V Ka 1035/16

<p> <strong> <!-- -->V Ka 1035/16</strong> </p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">J. M.</span> oskarżony został o to, że w dniu 25 maja 2014 roku w <span class="anon-block">K.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">J. S.</span> wziął udział w pobiciu <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">G. D.</span> w którym pokrzywdzeni byli bici pięściami oraz kopani po całym ciele przez co zostali narażeni na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienie skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> lub w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, w wyniku czego <span class="anon-block">A. D.</span> doznała obrażeń ciała w postaci złamania nasady dalszej z przemieszczeniem lewego podudzia naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni, a <span class="anon-block">G. D.</span> doznał obrażeń ciała w postaci podbiegnięcia krwawego powieki górnej i dolnej oka lewego, obrzęku grzbietu nosa otarcia naskórka na prawym łokciu naruszających czynności ciała na okres poniżej 7 dni przy czym zarzucanego czynu dopuścił się działając w sposób umyślny, publicznie i bez powodu okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art. 57a § 1 k.k.</a> </p> <p> <span class="anon-block">J. S.</span> oskarżony zostało o to, że w dniu 25 maja 2014roku w <span class="anon-block">K.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">J. M.</span> wziął udział w pobiciu <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">G. D.</span> w którym pokrzywdzeni byli bici pięściami oraz kopani po całym ciele przez co zostali narażeni na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienie skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> lub w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, w wyniku czego <span class="anon-block">A. D.</span> doznała obrażeń ciała w postaci złamania nasady dalszej z przemieszczeniem lewego podudzia naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni a <span class="anon-block">G. D.</span> doznał obrażeń ciała w postaci podbiegnięcia krwawego powieki górnej i dolnej oka lewego, obrzęku grzbietu nosa otarcia naskórka na prawym łokciu naruszających czynności ciała na okres poniżej 7 dni przy czym zarzucanego czynu dopuścił się działając w sposób umyślny, publicznie i bez powodu okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art. 57a § 1 k.k.</a> </p> <p> <span class="anon-block">A. K.</span> oskarżony został o to, że w dniu 25 maja 2014roku w <span class="anon-block">K.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">J. M.</span> i <span class="anon-block">J. S.</span> wziął udział w pobiciu <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">G. D.</span> w którym pokrzywdzeni byli bici pięściami oraz kopani po całym ciele przez co zostali narażeni na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienie skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> lub w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, w wyniku czego <span class="anon-block">A. D.</span> doznała obrażeń ciała w postaci złamania nasady dalszej z przemieszczeniem lewego podudzia naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni a <span class="anon-block">G. D.</span> doznał obrażeń ciała w postaci podbiegnięcia krwawego powieki górnej i dolnej oka lewego, obrzęku grzbietu nosa otarcia naskórka na prawym łokciu naruszających czynności ciała na okres poniżej 7 dni przy czym zarzucanego czynu dopuścił się działając w sposób umyślny, publicznie i bez powodu okazując przez to rażące lekceważenie porządku prawnego, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art. 57a § 1 k.k.</a> </p> <p>Sąd Rejonowy w Kutnie II Wydział Karny wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2016 r., sygn. akt II K 9/16, orzekł:</p> <p>1.  oskarżonych <span class="anon-block">J. M.</span>, <span class="anon-block">J. S.</span> oraz <span class="anon-block">A. K.</span> w ramach zarzucanych im czynów uznał za winnych tego, że w dniu 25 maja 2014 roku w <span class="anon-block">K.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> wspólnie i w porozumieniu wzięli udział w pobiciu <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">G. D.</span>, w którym pokrzywdzeni byli bici pięściami oraz kopani po całym ciele przez co zostali narażeni na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienie skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> lub w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a>, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> i za to na tej podstawie skazał ich na kary po 6 miesięcy pozbawienia wolności</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4 § 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonych wobec oskarżonych kar pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 2 lat próby,</p> <p>3.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art. 46 § 2 k.k.</a> orzekł od oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> na rzecz pokrzywdzonych <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">G. D.</span> nawiązki w kwocie po 500 złotych,</p> <p>4.  zasądził od oskarżonych na rzecz Skarbu Państwa kwoty po 294,41 złotych tytułem kosztów sądowych, w tym kwoty po 120 złotych tytułem opłat oraz na rzecz każdego z oskarżycieli posiłkowych od każdego z oskarżonych kwoty po 728 złotych tytułem zwrotu wydatków.</p> <p>Apelację od tego wyroku wnieśli obrońca oskarżonych <span class="anon-block">J. M.</span>, <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">J. S.</span> oraz pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych.</p> <p>Obrońca oskarżonych zaskarżył wyrok na korzyść oskarżonych w całości. W oparciu o przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3;art. 438 pkt. 4)">art.438 pkt.2,3 i 4 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437)">art.437 kpk</a> zarzucił:</p> <p>1.  obrazę przepisów postępowania – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art.7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art.410 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art.424 kpk</a> polegającą na naruszeniu zasad swobodnej oceny dowodów, dokonania tej oceny w sposób dowolny, pomijający wpływ wskazanych słusznie przez Sąd istotnych i zasadniczych sprzeczności między zeznaniami pokrzywdzonych i świadków oskarżenia, które to sprzeczności i nielogiczności wykluczają możliwość uznania, iż zachowanie oskarżonych wyczerpało znamiona przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art.158§1 kk</a> </p> <p>2.  obrazę przepisów postępowania – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art.5§2 kpk</a> polegającą na odwróceniu zasady rozstrzygania nie dających się usunąć wątpliwości na korzyść oskarżonych</p> <p>3.  błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia polegający na wyrażeniu błędnego poglądu, iż ujawnione na rozprawie dowody i ustalone na ich podstawie okoliczności są wystarczające dla uznania, iż oskarżeni dopuścili się zarzucanych im przestępstw</p> <p>4.  rażącą niewspółmierność orzeczonej wobec oskarżonych kary, przejawiającą się w wymierzeniu kary pozbawienia wolności, w sytuacji ustalenia, iż dotychczas niekarani oskarżeni wbrew zarzutom aktu oskarżenia nie działali w warunkach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 57 a;art. 57 a § 1)">art.57a §1 kk</a>, a całe zdarzenie zostało sprowokowane przez pokrzywdzonego, co powinno skutkować zastosowaniem wobec oskarżonych <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 37 a)">art.37a kk</a> i wymierzeniem samoistnych kar pozbawienia wolności</p> <p>Obrońca oskarżonych wniósł o uniewinnienie oskarżonych, ewentualnie uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">A. K.</span> i <span class="anon-block">J. S.</span> i przyjęcie, iż <span class="anon-block">J. M.</span> dopuścił się naruszenia nietykalności cielesnej <span class="anon-block">G. D.</span> i odstąpienie od wymierzenia kary na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 217;art. 217 § 2)">art.217 §2 kk</a>, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji, ewentualnie zmianę orzeczenia w części dotyczącej kary zasadniczej i wymierzenie oskarżonym w miejsce kary pozbawienia wolności kar grzywny w rozmiarze 100 stawek po 10 zł.</p> <p>Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 425;art. 425 § 1;art. 425 § 2)">art.425§1 i 2 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 444)">art.444</a> zaskarżył wyrok w całości na niekorzyść oskarżonych. W apelacji zarzucił:</p> <p>1.  błąd w ustaleniach faktycznych, będący wynikiem mającej wpływ na treść orzeczenia obrazy przepisów postępowania (zwłaszcza art.4, art.7 i 410), który to błąd wyraża się w przyjęciu tezy, że zgromadzony w niniejszej sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie, iż oskarżeni biorąc udział w pobiciu <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">A. D.</span> wywołali u <span class="anon-block">A. D.</span> skutek w postaci złamania nasady dalszej z przemieszczeniem lewego podudzia naruszający czynność narządu ciała na okres powyżej 7 dni a u <span class="anon-block">G. D.</span> skutek w postaci podbiegnięcia krwawego powieki górnej i dolnej oka lewego, obrzęku grzbietu nosa, otarcia naskórka w prawym łokciu naruszających czynność ciała na okres poniżej 7 dni przy czym zarzucanego czynu dopuścili się działając w sposób umyślny, publicznie i bez powodu okazując przy tym rażące lekceważenie porządku publicznego podczas gdy prawidłowa i całościowa ocena materiału dowodowego prowadzi do przeciwnego wniosku, co wynika z wyjaśnień samych oskarżonych, opinii biegłego sądowego oraz zeznań pokrzywdzonych i świadka <span class="anon-block">M. Ś.</span>,</p> <p>2.  obrazę przepisów prawa materialnego tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1;art. 46 § 2)">art.46§1 i 2 kk</a> poprzez jego niezastosowanie w stosunku do oskarżonych <span class="anon-block">J. M.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> a w stosunku do <span class="anon-block">J. S.</span> wymierzenie nawiązki rażąco niewspółmiernej wysokości wobec obrażeń ciała wywołanych u pokrzywdzonych na skutek ich pobicia przez oskarżonych,</p> <p>3.  obrazę przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> poprzez błędne wyliczenie a następnie zasądzenie od oskarżonych na rzecz oskarżycieli posiłkowych kwoty po 728 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych w związku z ustanowieniem pełnomocnika w sprawie w sytuacji gdy koszty te prawidłowo wyliczone w oparciu o §2, §14 ust.2 pkt.1 i 3 oraz ust.7, §16 i §17 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 w sprawie opłat za czynności adwokackie (…) oraz §11 ust.2 pkt.3 oraz ust.7 i §17 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie wynosić powinny po 2184 zł na rzecz każdego z oskarżycieli posiłkowych od każdego z oskarżonych za oba postępowania przed Sądem I instancji oraz za postępowanie przez Sądem II instancji.</p> <p>Pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku:</p> <p>-.</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>w punkcie 1 poprzez uznanie oskarżonych, iż w ramach zarzucanych im czynów, w dniu 25 maja <span class="anon-block"> (...)</span>. w <span class="anon-block">K.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> wspólnie i w porozumieniu wzięli udział w pobiciu <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">G. D.</span>, w którym pokrzywdzeni byli bici pięściami oraz kopani po całym ciele przez co zostali narażeni na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia lub nastąpienie skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art.156§1 kk</a> lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art.157§1 kk</a>, w wyniku czego <span class="anon-block">A. D.</span> doznała obrażeń ciała w postaci złamania nasady dalszej z przemieszczeniem lewego podudzia naruszających czynności narządu ciała na okres powyżej 7 dni a <span class="anon-block">G. D.</span> doznał obrażeń ciała w postaci podbiegnięcia krwawego powieki górnej i dolnej oka lewego, obrzęku grzbietu nosa, otarcia naskórka w prawym łokciu naruszających czynności ciała na okres powyżej 7 dni przy czym zarzucanego czynu dopuścili się działając w sposób umyślny, publicznie i bez powodu okazując przy to rażące lekceważenie porządku publicznego i wymierzenie im kary po 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby 2 lat,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>w punkcie 3 poprzez orzeczenie od <span class="anon-block">A. K.</span> na rzecz każdego z pokrzywdzonych nawiązki po 1625 zł, od <span class="anon-block">J. M.</span> na rzecz każdego z pokrzywdzonych nawiązki po 1625 zł i od <span class="anon-block">J. S.</span> na rzecz każdego z pokrzywdzonych nawiązki po 1625zł,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>w punkcie 4 poprzez zasądzenie od każdego z oskarżonych na rzecz każdego z oskarżycieli posiłkowych kwoty po 2184 zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych z tytułu ustanowienia pełnomocnika w sprawie dwukrotnie przed Sądem I instancji oraz przed Sądem II instancji,</p> </dd> </dl> <p>Ponadto wniósł o zasądzenie od oskarżonych na rzecz oskarżyciel posiłkowych kosztów postępowania apelacyjnego w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja obrońcy jest bezzasadna, natomiast częściowo okazała się zasadna apelacja pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych.</p> <p>W pierwszej kolejności odnosząc się do zarzutów apelacji obrońcy oskarżonych kwestionującej sprawstwo należy stwierdzić, że sąd pierwszej instancji w sposób kompletny zebrał materiał dowodowy, wnikliwie go rozważył, a stanowisko swoje wyczerpująco uzasadnił. Dokonana ocena dowodów poprzedzona została ujawnieniem na rozprawie głównej całości okoliczności mogących mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia i poczyniona z uwzględnieniem zasad wiedzy i doświadczenia życiowego, prowadząc do ustaleń nie obarczonych błędem. Jest to ocena swobodna i podlega ochronie przewidzianej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>.</p> <p>Tok rozumowania przedstawiony w pisemnych motywach wyroku jest czytelny, logiczny, a wywiedzione wnioski oparte zostały w całości na wynikających z materiału dowodowego przesłankach.</p> <p>Sprawstwo i charakter działania oskarżonych w zakresie przypisanego im przestępstwa, wykazane zostały przeprowadzonymi w toku całości postępowania dowodami, zaś dokonana ocena została dokonana w sposób wszechstronny i nie naruszający zasad obiektywizmu i bezstronności.</p> <p>Sąd pierwszej instancji ustosunkował wyjaśnień oskarżonych, jak i osobowych i pozaosobowych źródeł dowodowych (i wynikających zeń okoliczności wskazujących na sprawstwo) wypowiadając się co do stopnia ich wiarygodności, przy czym nie ma potrzeby ponownego przytaczania w całości prezentowanych argumentów.</p> <p>Sąd rejonowy wziął pod uwagę i starannie rozważył wszystkie dowody o zasadniczym znaczeniu.</p> <p>Poczynając od wyjaśnień oskarżonych <span class="anon-block">J. S.</span>, które w świetle powołanych w uzasadnieniu okoliczności słusznie uznał za całkowicie niewiarygodne jak i w części oskarżonych <span class="anon-block">J. M.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span>. W tym kontekście słusznie wyeksponował z jednej strony ich niekonsekwencję, z drugiej zaś, że nie znajdują oparcia w materiale dowodowym, który potwierdzać miał wiarygodność ostatecznie przyjętej wersji.</p> <p>Sąd rejonowy poddał także krytycznej ocenie zeznania pokrzywdzonych. Podkreślił niekonsekwencje występujące w ich zeznaniach i wzajemne sprzeczności. Niemniej były one zbieżne z zasadniczych elementach zdarzenia składającego się na przestępstwo pobicia. Nadto, że już na miejscu bezpośrednio po zajściu pokrzywdzeni wskazywali na oskarżonego <span class="anon-block">J. S.</span> jako jednego ze sprawców. Natomiast znajdują one potwierdzenie w wyjaśnieniach oskarżonych <span class="anon-block">J. M.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span>, a także zeznaniach świadków <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, <span class="anon-block">D. W.</span>.</p> <p>Właśnie zbieżność wszystkich wyżej wskazanych elementów w kontekście wymowy ich całości całkowicie uprawniało sąd rejonowy do wywiedzenia ostatecznych wniosków w zakresie przypisanego sprawstwa.</p> <p>Wniesiony przez obrońcę oskarżonych środek odwoławczy nie dostarcza argumentów mogących podważyć zasadność dokonanych przez sąd rejonowy ustaleń, mających także wpływ na wymiar orzeczonej kary, a w tym zakresie zawiera polemikę z prawidłowymi ustaleniami sądu rejonowego.</p> <p>Zaznaczyć należy, że zmiana kary w instancji odwoławczej nie może następować w każdym przypadku, lecz wyłącznie wówczas, gdy kara orzeczona nie daje się akceptować z powodu różnicy między nią a karą sprawiedliwą, różnicy o randze o zasadniczej, rażącej.</p> <p>Wymierzając karę za przypisane oskarżonej przestępstwo sąd rejonowy respektował dyrektywy wymiaru kar określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a> Również okoliczności wpływające na wymiar orzeczonej kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonywania zostały uwzględnione i znalazły właściwy wyraz w treści rozstrzygnięcia. Ponowne ich przytaczanie, wobec wszechstronnej analizy sądu rejonowego, nie jest konieczne.</p> <p>Odnosząc się do apelacji pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych należy podnieść, że sąd pierwszej instancji bardzo szczegółowo analizując zeznania pokrzywdzonej <span class="anon-block">A. D.</span> prawidłowo wywiódł, że nie była ona w stanie wiarygodnie wskazać źródła obrażenia kończyny dolnej. Wykluczono nadto, że uraz mógł powstać w wyniku kopnięcia. Krytyczna ocena wyjaśnień oskarżonych w świetle podkreślonych ich mankamentów była całkowicie uprawniona. Co do zaś sprowokowania powstania nieporozumienia przez <span class="anon-block">G. D.</span> występuje zgodność szerokiego materiału dowodowego. Potwierdzają to zeznania <span class="anon-block">M. B.</span>, <span class="anon-block">K. C.</span>, <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">D. W.</span> (który jednocześnie obciążał także wszystkich oskarżonych), <span class="anon-block">M. S. (2)</span>, <span class="anon-block">D. A.</span>.</p> <p>Jako całkowicie słuszną w realiach niniejszej sprawy należy uznać konstatację sądu rejonowego, że materiał dowodowy nie pozwala na zindywidualizowanie spowodowanych u pokrzywdzonych obrażeń ciała w znaczeniu możliwości przypisania ich powstania w związku z konkretnym działaniem któregoś z oskarżonych. Dynamika zajścia, naturalna w tych warunkach dezorientacja pokrzywdzonych, uniemożliwia dokonanie takowych ustaleń. W takim wypadku sąd pierwszej instancji prawidłowo wyeliminował z opisu czynu doznane obrażenia i nie przyjął kwalifikacji zachowania oskarżonych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>.</p> <p>Zgodnie bowiem z utrwalonym w orzecznictwie poglądem kumulatywny zbieg między przepisami <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> może zachodzić jedynie wówczas, gdy określony sprawca biorący udział w pobiciu, które mogło doprowadzić uszczerbku na zdrowiu, zbiega się m.in. z umyślnym spowodowaniem naruszenia czynności narządu ciała na czas powyżej siedmiu dni. Innymi słowy, gdy bezspornym jest, że to właśnie działanie określonego sprawcy powoduje uszkodzenia ciała uczestnika zdarzenia, określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1kk</a> (tak min. wyroki Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2006 r. WA 33/06 opubl. OSNwSK 2006 nr 1, poz. 2419 z dnia 4 października 2005 r., V KK 211/05, opubl. OSNwSK 2005, Nr 1, poz. 1793).</p> <p>Podobnie w piśmiennictwie wyrażane jest takie stanowisko tj. że sprawca biorący udział w bójce lub pobiciu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a>, który umyślnie doprowadza do naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia innej osoby na czas powyżej 7 dni, odpowiada na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1;art. 157;art. 157 § 1)">art. 158 § 1 i art. 157 § 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2kk</a>. Pozostali uczestnicy zdarzenia mogą odpowiadać wyłącznie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> . W przypadku, w którym zaistniałych skutków z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> nie można przypisać konkretnemu uczestnikowi bójki lub pobicia, podstawą odpowiedzialności będzie wyłącznie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 KK</a> (tak Kodeks Karny – komentarz pod red. Z. Stefańskiego 2016, wyd. 16/R. opubl. Legalis).</p> <p>Podzielić należy natomiast co do istoty zarzut pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych, że nie występowała przeszkoda natury procesowej, dla orzeczenia od oskarżonych <span class="anon-block">J. M.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> nawiązek na rzecz pokrzywdzonych.</p> <p>Przy pierwszym rozpoznaniu sprawy wyrokiem z dnia 04 marca 2015 r. Sąd Rejonowy w Kutnie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 2)">art.46 §2 kk</a> orzekł od oskarżonych <span class="anon-block">J. M.</span> i <span class="anon-block">A. K.</span> solidarnie nawiązki na rzecz <span class="anon-block">G. D.</span> w kwocie 1.500 zł oraz na rzecz <span class="anon-block">A. D.</span> w kwocie 5.000 zł.</p> <p>Niezależnie od wadliwości tego rozstrzygnięcia pod względem materialnoprawnym , co wytknął Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 20 listopada 2015 r. zastosowana konstrukcja nie oznacza niczego innego jak zobowiązanie każdego z oskarżonych oddzielnie do uiszczenia zasądzonych nawiązek w pełnej wysokości. Do takiego skutku prowadziłoby zaopatrzenie owego tytułu w klauzulę wykonalności. Jedynie ze względów słuszności można domniemywać wykonanie przez oskarżonych owego obowiązku w częściach równych.</p> <p>Nie ma zatem podstaw do uznania, że orzeczenie w ponownym postępowaniu nawiązek nie przekraczających swoją wysokością wskazanych wyżej, prowadziłoby do naruszenia przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 kpk</a> ze względu na niezaskarżenie w/w wyroku na niekorzyść oskarżonych, bowiem nie byłoby rozstrzygnięciem „surowszym” w rozumieniu tego przepisu. Wbrew także tezie wyrażonej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, podstawą faktyczną uprzedniego zasądzenia nawiązek nie był chuligański charakter czynu lecz wyrządzenie krzywd na osobach <span class="anon-block">G. D.</span> i <span class="anon-block">A. D.</span>.</p> <p>Wobec powyższego, złożenia wniosku o orzeczenia nawiązek przez pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych, sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok poprzez orzeczenie od każdego z oskarżonych na rzecz każdego z pokrzywdzonych nawiązek w kwotach po 500 zł. Nawiązki w tej wysokości uznano za dostosowane do rozmiaru doznanej przez pokrzywdzonych krzywdy z tytułu naruszenia ich nietykalności cielesnej, doznanego stresu i cierpień moralnych, z drugiej do możliwości finansowych oskarżonych.</p> <p>Zasadny okazał się także zarzut pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych dotyczący zasądzenia na rzecz oskarżycieli posiłkowych zbyt niskich kwot tytułem zawrotu kosztów zastępstwa adwokackiego w dotychczasowym postępowaniu. Sąd odwoławczy podwyższył owe kwoty do wysokości po 1300 zł. od każdego z oskarżonych. A to mając na względzie obowiązujące stawki w dacie orzekania w każdej instancji (od 360 zł.za pierwsze postępowanie przed sądem pierwszej instancji uwzględniając 4 dodatkowe terminy rozpraw, 420 zł. za postępowanie przed Sądem Okręgowym, następnie za ponowne postępowanie przed sądem pierwszej instancji od 720 zł. z 1 dodatkowym terminem rozprawy). Zasądzone kwoty przewyższają stawki minimalne (zasądzone przez sąd pierwszej instancji) bowiem uwzględniają stopień zawiłości sprawy i koniecznego nakładu pracy pełnomocnika, nie osiągają jednak wysokości żadnej przez pełnomocnika, która zdaniem sądu odwoławczego była wygórowana.</p> <p>Mając na uwadze całość przytoczonych wyżej argumentów sąd odwoławczy zmienił zaskarżony wyrok orzekając jak w części dyspozytywnej.</p> <p>Zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynika procesu obciążył każdego z oskarżonych stosownymi kosztami z tytułu zastępstwa procesowego na rzecz oskarżycieli posiłkowych oraz kosztami sądowymi za drugą instancję.</p> </div>