II Ca 447/16
Суды общей юрисдикции2016-12-12
Номер дела
II Ca 447/16
Дата решения
2016-12-12
Тип
DECISION
Судьи
Mariola WojtkiewiczMarzenna ErnestMałgorzata Grzesik (PRESIDING_JUDGE)
Текст решения
<p>Sygn. akt II Ca 447/16</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p>Dnia 12 grudnia 2016 roku</p>
<p>Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy</p>
<p>w składzie:</p>
<table>
<colgroup>
<col width="167"/>
<col width="431"/>
</colgroup>
<tr>
<td>
<p>Przewodniczący:</p>
</td>
<td>
<p>SSO Małgorzata Grzesik (spr.)</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Sędziowie:</p>
</td>
<td>
<p>SO Mariola Wojtkiewicz</p>
<p>SO Marzenna Ernest</p>
</td>
</tr>
<tr>
<td>
<p>Protokolant:</p>
</td>
<td>
<p>sekr. sądowy Magdalena Gregorczuk</p>
</td>
</tr>
</table>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2016 roku w <span class="anon-block">S.</span>
</p>
<p>sprawy z wniosku<strong>
<!-- --> Spółdzielczej Kasy Oszczędnościowo – Kredytowej im. F.<span class="anon-block">S.</span> w <span class="anon-block">G.</span> </strong>
</p>
<p>z udziałem<strong>
<!-- --> Gminy <span class="anon-block">R.</span>, <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, <span class="anon-block">J. K. (2)</span>, <span class="anon-block">E. P.</span>, <span class="anon-block">F. P.</span>, <span class="anon-block">M. P.</span>, <span class="anon-block">E. L.</span>, <span class="anon-block">A. P. (1)</span>, <span class="anon-block">L. K.</span> </strong>
</p>
<p>o stwierdzenie nabycia spadku</p>
<p>na skutek apelacji uczestniczki <span class="anon-block">J. K. (1)</span> od postanowienia Sądu Rejonowego Szczecin - Centrum w Szczecinie z dnia 4 sierpnia 2015 roku, sygn. akt II Ns 137/15</p>
<p>1.
zmienia zaskarżone postanowienie w punkcie I. w ten sposób, iż stwierdza, że spadek po <span class="anon-block">L. S.</span> zmarłej dnia 20 października 2010 roku w <span class="anon-block">S.</span>, ostatnio stale zamieszkałej w <span class="anon-block">R.</span>, na podstawie ustawy nabyła z dobrodziejstwem inwentarza w całości Gmina <span class="anon-block">Ł.</span>;</p>
<p>2.
ustala, że wnioskodawczyni i uczestnicy ponoszą koszty postępowania apelacyjnego związane ze swoim udziałem w sprawie.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->SSO Mariola Wojtkiewicz SSO Małgorzata Grzesik SSO Marzenna Ernest</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt II Ca 447/16</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Postanowieniem z dnia 4 sierpnia 2015 r. Sąd Rejonowy Szczecin - Centrum w Szczecinie w sprawie o sygn. akt II Ns 137/15 o stwierdzenie nabycia spadku, stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">L. S.</span>, zmarłej w dniu 20 października 2010 r. w <span class="anon-block">S.</span>, ostatnio zamieszkałej w <span class="anon-block">R.</span>, na podstawie ustawy nabyła w całości siostrzenica <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, córka <span class="anon-block">E.</span> i <span class="anon-block">T.</span> (pkt I) i oddalił wnioski w pozostałym zakresie (pkt II).</p>
<p>Sąd Rejonowy oparł swoje rozstrzygniecie na następujących ustaleniach faktycznych.</p>
<p>
<span class="anon-block">L. S.</span> zmarła w dniu 20 października 2010 roku w <span class="anon-block">S.</span>. Ostatnio zamieszkiwała w <span class="anon-block">S.</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>. W chwili otwarcia spadku była wdową, a jej rodzice <span class="anon-block">I. B.</span> i <span class="anon-block">M. A.</span> nie dożyli otwarcia spadku. Z małżeństwa ze zmarłym mężem, <span class="anon-block">R. S.</span> miała jedno dziecko - <span class="anon-block">M. S.</span>, która <span class="anon-block">urodziła się w dniu (...)</span>. <span class="anon-block">M. S.</span> w dniu 4 września 2004 roku w <span class="anon-block">K.</span> zawarła związek małżeński, zmieniając nazwisko na <span class="anon-block">P.</span>. Innych dzieci, w tym wcześniej zmarłych lub przysposobionych spadkodawczyni nie miała. Spadkodawczyni nie pozostawiła testamentu. Żaden ze spadkobierców ustawowych nie został uznany za niegodnego dziedziczenia, nie zrzekał się dziedziczenia i nie zwracał się do notariusza o wydanie aktu poświadczenia dziedziczenia.</p>
<p>
<span class="anon-block">M. P.</span> w terminie złożyła oświadczenie o odrzuceniu przypadającego jej po matce spadku. Oświadczenie o odrzuceniu spadku skutecznie złożył także jej małżonek <span class="anon-block">D. P.</span> w imieniu ich wspólnych małoletnich dzieci <span class="anon-block">Z. P.</span> i <span class="anon-block">A. P. (2)</span>. Poza <span class="anon-block">Z. P.</span> i <span class="anon-block">A. P. (2)</span>, <span class="anon-block">M. P.</span> innych dzieci nie ma.</p>
<p>Spadkobierczyni miała dwie siostry: <span class="anon-block">H. B. (1)</span> i <span class="anon-block">E. B.</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">H. B. (2)</span> zmarła bezdzietnie w dniu 26 września 1986 roku w <span class="anon-block">S.</span>. <span class="anon-block">E. B.</span> w dniu 30 grudnia 1972 roku w <span class="anon-block">L.</span> zawarła związek małżeński z <span class="anon-block">T. L.</span> i przyjęła nazwisko męża. <span class="anon-block">E. L.</span> ma dwoje dzieci: <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">A. P. (1)</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">E. L.</span> w dniu 29 maja 2013 roku skutecznie odrzuciła spadek po zmarłej siostrze.</p>
<p>
<span class="anon-block">A. P. (1)</span> skutecznie odrzuciła spadek po <span class="anon-block">L. S.</span>. Ma dwoje dzieci: <span class="anon-block">E. P.</span> i <span class="anon-block">F. P.</span>. Postanowieniem Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim III Wydziału Rodzinnego i Nieletnich wydanym w dniu 7 kwietnia 2014 roku w sprawie o sygn. RNsm 177/14 zezwolono <span class="anon-block">A. P. (1)</span> i <span class="anon-block">T. P.</span> na dokonanie czynności przekraczającej zakres zwykłego zarządu majątkiem małoletnich dzieci, polegającej na odrzuceniu w ich imieniu spadku po <span class="anon-block">L. S.</span>. Oświadczenia te złożyła skutecznie w dniu 6 sierpnia 2014r. w Sądzie Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim.</p>
<p>W dniu 20 czerwca 2013 roku <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, po powzięciu informacji o odrzuceniu w dniu 29 maja 2013 roku spadku przez <span class="anon-block">E. L.</span>, złożyła do Sądu wniosek o przyjęcie od niej oświadczenia o odrzuceniu spadku po <span class="anon-block">L. S.</span>. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI Ns 483/13 i była prowadzona przed Sądem Rejonowym w Gryficach VI Zamiejscowym Wydziale Cywilnym z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span>. Na posiedzeniu jawnym, które zostało wyznaczone na dzień 21 października 2013 roku, w celu odebrania od niej oświadczenia o odrzuceniu spadku, nie stawiła się. Na posiedzenie to stawiła się jedynie jej siostra <span class="anon-block">A. P. (1)</span>, która została dopuszczona do sprawy w charakterze pełnomocnika procesowego <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i złożyła w jej imieniu i na jej rzecz oświadczenie o odrzuceniu spadku. <span class="anon-block">A. P. (1)</span> zobowiązała się jednocześnie do przedłożenia pełnomocnictwa <span class="anon-block">J. K. (1)</span> do odrzucenia w jej imieniu spadku po <span class="anon-block">L. S.</span>. W dniu 24 października 2013 roku <span class="anon-block">J. K. (1)</span> złożyła do Sądu pełnomocnictwo do odrzucenia w jej imieniu przez <span class="anon-block">A. P. (1)</span> spadku po <span class="anon-block">L. S.</span>. Pełnomocnictwo zostało sporządzone na piśmie, opatrzone datą 21 października 2013 roku i podpisane przez <span class="anon-block">J. K. (1)</span>. Nie zawiera urzędowego poświadczenia podpisu.</p>
<p>
<span class="anon-block">J. K. (1)</span> posiada dwoje dzieci: <span class="anon-block">L.</span> i <span class="anon-block">J. K. (2)</span>.</p>
<p>Sąd Rejonowy jako podstawę prawną wniosku wskazał <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1025;art. 1025 § 1)">art. 1025 § 1 k.c.</a>
</p>
<p>Zauważono, że postępowanie w przedmiotowej sprawie zostało zainicjowane przez wierzyciela spadkodawczyni - Spółdzielczą Kasę Oszczędnościowo - Kredytową im. F. <span class="anon-block">S.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">G.</span>, która załączyła do wniosku o stwierdzenie nabycia spadku tytuł wykonawczy przeciwko zmarłej <span class="anon-block">L. S.</span>. Wnioskodawca miał legitymację procesową do wystąpienia z przedmiotowym żądaniem.</p>
<p>Sąd I instancji wskazał, iż stan faktyczny w niniejszej sprawie został ustalony na podstawie dowodów z dokumentów w postaci odpisów aktów stanu cywilnego, zapewnienia spadkowego odebranego od spadkobiercy <span class="anon-block">M. P.</span>, oświadczeń spadkowych złożonych przez uczestników przedmiotowego postępowania.</p>
<p>Wątpliwości sądu budziła jedynie skuteczność oświadczenia spadkowego złożonego przez <span class="anon-block">A. P. (1)</span> w imieniu <span class="anon-block">J. K. (1)</span>.</p>
<p>Sąd Rejonowy wskazał również na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 931)">art. 931 k.c.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 932)">art. 932 k.c.</a>
</p>
<p>Zaznaczył, że w niniejszej sprawie <span class="anon-block">L. S.</span> w momencie śmierci była wdową, pozostawiając jedno dziecko - córkę <span class="anon-block">M. P.</span>, która odrzuciła spadek po matce i której małoletnie dzieci w następnej kolejności również spadek odrzuciły. Rodzice spadkodawczyni nie dożyli otwarcia spadku. Kolejnymi osobami powołanymi do dziedziczenia były więc siostry spadkodawczyni. Jedna z sióstr <span class="anon-block">H. B. (2)</span> zmarła w dniu 26 września 1986 roku nie pozostawiając po sobie zstępnych, a druga siostra <span class="anon-block">E. L.</span> skutecznie odrzuciła spadek. Zstępna <span class="anon-block">E. A.</span> <span class="anon-block">P.</span> oraz jej zstępni, również odrzucili skutecznie spadek.</p>
<p>Druga córka <span class="anon-block">E. J.</span> <span class="anon-block">K.</span> złożyła do sądu wniosek o przyjęcie od niej oświadczenia o odrzuceniu spadku w dniu 21 czerwca 2013r. Wniosek ten złożony został z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu do złożenia oświadczenia spadkowego, który swój bieg rozpoczął z chwilą dowiedzenia się przez nią o fakcie odrzucenia spadku przez jej matkę - <span class="anon-block">E. L.</span>. Wprawdzie w aktach sprawy VI Ns 450/13 brak dowodu doręczenia zawiadomień o powyższym fakcie dla <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i <span class="anon-block">A. P. (1)</span>, jednakże wobec faktu, że spadek odrzucony został przez <span class="anon-block">E. L.</span> w dniu 29 maja 2013 r., a wniosek został złożony przez <span class="anon-block">J. K. (1)</span> w 21 czerwca 2013r., niewątpliwie złożony został w terminie.</p>
<p>Mimo wyznaczenia terminu posiedzenia na dzień 21 października 2013r. w celu odebrania od niej oświadczenia o odrzuceniu spadku, <span class="anon-block">J. K. (1)</span> na posiedzenie to nie stawiła się, nie usprawiedliwiła swej nieobecności i nie wniosła o jego odroczenie. Na termin ten stawiła się natomiast <span class="anon-block">A. P. (1)</span>, która złożyła w imieniu i na rzecz <span class="anon-block">J. K. (1)</span> oświadczenie o odrzuceniu spadku po zmarłej <span class="anon-block">L. S.</span>. W ocenie sądu orzekającego oświadczenie to było jednak nieskuteczne. Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1018;art. 1018 § 3)">art. 1018 § 3 k.c.</a> oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku składa się przed sądem lub przed notariuszem. Można je złożyć ustnie lub na piśmie z podpisem urzędowo poświadczonym. Pełnomocnictwo do złożenia oświadczenia o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku powinno być pisemne z podpisem urzędowo poświadczonym.</p>
<p>W dniu przyjęcia oświadczenia od <span class="anon-block">A. P. (1)</span> w imieniu <span class="anon-block">J. K. (1)</span>. <span class="anon-block">A. P. (1)</span> nie przedłożyła żadnego pełnomocnictwa do reprezentowania siostry. Sąd dopuścił ją wprawdzie tymczasowo do udziału w sprawie, jednakże jedynie w charakterze pełnomocnika procesowego. Nie była ona więc uprawniona do dokonania czynności prawnej w postaci odrzucenia spadku w imieniu siostry. Podkreślenia wymaga również, iż pełnomocnictwo złożone w dniu 24 października 2013 roku, datowane na dzień 21 października 2013 roku, nie sanuje skutków braku umocowania <span class="anon-block">A. P. (1)</span> do złożenia oświadczenia spadkowego. Sama już bowiem forma udzielonego pełnomocnictwa nie spełnia wymogów zawartych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1018;art. 1018 § 3;art. 1018 § 3 zd. 3)">art. 1018 § 3 zd. 3 k.c.</a>, ponieważ zostało ono sporządzone na piśmie, lecz bez podpisu urzędowo poświadczonego. Pełnomocnictwo udzielone przez <span class="anon-block">J. K. (1)</span> siostrze <span class="anon-block">A. P. (1)</span> miało charakter jedynie pełnomocnictwa procesowego, a zatem tylko w zakresie dokonywania czynności procesowych przed sądem. Nie upoważniało jej natomiast do złożenia w imieniu <span class="anon-block">J. K. (1)</span> oświadczenia o odrzuceniu spadku, ponieważ nie miało wymaganej do dokonania tej czynności prawnej formy.</p>
<p>Dalej Sąd Rejonowy podnosił, iż <span class="anon-block">J. K. (1)</span> nie stawiła się również na wezwanie tutejszego sądu, mimo iż wezwana została pod rygorem pominięcia dowodu z jej zapewnienia spadkowego oraz zeznań w charakterze strony, a wezwanie to odebrała osobiście. Nie dała więc sądowi żadnej możności przesłuchania jej, ani też nie naprowadziła żadnych twierdzeń lub dowodów, które powyższe rozważania mogłyby uczynić błędnymi czy przedwczesnymi. Zauważono, że to uczestniczka powinna dbać o swe interesy. Tymczasem nie stawiła się na żadne z kierowanych przez sąd wezwań - ani w postępowaniu VI Ns 483/13, które sama zainicjowała, ani w niniejszym. </p>
<p>Sąd Rejonowy uznał, iż uczestniczka <span class="anon-block">J. K. (1)</span> nie złożyła skutecznie oświadczenia spadkowego, a zatem nie odrzuciła spadku po zmarłej <span class="anon-block">L. S.</span>. W związku z powyższym, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 1;art. 1015 § 2;art. 1015 § 2 zd. 1)">art. 1015 § 1 i § 2 zd. 1 k.c.</a> uznano, iż <span class="anon-block">J. K. (1)</span> przyjęła spadek po zmarłej <span class="anon-block">L. S.</span> bez ograniczenia odpowiedzialności za długi (przyjęcie proste).</p>
<p>W punkcie drugim sąd orzekł o kosztach postępowania zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 k.p.c.</a> Sąd oddalił więc wnioski o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oraz kosztów uzyskania stosownych aktów stanu cywilnego, ponieważ w sprawie to wnioskodawczyni była stroną czynną niniejszego postępowania i to jej, jako wierzycielowi spadkodawcy, zależało na ustaleniu kręgu spadkobierców dziedziczących po <span class="anon-block">L. S.</span>.</p>
<p>Apelację od powyższego postanowienia złożyła uczestniczka <span class="anon-block">J. K. (1)</span> i zaskarżając je w całości wniosła o jego zmianę i stwierdzenie nabycia spadku po zmarłej <span class="anon-block">L. S.</span> zgodnie ze stanem prawnym, zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego wg., norm przepisanych, ewentualnie skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów za I i II instancję.</p>
<p>Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucono:</p>
<p>1.
naruszenie przepisów prawa procesowego przez błędne ustalenie przez Sąd, iż skarżąca z własnych przyczyn nie stawiła się na wyznaczone posiedzenie przed Sądem Rejonowym w Gryficach VI Zamiejscowy Wydział Cywilny z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span> w dniu 21.10.2013r, sygn.. akt VI Ns 483/13, w celu odebrania od niej oświadczenia o odrzuceniu spadku oraz pominięcie faktu iż pełnomocnik <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, <span class="anon-block">A. P. (1)</span> na posiedzeniu Sądu w dniu 21.10.2013 r., nie została pouczona o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1018;art. 1018 § 3)">Art 1018 § 3 k.p.c.</a>, tj., iż pełnomocnictwo <span class="anon-block">J. K. (1)</span> w celu odrzucenia spadku powinno być w formie pisemnej z podpisem urzędowo poświadczonym (naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130)">art 130 k.p.c</a>). Mimo braku urzędowego poświadczenia podpisu złożonego przez <span class="anon-block">J. K. (1)</span> na pełnomocnictwie, Sąd Rejonowy VI Zamiejscowy Wydział Cywilny w <span class="anon-block">Ł.</span> nie wezwał <span class="anon-block">J. K. (1)</span> albo <span class="anon-block">A. P. (1)</span>, do usunięcia tego braku. W związku z tym nastąpiło naruszenie przez Sąd Rejonowy <span class="anon-block">V. Z.</span>, Wydz., <span class="anon-block">C.</span>., w <span class="anon-block">Ł.</span> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 379;art. 379 pkt. 2)">art 379 pkt 2 k.p.c.</a> (nieważność postępowania);</p>
<p>2.
naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 379;art. 379 pkt. 5)">art 379 pkt 5 k.p.c.</a>, - z uwagi na stan zdrowia skarżąca została pozbawiona możliwości obrony swoich praw;</p>
<p>3.
niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności faktycznych mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, a mianowicie że <span class="anon-block">J. K. (1)</span> nie stawiła się na posiedzenie Sądu w dniu 21.10.2013 r., ponieważ nie została powiadomiona przez Sąd o terminie posiedzenia, oraz że <span class="anon-block">A. P. (1)</span> pełnomocnik skarżącej w sprawie przed Sądem Rej, w <span class="anon-block">G.</span>, VI Wydz., Zamiejscowy w <span class="anon-block">Ł.</span>, nie została pouczona o treści art 1018 § 3k.p.c., oraz że takiego pouczenia nie otrzymała skarżąca;</p>
<p>4.
naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności błędne zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 1;art. 1015 § 2)">art 1015 § 1 i 2 k.c.</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art 5 k.c.</a> i przyjęcie iż spadek po <span class="anon-block">L. S.</span> zmarłej 20.10.2010 r., na podstawie ustawy nabyła w całości siostrzenica <span class="anon-block">J. K. (1)</span>.</p>
<p>Apelująca złożyła wniosek o przeprowadzenie nowych dowodów w sprawie</p>
<p>- zeznania skarżącej i uczestników postępowania: <span class="anon-block">A. P. (1)</span>, na okoliczność iż na posiedzeniu Sądu w Łobzie w dniu 21.10.2013r, jako pełnomocnik <span class="anon-block">J. K. (1)</span> nie została pouczona o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1018;art. 1018 § 3)">art 1018 § 3 k.p.c.</a> oraz na okoliczność, iż na posiedzeniu Sądu w tym dniu znalazła się w swojej sprawie VI Ns 482/13 oraz wiozła swoją matkę <span class="anon-block">E. L.</span> na posiedzenie Sądu w dniu 21.10.2013r, sygn., w sprawie akt VI Ns 269/13, a nie na skutek powiadomienia przez Sąd <span class="anon-block">J. K. (1)</span> o posiedzeniu sygn., akt VI Ns 483/12, oraz na okoliczność iż zmarła <span class="anon-block">L. S.</span>, oprócz długów, nie posiadała żadnego majątku; <span class="anon-block">E. L.</span> na okoliczność, iż w dniu 21.10.2013 r., jej córka <span class="anon-block">A. P. (1)</span> wiozła ją samochodem na posiedzenie Sądu w tym dniu, w sprawie Sygn., akt VI Ns 269/13, oraz na okoliczność iż zmarła <span class="anon-block">L. S.</span>, oprócz długów, nie posiadała żadnego majątku; <span class="anon-block">M. P.</span> na okoliczność iż zmarła <span class="anon-block">L. S.</span>-jej matka, oprócz długów nie posiadała żadnego majątku.</p>
<p>Apelująca uzasadniała wnioski tym, że z uwagi na niezawinioną nieobecność na rozprawie w dniu 04.08.2015 r. nie była słuchana osobiście i nie miała możliwości zgłoszenia wniosków dowodowych. Przyznała, iż faktycznie na posiedzeniu Sądu w Łobzie w dniu 21.10.2013 r., w sprawie VI Ns 483/13 obecna była <span class="anon-block">A. P. (1)</span>, jednakże nie na skutek wezwania przez Sąd skarżącej na posiedzenie, lecz we własnej sprawie, również bez wezwania - sygn., akt VI Ns 482/13.</p>
<p>Dalej apelująca podnosiła, iż <span class="anon-block">A. P. (1)</span>, będąc w Sądzie w swojej sprawie (bez wezwania), postanowiła zbadać, jaki jest stan sprawy VI Ns 483/13, dot., sprawy siostry <span class="anon-block">J. K. (1)</span>. Okazało się, iż na dzień 21.10.2013r, zostało wyznaczone posiedzenie Sądu, w celu odebrania oświadczenia o odrzuceniu spadku. <span class="anon-block">A. P. (1)</span>, nie dysponując pełnomocnictwem od <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, w jej imieniu i na jej rzecz złożyła oświadczenie o odrzuceniu spadku po zmarłej <span class="anon-block">L. S.</span>. Sąd zobowiązał ją do przedłożenia w terminie 14 dni pełnomocnictwa siostry <span class="anon-block">J. K. (1)</span> - pod rygorem uznania czynności prawnych za nieważne. Jednakże Sąd, nie pouczył <span class="anon-block">A. P. (1)</span> jak również <span class="anon-block">J. K. (1)</span> o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 1018;art. 1018 § 3)">art 1018 § 3 k.p.c.</a>, tj., iż pełnomocnictwo ma być w formie pisemnej z podpisem urzędowo poświadczonym. W dniu 24.10.2013r, <span class="anon-block">J. K. (1)</span> złożyła do Sądu pełnomocnictwo do odrzucenia w jej imieniu przez <span class="anon-block">A. P. (1)</span> spadku po <span class="anon-block">L. S.</span>. Podpis skarżącej na pełnomocnictwie nie był urzędowo poświadczony. Zdaniem skarżącej Sąd Rejonowy w Łobzie z naruszeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130)">art. 130 k.p.c.</a>, nie wezwał do usunięcia braku pełnomocnictwa, czym w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 379;art. 379 pkt. 5)">art. 379 pkt 5 k.p.c.</a>, doprowadził do nieważności czynności prawnej, o czym w tamtym okresie aż do wydania zaskarżonego postanowienia apelująca nie miała żadnej wiedzy.</p>
<p>Natomiast na posiedzenie Sądu w dniu 04.08.2015r, z uwagi na jej stan zdrowia pod względem psychicznym, co zostało potwierdzone zwolnieniem lekarskim z dnia 03.08.15r. na okres 03-16.08.2015 r., stawić się nie mogła. Nie byłaby w stanie logicznie zeznawać, jak również naprowadzić twierdzeń na swoją obronę i wniosków dowodowych, o których mowa wyżej.</p>
<p>W świetle powyższego <span class="anon-block">J. K. (1)</span> wskazała, iż konsekwencje niemożliwości stawienia się na posiedzenie Sądu w dniu 04.08.2015r, z uwagi na stan zdrowia – pozbawiły ją możliwości obrony swych praw, a ponadto nie mogą obciążać jej konsekwencje naruszenia przepisów przez Sąd Rejonowy w Łobzie.</p>
<p>W odpowiedzi na apelację pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o jej oddalenie i zasądzenie od uczestniczki na rzecz wnioskodawcy kosztów postępowania apelacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.</p>
<p>W uzasadnieniu ustosunkowano się do zarzutów apelacji.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</strong>
</p>
<p>Apelacja okazała się uzasadniona.</p>
<p>Podstawą prawną wniosku był <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1025;art. 1025 § 1)">art. 1025 § 1 k.c.</a>, zgodnie z którym sąd na wniosek osoby prawnej mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę.</p>
<p>Sąd Rejonowy przeanalizował, czy w stosunku do każdego z uczestników istnieją podstawy do stwierdzenia, iż jest on spadkobiercą po zmarłej <span class="anon-block">L. S.</span>. Porządek dziedziczenia Sąd Rejonowy określił prawidłowo zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 926;art. 926 § 1;art. 926 § 2)">art. 926 § 1 i 2 k.c.</a>
</p>
<p>Z ustaleń Sądu Rejonowego wynika, że powołana do spadku z ustawy w pierwszej kolejności była jedyna córka spadkodawczyni- <span class="anon-block">M. P.</span>, która spadek odrzuciła. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1020)">art. 1020 k.c.</a> spadkobierca, który spadek odrzucił, zostaje wyłączony od dziedziczenia, tak jakby nie dożył otwarcia spadku. Spadek odrzucili również dalsi spadkobiercy <span class="anon-block">L. S.</span>, tj.: dzieci <span class="anon-block">M. Z.</span> i <span class="anon-block">A. P. (2)</span>, siostra spadkodawczyni- <span class="anon-block">E. L.</span> oraz jej córka- <span class="anon-block">A. P. (1)</span> i jej dzieci- <span class="anon-block">E. P.</span> i <span class="anon-block">F. P.</span>.</p>
<p>Sąd Rejonowy uznał, iż druga z córek <span class="anon-block">E. J.</span> <span class="anon-block">K.</span>, nie odrzuciła spadku i z tego względu zgodnie z porządkiem dziedziczenia określonym w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 926;art. 926 § 1;art. 926 § 2)">art. 926 § 1 i 2 k.c.</a> pozostaje ona jedynym spadkobiercą po zmarłej <span class="anon-block">L. S.</span>.</p>
<p>Zdaniem Sądu Okręgowego ocena Sądu I instancji nie była prawidłowa.</p>
<p>Jak wskazał Sąd I instancji, <span class="anon-block">J. K. (1)</span> złożyła do Sądu wniosek z dnia 20 czerwca 2013 r. (data stempla pocztowego) o przyjęciu od niej oświadczenia o odrzuceniu spadku. Wniosek ten słusznie został przez Sąd I instancji uznany za wniesiony w terminie. Zgodnie bowiem z przepisem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 1)">art. 1015 § 1 k.c.</a> oświadczenie o przyjęciu lub o odrzuceniu spadku może być złożone w ciągu sześciu miesięcy od dnia, w którym spadkobierca dowiedział się o tytule swego powołania. W przedmiotowej sprawie uczestniczka najwcześniej mogła się dowiedzieć o tytule swojego powołania do spadku z dniem 29 maja 2013 r., kiedy to spadek odrzuciła jej matka - <span class="anon-block">E. L.</span>. <span class="anon-block">J. K. (1)</span> składając w sądzie wniosek w dniu 20 czerwca 2013 r. zachowała zatem termin sześciomiesięczny wynikający z przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 1)">art. 1015 § 1 k.c.</a> Sprawa prowadzona była przed Sądem Rejonowym w Gryficach, VI Zamiejscowym Wydziałem Cywilnym w <span class="anon-block">Ł.</span> pod sygnaturą akt VI Ns 483/13.</p>
<p>W ocenie Sądu Okręgowego, jak słusznie zauważyła skarżąca, w postępowaniu tym na skutek niezawiadomienia <span class="anon-block">J. K. (1)</span> o terminie posiedzenia jawnego, a także braku pouczenia jej niezawodowego pełnomocnika procesowego o treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1018;art. 1018 § 3)">art. 1018 § 3 k.c.</a>, <span class="anon-block">J. K. (1)</span> nie złożyła skutecznie oświadczenia o odrzuceniu spadku.</p>
<p>W tej sytuacji, w ocenie Sądu Okręgowego, termin na złożenie przez uczestniczkę oświadczenia o odrzuceniu spadku pozostaje nadal otwarty.</p>
<p>W orzecznictwie przyjmuje się bowiem, że rozważany termin zostanie zachowany dla spadkobiercy, który przed jego upływem wystąpił ze stosownym wnioskiem do sądu. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 20 lutego 1963 r. (I CR 109/63, OSN 1964, Nr 3, poz. 51), wskazał, że do zachowania terminu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 1)">art. 1015 § 1 k.c.</a> wystarczające jest złożenie przed jego upływem pisemnego oświadczenia o przyjęciu albo odrzuceniu spadku, podpisanego przez spadkobierców, choćby dokument ten wpłynął do niewłaściwego sądu.</p>
<p>Stanowisko to jest także podzielane w doktrynie (J. Kosik, Złożenie, s. 285; M. Pazdan, w: Pietrzykowski, Komentarz KC, t. II, art. 1015 KC, Nb 4; Skowrońska-Bocian, Komentarz KC, 2011, art. 1015 KC, Nb 3; A. Stempniak, Postępowanie, s. 80–81; odmiennie jednak pod rządami dekretu z 8.10.1946 r. – Prawo spadkowe, Dz.U. Nr 60 poz. 328 ze zm.; A. Ohanowicz, Przyjęcie, s. 427) i orzecznictwie (post. SN z 25.2.2015 r., IV CSK 304/14, <span class="anon-block">L.</span>).</p>
<p>Co prawda zauważa się w orzecznictwie, że termin z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1015;art. 1015 § 1)">art. 1015 § 1 k.c.</a> nie zostanie zachowany, jeżeli przed jego upływem spadkobierca złożył wprawdzie wniosek o odebranie oświadczenia o przyjęciu albo odrzuceniu spadku, lecz następnie nie stawił się w wyznaczonym terminie w sądzie (zob. post. SO w Poznaniu z 17.1.2014 r., II Ca 954/13, niepubl.), jednak z taką sytuacją nie mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem uczestniczka <span class="anon-block">J. K. (1)</span> w sprawie VI Ns 483/13 w ogóle nie została o terminie posiedzenia sądu powiadomiona.</p>
<p>Z tego względu Sąd Okręgowy, biorąc pod uwagę treść przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 640;art. 640 § 2)">art. 640 § 2 k.p.c.</a>, zgodnie z którym oświadczenia, o których mowa w paragrafie pierwszym (oświadczenie o prostym przyjęciu spadku lub z dobrodziejstwem inwentarza albo o odrzuceniu spadku), mogą być również składane w sądzie spadku w toku postępowania o stwierdzenie praw do spadku, przyjął na rozprawie w dniu 20 października 2016 r. od uczestniczki postępowania <span class="anon-block">J. K. (1)</span> oświadczenie o odrzuceniu przez nią w całości spadku po <span class="anon-block">L. S.</span>.</p>
<p>Powyższe doprowadziło do konieczności zmiany zaskarżonego orzeczenia.</p>
<p>Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 316;art. 316 § 1)">art. 316 § 1 k.c.</a> in principio, po zamknięciu rozprawy sąd wydaje wyrok, biorąc za podstawę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Przepis ten na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 k.p.c.</a> ma zastosowanie także w niniejszej sprawie.</p>
<p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 316;art. 316 § 1)">art. 316 § 1 k.c.</a> statuuje zasadę aktualności orzeczenia (postanowienia w postepowaniu nieprocesowym), nakazując brać pod uwagę stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy. Zasada ta odnosi się zarówno do podstawy faktycznej powództwa, jak i do jego podstawy prawnej (por. wyr. SN z 7.3.1997 r., II CKN 70/96, <span class="anon-block">L.</span>).</p>
<p>Stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy obejmuje zarówno obowiązujące przepisy, które mogą stanowić podstawę prawną rozstrzygnięcia, jak i okoliczności faktyczne rozpoznawanej sprawy. Zasada ta ma zastosowanie do sądu apelacyjnego, który w polskim systemie prawnym jest organem merytorycznym, a nie tylko kontrolnym. Z tego względu stan rzeczy istniejący w chwili zamknięcia rozprawy przez sąd pierwszej instancji może różnić się od stanu z chwili wytoczenia powództwa, a istotne zmiany dla wyniku procesu mogą także nastąpić w toku postępowania apelacyjnego (wyr. SN z 15.2.2013 r., I CSK 314/12, Legalis; zob. komentarz do art. 316 KPC red. Zieliński 2017, wyd. 9/Zieliński, Legalis).</p>
<p>Z tego względu Sąd II instancji będący sądem merytorycznym rozpoznającym niniejszą apelację, zobligowany był orzec zgodnie z aktualnym stanem rzeczy, a więc przy uwzględnieniu, że uczestniczka postępowania <span class="anon-block">J. K. (1)</span> odrzuciła w całości spadek po <span class="anon-block">L. S.</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">J. K. (1)</span> posiada dwoje dzieci- <span class="anon-block">L. K.</span> i <span class="anon-block">J. K. (2)</span>.</p>
<p>
<span class="anon-block">L. K.</span> złożyła skutecznie w dniu 10 września 2014 r. przed Sądem Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim oświadczenie o odrzuceniu spadku po <span class="anon-block">L. S.</span> (sygn. akt I Ns 456/14).</p>
<p>Uczestniczka <span class="anon-block">J. K. (1)</span> złożyła również skutecznie oświadczenie spadkowe o odrzuceniu spadku po <span class="anon-block">L. S.</span> w imieniu swojego małoletniego wówczas syna <span class="anon-block">J. K. (2)</span> - oświadczenie spadkowe z dnia 21 maja 2014 r. złożone przed Sądem Rejonowym w Stargardzie Szczecińskim w sprawie o sygn. akt I Ns 298/14.</p>
<p>Stosownie do dyspozycji przytoczonego już przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1020)">art. 1020 k.c.</a>, wyżej wymienione osoby, które spadek odrzuciły, są traktowane tak, jakby nie dożyły chwili otwarcia spadku. Analiza dokumentów i oświadczeń spadkowych uczestników postępowania prowadzi do wniosku, że brak jest dalszych krewnych <span class="anon-block">L. S.</span>, którzy mogliby dziedziczyć spadek po niej. W tej sytuacji zastosowanie znalazł przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 935;art. 935 zd. 1)">art. 935 zd. 1 k.c.</a>, zgodnie z którym w braku małżonka spadkodawcy, jego krewnych i dzieci małżonka spadkodawcy, powołanych do dziedziczenia z ustawy, spadek przypada gminie ostatniego miejsca zamieszkania spadkodawcy jako spadkobiercy ustawowemu. Gmina nie składa oświadczenia o przyjęciu spadku lub odrzuceniu spadku, a spadek uważa się za przyjęty przez nią z dobrodziejstwem inwentarza (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 1023;art. 1023 § 1;art. 1023 § 2)">art. 1023 § 1 i 2 k.c.</a>).</p>
<p>Ostatnie miejsce zamieszkania spadkodawcy <span class="anon-block">L. S.</span> Sąd Okręgowy ustalił na podstawie danych zawartych w odpisie skróconego aktu zgonu spadkodawczyni znajdującego się w aktach niniejszej sprawy na k.13. Również zeznająca na rozprawie w dniu 19 września 2013 r. <span class="anon-block">M. P.</span> wskazała, że stałe miejsce zamieszkania <span class="anon-block">L. S.</span> znajdowało się w <span class="anon-block">R.</span> (k.59). Okoliczność ta nie była kwestionowana przez wezwanego do udziału w sprawie uczestnika postępowania Gminę <span class="anon-block">R.</span>.</p>
<p>Mając na uwadze powyższe na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> Sąd Okręgowy orzekł jak w punkcie 1 sentencji, zmieniając zaskarżone postanowienie w punkcie I w ten sposób, iż stwierdził, że spadek po <span class="anon-block">L. S.</span> zmarłej dnia 20 października 2010 r. w <span class="anon-block">S.</span>, ostatnio stale zamieszkałej w <span class="anon-block">R.</span>, na podstawie ustawy nabyła z dobrodziejstwem inwentarza w całości Gmina <span class="anon-block">R.</span>.</p>
<p>W <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520 § 1 pkt. 2)">punkcie 2</a> orzeczono o kosztach postępowania apelacyjnego przyjmując, że wnioskodawczyni i uczestnicy ponoszą koszty postepowania apelacyjnego związane ze swoim udziałem w sprawie. Rozstrzygniecie znalazło oparcie w przepisie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 520;art. 520 § 1)">art. 520 § 1 k.p.c.</a>
</p>
</div>