących, wykazała brak zdolności do pracy zespołowej, wszczynała awantury na sali operacyjnej; pismem z 12 listopada 2012 r. Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej zwrócił się z wnioskiem do Prezesa Okręgowej Rady Lekarskiej w <span class="anon-block">K.</span> o powołanie komisji mającej na celu ocenę stanu zdrowia powódki i zdolności wykonywania przez nią zawodu lekarza; biorąc pod uwagę informacje przekazane w obu pismach Okręgowa Rada lekarska na posiedzeniu w dniu 12 grudnia 2012 r. podjęła uchwałę nr 55/2012 o powołaniu komisji mającej na celu ocenę zdolności powódki do wykonywania zawodu lekarza, w uzasadnieniu podjętej uchwały <span class="anon-block"> (...)</span> wskazała, że przekazane jej informacje o zachowaniach powódki w miejscu pracy są w jej ocenie wiarygodne i budzą podejrzenie, czy jej stan zdrowia pozwala na wykonywanie zawodu lekarza, w uchwale przytoczono treść pism kierownika specjalizacji i Rzecznika Odpowiedzialności Zawodowej, uchwała zawierała pouczenie o przysługującym powódce prawie odwołania; powódka wniosła odwołanie do <span class="anon-block"> (...)</span>, która zaskarżoną uchwałę utrzymała w mocy; wobec niestawiennictwa powódki na posiedzeniu komisji, w dniu 13 marca 2013 r. Okręgowa Rada Lekarska podjęła uchwałę nr 8/2013, mocą której zawiesiła powódkę w prawie wykonywania zawodu do czasu ukończenia postępowania, uchwałę tę, po rozpatrzeniu odwołania powódki <span class="anon-block"> (...)</span> utrzymała w mocy; powódka stawiła się na posiedzeniu komisji w dniu 22 maja 2013 r., w wyniku przeprowadzonego postępowania komisja stwierdziła u powódki zaburzenia osobowościowe o cechach definiowanych jako narcystyczne, stwierdzone deficyty osobowościowe, w ocenie komisji, nie upoważniały do uznania powódki za niezdolną do wykonywania zawodu ze względu na stan zdrowia psychicznego; uchwałą z 12 czerwca 2013 r. Okręgowa Rada Lekarska w <span class="anon-block">K.</span> umorzyła postępowanie. Powództwo w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 24;art. 448)">art. 24 i 448 k.c.</a> uznał Sąd za bezpodstawne, nie ziściły się bowiem przesłanki odpowiedzialności strony pozwanej w postaci naruszenia dóbr osobistych powódki i bezprawności naruszenia. Wywiódł, że sformułowania uchwał Okręgowej Rady Lekarskiej, w których powódka upatrywała naruszenia jej dóbr osobistych stanowiły przytoczenie treści pism kierownika specjalizacji i kierownika kliniki, w której specjalizację odbywała powódka. Po otrzymaniu tych pism obowiązkiem strony pozwanej było zainicjowanie postępowania w celu sprawdzenia zdolności powódki do wykonywania zawodu lekarza. Taki obowiązek wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970280152" title="Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza - Dz. U. z 1997 r. Nr 28, poz. 152 (art. 12)">art. 12 ustawy z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty</a>. Stanowi ten przepis, że jeżeli okręgowa rada lekarska stwierdzi, że istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan zdrowia uniemożliwiający wykonywanie zawodu lekarza powołuje komisję złożoną z lekarzy specjalistów z odpowiednich dziedzin medycyny. Nie podlegają na tym etapie postępowania sprawdzeniu przekazane informacje, badania czy zachodzi niezdolność lekarza do wykonywania zawodu dokonuje powołana w tym celu komisja. Podniósł Sąd, że pisma, które dotarły do pozwanego nie były anonimowe, pochodziły od Urzędu Wojewódzkiego oraz od przełożonego powódki i kierownika jej specjalizacji, a treść pism była alarmująca i nakładała na pozwanego obowiązek podjęcia działań. Działaniom pozwanego nie można też przypisać cech bezprawności. Przeprowadzenie postępowania w ramach określonej ustawowo procedury nie może uchodzić za działanie bezprawne. Uchwały Okręgowej Rady Lekarskiej podlegały kontroli w związku z odwołaniami powódki. O kosztach procesu orzekł Sąd w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> oraz przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 ()">rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a>.</p>
<p>W apelacji powódka zarzuciła naruszenie prawa procesowego - <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez : a) dowolną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego i błędne przyjęcie, iż zachowanie pozwanej nie nosiło znamion bezprawności albowiem była ona upoważniona do wszczęcia postępowania wobec powódki na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970280152" title="Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza - Dz. U. z 1997 r. Nr 28, poz. 152 (art. 12;art. 12 ust. 1)">art. 12 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty</a> w sytuacji, gdy ani pismo Zastępcy Dyrektora Wydziału Nadzoru nad Systemem <span class="anon-block"> (...)</span> Urzędu Wojewódzkiego w <span class="anon-block">K.</span> z 19 listopada 2012 r., ani pismo dr n. med. <span class="anon-block">A. C.</span> z 9 listopada 2012 r. i pismo prof. <span class="anon-block">L. C.</span> z 7 listopada 2012 r. nie zawierały w swojej treści zastrzeżeń co do stanu zdrowia powódki ale wyłącznie zarzuty natury dyscyplinarnej, stąd wszczęcie i prowadzenie postępowania mającego na celu przeprowadzenie badania psychiatrycznego powódki, de facto bez żadnej podstawy, nosi znamiona bezprawności, b) bezzasadne przyjęcie, iż pozwana nie musiała w żaden sposób weryfikować twierdzeń zawartych w pismach, przed wszczęciem postępowania w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970280152" title="Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza - Dz. U. z 1997 r. Nr 28, poz. 152 (art. 12;art. 12 ust. 1)">art. 12 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty</a>, w sytuacji gdy brak przeprowadzenia takiego postępowania spowodował powielenie w treści uchwał pozwanej nieprawdziwych i niezweryfikowanych treści oraz bezpodstawne wszczęcie procedury mającej na celu zbadanie zdrowia psychicznego powódki. W oparciu o te zarzuty skarżąca domagała się zmiany wyroku poprzez orzeczenie zgodne z żądaniem pozwu i zasądzenia od pozwanej kosztów procesu za obie instancje lub uchylenia wyroku i przekazania sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, przyznania jej pełnomocnikowi kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu apelacyjnym z urzędu.</p>
<p>Pozwana wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie od powódki kosztów postępowania apelacyjnego.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje : </strong>
</p>
<p>Nietrafnie zarzuca apelacja naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> Przepis ten określa zasadę swobodnej oceny dowodów, zgodnie z którą sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów według własnego przekonania, na podstawie wszechstronnego rozważenia zebranego materiału, a zatem z uwzględnieniem wszystkich dowodów przeprowadzonych w postępowaniu, jak również wszelkich okoliczności towarzyszących przeprowadzeniu poszczególnych dowodów i mających znaczenie dla oceny ich mocy i wiarygodności. Naruszenie tego przepisu może polegać na błędnym uznaniu, że przeprowadzony w sprawie dowód ma moc dowodową i jest wiarygodny albo że wiarygodności i mocy dowodowej jest pozbawiony. Prawidłowe postawienie zarzutu obrazy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> wymaga wskazania konkretnych zasad, które sąd naruszył i dowodów, przy ocenie których do naruszenia takiego doszło. Skarżąca nie wskazuje zasad oceny dowodów, które Sąd Okręgowy naruszył ani dowodów, przy ocenie których do naruszenia takiego doszło. W istocie nie podważa ustalonych przez ten Sąd faktów. Należało je podzielić jako znajdujące oparcie w zebranych dowodach. Odnosi się rzeczywiście apelacja do skutków prawnych wywodzonych z ustalonych w sprawie niespornych faktów.</p>
<p>Popada apelująca w sprzeczność dopatrując się bezprawności działania organu pozwanej, jakim jest okręgowa rada lekarska, w powołaniu komisji dla zbadania zdolności powódki do wykonywania zawodu lekarza z uwagi na stan zdrowia i w tym celu poddania jej badaniom psychiatrycznym w sytuacji, gdy pisma stanowiące podstawę wszczęcia postępowania, przewidzianego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970280152" title="Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza - Dz. U. z 1997 r. Nr 28, poz. 152 (art. 12;art. 12 ust. 1)">art. 12 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty</a>, zawierały jedynie zarzuty natury dyscyplinarnej, a jednocześnie podtrzymując żądanie nakazania pozwanej złożenia oświadczenia o treści, jak w piśmie precyzującym pozew.</p>
<p>Wszak sprzeczne z twierdzeniem apelacji, że naruszenie dóbr osobistych powódki polegało na bezprawnym poddaniu ją w komisji badaniom natury psychiatrycznej jest żądanie przeproszenia za umieszczenie w uchwałach okręgowej rady lekarskiej nieprawdziwych, obraźliwych i szykanujących treści, jakoby miała powódka się zachowywać w sposób odbiegający od ogólnie przyjętych norm społecznych, arogancko, nieadekwatnie do sytuacji, nieprzewidywalnie, bezkrytycznie, wszczynać awantury na bloku operacyjnym, nie uznawać przyjętej w zespole hierarchii, nie przestrzegać norm etycznych przyjętych w środowisku lekarskim.</p>
<p>Jednakowoż wskazać trzeba, że wbrew twierdzeniom skarżącej, pisma które stanowiły podstawę podjęcia uchwały o powołaniu komisji nie zawierały zarzutów wyłącznie o charakterze dyscyplinarnym. Nie dotyczyły jedynie reguł postępowania w miejscu pracy informacje o niebezpiecznych sytuacjach z udziałem powódki na bloku operacyjnym, awanturach przez nią tam wszczynanych i fizycznych napaściach z jej strony, nieprzewidywalności jej reakcji, ich nieadekwatności do sytuacji, przebywaniu przez cały okres pracy w dyżurce lekarskiej, nagrywaniu prowadzonych rozmów.</p>
<p>Przekazane w piśmie kierownika specjalizacji, opinii kierownika kliniki i w piśmie rzecznika odpowiedzialności zawodowej informacje okręgowa rada lekarska poddała ocenie uznając, że istnieje uzasadnione podejrzenie niezdolności powódki do wykonywania zawodu lekarza z uwagi na stan jej zdrowia i powołała komisję w celu wydania orzeczenia w przedmiocie tej niezdolności.</p>
<p>Działał organ strony pozwanej w ramach swoich uprawnień wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970280152" title="Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza - Dz. U. z 1997 r. Nr 28, poz. 152 (art. 12;art. 12 ust. 1)">art. 12 ust. 1 ustawy z 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty</a>. Niezasadnie przypisuje tym działaniom skarżąca cechy bezprawności.</p>
<p>Nie mogło dojść do naruszenia dóbr osobistych powódki przez przywołanie w uzasadnieniu uchwał okręgowej rady lekarskiej treści pism, które stanowiły podstawę wszczęcia postępowania w sprawie powołania komisji.</p>
<p>W części tzw. historycznej uzasadnienia uchwał przedstawiła rada zawartość pism, które do nie wpłynęły. Bezpodstawnie utrzymuje skarżąca, że skutkiem tego naruszyła jej dobra osobiste.</p>
<p>Wbrew zarzutom apelacji, cech bezprawności działaniom organu pozwanej nie nadaje brak zweryfikowania prawdziwości twierdzeń zawartych w otrzymanych przez niego pismach. Błędnie przywołuje w tym przedmiocie powódka w uzasadnieniu apelacji regulację <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20112461475" title="Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 3 listopada 2011 r. w sprawie trybu powoływania i sposobu działania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych oraz trybu orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych - Dz. U. z 2011 r. Nr 246, poz. 1475 (§ 5)">§ 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 3 listopada 2011 r. w sprawie trybu powoływania i sposobu działania komisji orzekającej w przedmiocie niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych oraz trybu orzekania o niezdolności do wykonywania zawodu lekarza albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych</a>. Dotyczy ten przepis podstaw wydania orzeczenia przez komisję, a nie podstaw powołania komisji przez okręgową radę lekarską.</p>
<p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970280152" title="Ustawa z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodzie lekarza - Dz. U. z 1997 r. Nr 28, poz. 152 (art. 12;art. 12 ust. 1)">art. 12 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty</a> posługuje się pojęciem uzasadnionego podejrzenia niezdolności lekarza do wykonywania zawodu lub ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan zdrowia wskazując je jako przesłankę obligująca okręgową radę lekarską do powołania komisji w celu wydania orzeczenia w przedmiocie tej niezdolności. Nie określa ustawa konkretnych przyczyn, które mogą tę niezdolność wywołać. Wymieniony w rozporządzeniu wykonawczym, powołanym w uzasadnieniu apelacji, katalog przyczyn niezdolności lekarza do wykonywania zawodu albo ograniczenia w wykonywaniu ściśle określonych czynności medycznych ze względu na stan zdrowia nie jest zamknięty, o czym świadczy użyty tam zwrot „w szczególności”.</p>
<p>Stwierdzając w oparciu o uzyskane informacje, że zachodzi uzasadnione podejrzenie niezdolności powódki do wykonywania zawodu ze względu na stan zdrowia nie mogła okręgowa rada lekarska narazić się na zarzut bezprawności, skoro działała w ramach swoich kompetencji. Jej ocena w tej materii podlegać mogła kontroli w trybie postępowania odwoławczego. Powódka skorzystała z prawa odwołania do <span class="anon-block"> (...)</span>.</p>
<p>Z uwagi na brak przesłanek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 24;art. 24 § 1)">art. 24 § 1 k.c.</a>, powództwo zasadnie Sąd Okręgowy oddalił.</p>
<p>Z przytoczonych względów orzekł Sąd Apelacyjny jak w sentencji wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> zasądził od powódki na rzecz pozwanej część kosztów zastępstwa prawnego, uznał bowiem, że ani sama sytuacja materialna powódki, ani jej przekonanie o zasadności powództwa, zweryfikowane w pierwszej instancji, nie uzasadniają zwolnienia jej w całości od obowiązku zwrotu przeciwnikowi kosztów, które ten poniósł w celu obrony przed roszczeniami pozwu. Koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powódce w postępowaniu apelacyjnym przez adwokata z urzędu przyznał w oparciu o § 4 ust. 1 i 3 w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 i ust. 2, § 8 pkt 6 i § 16 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu.</p>
<p>SSO Tomasz Tatarczyk SSA Anna Bohdziewicz SSA Ewa Solecka</p>
</div>