VI U 1165/23

<p>Sygn. akt VI U 1165/23</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 9 grudnia 2024 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: Sędzia Karolina Chudzinska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2024 roku w Bydgoszczy</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>po rozpoznaniu sprawy <span class="anon-block">J. P.</span> </p> <p>przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>o rentę z tytułu niezdolności do pracy</p> <p>na skutek odwołania ubezpieczonej</p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>z dnia 19 czerwca 2023r. , znak: <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>1. Zmienia zaskarżoną decyzję i przyznaje ubezpieczonej prawo do renty z tytułu częściowej niezdolności do pracy na okres od 1 lutego 2023r. do 31 stycznia 2028r.</p> <p>2. Stwierdza, że organ rentowy ponosi odpowiedzialność za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji.</p> <p> <em> <!-- -->S ędzia Karolina Chudzinska</em> </p> <p>Sygn. akt VI U 1165/23</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 19 czerwca 2023r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> odmówił <span class="anon-block">J. P.</span> prawa do renty z tytułu niezdolności do pracy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 ()">ustawy z dnia 17 grudnia 1998r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> (tekst jednolity Dz. U. z 2024r., poz. 1631,1674.) uzasadniając swoje stanowisko orzeczeniem Komisji Lekarskiej ZUS z dnia 6 czerwca 2023r., która nie uznała ubezpieczonej za osobę niezdolną do pracy.</p> <p>Odwołanie od powyższej decyzji wniosła ubezpieczona, domagając się jej zmiany i przyznania żądanego świadczenia, bowiem spełnia wszystkie warunki niezbędne do jego przyznania. W szczególności stan zdrowia (wynikający z postępującej choroby) nie pozwala skarżącej na podjęcie pracy.</p> <p>W odpowiedzi na odwołanie organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania, powołując się ponownie na okoliczności przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.</p> <p> <strong> <!-- -->S ąd ustalił i zważył co następuje:</strong> </p> <p>Zgodnie z art. 57 ust. 1 i 2 ustawy przytoczonej na wstępie – renta z tytułu niezdolności do pracy przysługuje ubezpieczonemu, który spełnia łącznie następujące warunki:</p> <p>1)  jest niezdolny do pracy,</p> <p>2)  ma wymagany okres składkowy i nieskładkowy,</p> <p>3)  niezdolność do pracy powstała w okresach wskazanych w ustawie, albo nie później niż w ciągu 18 miesięcy od ustania tych okresów.</p> <p>Przy czym w myśl art. 12 pkt. 1 wspomnianej wyżej ustawy – niezdolną do pracy jest osoba, która całkowicie lub częściowo utraciła zdolność do pracy zarobkowej z powodu naruszenia sprawności organizmu i nie rokuje odzyskania zdolności do pracy po przekwalifikowaniu.</p> <p>Natomiast zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (pkt. 2;pkt. 3)">pkt. 2 i 3 ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> całkowicie niezdolną do pracy jest osoba, która utraciła zdolność do wykonywania jakiejkolwiek pracy, a częściowo niezdolną do pracy jest osoba, która w znacznym stopniu utraciła zdolność do pracy zgodnej z poziomem posiadanych kwalifikacji.</p> <p>Natomiast co do zasady w myśl art. 61 – prawo do renty, które ustało z powodu ustąpienia niezdolności do pracy, podlega przywróceniu, jeżeli w ciągu 18 miesięcy od ustania prawa do renty ubezpieczony ponownie stał się niezdolny do pracy. Zastrzeżeniem jest sytuacja, kiedy prawo do renty z tytułu niezdolności do pracy ustaje z dniem, od którego została przyznana emerytura z Funduszu.</p> <p>Kwestią sporną w przedmiotowej sprawie było ustalenie stanu zdrowia ubezpieczonej i jego wpływu na zdolność do pracy, w szczególności ustalenia, czy stan zdrowia ubezpieczonej powoduje jej niezdolność do pracy.</p> <p>W celu rozstrzygnięcia powyższej kwestii początkowo Sąd dnia 17 lipca 2023r. wydał postanowienie dopuszczając dowód z opinii biegłych lekarzy sądowych: reumatologa, ortopedy i neurologa. Po czym postanowieniem z dnia 9 grudnia 2024r. ograniczył postępowanie dowodowe do biegłego sądowego – specjalisty reumatologa. Bowiem opinia sporządzona przez tego właśnie lekarza była wyczerpująca i dostateczna dla rozstrzygnięcia sprawy. Biegły lekarz sądowy specjalizacji: reumatolog, rozpoznał u ubezpieczonej:</p> <p>- zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa (ZSKK) postać osiowo-obwodowa,</p> <p>- zmiany dyskopatyczne kręgosłupa C i L-S,</p> <p>- stan po leczeniu operacyjnym dyskopatii L-S 2010r.,</p> <p>- zawroty głowy w trakcie diagnostyki neurologicznej.</p> <p>Zdaniem biegłego sądowego ubezpieczona jest osobą częściowo niezdolną do pracy, przy czym niezdolność ta jest okresowa – pięcioletnia. Jak wskazał biegły sądowy – rozpoznane schorzenia naruszają sprawność organizmu, a problemy zdrowotne mają charakter postępujący. Na poświadczenie czego biegły przywołał w uzasadnieniu opinii zaświadczenie lekarskie wystawione w 2018r. przez <span class="anon-block"> Miejską Przychodnię (...)</span> w <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block"> – (...)</span>, które widnieje w zgromadzonej dokumentacji medycznej, a zawarte w nim wyniki badań dodatkowych stanowią potwierdzenie, że objawy chorobowe nasilały się już od roku w jakim zaświadczenie zostało wystawione tj. 2018r., ubezpieczona wówczas była osobą przynajmniej częściowo niezdolną do pracy.</p> <p>- <em> <!-- -->dowód – opinia biegłego sądowego (k. 57 - 63 akt).</em> </p> <p>Sąd opinię biegłych sądowych ocenił pozytywnie. Została ona sporządzona przez reumatologa tj. lekarza specjalistę z zakresu schorzeń z jakimi głównie zmaga się ubezpieczona. Opinia została wydana zarówno na podstawie wywiadu, jak i bezpośrednio przeprowadzonych badań oraz przedłożonej dokumentacji medycznej ubezpieczonej. Stanowisko biegłego sądowego było spójne, rzeczowe, logiczne i jednocześnie przekonujące. W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie dowodowe było wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy.</p> <p>Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym zwłaszcza opinie biegłego sądowego uznał, że odwołanie ubezpieczonej zasługuje na uwzględnienie i zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477;art. 477 § 2)">art. 477 § 2 k.p.c.</a> w pkt 1 wyroku zmienił zaskarżoną decyzję, jak w sentencji.</p> <p>Orzeczono też w pkt 2 wyroku o odpowiedzialności organu rentowego za nieustalenie ostatniej okoliczności niezbędnej do wydania decyzji, albowiem dysponował on co do zasady tą samą dokumentacją medyczną, co biegli sądowi, a zatem miał podstawy do dokonania prawidłowej oceny stanu zdrowia ubezpieczonej, czego jednak nie uczynił.</p> <p> <em> <!-- -->SSO Karolina Chudzinska </em> </p> </div>