II Ca 1317/14
Суды общей юрисдикции2014-12-18
Номер дела
II Ca 1317/14
Дата решения
2014-12-18
Тип
SENTENCE
Судьи
Beata Piwko (PRESIDING_JUDGE)Cezary KlepaczMagdalena Bajor-Nadolska
Правовое основание
Текст решения
<p>Sygn. akt II Ca 1317/14</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 18 grudnia 2014 r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Kielcach II Wydział Cywilny Odwoławczy</p>
<p>w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: SSO Beata Piwko</p>
<p>Sędziowie: SSO Cezary Klepacz (spr.)</p>
<p>SSO Magdalena Bajor-Nadolska</p>
<p>Protokolant: sekr. sądowy Karolina Chrapkiewicz</p>
<p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 r. w Kielcach na rozprawie</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">M. K. (1)</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>na skutek apelacji powoda</p>
<p>od wyroku Sądu Rejonowego w Kielcach</p>
<p>z dnia 13 czerwca 2014 r. sygn. I C 1313/13</p>
<p>zmienia zaskarżony wyrok w części i zasądza od <span class="anon-block">M. K. (1)</span>na rzecz <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span>kwotę 10 093,69 ( dziesięć tysięcy dziewięćdziesiąt trzy, 69/100) złotych z ustawowymi odsetkami od dnia 24 czerwca 2013 roku i kwotę <span class="anon-block">(...)</span>( jeden tysiąc siedemset dwadzieścia jeden) złotych tytułem kosztów procesu; oddala apelację w pozostałej części i zasądza od <span class="anon-block">M. K. (1)</span>na rzecz <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span>kwotę 1112,50 (jeden tysiąc sto dwanaście, 50/100) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt II Ca 1317/14</strong>
</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2014 r., sygn. akt I C 1313/13, Sąd Rejonowy w Kielcach oddalił powództwo<span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span>przeciwko <span class="anon-block">M. K. (1)</span>o zapłatę kwoty 20.480,71 zł wraz z odsetkami umownymi maksymalnymi od kwoty 10.093,69 zł za okres od dnia 24 czerwca 2013 r. do dnia zapłaty.</p>
<p>Sąd ten ustalił, że w dniu 22 sierpnia 2008 r. <span class="anon-block">M. K. (1)</span>zawarła z <span class="anon-block">(...) Bankiem SA</span>we <span class="anon-block">W.</span>umowę kredytu nr KGP\<span class="anon-block">(...)</span>na kwotę 13.340,45 zł, który miał być spłacony w 60 miesięcznych ratach, zgodnie z harmonogramem spłat. Strony ustaliły oprocentowanie od zadłużenia przeterminowanego jako czterokrotność obowiązującej stopy kredytu lombardowego NBP. W dniu 7 czerwca 2013 r. pomiędzy powodem a <span class="anon-block">(...) Bankiem SA</span>we <span class="anon-block">W.</span>zawarta została umowa przelewu wierzytelności, na podstawie której powód nabył wierzytelność przysługującą Bankowi względem pozwanej, wynikającą ze wskazanej umowy kredytu. Dnia 10 czerwca 2013 r. <span class="anon-block">(...)</span>sporządził pismo, w którym zawiadamiał pozwaną o cesji wierzytelności oraz wzywał do zapłaty zaległej kwoty 20.414,89 zł. W dniu 4 marca 2014 r. pozwana wpłaciła na poczet należności z umowy kredytu nr KGP\<span class="anon-block">(...)</span>kwotę 250 zł na rzecz <span class="anon-block">(...) Banku SA</span>we <span class="anon-block">W.</span>, zaś w dniu 11 kwietnia 2014 r. – 500 zł.</p>
<p>Biorąc to pod uwagę, Sąd uznał, że powód nie udowodnił dochodzonego roszczenia, powinna bowiem wykazać nie tylko fakt nabycia wierzytelności w drodze umowy zawartej z Euro Bankiem, ale przede wszystkim wysokość dochodzonego roszczenia, z uwzględnieniem wszelkich wpłat dokonanych przez pozwaną, składając chociażby wyciąg z księgi rachunkowej wystawiony na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041461546" title="Ustawa z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 146, poz. 1546 (art. 194;art. 194 ust. 1)">art. 194 ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. <em>
<!-- -->o funduszach inwestycyjnych</em>
</a>. Brak jest możliwości zweryfikowania wysokości kapitału pozostałego do spłaty oraz odsetek karnych. Nie dołączono do pozwu ani harmonogramu spłat pożyczki, ani jakiegokolwiek rozliczenia uwzględniającego dokonane przez pozwaną spłaty i sposób ich księgowania. Powód nie wykazał za jaki okres i od jakiej kwoty zostały naliczone odsetki. Nie wiadomo również, jakie przyjęto oprocentowanie, co uniemożliwia jego zweryfikowanie pod kątem zgodności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20041461546" title="Ustawa z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych - Dz. U. z 2004 r. Nr 146, poz. 1546 (art. 359;art. 359 § 2(1))">art. 359 § 2<sup>
<!-- -->1</sup>
</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1;art. 58 § 3)">art. 58 § 1 i 3 k.c.</a>
</p>
<p>Wyrok ten zaskarżył w całości powód, zarzucając naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233)">art. 233 k.p.c.</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i błąd w ustaleniach faktycznych, w szczególności przez uznanie, że nie została udowodniona podstawa i wysokość dochodzonej należności oraz naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 365;art. 365 § 1)">art. 365 § 1 k.p.c.</a>, gdyż w sprawie dochodzonej należności wydane zostało postanowienie sądu powszechnego o nadaniu klauzuli wykonalności.</p>
<p>Wskazując na to, skarżący wniósł o zmianę orzeczenia i zasądzenie od pozwanej na jego rzecz kwoty 19.267,75 zł wraz z odsetkami umownymi od kwoty 10.093,69 zł, liczonymi według zmiennej stopy procentowej, stanowiącej czterokrotność stopy kredytu lombardowego NBP, wynoszącej na dzień wniesienia pozwu 17% w stosunku rocznym, od dnia 24 czerwca 2013 r. do dnia zapłaty, względnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji oraz zasądzenie od pozwanej kosztów procesu za obie instancje, a także przeprowadzenie dowodów wskazanych w apelacji: postanowienia Sądu Rejonowego w Kielcach z dnia 7 grudnia 2009 r., sygn. akt I Co 4022/09, akt sprawy egzekucyjnej prowadzonej z wniosku <span class="anon-block"> (...) Bank SA</span> we <span class="anon-block">W.</span> przez komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w Kielcach <span class="anon-block">M. B. (1)</span>, sygn. akt Km 329/10, raportu – zestawienia należności i spłat kredytu za okres od 22 sierpnia 2008 r. do 7 czerwca 2013 r., tabel (k.54v.-56).</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje.</strong>
</p>
<p>Apelacja zasługuje na częściowe jedynie uwzględnienie.</p>
<p>W pierwszej kolejności podnieść należy, że Sąd odwoławczy pominął dowody wskazane w apelacji, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 381)">art. 381 k.p.c.</a>, bowiem strona powodowa mogła je powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, a nie można przyjąć, iż potrzeba powołania się na nie wynikła później, w szczególności nie uzasadnia tego okoliczność, że pozwana nie wnosiła zarzutów na etapie postępowania przedsądowego, tym bardziej, że brak jest dowodu doręczenia <span class="anon-block">M. K. (2)</span> wezwania do zapłaty z dnia 10 czerwca 2013 r. (k.23), zaś prawidłowy adres tej osoby został wskazany dopiero w toku postępowania (k.35). Sama zaś pozwana nie uznała powództwa, kwestionując wysokość należności dochodzonej pozwem (k.43).</p>
<p>Rozstrzygnięcie w sprawie może zatem nastąpić jedynie w oparciu o dowody przedstawione w postępowaniu przed Sądem pierwszej instancji.</p>
<p>Z dowodów tych wynika, jak prawidłowo ustalił Sąd Rejonowy, że w dniu 22 sierpnia 2008 r. <span class="anon-block">M. K. (1)</span> zawarła z <span class="anon-block"> (...) Bankiem SA</span> we <span class="anon-block">W.</span> umowę kredytu gotówkowego nr KGP\<span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 13.340,45 zł, który miał być spłacony w 60 miesięcznych ratach, zgodnie z harmonogramem spłat. Strony ustaliły oprocentowanie od zadłużenia przeterminowanego jako czterokrotność obowiązującej stopy kredytu lombardowego NBP. W dniu 7 czerwca 2013 r. powód nabył od <span class="anon-block"> (...) Banku SA</span> we <span class="anon-block">W.</span> wierzytelności, zgodnie z umową przelewu, w tym wierzytelność względem pozwanej, wynikającą ze wskazanej umowy kredytu. Dnia 10 czerwca 2013 r. Euro Bank sporządził pismo, w którym zawiadamiał pozwaną o cesji wierzytelności oraz wzywał ją, działając w imieniu powoda, do zapłaty zaległej kwoty 20.414,89 zł. Pozwana zapłaciła <span class="anon-block"> (...) Bankowi SA</span> we <span class="anon-block">W.</span> tytułem należności z umowy kredytu nr KGP\<span class="anon-block"> (...)</span>: kwotę 250 zł w dniu 4 marca 2014 r. i kwotę 500 zł w dniu 11 kwietnia 2014 r.</p>
<p>Z załącznika do umowy przelewu wierzytelności wynika (k.20), że należność główna z umowy kredytu gotówkowego nr KGP\<span class="anon-block"> (...)</span> wynosi 10.093,69 zł, zaś odsetki – 10,311,80 zł. Nie budzi wątpliwości pierwsza ze wskazanych kwot. Z pewnością bowiem kredyt nie był spłacany w terminie, skoro umowa została wypowiedziana i toczyło się postępowanie egzekucyjne przeciwko <span class="anon-block">M. K. (1)</span>, co ona sama przyznała (k.43). Brak jest natomiast możliwości zweryfikowania należnych odsetek. Inna kwota skapitalizowanych odsetek została wskazana w pozwie (k.3), inna zaś w umowie przelewu. Powód nie przedstawił harmonogramu spłaty pożyczki, ani jakiegokolwiek rozliczenia uwzględniającego dokonane przez pozwaną spłaty i sposób ich księgowania. Nie wykazał też za jaki okres i od jakiej kwoty zostały naliczone te odsetki. Nie wiadomo wreszcie, według jakiej stopy procentowej wyliczono je, co uniemożliwia ocenę pod kątem zgodności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 359;art. 359 § 2(1))">art. 359 § 2<sup>
<!-- -->1</sup>
</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 58;art. 58 § 1;art. 58 § 3)">art. 58 § 1 i 3 k.c.</a> W tym zakresie roszczenie nie zostało zatem udowodnione.</p>
<p>Biorąc to pod uwagę, należało uznać, iż powód zasadnie domaga się zasądzenia od pozwanej kwoty 10.093,69 zł.</p>
<p>Z uwagi na wskazane wcześniej wątpliwości co do należnych odsetek karnych, przy uwzględnieniu, że zostały one określone jedynie w umowie kredytu gotówkowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 482 § 2;art. 482 § 2 pkt. 9)">§ 2 pkt 9)</a>, która została wypowiedziana, uznać należało, iż powód może skutecznie domagać się odsetek ustawowych, które zasądzono od dnia wniesienia pozwu, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 482;art. 482 § 1;art. 482 § 2)">art. 482 § 1 i 2 k.c.</a>
</p>
<p>Powód poniósł koszty procesu w łącznej kwocie 3.442 zł: opłata od pozwu – 257 zł (k.1) i 768 zł (k.10), opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł (k.14) i wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym – 2.400 zł, należne zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631349" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 (§ 6;§ 6 pkt. 5)">§ 6 pkt 5) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 490). Ponieważ powództwo zostało uwzględnione w połowie, to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100;art. 100 zd. 1)">art. 100 zdanie pierwsze k.p.c.</a> powodowi przysługuje zwrot połowy poniesionych kosztów.</p>
<p>Mając to na względzie, zmieniono zaskarżony wyrok w części na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 1)">art. 386 § 1 k.p.c.</a> i zasądzono od <span class="anon-block">M. K. (1)</span>na rzecz <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">K.</span>kwotę 10.093,69 zł z ustawowymi odsetkami od dnia 24 czerwca 2013 roku i kwotę 1.721 zł tytułem kosztów procesu.</p>
<p>W pozostałej części oddalono apelację jako bezzasadną na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>
</p>
<p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100;art. 100 zd. 1)">art. 100 zdanie pierwsze</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 108;art. 108 § 1;art. 108 § 1 zd. 1)">art. 108 § 1 zdanie pierwsze k.p.c.</a>, zasądzono od pozwanej na rzecz powoda połowę poniesionych przez tego ostatniego kosztów postępowania apelacyjnego w łącznej kwocie 2.225 zł: 1.025 zł tytułem opłaty od apelacji (k.63) i 1.200 zł tytułem wynagrodzenia pełnomocnika (§ 6 pkt 5) w zw. z § 12 ust. 1 pkt 1) cyt. rozp.), tj. kwotę 1.112,50 zł.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->SSO M. Bajor - Nadolska SSO B. Piwko SSO C. Klepacz </strong>
</p>
</div>