II Ka 289/14
Суды общей юрисдикции2014-12-18
Номер дела
II Ka 289/14
Дата решения
2014-12-18
Тип
SENTENCE
Судьи
Magdalena Dąbrowska (PRESIDING_JUDGE)Michał PieńkowskiRyszard Warda
Текст решения
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt II Ka 289/14</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 18 grudnia 2014 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Ostrołęce w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: SSO Magdalena Dąbrowska</p>
<p>Sędziowie: SSO Ryszard Warda</p>
<p>SSO Michał Pieńkowski (spr.)</p>
<p>Protokolant: Ewa Chrzczonowska</p>
<p>przy udziale <span class="anon-block">A. L.</span> Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Ostrołęce</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r.</p>
<p>sprawy:</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">D. P.</span> </strong>oskarżonego o czyny z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i inne</p>
<p>na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Okręgowego w Ostrołęce</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Wyszkowie VI Zamiejscowego Wydziału Karnego w Pułtusku z dnia 5 czerwca 2014 roku</p>
<p>sygn. VI K 405/14</p>
<p>
<strong>
<!-- --> orzeka:</strong>
</p>
<p>I.
zmienia zaskarżony wyrok w pkt I w ten sposób, iż w opisie czynów przyjmuje, że oskarżony <span class="anon-block">D. P.</span> swoim działaniem wprowadził pokrzywdzonych w błąd co do prowadzenia działalności gospodarczej oraz zamiaru zapłaty za usługi telekomunikacyjne,</p>
<p>II.
w pozostałym zakresie zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,</p>
<p>III.
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adwokata <span class="anon-block">I. P.</span> kwotę 516,60 (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) w tym 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym,</p>
<p>IV.
zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów postępowania odwoławczego przejmując je na rzecz Skarbu Państwa.</p>
<p>Sygn. akt II Ka 289/14</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>
<strong>
<!-- -->
<span class="anon-block">D. P.</span>
</strong> został oskarżony o to, że:</p>
<p>I.
w dniu 15 lutego 2012 roku w <span class="anon-block">P.</span> w <span class="anon-block"> salonie (...)</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> działając wspólnie i w porozumieniu z dwiema ustalonymi osobami podając się za prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą „<span class="anon-block">A. W. (1)</span> <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) P.</span>", w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z góry powziętym zamiarem niezapłacenia za usługi telekomunikacyjne doprowadził <span class="anon-block"> (...)</span> Centertel z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że <span class="anon-block">W. K.</span> zawarł umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr Linku <span class="anon-block"> (...)</span> w ramach promocji „Więcej korzyści optymalnych" i na tej podstawie uzyskał cztery telefony komórkowe <span class="anon-block">m-ki N. (...)</span> wartości 749 złotych, m-ki <span class="anon-block">H.</span> <span class="anon-block">D.</span> wartości 2.319.01 złotych, <span class="anon-block">m-ki S. (...)</span> <span class="anon-block">G. (...)</span> wartości 3109 złotych, <span class="anon-block">m-ki H. (...)</span> E wartości 1209 złotych, powodując straty w łącznej kwocie 8.131.88 złotych na szkodę <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </em>
</strong>
</p>
<p>II.
w dniu 21 lutego 2012 roku w <span class="anon-block">O.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> II 119/60 działając wspólnie i w porozumieniu z dwiema ustalonymi osobami podając się za prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą „<span class="anon-block">A. W. (1)</span> <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) P.</span>", w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z góry powziętym zamiarem niezapłacenia za usługi telekomunikacyjne doprowadził <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> i przedstawiciela handlowego sieci <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">P. A.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że <span class="anon-block">W. K.</span> zawarł umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych w ramach promocji „Perfekcyjna z Internetem KB " i na tej podstawie uzyskał siedem telefonów komórkowych <span class="anon-block">m-ki N. (...)</span> wartości 600 złotych, <span class="anon-block">m-ki S. (...)</span> wartości 650 złotych, <span class="anon-block">m-ki S. (...)</span> I 9100 <span class="anon-block">B.</span> wartości 1500 złotych, <span class="anon-block">m-ki S. (...)</span> I 9100 <span class="anon-block">B.</span> wartości 1500 złotych, <span class="anon-block">m-ki S. (...)</span> I 9100 <span class="anon-block">B.</span> wartości 1500 złotych, <span class="anon-block">m-ki S. (...)</span> wartości 1300 złotych, <span class="anon-block">m-ki S. (...)</span> wartości 1300 złotych powodując straty w łącznej kwocie 8.350 złotych na szkodę <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> i <span class="anon-block">P. A.</span>,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> </em>
</strong>
</p>
<p>III.
w dniu 15 lutego 2012 roku w <span class="anon-block">W.</span> w salonie firmowym <span class="anon-block">P.</span> przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span> II 82 działając wspólnie i w porozumieniu z dwiema ustalonymi osobami podając się za prowadzących działalność gospodarczą pod nazwą „<span class="anon-block">A. W. (1)</span> <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) P.</span>", w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z góry powziętym zamiarem niezapłacenia za usługi telekomunikacyjne doprowadził P4 Sp. z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w ten sposób, że <span class="anon-block">W. K.</span> zawarł umowę o świadczenie usług telekomunikacyjnych nr <span class="anon-block">umowy (...)</span> w ramach promocji <span class="anon-block"> (...)</span> dla <span class="anon-block"> firm (...)</span>" i na tej podstawie uzyskał telefon komórkowy <span class="anon-block">m-ki S. (...)</span>+ nr <span class="anon-block"> (...)</span> wartości 1299 złotych, powodując straty w łącznej kwocie 1.583.56 złotych na szkodę P4 Sp. z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a>
</em>
</strong>
</p>
<p>IV.
w dniu 16 lutego 2012 roku w <span class="anon-block">P.</span> działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, będąc uprzedzonym o odpowiedzialności karnej za zeznawanie nieprawdy i zatajanie prawdy złożył fałszywe oświadczenie na drukach zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego i ubezpieczenia zdrowotnego <span class="anon-block"> (...)</span> w ten sposób, że jako pełnomocnik prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą „<span class="anon-block">A. W. (1)</span> <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">ul. (...)</span>, <span class="anon-block">(...)-(...) P.</span>" oraz płatnika składek zgłosił do ubezpieczenia społecznego <span class="anon-block">W. K.</span> oraz potwierdził swoim podpisem, że jest zatrudniony w <span class="anon-block"> firmie (...)</span>, podczas gdy w rzeczywistości <span class="anon-block">D. P.</span> i <span class="anon-block">W. K.</span> nigdy nie byli zatrudnieni w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> <span class="anon-block">W. K.</span>, która prowadziła fikcyjną działalność gospodarczą,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 6)">art. 233 § 6 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> </em>
</strong>
</p>
<p>V.
w dniu 16 lutego 2012 roku w <span class="anon-block">P.</span> działając w krótkich odstępach czasu, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, wspólnie i w porozumieniu z ustaloną osobą w celu użycia za autentyczne sfałszował dokumenty w postaci druków zgłoszenia do ubezpieczenia społecznego i ubezpieczenia zdrowotnego <span class="anon-block"> (...)</span> w ten sposób, że uzyskał dane osobowe <span class="anon-block">M. L.</span>, <span class="anon-block">A. B.</span> i <span class="anon-block">A. W. (2)</span> od ustalonej osoby, a następnie w pozycji podpis osoby zgłaszanej do ubezpieczenia podpisał się imieniem i nazwiskiem <span class="anon-block">M. L.</span>, <span class="anon-block">A. B.</span> i <span class="anon-block">A. W. (2)</span>, podczas gdy w rzeczywistości <span class="anon-block">A. B.</span>, <span class="anon-block">A. W. (2)</span> i <span class="anon-block">M. L.</span> nigdy nie byli zatrudnieni w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> <span class="anon-block">W. K.</span>,</p>
<p>
<strong>
<!-- -->
<em>
<!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a>
</em>
</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Rejonowy w Wyszkowie VI Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pułtusku </strong>wyrokiem z dnia 5 czerwca 2014 r., sygn. VI K 405/14:</p>
<p>I.
oskarżonego <span class="anon-block">D. P.</span> uznał za winnego popełnienia zarzucanych mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286 § 1 pkt. 1;art. 286 § 1 pkt. 2;art. 286 § 1 pkt. 3)">pkt 1-3</a> czynów, z tym że dodatkowo ustalił, iż popełnił je w podobny sposób, w krótkich odstępach czasu, to jest w warunkach ciągu przestępstw, to jest o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> skazał go, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 1)">art. 91 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 1 (jednego) roku i 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności; na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 1;art. 33 § 2;art. 33 § 3)">art. 33 § 1, 2 i 3 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu grzywnę w wysokości 100 (sto) stawek dziennych, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 20 (dwadzieścia) złotych;</p>
<p>II.
oskarżonego <span class="anon-block">D. P.</span> uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233 § 6 pkt. 4)">pkt. 4</a> czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 6)">art. 233 § 6 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> skazał go, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 6)">art. 233 § 6 k.k.</a> wymierzył mu karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności;</p>
<p>III.
oskarżonego <span class="anon-block">D. P.</span> uznał za winnego popełnienia zarzucanego mu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270 § 1 pkt. 5)">pkt. 5</a> czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> skazał go, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 270;art. 270 § 1)">art. 270 § 1 k.k.</a> wymierzył mu karę 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności;</p>
<p>IV.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 91;art. 91 § 2)">art. 91 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 k.k.</a> wymierzył oskarżonemu karę łączną 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności;</p>
<p>V.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1;art. 70 § 1 pkt. 1)">art. 70 § 1 pkt 1 k.k.</a> wykonanie orzeczonej wobec oskarżonego kary łącznej pozbawienia wolności warunkowo zawiesił na okres 5 (pięciu) lat próby;</p>
<p>VI.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 2)">art. 72 § 2 k.k.</a> zobowiązał oskarżonego do częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę:</p>
<p>- kwoty 2.710,62 zł. (dwa tysiące siedemset dziesięć złotych sześćdziesiąt dwa grosze) na rzecz <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> w terminie 6 (sześciu) miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku;</p>
<p>- kwoty 2.783,34 zł. (dwa tysiące siedemset osiemdziesiąt trzy złote trzydzieści cztery grosze) na rzecz <span class="anon-block">P. A.</span> w terminie 6 (sześciu) miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku;</p>
<p>- kwoty 527,84 zł. (pięćset dwadzieścia siedem złotych osiemdziesiąt cztery grosze) na rzecz P4 Sp. z o.o. z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> w terminie 6 (sześciu) miesięcy od dnia uprawomocnienia się wyroku;</p>
<p>VII.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 1)">art. 73 § 1 k.k.</a> oddał oskarżonego w okresie próby pod dozór kuratora;</p>
<p>VIII.
na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej grzywny zaliczył oskarżonemu okres zatrzymania w dniu 28 lutego 2012 roku, uznając ją za wykonaną do wysokości 2 (dwóch) stawek dziennych;</p>
<p>IX.
zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">I. P.</span> kwotę 826,56 zł. (osiemset dwadzieścia sześć złotych pięćdziesiąt sześć groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu <span class="anon-block">D. P.</span> z urzędu, w tym kwotę 154,56 zł. (sto pięćdziesiąt cztery złote pięćdziesiąt sześć groszy) tytułem podatku od towarów i usług;</p>
<p>Powyższy wyrok na niekorzyść oskarżonego <span class="anon-block">D. P.</span> zaskarżył Prokurator. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 1 i 2 k.p.k.</a> wyrokowi temu zarzucił:</p>
<p>I.
w zakresie pkt I sentencji wyroku obrazę prawa procesowego mającą wpływ na treść wyroku, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.</a> poprzez nieprzyjęcie w opisie czynów przypisanych <span class="anon-block">D. P.</span> znamienia „wprowadzenia w błąd”;</p>
<p>II.
w zakresie punktu II sentencji wyroku obrazę prawa materialnego, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 6)">art. 233 § 6 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i wymierzenie kary na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 6)">art. 233 § 6 k.k.</a> w sytuacji, gdy przedmiotowy przepis nie zawiera sankcji karnej.</p>
<p>Podnosząc powyższe zarzuty Prokurator wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p>
<p>Na rozprawie apelacyjnej Prokurator sprecyzował wniosek apelacji w ten sposób, że wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku, a nie jego uchylenie.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Apelacja Prokuratora była częściowo zasadna i w takim też zakresie zasługiwała na uwzględnienie.</p>
<p>Wskazać należy, iż trafny okazał się zarzut apelacji Prokuratora dotyczący obrazy prawa procesowego mającej wpływ na treść wyroku, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2)">art. 413 § 2 k.p.k.</a> poprzez nieprzyjęcie w opisie czynów zarzucanych oskarżonemu <span class="anon-block">D. P.</span> znamienia „wprowadzenia w błąd”.</p>
<p>Na wstępie niniejszych rozważań wskazać należy, iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2)">art. 413 § 2 k.p.k.</a> wyrok skazujący powinien oprócz elementów wymienionych w § 1 wskazanego przepisu zawierać m.in. dokładne określenie przypisanego oskarżonemu czynu oraz jego kwalifikację prawną. Wynikający z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 413;art. 413 § 2;art. 413 § 2 pkt. 1)">art. 413 § 2 pkt 1 k.p.k.</a> obowiązek dokładnego określenia przypisanego oskarżonemu czynu oznacza, że w jego opisie należy zawrzeć te elementy, które należą do jego istoty, a więc te dotyczące podmiotu czynu i osoby sprawcy, rodzaju atakowanego dobra, czasu, miejsca i sposobu działania bądź zaniechania oraz jego skutków. Opis czynu objętego wyrokiem wymaga zatem dokładnego przedstawienia wszystkich jego elementów mających znaczenie dla prawidłowej kwalifikacji prawnej bez pomijania któregokolwiek aspektu zachowania oskarżonego należącego do ustawowych znamion danego typu przestępstwa.</p>
<p>W realiach przedmiotowej sprawy Sąd Rejonowy zaakceptował w wyroku "propozycję" prokuratora dotyczącą opisu czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> zarzucanych oskarżonemu <span class="anon-block">D. P.</span>, zawartą w akcie oskarżenia, gdyż orzekając użył zwrotu szablonowego, tj. "uznaje oskarżonego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów", przekształcając tym samym czyn zarzucany, w czyn przypisany. Zbagatelizował jednak okoliczność, iż w zarzucie aktu oskarżenia w opisie czynu nie wskazano znamienia „wprowadzenia w błąd”. Tymczasem, jak zauważono powyżej, opis czynu przytaczany w wyroku powinien obejmować wszystkie elementy czynu mające znaczenie dla jego prawidłowej kwalifikacji, nie tylko oznaczenie czasu i miejsca jego popełnienia, ale również zachowania sprawcy wypełniające ustawowe znamiona czynu zabronionego, a także istotne elementy konkretyzujące ten czyn. Co prawda Sąd Rejonowy w pisemnych motywach zaskarżonego wyroku wskazał, iż jako formę wykonawczą przedmiotowych przestępstw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> <span class="anon-block">D. P.</span> użył wprowadzenia w błąd co do wywiązania się z umowy i płacenia za usługi telekomunikacyjne oraz mylnego wyobrażenia o swojej osobie, całej firmie i działalności gospodarczej polegającej na sprowadzeniu z zagranicy samochodów i sprzedaży w Polsce, zatrudnianiu pracowników i potrzebie wyposażania ich w służbowe telefony komórkowe, niemniej w sentencji przedmiotowego wyroku zabrakło opisu wskazanego znamienia.</p>
<p>Zważyć przy tym należy, iż w sytuacji, gdy treść zarzutu aktu oskarżenia jest mało precyzyjna i nie odzwierciedla dokładnie znamion zarzucanego oskarżonemu czynu, obowiązkiem sądu jest poprawienie tego w wyroku, bo redakcja orzeczeń zawartych w wyroku nie może nasuwać wątpliwości, za jaki czyn oskarżony ma ponieść dolegliwość. Nie mają przy tym istotnego znaczenia pisemne motywy wyroku, bowiem podstawowe znaczenie ma sentencja, a uzasadnienie zawiera jedynie informację, jakie fakty i na podstawie jakich dowodów sąd uznał za udowodnione (por. wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 5 lutego 2014 r. sygn. II AKa 273/13).</p>
<p>Stwierdzić jednak należy, iż do usunięcia wskazanej wadliwości wyroku nie pozostawało konieczne uchylanie zaskarżonego wyroku i przekazywanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu, jak wnosił pierwotnie w apelacji prokurator. Wystarczające było natomiast, zgodnie w wnioskiem prokuratora z rozprawy apelacyjnej, odpowiednie zmodyfikowanie treści wyroku.</p>
<p>Chybiony był natomiast zarzut Prokuratora dotyczący obrazy prawa materialnego, a mianowicie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 6)">art. 233 § 6 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> poprzez uznanie oskarżonego za winnego zarzuconego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 6)">art. 233 § 6 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i wymierzenie kary na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 6)">art. 233 § 6 k.k.</a>, w sytuacji, gdy przedmiotowy przepis nie zawiera sankcji karnej. Wskazać bowiem należy, iż obraza prawa materialnego może polegać na błędnej wykładni zastosowanego przepisu, zastosowaniu nieodpowiedniego przepisu w sytuacji, gdy jego zastosowanie jest obowiązkowe. Obraza prawa materialnego może być przyczyną odwoławczą jedynie wtedy, gdy ma ona charakter samoistny.</p>
<p>W ocenie Sądu Okręgowego w przedmiotowej sprawie Sąd wymierzając oskarżonemu karę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 233;art. 233 § 6)">art. 233 § 6 k.p.k.</a> nie dopuścił się rzeczonej obrazy prawa materialnego. Uznać bowiem należy, iż wskazany przepis poprzez zawarte w nim odesłanie do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1;art. 233)">§ 1 art. 233 k.k.</a> dostatecznie określa sankcję karną przewidzianą za określony w nim czyn. Nie budzi bowiem wątpliwości, iż karą, jaką można wymierzyć za przestępstwo stypizowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 233;art. 233 § 6)">art. 233 § 6 k.k.</a> jest kara pozbawienia wolności do lat 3.</p>
<p>Zważając na powyższe Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I w ten sposób, że w opisie czynów przyjął, że <span class="anon-block">D. P.</span> swoim działaniem wprowadził pokrzywdzonych w błąd co do prowadzenia działalności gospodarczej oraz zamiaru zapłaty za usługi telekomunikacyjne, w pozostałym zaś zakresie utrzymał go w mocy, nie znajdując podstaw do jego uchylenia lub zmiany.</p>
<p>O kosztach obrony z urzędu za postępowanie przed Sądem II instancji, rozstrzygnięto zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 2;§ 2 ust. 3;§ 14;§ 14 ust. 2;§ 14 ust. 2 pkt. 4)">§ 2 ust. 3 i § 14 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu</a> (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1348 z późn. zm.).</p>
<p>O kosztach postępowania odwoławczego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 634)">art. 634 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 17;art. 17 ust. 1)">art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. z 1983 r., Nr 49, poz. 223), zwalniając oskarżonego z obowiązku ich poniesienia. Za wydaniem przedmiotowego rozstrzygnięcia przemawiały względy słuszności, bowiem konieczność przeprowadzenia kontroli odwoławczej wyroku Sądu I instancji i zmiany wydanego rozstrzygnięcia była wynikiem błędu Sądu Rejonowego.</p>
<p>Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Okręgowy orzekł, jak w wyroku.</p>
</div>