VIII Gz 138/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VIII Gz 138/14</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 18 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Bydgoszczy Wydział VIII Gospodarczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Elżbieta Kala</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. w Bydgoszczy</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> Spółki Akcyjnej z siedzibą w <span class="anon-block">T.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. R.</span> </p> <p>na skutek zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Rejonowego zawarte w pkt 3 wyroku z dnia 14 maja 2014 r. , sygn. akt VIII GC 282/14 upr.</p> <p> <strong> <!-- -->postanawia:</strong> </p> <p>1.  zmienić zaskarżone postanowienie w ten sposób, że zasądzić od powoda na rzecz pozwanej kwotę 1.217 zł (tysiąc dwieście siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania przed sądem pierwszej instancji;</p> <p>2.  zasądzić od powoda na rzecz pozwanej kwotę 90 zł (dziewięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem zawartym w pkt 3 wyroku z dnia 14 maja 2014 r. , Sąd Rejonowy w Bydgoszczy zasądził od powoda na rzecz pozwanej kwotę 75 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.</p> <p>W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, iż w sprawie powództwo podlegało uwzględnieniu jedynie w zakresie odsetek ustawowych od kwot wskazanych szczegółowo w sentencji wyroku. W pozostałym zakresie tj. co do kwoty należności głównej – 7.051, 59 zł Sąd powództwo oddalił.</p> <p>O kosztach rozstrzygnął zaś Sąd Rejonowy skarżonym postanowieniem w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">art. 100 k.p.c.</a> Sąd wskazał, iż skoro powód uzupełnił braki formalne pozwu pismem nadanym na poczcie w dniu 27 września 2013 r., to w tymże dniu złożył skutecznie pozew w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu Rejonowego zachowanie pozwanej uzasadniało wytoczenie powództwa, jako że popadła ona w zwłokę ze spełnieniem świadczenia wobec powoda, który wystosował do niej przedprocesowe wezwanie do zapłaty. W tym kontekście Sąd zaznaczył, iż bez znaczenia był fakt, że pozwana zapłaciła powodowi kwotę 3000 zł w dniu 27 września 2013 r., którą to datę Sąd uznał za datę skutecznego wniesienia pozwu. W tym świetle Sąd ocenił, iż w zakresie kwoty 3000 zł powód jest wygrywającym sprawę i obliczył, iż kwota ta stanowi 42, 54 % dochodzonej kwoty 7.051, 59 zł. Zatem należne powodowi koszty wyniosły 624, 06 zł (1467 x 42, 54%), zaś pozwanej 699, 29 zł (1217 x 57, 46%), co oznaczało konieczność zwrotu na rzecz pozwanej kwoty 75 zł po zaokrągleniu.</p> <p>Rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego w pkt 3 wyroku, zaskarżyła pozwana co do kwoty 1.142 zł, która zarzuciła:</p> <p>- naruszenie prawa procesowego – <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 §1 i 3 k.p.c.</a> poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji niezasądzenie od powoda na rzecz pozwanej tytułem kosztów procesu kwoty 1217 zł, na którą powinny się składać: koszty zastępstwa procesowego – 1200 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł;</p> <p>- naruszenie przepisów postępowania tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130(1);art. 130(1) § 2)">art. 130 ^{<!-- -->1}§2 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130;art. 130 § 2)">art. 130§2 k.p.c.</a> poprzez błędną wykładnię i uznanie, że powód wniósł skutecznie pozew w dniu 27 września 2013 r., a nie później jak to wynika z akt sprawy.</p> <p>W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia o kosztach procesu zwartego w wyroku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy i w miejsce zasądzonej kwoty 75 zł zasądzenie od powoda na rzecz pozwanej kwoty 1.217 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. Domagała się również zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje. </strong> </p> <p>Zażalenie okazało się uzasadnione.</p> <p>Rozstrzygnięcie Sądu Rejonowego oparto na błędnym ustaleniu, iż skuteczne wniesienie pozwu nastąpiło w dniu 27 września 2013 r., a zatem w dniu w którym pozwana uiściła na rachunek powoda kwotę 3000 zł. Należy zatem przypomnieć, iż pierwszy pozew w przedmiocie roszczenia dochodzonego w niniejszym postępowaniu został przez powoda złożony w dniu 31 lipca 2013 r. (k. 19 akt) – sygn. VIII GNc 4915 /13. Zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2013 r. Referendarz Sądowy wezwał pełnomocnika powoda do uzupełnienia braków formalnych poprzez nadesłanie dokumentu KRS powodowej spółki w 1 dodatkowym egzemplarzu dla strony przeciwnej w terminie 7 dni pod rygorem zwrotu pozwu (k. 20 akt). Powód uzupełnił powyższy brak formalny, jednakże uczynił to dzień po terminie tj. w dniu 27 września 2014 r. (k. 25 akt). W związku z powyższym pozew zwrócono zarządzeniem Referendarza Sądowego z dnia 10 października 2013 r. Zarządzenie to nie zostało zaskarżone i uprawomocniło się z dniem 25 października 2013 r. (k. 29 akt). Powyższe oznacza, iż pozew złożony w dniu 31 lipca 2013 r., nie wywiera skutków prawnych, co wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 130;art. 130 § 2)">art. 130 §2 k.p.c.</a> Zgodnie z powołanym przepisem po bezskutecznym upływie terminu [do uzupełnienia braków formalnych] przewodniczący zwraca pismo stronie. Pismo zwrócone nie wywołuje żadnych skutków, jakie ustawa wiąże z wniesieniem pisma procesowego do sądu. Należy stwierdzić zatem, iż wpisanie sprawy pod nowy numer w oparciu o pierwotnie złożony pozew, które nastąpiło wskutek wniosku złożonego przez pełnomocnika powoda w dniu 31 października 2013 r. (k. 30-31 akt), inicjowało nowy proces formalnie nie związany z wcześniej toczącym się postępowaniem. Skuteczne złożenie pozwu wszczynającego postępowanie w przedmiotowej sprawie nastąpiło zatem najwcześniej w dniu 31.10.2013 r.</p> <p>W tym kontekście znamiennym dla rozstrzygnięcia jest, iż złożenie wniosku o wpisanie sprawy pod nowy numer (formalne zainicjowanie sprawy VIII GNc 121/14) nastąpiło po około miesiącu od dokonania przez pozwaną ostatniej zapłaty w kwocie 3000 zł (pozwana uiściła należność w dniu 27 września 2013 r.). Nie sposób zatem przyjąć, iż powód miał wówczas uzasadnione podstawy, aby nie wiedzieć o dokonanej wpłacie. Rację ma więc pozwana, wskazując, iż powód nie dochował obowiązkom, albowiem składając w dniu 31 października 2013 r. skutecznie ponowny pozew, nie uwzględnił wcześniejszych wpłat dokonanych przez pozwaną, ani też mającej miejsce miesiąc wcześniej ostatniej należności w kwocie 3000 zł. W tych okolicznościach – powoda, którego powództwo co do należności głównej zostało oddalone w całości, należy uznać za przegrywającego sprawę w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> </p> <p>Oznacza to, iż na rzecz pozwanej należało zasądzić od powoda zwrot kosztów postępowania przed Sądem pierwszej instancji w pełnej wysokości tj. w kwocie 1.217 zł.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386§1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397§2 k.p.c.</a> należało orzec jak w pkt 1 sentencji.</p> <p>O kosztach procesu za instancję odwoławczą orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> Koszty te stanowi wynagrodzenie pełnomocnika pozwanej będącego radcą prawnym zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98 § 6;art. 98 § 6 pkt. 2)">§ 6 pkt 2</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 12;§ 12 ust. 2;§ 12 ust. 2 pkt. 1)">§ 12 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz.U.2013.490 j.t.) w kwocie 60 zł oraz opłata od zażalenia w kwocie 30 zł.</p> </div>