II AKa 315/16

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt II AKa 315/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 12 grudnia 2016 roku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący Sędzia SA - Hanna Wnękowska ( spr.) </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SA - Ewa Plawgo </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> - Marek Motuk </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant - sekr. sąd. Piotr Grodecki</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Gabrieli Marczyńskiej - Tomali </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2016 roku </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> sprawy z wniosku <span class="anon-block">A. S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> o odszkodowanie i zadośćuczynienie za szkodę i krzywdę wynikłe ze skazania oraz z wykonania w całości środka związanego z poddaniem wnioskodawcy próbie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 31 maja 2016 roku </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sygn. akt XII Ko 73/15</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->kosztami postępowania odwoławczego obciąża Skarb Państwa</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Do Sądu Okręgowego w Warszawie wpłynął wniosek <span class="anon-block">A. S.</span> o zasądzenie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552;art. 552 § 1)">art. 552 § 1 k.p.k.</a> odszkodowania w kwocie 240 tysięcy zł i zadośćuczynienia w kwocie 600 tysięcy zł za szkodę i krzywdę wynikłe z wykonania wobec wnioskodawcy środka probacyjnego w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności przez okres lat trzech.</p> <p>Zaskarżonym wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 31 maja 2016 roku, sygn. XII Ko 73/15 oddalono w całości wniosek o odszkodowanie i zadośćuczynienie.</p> <p>Od wyroku tego apelację wniósł pełnomocnik wnioskodawcy. Apelacja zaskarżała wyrok w całości zarzucając obrazę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552;art. 552 § 1)">art. 552 § 1 k.p.k.</a> poprzez jego nieprawidłową wykładnię, że nie jest w nim uregulowane prawo do odszkodowania i zadośćuczynienia za niesłuszne skazanie na środek związany z poddaniem sprawcy próbie w postaci warunkowego zawieszenia wykonania kary pozbawienia wolności bez nałożenia obowiązku (zarzut 1 apelacji) oraz obrazę prawa procesowego poprzez wysnucie przekonania o braku szkody i krzywdy (zarzut 2 apelacji).</p> <p>Skarżący wniósł o zmianę wyroku poprzez zasądzenie na rzecz wnioskodawcy od Skarbu Państwa odpowiednich sum .</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje. </strong> </p> <p>Zarzuty apelacji pełnomocnika wnioskodawcy <span class="anon-block">A. S.</span> są częściowo zasadne, jednak wniosek apelacji nie zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Zasadny jest zarzut 1 apelacji .</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552;art. 552 § 1)">art. 552 § 1 k.p.k.</a>, w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2015 roku do 14 kwietnia 2016 roku, stanowił podstawę zasądzenia odszkodowania i zadośćuczynienia także za wykonany w całości lub części środek związany z poddaniem sprawcy próbie.</p> <p>Sąd Okręgowy uznając, iż przepis ten nie ma zastosowania w niniejszej sprawie przedstawił argumenty mające wykazać, że <em> <!-- -->kara z warunkowym zawieszeniem jej wykonania nie jest karą efektywnie wykonywaną</em> (str. 8 uzasadnienia). Tymczasem, jak wynika z treści omawianego przepisu – chodzi w nim o wykonanie środka związanego z poddaniem sprawcy próbie, a nie karę, której wykonanie warunkowo zawieszono.</p> <p>Poza sporem jest ,że warunkowe zawieszenie wykonania kary jest środkiem związanym z poddaniem sprawcy próbie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (rozdział 8)">Rozdział VIII Kodeksu karnego</a>). Upływ okresu próby oznacza, że środek ten został wykonany.</p> <p>W tym stanie rzeczy należało uznać – wbrew stanowisku Sądu Okręgowego - że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552;art. 552 § 1)">art. 552 § 1 k.p.k.</a> miał zastosowanie także w odniesieniu do orzeczonego i wykonanego warunkowego zawieszenia wykonania kary nawet wówczas gdy nie nałożono na skazanego żadnych obowiązków ani też nie orzeczono dozoru kuratora.</p> <p>Niezasadny jest zarzut 2 apelacji.</p> <p>Sąd Okręgowy należycie ocenił ujawniony materiał dowodowy i zasadnie uznał, że <span class="anon-block">A. S.</span> nie poniósł w wyniku wykonania przedmiotowego środka probacyjnego żadnej szkody ani krzywdy. Trafnie Sąd Okręgowy podniósł, że <span class="anon-block">A. S.</span> zarówno we wniosku jak i w złożonych zeznaniach opisując poniesioną szkodę i doznaną krzywdę przedstawił je jako skutki samego faktu skazania nie zaś pozostawania w okresie próby.</p> <p>Z treści wniosku i z zeznań <span class="anon-block">A. S.</span> ocenionych z uwzględnieniem zasad doświadczenia życiowego jednoznacznie wynika, że wszystkie przedstawiane przez niego negatywne skutki w życiu zawodowym i osobistym spowodowane zostały samym faktem skazania – byłyby one zawsze takie same w przypadku skazania, bez względu na rodzaj orzeczonej kary czy środka probacyjnego. Zresztą wnioskodawca w swym wniosku wprost to stwierdza : <em> <!-- --> <span class="underline"> <!-- --> jako skazany</span> ….. nie mogłem wykonywać zawodu <span class="anon-block">(...)</span>w pełnym zakresie …. <span class="underline"> <!-- --> Skazanie </span>wykluczało mój udział w przetargach i konkursach na obsługę <span class="anon-block">(...)</span> (</em>str. 3 wniosku). <em> <!-- --> Nikt nie zatrudniłby <span class="anon-block">(...)</span> <span class="underline"> <!-- --> skazanego </span>za korupcję ……. Szacuję że wskutek <span class="underline"> <!-- --> skazania</span> nie osiągnąłem zysku…… </em>( str. 4 wniosku) .</p> <p> <em> <!-- -->….wskutek skazania bezpowrotnie utraciłem bardzo dobre imię , a w środowisku zawodowym i wśród klientów także autorytet </em>(str. 6 wniosku).</p> <p>Wobec powyższego, przy uwzględnieniu argumentacji przedstawionej w tym zakresie w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku należało podzielić stanowisko Sądu Okręgowego, że wykonanie przedmiotowego środka probacyjnego, bez podejmowania przez sąd jakichkolwiek czynności sprawdzających - nie było przyczyną negatywnych skutków przedstawianych przez wnioskodawcę .</p> <p>Podkreślić należy, że skarżący kwestionując to stanowisko nie przedstawił argumentów, które mogłyby poddać w wątpliwość jego zasadność.</p> <p> <strong> <!-- -->Wobec powyższego, Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku. </strong> </p> </div>