Ppolska.starec← UrzadnikВойти

IV Ka 984/14

Суды общей юрисдикции2014-12-17
Номер дела
IV Ka 984/14
Дата решения
2014-12-17
Тип
SENTENCE

Судьи

Krzysztof GłowackiPaweł PomianowskiStanisław Jabłoński (PRESIDING_JUDGE)

Правовое основание

Текст решения

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt. IV Ka 984/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 17 grudnia 2014 r</strong>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy we Wrocławiu Wydział IV Karny Odwoławczy w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący SSO Stanisław Jabłoński (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie SSO Krzysztof Głowacki </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->SSR del. do SO Paweł Pomianowski</strong> </p> <p>Protokolant Justyna Gdula</p> <p>przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej Leszka Karpiny</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2014 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. R.</span> i <span class="anon-block">M. S.</span> </strong> </p> <p>oskarżonych o przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego dla Wrocławia – Fabrycznej</p> <p>z dnia 12 marca 2014 r. sygn. akt II K 1649/12</p> <p> <strong> <!-- -->uchyla zaskarżony wyrok co do oskarżonych <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">K. R.</span>, a także na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 kpk</a> wobec <span class="anon-block">M. S.</span> co do czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> opisanego w pkt II części dyspozytywnej zaskarżonego wyroku i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu dla Wrocławia - Fabrycznej do ponownego rozpoznania. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. S.</span> </strong>została oskarżona o to, że:</p> <p>I. w dniu 10 lipca 2012 r. we <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. R.</span>, stosując wobec <span class="anon-block">M. J. (1)</span> przemoc polegającą na uderzaniu pokrzywdzonej nieustalonym przedmiotem w głowę oraz biciu jej pięściami i kopaniu po całym ciele oraz szarpaniu za włosy, a także grożąc jej pozbawieniem życia, zażądali od niej wydania pieniędzy oraz zabrali w celu przywłaszczenia należący do <span class="anon-block">M. J. (1)</span> telefon komórkowy <span class="anon-block">marki N. (...)</span> o wartości 25 zł, czym spowodowali u wymienionej obrażenia ciała w postaci dwóch ran w okolicy ciemieniowej lewej, które to obrażenia naruszyły czynności narządu jej ciała na czas poniżej dni siedmiu, przy czym zarzucanego jej przestępstwa dopuściła się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazana wyrokami na kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwa podobne, a w tym za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> wyrokiem Sądu Rejonowego dla Wrocławia Fabrycznej we Wrocławiu II Wydział Karny z dnia 27 czerwca 2008r., sygn. II K 296/08, na karę 1 roku pozbawienia wolności, którą odbywała w okresie od 8.09.2008r. do 8.09.2009r., za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia II Wydział Karny z dnia 2.10.2009r., sygn. akt II K 103/09, wymierzającym karę łączną 2 lat pozbawienia wolności, którą odbywała w okresie 20.11.2005r., od 7.02.2006r. do 9.02.2006r., od 8.03.2006r. do 9.03.2006r., od 23.03.2006r. do 24.03.2006r., od 31.05.2006r. do 1.06.2006r., od 28.01.2008r. do 8.09.20()8r. oraz od 8.09.2009r. do 4.03.2010r.,</p> <p>tj. o czyn z 280 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 <strong> <!-- -->§ </strong>1 k.k.</a> </p> <p>II. w okresie od sierpnia do września 2012r. we <span class="anon-block">W.</span> na terenie Zakładu <span class="anon-block">K. n. I.</span>nakłaniała <span class="anon-block">M. J. (1)</span> do zeznania nieprawdy odnośnie udziału i roli <span class="anon-block">K. R.</span> w zdarzeniu opisanym w punkcie I oraz okoliczności w jakich jej telefon komórkowy <span class="anon-block">marki N.</span> znalazł się w mieszkaniu <span class="anon-block">K. R.</span>.</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 2)">art. 18 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.k.</a> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. R.</span> </strong>został oskarżony o to, że:</p> <p>III. w dniu 10 lipca 2012 r. we <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. S.</span>, stosując wobec <span class="anon-block">M. J. (1)</span> przemoc polegającą na uderzaniu pokrzywdzonej nieustalonym przedmiotem w głowę oraz biciu jej pięściami i kopaniu po całym ciele oraz szarpaniu za włosy, a także grożąc jej pozbawieniem życia, zażądał od niej wydania pieniędzy oraz zabrał w celu przywłaszczenia należący do <span class="anon-block">M. J. (1)</span> telefon komórkowy <span class="anon-block">marki N. (...)</span> wartości 25 zł, czym spowodowali u wymienionej obrażenia ciała w postaci dwóch ran w okolicy ciemieniowej lewej, które to obrażenia naruszyły czynności narządu jej ciała na czas poniżej dni siedmiu, przy czym zarzucanego mu przestępstwa dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazany wyrokami na kary pozbawienia wolności za umyślne przestępstwa podobne, a w tym za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> i przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 k.k.</a> objęte wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego we Wrocławiu III Wydział Karny z dnia 30.11.2010r., sygn. akt III K 324/10, wymierzającym karę łączna 2 lat pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie od 16.05.2005r. do 17.05.2005r., od 18.11.2005r. do 19.11.2005r., od 17.01.2006r. do 19.01.2006r., od 28.03.2006r. do 29.03.2006r., od 28.04.2006r. do 29.04.2006r., od 5.10.2006r. do 24.11.2006r., od 20.07.2009r. do 12.05.2011r., od 11.06.2011r. do 25.06.2011r., za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 291;art. 291 § 1)">art. 291 § 1 k.k.</a> objęte wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego we Wrocławiu III Wydział Karny z dnia 30.11.2010r., sygn. akt III K 324/10, wymierzającym karę łączną 8 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbywał w okresie: w dniu 9.11.2007r., 23.12.2007r. oraz od 25.06.2011r. do dnia 30.09.2011r.</p> <p>tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Wyrokiem </strong>z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt II K 1649/12 Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Śródmieścia:</p> <p>I. uznał oskarżoną <span class="anon-block">M. S.</span> za winną tego, że w dniu 10 lipca 2012 r. we <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">K. R.</span>,</p> <p>stosując wobec <span class="anon-block">M. J. (1)</span> przemoc polegającą na uderzaniu pokrzywdzonej nieustalonym przedmiotem w głowę oraz biciu jej pięściami i kopaniu po całym ciele oraz szarpaniu za włosy, a także grożąc jej pozbawieniem życia, zmuszali pokrzywdzoną do zwrotu odzieży, torebki, telefonu komórkowego, czym spowodowali u pokrzywdzonej obrażenia ciała w postaci dwóch ran w okolicy ciemieniowej lewej, które to obrażenia naruszyły czynności narządu jej ciała na czas poniżej dni siedmiu, to jest czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierzył jej karę 1(jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>II. uznał oskarżoną <span class="anon-block">M. S.</span> za winną popełnienia czynu zarzucanego jej w pkt II części wstępnej wyroku i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a> wymierzył jej karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>III. uznał oskarżanego <span class="anon-block">K. R.</span> za winnego tego, że w dniu 10 lipca 2012 r. we <span class="anon-block">W.</span>, działając wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. S.</span>,</p> <p>stosując wobec <span class="anon-block">M. J. (1)</span> przemoc polegającą na uderzaniu pokrzywdzonej nieustalonym przedmiotem w głowę oraz biciu jej pięściami i kopaniu po całym ciele oraz szarpaniu za włosy, a także grożąc jej pozbawieniem życia, zmuszali pokrzywdzoną do zwrotu odzieży, torebki, telefonu komórkowego, czym spowodowali u pokrzywdzonej obrażenia ciała w postaci dwóch ran w okolicy ciemieniowej lewej, które to obrażenia naruszyły czynności narządu jej ciała na czas poniżej dni siedmiu, to jest czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierza mu karę 1(jednego) roku i 4 (czterech) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>IV. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 §1 kk</a> połączył oskarżonej <span class="anon-block">M. S.</span> orzeczone wyżej kary pozbawienia wolności i wymierzył jej karę łączną 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p> <p>V. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a>, na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczył oskarżonej <span class="anon-block">M. S.</span> okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach od 10 lipca 2012 roku do 10 kwietnia 2013 roku, oraz na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu <span class="anon-block">K. R.</span> okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania w dniach od 10 lipca 2012 roku do 10 kwietnia 2013 roku, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności odpowiada jednemu dniowi kary pozbawienia wolności;</p> <p>VI. zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adwokat <span class="anon-block">M. Z.</span> kwotę 420 zł plus VAT, tytułem zwrotu nie opłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżycielce posiłkowej z urzędu;</p> <p>VII. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonych od ponoszenia kosztów procesu i nie wymierzył im opłaty.</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację</strong> od w/w wyroku wywiódł oskarżyciel publiczny i zaskarżając powyższe orzeczenie w stosunku do oskarżonej <span class="anon-block">M. S.</span> w części dotyczącej czynu opisanego w pkt. I wyroku, a w stosunku do <span class="anon-block">K. R.</span> – w całości, na niekorzyść oskarżonych, zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia w zakresie czynów opisanych w pkt. I i III sentencji wyroku, mający wpływ na treść orzeczenia, a polegający na niesłusznym przyjęciu przez Sąd orzekający, że oskarżeni stosując wobec <span class="anon-block">M. J. (1)</span> przemoc fizyczną, powodując obrażenia ciała i grożąc jej pozbawieniem życia obejmowali swoją świadomością istnienie przysługującej im w stosunku do pokrzywdzonej wierzytelności i w konsekwencji przypisanie im popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 2)">art. 191 § 2 kk</a>, co skutkowało niesłusznym uznaniem, że zachowanie oskarżonych nie wyczerpało znamion przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a>, podczas gdy prawidłowa analiza dowodów zgromadzonych w sprawie prowadzi do wniosku, że <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">K. R.</span> stosując wobec <span class="anon-block">M. J. (2)</span> przemoc fizyczną, powodując obrażenia ciała i grożąc jej pozbawieniem życia, działali umyślnie w celu przywłaszczenia należącego do pokrzywdzonej mienia w postaci telefonu komórkowego <span class="anon-block">marki N. (...)</span>, wypełniając tym samym znamiona strony podmiotowej występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 kk</a>.</p> <p>Podnosząc powyższy zarzut oskarżyciel wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w części dotyczącej czynu opisanego w pkt. I i III sentencji wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja zasługiwała na uwzględnienie i skutkować tym samym musiała uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, przy czym nie -jak wnioskował rzecznik oskarżenia publicznego- jedynie w zakresie czynów opisanych w pkt. I i III zaskarżonego wyroku, ale i w odniesieniu do czynu z pkt. II, co było możliwe mając na względzie przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 kpk</a>.</p> <p>Tytułem wstępu należy wskazać, że aby orzeczenie Sądu I instancji poddane kontroli instancyjnej mogło się ostać, odpierając tym samym zarzuty ujęte w treści wywiedzionego środka odwoławczego, spełnione muszą zostać ściśle określone warunki. Po pierwsze Sąd musi zadbać o to, aby wykorzystując wszelkie dostępne możliwości dowodowe zgromadzić kompletny materiał dowodowy, po drugie- rozstrzygnięcie końcowe w sprawie wydać musi po wnikliwym, bardzo rzetelnym wyjaśnieniu wszystkich istotnych okoliczności opisanego w akcie oskarżenia zdarzenia. Co nie mniej ważne, Sąd ten orzekając musi mieć w polu widzenia cały materiał dotyczący rozstrzyganej kwestii, a pozyskane w toku procesu dowody poddać poprawnej, nie wzbudzającej kontrowersji ocenie.</p> <p>Zdaniem Sądu Odwoławczego Sąd I instancji warunkom tym nie sprostał.</p> <p>Po uważnym zapoznaniu się z materiałem dowodowym znajdującym się w aktach sprawy stwierdzić trzeba, iż analiza zgromadzonych w sprawie dowodów dokonana została przez Sąd pierwszoinstancyjny w sposób wykraczający poza granice <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a>, co w konsekwencji doprowadziło ów Sąd do poczynienia błędnych ustaleń faktycznych w sprawie, a finalnie skutkowało przypisaniem oskarżonym <span class="anon-block">M. S.</span> i <span class="anon-block">K. R.</span> sprawstwa czynu o nieprawidłowej kwalifikacji prawnej.</p> <p>Sąd Odwoławczy w całej rozciągłości podziela wnioski sformułowane w apelacji rzecznika oskarżyciela publicznego, w szczególności ten wskazujący na wadliwą ocenę przebiegu zdarzenia z dnia 10 lipca 2012 r. oraz motywów, jakimi kierowali się sprawcy zajścia.</p> <p>Słusznie argumentuje prokurator, iż w odniesieniu do zamiaru dokonania zaboru telefonu komórkowego nie można zaakceptować wnioskowania Sądu jakoby w ramach feralnego zdarzenia oskarżony mając podejrzenia, że <span class="anon-block">M. J. (1)</span> ukradła mu jego telefon domagał się od pokrzywdzonej zwrotu swojej własności. Prokurator wskazał wszak na konkretny materiał dowodowy, który tezie tej pozwala zaprzeczyć. Przede wszystkim odwołał się do wyjaśnień oskarżonego, w których <span class="anon-block">K. R.</span> stwierdzał wprost, że zaginął mu telefon komórkowy, ale jednocześnie podkreślał, że nie miał pewności czy sam telefonu tego nie zgubił, w związku z czym nigdy nie wskazywał pokrzywdzonej jako osoby, która telefon ten mu zabrała. Dodawał też, że oskarżona <span class="anon-block">M. S.</span> podjęła wobec pokrzywdzonej działania z uwagi na fakt zaboru przez <span class="anon-block">M. J. (1)</span> należących do oskarżonej rzeczy. W tej zatem sytuacji, jak trafnie podkreślał apelujący, trudno przyjmować istnienie po stronie <span class="anon-block">K. R.</span> subiektywnego przekonania, że przysługująca mu wierzytelność faktycznie istniała. Wymowna w tym zakresie jest też postawa oskarżonych, którzy przeczyli w toku prowadzonego postępowania karnego okolicznościom zaboru jakiegokolwiek telefonu. Co więcej, oskarżona <span class="anon-block">S.</span> wskazywała wprost, że celem jej działania była chęć odzyskania należących do niej rzeczy, przy czym wymieniała wyłącznie spodnie, torebkę i biżuterię; zaborowi telefonu oskarżona od początku przeczyła, przyjmowanie zatem przez Sąd, że celem jej z kolei działania była wola odzyskania własności <span class="anon-block">K. R.</span> nie może spotkać się z akceptacją.</p> <p>Fakt, że oskarżeni zwracali się do pokrzywdzonej słowem „złodziejka” nie uzasadnia takiego właśnie wniosku. Bezsprzeczny jest fakt, iż oskarżona miała na sobie spodnie <span class="anon-block">M. S.</span>, jak i posiadała przy sobie jej torebkę, zatem używanie tego stwierdzenia było -mając na uwadze właśnie powyższe okoliczności- uzasadnione. Nie oznacza to jednak, że padło ono w kontekście przekonania, że <span class="anon-block">M. J. (1)</span> ukradła <span class="anon-block">K. R.</span> jego telefon. Mało tego, Sąd meriti argumentując swój tok myślenia odwołał się do relacji <span class="anon-block">J.</span> <span class="anon-block">H.</span> wskazując, że wedle twierdzeń tego świadka, gdy zwrócił on uwagę mężczyźnie, który szarpał kobietę (czyli <span class="anon-block">K. R.</span>), uzyskał odpowiedź, że <strong> <!-- -->mu</strong> coś ukradła – tymczasem dokładnie takie sformułowanie w analizowanej sprawie nie padło; padło stwierdzenie podobne – „<em> <!-- -->że ona coś im ukradła</em>”, „<em> <!-- -->że ma coś oddać</em>” (k. 44v, k. 45), „<em> <!-- -->że ona coś ukradła</em>” (k. 794), jakże jednak zmieniające wydźwięk wypowiedzi świadka <span class="anon-block">H.</span>. W tej bowiem postaci nie sugeruje ono, że <span class="anon-block">K. R.</span> zarzucał pokrzywdzonej konkretnie przywłaszczenie jego telefonu, tylko ogólnie wskazuje, że pokrzywdzona coś oskarżonym ukradła, a mając na uwadze przytoczone powyżej fragmenty wyjaśnień oskarżonego pozwala to domniemywać, że <span class="anon-block">K. R.</span> miał na myśli rzeczy jego dziewczyny- współoskarżonej <span class="anon-block">M. S.</span>.</p> <p>Tym samym Sąd Rejonowy raz jeszcze winien przeanalizować zgromadzone w sprawie dowody i rozważyć, czy zachowanie oskarżonych polegające na zaborze telefonu nie przemawia, jak twierdzi oskarżyciel publiczny, za przyjęciem po ich stronie zamiaru przywłaszczenia, mając jednocześnie na względzie, że w trakcie zajścia oskarżona dokonała ostatecznie jedynie zaboru telefonu komórkowego, a zostawiła na miejscu zdarzenia torebkę, którą rzekomo chciała odzyskać i której odebranie -w odróżnieniu od spodni (te bowiem pokrzywdzona miała na sobie i nie chciała ich zdjąć)- było jak najbardziej możliwe.</p> <p>Wskazując na powyższe Sąd Odwoławczy uchylił zaskarżony wyrok i sprawę przekazał Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania, przy czym kasatoryjny wyrok objął całość prowadzonego postępowania, w tym również przypisany oskarżonej czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kk</a>. Rozwiązanie to będzie dla oskarżonej bardziej korzystne i w sytuacji ponownego uznania przez Sąd I instancji jej winy i sprawstwa co do obu zarzucanych czynów pozwoli już w ramach toczącego się procesu na orzeczenie wobec osoby <span class="anon-block">M. S.</span> kary łącznej.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy raz jeszcze przeprowadzi postępowanie dowodowe, a pozyskane w jego ramach dowody podda wnikliwej analizie, uwzględniając uwagi ujęte w niniejszym uzasadnieniu. Następnie Sąd ten wyda w sprawie wyrok, który -w razie konieczności- uzasadni w sposób respektujący wskazania <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1)">art.424 § 1 kpk</a>.</p> </div>