V U 1295/14

Суды общей юрисдикции2014-12-17

Номер дела

V U 1295/14

Дата решения

2014-12-17

Тип

SENTENCE

Судьи

Ewa Nowakowska (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS

Текст решения

Sygn. akt V U 1295/14 <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> Dnia 17 grudnia 2014 r. Sąd Okręgowy w Kaliszu V Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w składzie: Przewodniczący SSO Ewa Nowakowska Protokolant Alina Kędzia po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. w Kaliszu odwołania M. Ż. od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 17 września 2014 r. Nr (...) w sprawie M. Ż. przeciwko Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. o emeryturę 1. zmienia zaskarżoną decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. z dnia 17 września 2014 r. znak (...) w ten sposób, że przyznaje M. Ż. emeryturę od 01 lipca 2014r. 2. zasądza od Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w O. na rzecz M. Ż. kwotę 120zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> Decyzją z dnia 17.09.2014r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych w O. odmówił M. Ż. przyznania emerytury, gdyż jako osoba urodzona po 31.12.1948r. nie udowodnił co najmniej 15 lat pracy w tych warunkach na dzień 01.01.1999r., (ale 2lata,10 miesięcy i 6 dni), odmówiono mu bowiem zaliczenia pracy w okresie od 01.01.1979r. do 19.11.1989r. oraz od 01.02.1992r. do 31.12.1998r. w Przedsiębiorstwie (...) w P. baza w J., gdyż nie przedstawił na tę okoliczność właściwego dokumentu. Odwołanie od obu tych decyzji wniósł do Sądu M. Ż. domagając się przyznania emerytury z tytułu ponad 15-letniego wykonywania pracy w szczególnych warunkach, powołując się, że w spornym okresie był kierowcą samochodu ciężarowego o ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton. Organ rentowy wniósł o oddalenie odwołania. Sąd ustalił co następuje: Według danych ZUS M. Ż., urodzony (...) na dzień 1.01.1999r. udowodnił łącznie 26 lat, 8miesięcy i 8 dni okresów składkowych i nieskładkowych, w tym w szczególnych warunkach uznano okres 2 lat 10 miesięcy i 6 dni. Ze świadectwa pracy wydanego w dniu 30.04.1999r. przez Przedsiębiorstwo (...) w J. wynika, że M. Ż. był tam zatrudniony od 01.01.1979r. do 19.11.1989r. jako kierowca samochodu ciężarowego, w tym w pkt8 świadectwa zawarta jest informacja, że przez cały ten czas wykonywał pracę w szczególnych warunkach. (dowód- świadectwo K 37 akt ZUS) Od 20.11.1989r. te same czynności kierowcy wykonywał na postawie umowy zlecenia używając do tego celu powierzonego mu samochodu ciężarowego (...). (dowód-umowa o prowadzenie na warunkach umowy zlecenia zarobkowej działalności transportowej K 41-71 akt ZUS). Poczynając od 2.01.1992r. odwołujący się ponownie i to do 30.04.1999r. wykonywał pracę dla tego samego przedsiębiorstwa na podstawie pracowniczego stosunku umowy, ponownie pracując jako kierowca samochodu ciężarowego powyżej 3,5 ton. dowód- świadectwo z 30.04.1999r. K 75 akt ZUS) Nie udało się uzyskać dostępu do akt osobowych. Postępowanie dowodowe pozwoliło jednak na ustalenie, że odwołujący się w tym okresie pracował w J., , w Przedsiębiorstwa (...), które wyodrębniło się z (...) Fabryk (...) w celu przewożenia produkowanych tam mebli. Na wyposażeniu zakładu były tylko samochody ciężarowe, zabudowane meblowozy, wszystkie służyły do przewozu mebli na terenie całego kraju. Przedsiębiorstwo dysponowało najpierw około 110 pojazdami, a stopniowo mniejszą ilością samochodów, średnio około 60. Cały tabor stanowiły meblowozy (...)z naczepa (...).Wszystkie o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 tony. Odwołujący się w okresach zatrudnienia w przedsiębiorstwie (...) na podstawie umów o pracę (przedzielonych okresem pracy na rzecz tego samego przedsiębiorstwa na podstawie umowy zlecenia) pracował stale i w pełnym wymiarze czasu pracy jako kierowca samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton. Był to S. (...), zabudowany, tzw. kontener meblowóz. (Dowód- zeznania świadka R. B. nagranie rozprawy w dniu17.12.2014r.) Sąd zważył co następuje: Zgodnie z art.184 ust.1 ustawy z 17.12.1998r. o emeryturach i rentach z FUS (Dz. U. Nr 162 poz.1118 ze zm.) ubezpieczonym urodzonym po dniu 31.12.1948r. przysługuje emerytura po osiągnięciu wieku przewidzianego w art.32-34, 39 i 40, jeżeli w dniu wejścia w życie ustawy (01.01.1999r.) osiągnęli: 1. okres zatrudnienia w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze wymagany w przepisach dotychczasowych do nabycia prawa do emerytury w wieku niższym niż 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzna; oraz 2. okres składkowy i nieskładkowy, o którym mowa w art.27. Stosownie do treści ust.2 emerytura ta przysługuje pod warunkiem nieprzystąpienia do OFE lub przekazania środków tam zgromadzonych na dochody budżetu państwa za pośrednictwem ZUS. Stosownie do treści art. 32 cyt. ustawy ubezpieczeni będący pracownikami, o których mowa w ust. 2-3, zatrudnieni w szczególnych warunkach przez co najmniej przez 15 lat, nabywali prawo do emerytury w wieku obniżonym o 5 lat od podstawowego, o ile udowodnili łączny staż ubezpieczeniowy określony w art.27 cyt. ustawy wynoszący 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn. Zgodnie z ust.4 tego przepisu wiek emerytalny, rodzaje prac lub stanowisk oraz warunki, na podstawie których osobom wymienionym w ust.2 i 3 przysługiwało prawo do emerytury, ustala się na podstawie przepisów dotychczasowych tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zmianami). Paragraf 2 powyższego rozporządzenia stanowi, że okresami prac uzasadniającymi prawo do świadczeń na zasadach określonych w tym rozporządzeniu są okresy, w których praca w szczególnych warunkach wykonywana była stale i w pełnym wymiarze czasu obowiązującym na danym stanowisku pracy. Okresy te stwierdza zakład pracy na podstawie posiadanej dokumentacji w świadectwie wykonywania pracy w szczególnych warunkach. Wobec braku stosownego dokumentu przez sądem możliwe jest wykazywanie charakteru pracy wszelkimi dowodami przewidzianymi w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">kodeksu postępowania cywilnego</a>. Zgodnie z art.184 ust.1 cyt. ustawy odwołujący się – jako osoba urodzona po 31.12.1948r. ((...)) powinien warunki stażowe tj. 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych oraz 15-letni okres pracy w szczególnych warunkach wykazać na dzień wejścia w życie ustawy tj. na 01.01.1999r. Poza sporem jest, że odwołujący się nie przystąpił do OFE. Według danych ZUS na dzień 01.01.1999r. udowodnił wymagany 25 letni składkowy i nieskładkowy (26 lat 10 miesięcy i 6 dni) Stanowisko kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton ujęte jest w dziale VIII pkt. 2 wykazu A stanowiącego załącznik przytoczonego wyżej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 ()">rozporządzenia Rady Ministrów z 7.02.1983r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a> (Dz. U. Nr 8 poz.43 ze zmianami). Definicję ustawową „ pracy w szczególnych warunkach” zawiera art.32 ust 2 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. Zgodnie z tym przepisem za pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach uważa się pracowników zatrudnionych przy pracach o znacznej szkodliwości dla zdrowia oraz o znacznym stopniu uciążliwości lub wymagających wysokiej sprawności psychofizycznej ze względu na bezpieczeństwo własne lub otoczenia. Praca taka to ta, w której pracownik w sposób znaczny jest narażony na niekorzystne dla zdrowia czynniki. Np. praca w narażeniu na hałas ponadnormatywny, praca w zapyleniu, w oparach chemicznych, w wysokich temperaturach lub zmiennych warunkach atmosferycznych. Pracę taką pracownik musi wykonywać stale i w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym na danym stanowisku. Motyw przyświecający ustawodawcy w stworzeniu instytucji przewidzianej w art.32 w/w ustawy opiera się na założeniu, że praca wykonywana w szczególnych warunkach stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przyczynia się do szybszego obniżenia wydolności organizmu i osoba taka ma prawo do wcześniejszej emerytury niż pozostali ubezpieczeni. W odniesieniu do kierowców nie ma znaczenia jakiego typu materiały przewozili, dla jakiej branży były przeznaczone, bo uciążliwość, szkodliwość pracy wynika z rodzaju kierowanego pojazdu, a nie z rodzaju przewożonego ładunku. W stosunku do tych pracowników nie ma zastosowania orzecznictwo odnoszące się do branżowych wykazów. Praca na stanowisku kierowcy samochodu ciężarowego o dopuszczalnym ciężarze całkowitym powyżej 3,5 ton jest pracą w szczególnych warunkach, a poza okresem zaliczonym przez ZUS odwołujący się taką pracę wykonywał również w przedsiębiorstwie (...) w okresach od 01.01.1979r. do 19.11.1989r. oraz od 2.01.1992r. do 31.12.1998r. Paca ta wykonywana stale i w pełnym wymiarze czasu pracy przez okres co najmniej 15 lat uprawnia M. Ż.do nabycia prawa do emerytury w obniżonym wieku, w oparciu o art. 184 ustawy o emeryturach i rentach z FUS. M. Ż. wniosek o emeryturę złożył w dniu 21.07.2014r. Wykazał zarówno ogólny staż ubezpieczeniowy jak i ponad 15 letni staż w szczególnych warunkach. Wiek 60 lat ukończył w (...) i wtedy spełnił ostatni z warunków do emerytury w obniżonym wieku. Zgodnie z art.129 ust o emeryturach i rentach prawo do świadczenia przysługuje mu od miesiąca złożenia wniosku, tj. od 1 lipca 2014r. Zaskarżona decyzja podlegała więc zmianie i zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art.477 14§2 kpc</a> orzeczono jak w pkt.1wyroku. O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono w pkt.2 wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1)">art. 108§ 1 kpc</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">98 kpc</a>. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 6;§ 6 pkt. 6)">§ 6 pkt 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz.U.02.163.1348 ze zm.) stawka minimalna w sprawie z ubezpieczenia społecznego wynosi 60 zł, a biorąc pod uwagę nakład pracy pełnomocnika odwołującego się Sąd zasądził od ZUS zwrot kosztów w wysokości podwójnej stawki minimalnej. </div>