II K 327/16

Суды общей юрисдикции2016-12-12

Номер дела

II K 327/16

Дата решения

2016-12-12

Тип

REGULATION

Судьи

G. Siwik (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

art. 85 kk i art. 86§1 kk w zw. z art. 4§1 kk

Резюме

wyrok łączny

Текст решения

Sygn. akt II K 327/16 <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Skazany  R. G. wniósł o wydanie wyroku łącznego obejmującego wyroki: 1. Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 08 grudnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt II K 947/11, którym to wyrokiem ww. został skazany na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 30 (trzydziestu) złotych, 2. Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt. II K 951/12, którym to wyrokiem ww. został skazany na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat, 3. Sądu Rejonowego w Piszu II Wydział Karny z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie o sygn. akt. II K 23/15 (prawomocnego w dniu 11 marca 2016 r.), którym to wyrokiem ww. został skazany na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 40 (czterdziestu) złotych. Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny: Skazany R. G. po wydaniu przez Sąd Okręgowy w Suwałkach wyroku łącznego z dnia 08 października 2010 r. (sygn. akt II K 74/10) – został skazany następującymi prawomocnymi wyrokami : 1. Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 08 grudnia 2011 r. w sprawie o sygn. akt II K 947/11 za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 1)">art. 18 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> popełniony w okresie od dnia 15 maja 2009 r. do dnia 19 maja 2009 r. na karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 30 (trzydziestu) złotych. Karę wykonano w całości. 2. Sądu Rejonowego w Ełku z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt. II K 951/12, za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> popełniony w dniu 18 czerwca 2012 r. na karę 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności, środek karny w postaci zakazu prowadzenia pojazdów mechanicznych na okres 2 lat. Karę wykonano w całości. 3. Sądu Rejonowego w Piszu II Wydział Karny z dnia 17 lutego 2015 r. w sprawie o sygn. akt. II K 23/15 (prawomocnego w dniu 11 marca 2016 r.), za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> popełniony w dniu 14 stycznia 2013 r. na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę w wysokości 100 (stu) stawek dziennych przyjmując jedną stawkę dzienną za równoważną kwocie 40 (czterdziestu) złotych. Skazany rozpoczął wykonanie kary w dniu 30 czerwca 2016 r. godz. 14:50. Skazany R. G. w warunkach izolacji penitencjarnej przebywa od dnia 30 czerwca 2016 r. Obecnie przebywa w Areszcie Śledczym w B.. Zachowanie opiniowanego w trakcie odbywania kary należy uznać za właściwe. Nie sprawia żadnych trudności wychowawczych. Nie karany dyscyplinarnie, trzykrotnie wnioskowano o udzielenie nagrody ze względów motywacyjnych, w związku z wyróżniającym się zachowaniem. Ww. deklaruje przynależność do podkultury przestępczej i utożsamia się z jej zasadami, dotychczas nie demonstrował jednak negatywnych zachowań na tym tle. Prawidłowo funkcjonuje w grupie współosadzonych. Skazany nie jest zatrudniony w jednostce. Posiada pozytywny kontakt zewnętrzny z rodziną we wszelkich dostępnych formach. (dowód: karta karna k. 4-6; odpis wyroku łącznego Sądu Okręgowego w Suwałkach II K 74/10 k.11-12; odpis wyroku Sądu Rejonowego w Ełku II K 947/11 k. 17; odpis wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach II Ka 59/12 k. 18; odpis wyroku Sądu Rejonowego w Ełku II K 951/12 k. 19; odpis wyroku Sądu Okręgowego w Suwałkach II Ka 251/13 k. 20; odpis wyroku Sądu Rejonowego w Piszu II K 23/15 k. 21-23; wydruku z (...) o skazanym k. 27-28; opinii o skazanym k. 40; informacji o pobytach i orzeczeniach k. 41-46; akt sprawy Sądu Rejonowego w Ełku sygn. II K 947/11 i II K 951/12) Sąd Rejonowy zważył, co następuje: Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> jeżeli w czasie orzekania obowiązuje ustawa inna niż w czasie popełnienia przestępstwa, stosuje się ustawę nową, jednakże należy stosować ustawę obowiązującą poprzednio, jeżeli jest względniejsza dla sprawcy. Mając na uwadze treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> w sytuacji, gdy wobec sprawcy zostały orzeczone wyroki skazujące mogące podlegać połączeniu tak przed 1 lipca 2015 r., jak i po tej dacie, przy czym ocena ta winna być dokonywana z perspektywy daty uprawomocnienia się wyroku (vide wyrok II K 23/15 k. 21 - 23), nie ma przeszkód by orzec karę łączną tak w oparciu o nowo obowiązujące przepisy, jak i z uwzględnieniem obowiązujących w dacie orzekania poszczególnych wyroków, Sąd winien wówczas dokonać oceny dopuszczalności połączenia kar tak na podstawie przepisów obowiązujących przed nowelizacją to jest przed 1 lipca 2015 r., jak i po tej dacie, a następnie dokonać wyboru systemu względniejszego dla sprawcy z zastosowaniem normy przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a> Przy uwzględnieniu przepisów obecnie obowiązujących (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85;art. 85 § 1;art. 85 § 2)">art. 85 § 1 i 2 kk</a>) nie byłoby w ogóle możliwe orzeczenie kary łącznej, z uwagi na wykonanie przez skazanego w całości kar orzeczonych w wyrokach o sygn. akt II K 947/11 i II K 951/12. Podstawę rozstrzygnięć w przedmiotowej sprawie, stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 kk</a>, stanowić mogły jedynie przepisy obowiązujące przed dniem 1 lipca 2015 r. jako, że były względniejsze dla skazanego. Przesłanki do orzeczenia wobec skazanego kary łącznej w brzmieniu z chwili popełnienia przestępstw wymienia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">kodeks karny</a> (Dz. U. z 1997 roku, poz. 88, nr 553) w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85</a>. Jak wynika z treści przywołanego przepisu, Sąd orzeka karę łączną, jeżeli sprawca popełnił dwa lub więcej przestępstw, zanim zapadł pierwszy wyrok, choćby nieprawomocny, co do któregokolwiek z nich i wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. Uchwałą z dnia 25 lutego 2005 r. (Uchwała 7 sędziów sygn. akt I KZP 36/04), Sąd Najwyższy przesądził, iż zawarty w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> zwrot „zanim zapadł pierwszy wyrok” odnosi się do pierwszego chronologicznie wyroku, który zapadł przed popełnieniem przez skazanego kolejnego przestępstwa. Wobec powyższego, pierwszym chronologicznie wyrokiem spośród podlegających kognicji Sądu w niniejszej sprawie jest orzeczenie Sądu Rejonowego w Ełku w sprawie o sygn. akt II K 947/11, zapadłe w dniu 08 grudnia 2011 r. Popełnienia czynów objętych wyrokami wydanymi później skazany dopuścił się nie wcześniej niż 18 czerwca 2012 r. (vide wyrok SR w Ełku II K 951/12 i pozostałe), a zatem po wydaniu wyroku w sprawie II K 947/11. Kolejnym pierwszym chronologicznie wyrokiem spośród podlegających kognicji Sądu w niniejszej sprawie jest orzeczenie Sądu Rejonowego w Ełku w sprawie II K 951/12 z dnia 30 kwietnia 2013 r. Przed jego wydaniem skazany R. G. dopuścił się w dniu 14 stycznia 2013 r. przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a>, za którego popełnienie został skazany przez Sąd Rejonowy w Piszu w sprawie o sygn. akt II K 23/15 na karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności oraz grzywnę. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> połączeniu podlegają kary pozbawienia wolności orzeczone w wyroku Sądu Rejonowego w Ełku w sprawie o sygn. akt II K 951/12 i wyrokiem Sądu Rejonowego w Piszu w sprawie o sygn. akt II K 23/15, Zgodnie z dyspozycją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> w brzmieniu z przed 1 lipca 2015 r., granice kary łącznej wyznaczają najwyższa z kar jednostkowych oraz ich suma. W analizowanym przypadku ta granica wynosi zatem 4 lata pozbawienia wolności oraz 4 lata i 4 miesiące pozbawienia wolności. Sąd przy tym podzielił wyrażany w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, że zasadę absorpcji czy kumulacji (w tym wypadku górnego pułapu), jako rozwiązania skrajne, powinny być rozstrzygnięciami raczej o charakterze wyjątkowym. (wyrok Sądy Najwyższego z dnia 02. 12.1975 r. sygn. akt Rw. 628/75, OSNKW 1976, z. 2, poz. 33). Identyczne stanowisko jak Sądu Najwyższego prezentowane jest w doktrynie. (tak też Komentarz do Kodeksu Karnego część ogólna K. Buchały, A. Zolla i innych - Kantor Wydawniczy s. c., Zakamycze 1998 r, str. 563 ). Priorytetową zasadą kary łącznej powinna być, zatem zasada asperacji, zgodnie z którą najwyższa kara podlega zaostrzeniu i na tej też zasadzie Sąd oparł wymiary kary łącznej pozbawienia wolności w przedmiotowej sprawie. W doktrynie podnosi się, że kara łączna powinna być postrzegana jako swoiste podsumowanie działalności przestępczej sprawcy (tak P. Kardas, [w:] A. Zoll (red.), Kodeks karny, s. 926), tym samym jej surowość powinna wzrastać wraz z liczbą popełnionych przez sprawcę przestępstw. Stanowi to wyraz potępienia w stosunku do postępowania sprawcy, jak również nieopłacalności przestępczej działalności (zob. M. Szewczyk, Glosa do uchw. SN z 20.1.2005 r., I KZP 30/04, OSP 2005, Nr 9, poz. 102; zob. także wyr. SA w Warszawie z 12.7.2000 r., II AKA 171/00, OSA 2001, Nr 2, poz. 5; wyr. SA w Łodzi z 20.9.2001 r., II AKA 154/01, KZS 2002, Nr 12, poz. 70). Sąd wymierzając karę łączną, jest zobowiązany wziąć pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a więc takiego oddziaływania na sprawcę, aby ten nie naruszał w przyszłości porządku prawnego. Jednocześnie reakcja karna skupiając się na sprawcy, musi być efektywna, tj. niedopuszczalne jest orzekanie kar, które będą przez sprawcę trywializowane czy wręcz wkalkulowane w "koszty" przestępstwa. Dyrektywa prewencji indywidualnej ma zatem dwa podstawowe cele, tj. zapobiegać popełnianiu przestępstw oraz wychować sprawcę. Pierwszy z nich może być osiągnięty przez indywidualne odstraszenie oraz uniemożliwienie popełniania przestępstw, drugi przez resocjalizację. W przypadku orzekania kary łącznej, pozytywny aspekt dyrektywy prewencji generalnej będzie natomiast realizowany w pierwszej kolejności przez utwierdzenie w świadomości społecznej przekonania o egzekwowaniu prawa oraz akceptacji orzeczonej kary jako sprawiedliwej, stanowiącej podsumowanie przestępczej działalności skazanego (por. J. Wojciechowska, [w:] G. Rejman (red.), Kodeks karny, s. 921). Przenosząc powyższe rozważania teoretyczne na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że Sąd dostrzegł pozytywne zmiany jakie zachodzą w zachowaniu skazanego R. G.. W Areszcie Śledczym w B. skazany przebywał stosunkowo krótko. Poprawne zachowanie w warunkach izolacyjnych nie miało przesądzającego charakteru przy orzekaniu kary łącznej. Należy wskazać, że pomimo prawidłowego postępowania względem współosadzonych i przełożonych, skazany nadal deklaruje przynależność do podkultury przestępczej. Nadto, w okresie wcześniejszym był sprawcą niepoprawnym o czym świadczy, analiza jego danych o karalności. Powyższe dane świadczą również o jego lekceważącym stosunku do wymiaru sprawiedliwości i orzekanych względem niego kar. Zdaniem Sądu mężczyzna wymaga dalszego oddziaływania resocjalizacyjnego, które trwać powinno w warunkach izolacji więziennej. Dopiero ono jest w stanie ewentualnie ukształtować w sposób trwały jego społecznie pożądaną postawę. Połączeniu podlegały kary pozbawienia wolności orzeczone za przestępstwa, których społeczna szkodliwość znacznie się różni. Znalazło to odzwierciedlenie w wymiarze orzeczonych kar. Jednakże niezależnie od powyższego orzeczenie kary z zastosowaniem zasady pełnej absorbcji wywołałoby u wymienionego poczucie bezkarności, wyrażającej się w tym, że za jeden z czynów przez siebie popełnionych w ogóle nie poniósłby odpowiedzialności. Abstrahując od powyższego orzeczenie wobec R. G., kary z zastosowaniem zasady absorpcji kłóciłoby się także ze społecznym poczuciem sprawiedliwości i potrzebą kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. De facto bowiem w oczach społeczeństwa stanowiłoby to nieuprawnione promowanie skazanego, w stosunku do na przykład osób, które dopuściły się jedynie jednego przestępstwa. Bez wątpienia orzeczenie takie wpływałoby zatem na społeczeństwo w sposób demoralizujący. Ważąc zatem powyższe okoliczności Sąd uznał, że kara w wymiarze 4 lat i 1 miesiąca pozbawienia wolności będzie karą odpowiednią, która spełni cele zarówno prewencji indywidualnej, jak i generalnej. Taka kara nie stanowi przy tym nieuprawnionego promowania skazanego, jednocześnie zaś uwzględniając jego obecną postawę wpłynie na niego pozytywnie. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 577)">art. 577 kpk</a> Sąd na poczet orzeczonej wobec R. G. w punkcie I niniejszego wyroku kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył okresy dotychczas odbytych kar pozbawienia wolności w sprawach podlegających połączeniu: od dnia 18.06.2012 r. do dnia 19.06.2012 r., od dnia 18.12.2014 r. do dnia 16.04.2015 r. i od dnia 30.06.2016 r. godz. 14:50 do dnia 28.10.2016 r. Na odstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 576;art. 576 § 1)">art. 576 § 1 kpk</a> pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w połączonych wyrokach, a nie objęte wyrokiem łącznym, Sąd pozostawił do odrębnego wykonania. Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 572)">art. 572 kpk</a>, Sąd umorzył postępowanie w pozostałym zakresie. Mając na uwadze fakt odbywania przez skazanego kary pozbawienia wolności oraz nie podjęcie przez niego pracy zarobkowej w zakładzie karnym, Sąd w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> zwolnił skazanego z obowiązku zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych </div> <div> <h2>ZARZĄDZENIE</h2> - odnotować; - (...) w B.; - (...) P., (...) </div>