II K 270/16

<p>Sygn. akt II K 270 / 16</p> <p>2 Ds. 41.2016</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 12 grudnia 2016 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Lwówku Śląskim, II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSR Roman Chorab</p> <p>Protokolant Judyta Kurmańska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 24.10.2016 r., 12.12.2016 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">F. K. (1)</span> </strong> </p> <p> <span class="anon-block">urodz. (...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> </p> <p>syna <span class="anon-block">F.</span> i <span class="anon-block">T. z d. G.</span> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>w dniu 27 stycznia 2016 roku z terenu stolarni w <span class="anon-block">M.</span>, przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>, w powiecie <span class="anon-block"> (...)</span>, zabrał w celu przywłaszczenia tarcicę sosnową w postaci 6 desek o wymiarach 30 cm/4 cm/500 cm o wartości 500 zł, działając na szkodę <span class="anon-block">M. J. (1)</span>,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>I.  uznaje oskarżonego <span class="anon-block">F. K. (1)</span> za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu opisanego w części wstępnej wyroku z tym, iż przyjmuje, iż stanowi on wypadek mniejszej wagi w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 3)">art. 278 § 3 k.k.</a> i za to na podstawie wyżej powołanego przepisu wymierza mu karę 3 (trzech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego <span class="anon-block">F. K. (1)</span> kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesza na okres próby wynoszący 2 (dwa) lata;</p> <p>III.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> orzeka wobec oskarżonego <span class="anon-block">F. K. (1)</span> obowiązek naprawienia wyrządzonej szkody w całości przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> kwoty 500 (pięćset) złotych wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 27.01.2016 r. do dnia zapłaty;</p> <p>IV.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a>. i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1;art. 17 ust. 2)">art. 17 ust. 1 i 2 Ustawy z dn. 23.06.1973 r o opłatach w sprawach karnych</a> zwalnia oskarżonego <span class="anon-block">F. K. (1)</span> od ponoszenia kosztów sądowych obciążając nimi Skarb Państwa i nie wymierza mu opłaty.</p> <p>Sygn. akt IIK 270/16</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W wyniku przewodu sądowego ustalono następujący stan faktyczny:</p> <p>W chwili obecnej <span class="anon-block">F. K. (1)</span> jest 31 - no letnim stałym mieszkańcem <span class="anon-block">M.</span> powiatu <span class="anon-block"> (...)</span>. Zamieszkuje on na <span class="anon-block">ul. (...)</span> wraz swoją matką , konkubiną i trójką dzieci, zatrudniony jest natomiast w charakterze budowlańca.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->( dowód:</em> </strong> <em> <!-- --> dane osobowe oskarżonego <span class="anon-block">F. K. (1)</span>- k.22 i k. 73v; wyjaśnienia osk. <span class="anon-block">F. K. (1)</span> – k. 24 </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->).</em> </strong> </p> <p>W dniu 27 stycznia 2016 r. w godzinach późno wieczorowych ok. 22 , <span class="anon-block">F. K. (1)</span> samochodem m-ki <span class="anon-block"> (...)</span> typu kombi udał się na <span class="anon-block">ul. (...)</span> i zatrzymał swój samochód przy wejściu na teren stolarni należącej do <span class="anon-block">M. J. (1)</span>. Następnie wszedł na teren tej stolarni i wyniósł spod zadaszonej wiaty sześć sztuk desek sosnowych pierwszej jakości , sezonowanych i okorowanych długości około 5 metrów. Zabrane deski włożył do samochodu którym przyjechał , w momencie jak wychodził z tej posesji , a deski były już ułożone w samochodzie zauważyli go <span class="anon-block">J. K.</span> i <span class="anon-block">S. K.</span>. <span class="anon-block">F. K. (1)</span> również ich zauważył , po czym wsiadł do samochodu i odjechał. Następnego dnia <span class="anon-block">J. K.</span> udał się do <span class="anon-block">M. J. (1)</span> i powiedział mu o kradzieży przez <span class="anon-block">F. K. (1)</span> przedmiotowych desek.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->( dowód:</em> </strong> <em> <!-- --> zeznania świadków : <span class="anon-block">J. K.</span> – k . 75 , <span class="anon-block">S. K.</span> – k. 11 i k. 76 ; zeznania pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> –k. 74 – 75 ; notatka urzędowa – k. 1 </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->).</em> </strong> </p> <p>Wartość skradzionych pokrzywdzonemu <span class="anon-block">M. J. (1)</span> sześciu sztuk desek wynosiła kwotę 500 złotych. <span class="anon-block">M. J. (1)</span> pomimo tego , że poinformował <span class="anon-block">F. K. (1)</span> , że to on ukradł mu jego deski , <span class="anon-block">F. K. (1)</span> temu zaprzeczył , nie zwrócił pokrzywdzonemu tych desek , ani ich równowartości.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->( dowód:</em> </strong> <em> <!-- --> wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">F. K. (1)</span> – k. 73v , k. 24-25; zeznania pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> –k. 74-75 </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->).</em> </strong> </p> <p> <span class="anon-block">F. K. (1)</span> wprawdzie figuruje w Krajowym Rejestrze Karnym jako osoba karana niemniej jednak w świetle obowiązujących przepisów jest on osobą niekaraną , gdyż został on skazany w dniu 25.03.2014 r. ( orzeczenie uprawomocniło się w dniu 02.04.2014 r. ) na karę pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem wykonania na okres próby lat dwóch , a więc takie skazanie ulega zatarciu z mocy prawa po upływie okresu dwóch lat próby i kolejnych sześciu miesięcy. Licząc zatem ten okres od dnia prawomocności tj. 02.04.2014 r. skazanie <span class="anon-block">F. K. (1)</span> z mocy prawa uległo zatarciu w dniu 02.10.2016 r. a więc w chwili obecnej jest on osobą niekaraną sądownie.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->( dowód:</em> </strong> <em> <!-- --> zapytanie o karalność osoby <span class="anon-block">F. K. (1)</span> - k. 47 </em> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->).</em> </strong> </p> <p>Przesłuchany w charakterze podejrzanego postępowaniu przygotowawczym <span class="anon-block">F. K. (1)</span> nie przyznał się popełnienia zarzucanego mu przestępstwa. W złożonych wyjaśnieniach podał , że nie ma nic wspólnego z tą kradzieżą , gdyż na pewno od godz. 21 dnia 27.01.2016 r. nie przejeżdżał <span class="anon-block">ul. (...)</span> , na pewno nie jechał obok tartaku pana <span class="anon-block">J.</span>, w ogóle nie zna go i nie wie dlaczego został posądzony przez niego o kradzież tych desek. Podkreślał , że w ogóle nie zna pokrzywdzonego <span class="anon-block">J.</span> i nie wie , kto i dlaczego wrabia go w tą kradzież <em> <!-- -->( k.24).</em> </p> <p>Bezpośrednio przed Sądem , przesłuchany w charakterze oskarżonego <span class="anon-block">F. K. (1)</span> również nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu . W całości potwierdził i podtrzymał złożone w postępowaniu przygotowawczym wyjaśnienia , dodatkowo wskazał , że przejeżdżał koło zakładu pana <span class="anon-block">J.</span> , ale dlatego , że wraz z żoną robił zakupu w sklepie spożywczym mieszczącym się też na tej ulicy<em> <!-- --> ( k.73 v-74).</em> </p> <p> <em> <!-- -->Sąd zważył co następuje :</em> </p> <p>Przechodząc do oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności do oceny wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">F. K. (1)</span> należy wskazać, że te wyjaśnienie w całości na wiarygodność , co do istoty sprawy nie zasługują.</p> <p>Sąd doszedł do takiego przekonania, dokonując oceny wyjaśnień osk. <span class="anon-block">F. K. (1)</span> łącznie z oceną mocy dowodowej pozostałego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego. Pozostały zaś materiał dowodowy, w szczególności w postaci zeznań świadków w osobach <span class="anon-block">J. K.</span> , <span class="anon-block">S. K.</span> , jak i pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> , nie pozostawiają cienia wątpliwości, że tenże oskarżony dopuścił się zarzucanego mu czynu w sposób opisany w zarzucie.</p> <p>Wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">F. K. (1)</span> stoją , w szczególności w oczywistej i rażącej sprzeczności z zeznaniami świadków w osobach wyżej wskazanych , zaś zdaniem Sądu zeznania świadków <span class="anon-block">J. K.</span> i <span class="anon-block">S. K.</span> zasługują na obdarzenie ich wiarygodnością. Ich zeznania wzajemnie się bowiem uzupełniają i potwierdzają , są logiczne i konsekwentne. Wreszcie w ocenie Sądu , nie sposób logicznie wyjaśnić powodów dlaczego właśnie świadkowi ci mieliby pomawiać niewinną osobę – <span class="anon-block">F. K. (1)</span> o dokonanie tej kradzieży. Mało tego zmówić się tak aby w postępowaniu przygotowawczym i przed Sądem konsekwentnie lansować nieprawdziwą wersję wydarzeń. Nie sposób również nie zauważyć , że o kradzieży przedmiotowych desek świadek <span class="anon-block">J. K.</span> poinformował pokrzywdzonego już następnego dnia , a więc gdyby jego zeznaniom odmówić wiarygodności należałoby przyjąć , że albo sam dokonał tej kradzieży ( ewentualnie z inną innymi osobami ) , albo kradzieży tej dokonał ktoś inny niż <span class="anon-block">F. K. (1)</span> , ten zaś fałszywie go pomawia. Zdaniem Sądu żadna z tych wersji nie mogła zaistnieć.</p> <p>Sąd mając bezpośredni kontakt z osobami tych świadków nabrał przekonania , że <span class="anon-block">J. K.</span> nie jest na tyle „cwaną” , przebiegłą osobą aby z niewiadomych powodów wymyśleć i konsekwentnie realizować plan „wrobienia” <span class="anon-block">F. K. (1)</span> w kradzież. Nadto dodatkowo w sposób istotny zaangażować w to swoją siostrę i z takimi konsekwencjami realizować swój plan. Nie mógł on bowiem przewidzieć wszystkich okoliczności które mogły się wydarzyć po tej kradzieży , choćby takiej , że deski te mogą odnaleźć się zupełnie u kogo innego , policja może schwytać ”prawdziwego” sprawcę , czy choćby to , że w tym czasie <span class="anon-block">F. K. (1)</span> mógł przebywać w zupełnie innych miejscu , oddalonym znacznie od miejsca kradzieży i wówczas <span class="anon-block">J. K.</span> niewątpliwie ryzykowałby narażeniem się na fałszywe oskarżenia skoro w sposób oczywisty oskarżony nie mógłby być w miejscu wskazywanym przez świadka.</p> <p>Tymczasem świadek ten ( <span class="anon-block">J. K.</span> ) konsekwentnie zarówno osobie pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> , a potem , oficjalnie do protokołu policji dwukrotnie jak również bezpośrednio przed Sądem wskazywał sprawcę kradzieży.</p> <p>Wreszcie zachowanie przed Sądem zarówno <span class="anon-block">J. K.</span> jak i <span class="anon-block">S. K.</span> wynikające z treści protokołu rozprawy zdaniem Sądu absolutnie nie musi dyskwalifikować treści ich zeznań i wiarygodności tych zeznań.</p> <p>Jeśli chodzi o zeznania pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> są one zdaniem Sądu i konsekwentne i logiczne i znajdują potwierdzenie i uzupełnienie w pozostałych dowodach.</p> <p>Odnośnie zaś zeznań świadków – <span class="anon-block">K. N.</span> i <span class="anon-block">T. K.</span>, Sąd odmówił waloru wiarygodności tym zeznaniom. W pierwszej kolejności należy wskazać , że są to osoby najbliższe dla oskarżonego <span class="anon-block">F. K.</span> , odpowiednio konkubina i matka i już z tego powodu do treści ich zeznań należy podchodzić z dużą dozą ostrożności. Oczywistym , jest bowiem , że jeśli osoby te razem zamieszkują , nie są w konflikcie , a są najbliższą dla siebie rodziną to oczywistym jest , że wszelkimi możliwymi sposobami będą one bronić osoby <span class="anon-block">F. K. (1)</span> przed odpowiedzialnością karną. Wreszcie zeznania ich stoją w rażącej i oczywistej sprzeczności z zeznaniami <span class="anon-block">J. K.</span> i <span class="anon-block">S. K.</span> , które to zeznania , Sąd w całości obdarzył wiarygodnością.</p> <p>Reasumując zatem ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">F. K. (1)</span> nie zasługują w ocenie Sądu na obdarzenie ich wiarygodnością co do istoty sprawy, a dokonując całościowej oceny materiału dowodowego, należy stwierdzić, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy i omówiony powyżej wskazuje jednoznacznie, że oskarżony ten dopuścił się popełnienia zarzucanego mu przestępstwa.</p> <p>Należy zatem wskazać, że oskarżony <span class="anon-block">F. K. (1)</span> swoim zachowaniem wyczerpał ustawowe znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 kk</a>. w ten sposób, że :</p> <p>w dniu 27 stycznia 2016 r. z terenu stolarni w <span class="anon-block">M.</span> , przy <span class="anon-block">ul. (...)</span> , w powiecie <span class="anon-block"> (...)</span> , zabrał w celu przywłaszczenia tarcice sosnową o wymiarach 30cm/4cm/ 500 cm o wartości 500 złotych na szkodę <span class="anon-block">M. J. (1)</span>.</p> <p>W ocenie Sądu nie może budzić wątpliwości, kwalifikacja prawna czynu , którego popełnienia dopuścił się <span class="anon-block">F. K. (1)</span>. Niewątpliwie bowiem przedmiotowa tarcica sosnowa ( deski ) jest rzeczą cudzą w rozumieniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278)">art. 278 kk</a>. , a ich zabranie z terenu należącego do pokrzywdzonego zaborem (kradzieżą) o której mówi ten przepis. Wątpliwości nie może budzić również wartość skradzionej rzeczy, gdyż w sposób przekonujący została ona uzasadniona przez <span class="anon-block">M. J. (1)</span> , a nadto żadna ze stron tej wartości nie kwestionowała.</p> <p>Przy wymiarze kary Sąd wziął pod uwagę całokształt okoliczności zarówno obciążających, jak i łagodzących dotyczących osoby sprawcy – <span class="anon-block">F. K. (1)</span>. Do okoliczności obciążających w ocenie Sądu należało zaliczyć: działanie oskarżonego późną porą i fakt , że w dokonaniu kradzieży nie przeszkadzała mu obecność dwóch świadków tej kradzieży.</p> <p>Za okoliczności łagodzące o ocenie Sądu należało uznać to, że oskarżony <span class="anon-block">F. K. (1)</span> na chwilę obecną jest osobą , która nie była karana sądownie.</p> <p>Łącząc wyżej wymienione okoliczności z dyrektywami wymiaru kary z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 kk</a>. Sąd uznał, że wymierzenie oskarżonemu <span class="anon-block">F. K. (1)</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 3)">art. 278 § 3 kk</a>. kary trzech miesięcy pozbawienia wolności , jest adekwatne do stopnia społecznej szkodliwości popełnionego przez niego czynu – przy czym spełni w stosunku do tego oskarżonego rolę wychowawczą i zapobiegawczą, czyniąc nadto zadość prewencji ogólnej. Nadto Sąd przyjął , że czyn ten stanowi wypadek mniejszej wagi ( w rozumieniu przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 3)">art. 278 § 3 kk</a>.) w uwagi na wartość skradzionego mienia ( niewiele przekraczającą tzw. wartość wykroczeniową ) , oraz rodzaj skradzionego mienie , gdyż w ocenie Sądu mienie w postaci desek nawet wy sezonowanych i pierwszego gatunku nie stanowi o kradzieży jakiejś nadzwyczajnie cennej rzeczy.</p> <p>Orzekając o rozmiarze kary Sąd wziął także pod uwagę właściwości i warunki osobiste oskarżonego , jego sposób życia przed popełnieniem przestępstwa , a także zachowanie się oskarżonego po jego popełnieniu. Okoliczności te - w ocenie Sądu – pozwalają na jego pozytywną ocenę , która może i powinna mieć wpływ na wymiar kary zwłaszcza , że tryb życia , stosunki rodzinne , postawa wobec wartości społecznych oskarżonego świadczą o nienagannym ( w chwili wydawania wyroku ) życiu .</p> <p>W związku czym na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a>. i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 kk</a>. , Sąd wykonanie orzeczonej oskarżonemu <span class="anon-block">F. K. (1)</span> kary pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący lat dwa. W ocenie Sądu oskarżony ten zasługuje na obdarzenie go zaufaniem i skorzystanie z dobrodziejstwa warunkowego zawieszenia kary pozbawienia wolności. Sąd jest przekonany , że będzie to wystarczające dla osiągnięcia wobec sprawcy celów kary , a w szczególności zapobiegnie popełnieniu przez niego przestępstwa w przyszłości.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a>. Sąd zobowiązał oskarżonego <span class="anon-block">F. K. (1)</span> do naprawienia wyrządzonej przestępstwem szkody w całości poprzez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J. (1)</span> kwoty 500 złotych ( wartość skradzionych desek sosnowych ). Zdaniem Sądu obowiązek ten należało orzec wobec oskarżonego <span class="anon-block">F. K.</span>, skoro wyrządzona szkoda nie została naprawiona , a pokrzywdzony <span class="anon-block">M. J.</span> o to wnosił <em> <!-- -->( k. 73 ).</em> </p> <p>Mając na uwadze , to że osk. <span class="anon-block">F. K. (1)</span> ma na utrzymaniu czwórkę dzieci , a zarabia około 1.500 złotych miesięcznie , Sąd uznał, iż zachodzą wobec niego podstawy do zwolnienia go od ponoszenia kosztów sądowych i nie wymierzania mu opłaty .</p> <p>Podstawę ku temu stanowiły , cytowane już w treści orzeczenia , przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a>. i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23.06.1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a>.</p> </div>