II W 8/15

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IIW 8/15</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 18 grudnia 2015 roku</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Bytowie II Wydziale Karnym w składzie:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSR Włodzimierz Uchmanowicz</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: Maria Gatz</strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 03.03.2015r., 22.04.2015r., 11.09.2015r., 9.10.2015r., 10.12.2015r. oraz 17.12.2015r. na rozprawie sprawy:</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. K.</span> (<span class="anon-block">K.</span>), syna <span class="anon-block">J.</span> i <span class="anon-block">A.</span> zd. <span class="anon-block">W.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">N.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->obwinionego o to, że:</span> </strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- --> wbrew obowiązkowi, będąc właścicielem pojazdu o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> dnia 30 stycznia 2014r. w <span class="anon-block">B.</span>, nie wskazał na żądanie Głównego Inspektora Transportu Drogowego, komu powierzył w/w pojazd do kierowania lub używania w dniu 23 września 2013r. o godzinie 15:07:52, </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 96 § 3 k.w., </span> </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- --> wbrew obowiązkowi, będąc właścicielem pojazdu o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> dnia 30 stycznia 2014 r. w <span class="anon-block">B.</span>, nie wskazał, na żądanie Głównego Inspektora Transportu Drogowego, komu powierzył w/w pojazd do kierowania lub używania w dniu 8 maja 2013 r. o godzinie 09:34:20, </strong> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 96 § 3 k.w.</span> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->uniewinnia obwinionego <span class="anon-block">J. K.</span> od popełnienia zarzucanych mu czynów, tj. wykroczeń z art. 96 § 3 k.w., </strong> </p> <p>2.  na podstawie § 14 ust. 2 punkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokacie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu przyznaje na rzecz adw. <span class="anon-block">B. K.</span> kwotę 221,40 zł (dwieście dwadzieścia jeden złotych czterdzieści groszy) tytułem kosztów obrony udzielonej z urzędu,</p> <p>3.  kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt II W 8/15</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. K.</span> został obwiniony o to, że:</strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->wbrew obowiązkowi, będąc właścicielem pojazdu o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> dnia 30 stycznia 2014r. w <span class="anon-block">B.</span>, nie wskazał na żądanie Głównego Inspektora Transportu Drogowego, komu powierzył w/w pojazd do kierowania lub używania w dniu 23 września 2013r. o godzinie 15:07:52, </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 96 § 3 k.w., </span> </strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- -->wbrew obowiązkowi, będąc właścicielem pojazdu o <span class="anon-block">numerze rejestracyjnym (...)</span> dnia 30 stycznia 2014 r. w <span class="anon-block">B.</span>, nie wskazał, na żądanie Głównego Inspektora Transportu Drogowego, komu powierzył w/w pojazd do kierowania lub używania w dniu 8 maja 2013 r. o godzinie 09:34:20, </strong> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->tj. o wykroczenie z art. 96 § 3 k.w.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->I. W oparciu o wynik rozprawy i materiał dowodowy ujawniony na rozprawie Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W dniach 8 maja 2013 roku i 23 września 2013 roku urządzenie elektroniczne pozostające w dyspozycji Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrwaliło fakt popełnienia wykroczeń polegającego na dokonaniu przejazdu <span class="anon-block">drogą ekspresową (...)</span> bez uiszczenia stosownej opłaty przez osobę, która kierowała samochodem o <span class="anon-block">numerach rejestracyjnych (...)</span>. W wyniku podjętych działań funkcjonariusze Głównego Inspektoratu Transportu Drogowego ustalili, że pojazd o podanych numerach rejestracyjnych jest zarejestrowany jako własność <span class="anon-block">J. K.</span>.</p> <p>W związku z powyższymi okolicznościami odrębnymi pismami do <span class="anon-block">J. K.</span> skierowane zostały wezwania o wskazanie kierującego opisanym pojazdem w podanym czasie zarejestrowanych wykroczeń lub komu ten pojazd w tym czasiepowierzył. Termin do udzielenia żądanej odpowiedzi został zakreślony na 14 dni. Wezwanie w zakresie wykroczenia z dnia 8 maja 2013 roku <span class="anon-block">J. K.</span> odebrał 23 stycznia 2014 roku. Z kolei odnośnie wykroczenia z dnia 23 września 2013 roku wezwanie <span class="anon-block">J. K.</span> osobiście odebrał w dniu 13 stycznia 2014 roku. Pomimo upływu zakreślonego 14-dniowego terminu <span class="anon-block">J. K.</span> nie udzielił żądanej odpowiedzi na wystosowane pod jego adresem pisemne żądanie. Natomiast po upływie zakreślonych terminów do udzielania odpowiedzi <span class="anon-block">J. K.</span> wystosował dwa pisma z dnia 4 marca 2014 roku o tożsamej treści, w których podał dane siedmiu osób, które mogły prowadzić należący do niego pojazd w dniu, w którym zarejestrowane zostały wykroczenia.</p> <p>Wobec opisanych okoliczności Główny Inspektor Transportu Drogowego skierował w tej sprawie wioski do Sądu o ukaranie za popełnienie wykroczenia z art. 96 § 3 k.w. Sprawy połączone zostały do łącznego prowadzenia</p> <p> <em> <!-- -->(dowód : notatka urzędowa k. 1, k.42, informacja o miejscu zameldowania obwinionego k. 2, k. 43, upoważnienia 5-7, k. 46-48, oświadczenie k. 8, k. 49, pismo obwinionego k. 9-11, k. 50-52, pismo <span class="anon-block"> (...)</span> k.13, k.54, oświadczenie k.14, k. 55, wydruk fotografii k. 15-16, k. 56-57, oświadczenie k. 17-20, k. 58-60, wezwanie k.22, k. 62, wyjaśnienia <span class="anon-block">J. K.</span> k. 95, zeznania <span class="anon-block">G. L.</span> k. 158, zeznania <span class="anon-block">Ł. S.</span> k. 158v. )</em> </p> <p>Obwiniony <span class="anon-block">J. K.</span> jest żonaty i jest ojcem dwojga dorosłych i samodzielnych dzieci. Obwiniony prowadzi własną działalność gospodarczą tj. <span class="anon-block"> firmę (...)</span> w zakresie obróbki drewna i usług budowlanych i uzyskuje dochody w wysokości do 4.000,00 zł. Obwiniony nie leczył się psychiatrycznie, neurologicznie ani odwykowo.</p> <p> <em> <!-- -->( dowód : wyjaśnienia obwinionego k. 95)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->II. </strong>Obwiniony <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. K.</span> </strong>nie przyznał się do popełnienia zarzuconych mu wykroczeń. W złożonych zaś wyjaśnieniach potwierdził, że jest właścicielem samochodu o <span class="anon-block">numerach rejestracyjnych (...)</span>, a także fakt otrzymania wezwań z żądaniem wskazania osoby, która kierowała tym pojazdem, lub której powierzył ten samochód do używania. Wskazał przy tym, że z uwagi na upływ czasu od obu zarejestrowanych zdarzeń w stosunku do daty otrzymania wezwań, a były to odpowiednio około 4 miesięcy i około 8 miesięcy, nie był w stanie przypomnieć sobie komu konkretnie pojazd ten przekazał. Powołał i tę okoliczność, że okazane mu w korespondencji fotografie były tego rodzaju i jakości, że uniemożliwiały identyfikację kierującego na ich podstawie. Ponadto <span class="anon-block">J. K.</span> ponownie wyeksponował, że swój obowiązek zrealizował podając na piśmie dane tych osób, które mogły poruszać się przedmiotowym pojazdem.</p> <p>W ocenie Sądu wyjaśnienia obwinionego ocenić należy jako racjonalne i wiarygodne.</p> <p>W istocie jakość <strong> <!-- -->fotografii</strong>, jako materiału dowodowego, które dokumentują fakt popełnienia wykroczeń, a także fragmentaryczny obraz utrwalony na tych zdjęciach, wynikający z ustalonego kąta wykonania fotografii w stosunku do osoby zajmującej miejsce kierowcy, obiektywnie oceniając uzasadniają prawdziwość tezy, że materiał ten nie daje żadnych możliwości do identyfikacji i ustalenia kierującego lub kierujących.</p> <p>Obwiniony wskazał przy tym osoby, które mogły dysponować powierzonym im pojazdem i używać tego pojazdu. Nie był to ani krąg osób nieograniczony, ani anonimowy, a ilość tych osób umożliwiała w sposób racjonalny weryfikację żądanych informacji.</p> <p>W tym miejscu wskazać należy, że organ prowadzący postępowanie wyjaśniające nie wykazał aby w jakikolwiek choćby najmniejszym stopniu podjął działania zmierzające do takiej weryfikacji.</p> <p>Nie sposób w ocenie Sądu żądać by czynności takich dokonał obwiniony, który nie jest osobą spełniającą jakąkolwiek funkcję umożliwiającą procesową weryfikację żądanych informacji. Obwiniony nie mógł tych osób przesłuchać, ani pouczyć ich o ewentualnych prawach i obowiązkach, ani wzywać do składania wymaganych prawem oświadczeń. Tymi możliwościami dysponował organ prowadzący postępowanie. Czynności takie nie zostały jednak wykonane, a zamiast tego skierowane zostały wnioski o ukaranie w stosunku do <span class="anon-block">J. K.</span>. Sąd w realiach niniejszej sprawy stoi na stanowisku, że skierowanie takiego wniosku i żądanie ukarania obwinionego jawi się jako nieuzasadnione. Oskarżyciel nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku weryfikacji istotnych okoliczności w sposób umożliwiający wyeliminowanie ewentualnych wątpliwości. Dopiero <span class="underline"> <!-- -->wykluczenie prawdziwości</span> informacji podanych przez <span class="anon-block">J. K.</span> uprawniało do skierowania wniosków o jego ukaranie jako obwinionego. Nie sposób racjonalnie obciążać obwinionego skutkami tego zaniechania przedsięwzięcia określonych czynności procesowych przez powołany do tego organ, dysponujący odpowiednimi uprawnieniami i odpowiednią ilością funkcjonariuszy.</p> <p>Istniejących wątpliwości nie usunęły zeznania świadków <strong> <!-- --> <span class="anon-block">G. L.</span> i <span class="anon-block">Ł. S.</span>. </strong>Świadkowie ani nie potwierdzili, ani nie byli w stanie jednoznacznie wykluczyć, że właśnie oni prowadzili przedmiotowy samochód w czasie zarejestrowania popełnionych wykroczeń. Znamienne przy tym jest potwierdzenie tej okoliczności w sposób zbieżny, a przez to wiarygodny, że obwiniony podejmował we własnym zakresie próby dokonania żądanych ustaleń, prowadząc rozmowy, zmierzające do sprecyzowania kręgu osób lub osoby, która samochodem tym kierowała.</p> <p> <strong> <!-- -->III.</strong> Dokonując analizy strony prawnej i kwalifikacji prawnej czynu uznać należało, że czyn ten nie wyczerpuje znamion ustawowych wykroczenia z art. 96 § 3 k.w., do których należy zachowanie tego kto „wbrew obowiązkowi nie wskaże na żądanie uprawnionego organu, komu powierzył pojazd do kierowania lub używania w oznaczonym czasie”, za co przewidziana jest kara grzywny.</p> <p>Należy szczególnie stanowczo i ponownie podkreślić, że obwiniony wykazał się podjęciem działań, a w ich efekcie – na piśmie wskazał w świetle swej wiedzy osoby, wśród których miały znajdować się osoby lub osoba, która dopuściła się popełnienia wykroczeń. Działanie takie ocenić należało jako racjonalne spełnienie obowiązku w sposób możliwie najpełniejszy, a także w sposób, który umożliwiał kontynuowanie czynności sprawdzających w pożądanym zakresie.</p> <p>Istniejących w tym zakresie wątpliwości nie zweryfikował w żadnej mierze organ prowadzący postępowanie sprawdzające, pomimo, że dysponował realnie takimi możliwościami. W tej zaś sytuacji zebrane dowody nie dają podstaw do stwierdzenia winy obwinionego w zakresie popełnienia zarzuconych mu wykroczeń z art. 96 § 3 k.w. Następstwem takich ustaleń było wydanie wyroku uniewinniającego.</p> <p>Zgodnie z brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 118;art. 118 § 2)">art. 118 § 2 k.p.</a>o.w. wobec uniewinnienia obwinionego kosztami postępowania obciążony został Skarb Państwa.</p> </div>