II Ca 1207/14

<p>Sygn. akt II Ca 1207/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 18 grudnia 2014 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Szczecinie II Wydział Cywilny Odwoławczy</p> <p>Przewodniczący: SSO Sławomir Krajewski</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2014 roku w Szczecinie na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...)</span> Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">W. O.</span> </p> <p>zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Rejonowego w Gryficach z dnia 21 sierpnia 2014 roku, sygn. akt VI C 744/14</p> <p> <strong> <!-- -->oddala apelację.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem zaocznym z dnia 21 sierpnia 2014 roku, sygn. akt VI C 744/14, Sąd Rejonowy w Gryficach oddalił powództwo <span class="anon-block"> (...)</span> Inwestycyjnego Zamkniętego Niestandaryzowanego Funduszu Sekurytyzacyjnego w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">W. O.</span> o zapłatę.</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił, że pozwany zawarł z <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> umowę pożyczki w dniu 12 kwietnia 2007 roku na kwotę 4000 zł, przyjmując wysokość pożyczki na łączną kwotę 5953,63 zł oraz zobowiązując się do spłaty pożyczki w 48 ratach miesięcznych płatnych do 25 dnia każdego miesiąca począwszy od 25 maja 2007 roku.</p> <p>Specjalista do spraw <span class="anon-block"> windykacji (...)</span> sporządził zawiadomienie o przelewie wierzytelności w kwocie 6806,18 zł na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p>Pismem z dnia 1 października 2013 roku strona powodowała wezwała pozwanego do zapłaty kwoty 6966,56 zł.</p> <p>Sąd uznał, że powód nie udowodnił nie tylko wysokości zobowiązania pozwanego względem powoda, ale również jego istnienia w ogóle. Strona powodowa reprezentowana w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika na poparcie swojego żądania przedłożyła umowę pożyczki z dnia 12 kwietnia 2007 roku, wezwanie do zapłaty oraz zawiadomienie o przelewie wierzytelności. Na ich podstawie Sąd był w stanie ustalić jedynie, że pozwanego łączyła umowa pożyczki z dnia 12 kwietnia 2007 roku z <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span>, którego następcą prawnym jest <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> oraz że sporządzono zawiadomienie o przelewie wierzytelności w kwocie 6966,56 zł na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> Fundusz Inwestycyjny Zamknięty Niestandaryzowany Fundusz Sekurytyzacyjny z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>. Zdaniem Sądu nie wiadomo już, czy dokument ten został sporządzony przez umocowaną do tego osobę oraz czy kwota z niego wynikająca odpowiada faktycznemu stanowi zadłużenia pozwanego, jeśli w ogóle takie zadłużenie istnieje. Nie wykazano także, że umowa cesji pomiędzy wierzycielem, a stroną powodową kiedykolwiek miała miejsce, bowiem strona powodowa nie przedstawiła tej umowy. Sąd zwrócił również, uwagę, że nie przedłożono dowodu nadania pisma o nazwie „zawiadomienie”, podobnie jak dowodu jego doręczenia pozwanemu, w celu wykazania dojścia do jego wiadomości oświadczenia w nim zawartego.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, wobec braku jakichkolwiek dowód świadczących o istnieniu zobowiązania pozwanego wobec strony powodowej i jego wysokości, Sąd orzekł jak w wyroku.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wywiódł powód i zaskarżając wyrok w całości, wniósł o jego zmianę i zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kwoty 6858,74 zł wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 27 czerwca 2014 roku do dnia zapłaty, kwoty 457,12 zł bez odsetek oraz kosztów procesu przed Sadem I in­stancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powoda kosztów postępowania przed Sądem II instancji, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.</p> <p>Skarżący zarzucił Sądowi pierwszej instancji:</p> <p>1. naruszenie prawa procesowego, tj.:</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> polegające na braku wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego poprzez pominięcie w rozważaniach Sądu dowodów istotnych dla ustalenia istnienia rosz­czenia powoda,</p> <p>- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 kpc</a> poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów polegające na wybiórczym potraktowaniu zgromadzonego materiału dowodowego oraz na uznaniu złożo­nych dowodów za niewystarczające dla wykazania zasadności roszczenia, w szczególności cesji wierzytelności,</p> <p>- 339 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 2)">§ 2 kpc</a> polegające na błędnym uznaniu, że powołane przez powoda okoliczności budzą uzasadnione wątpliwości, podczas gdy z zebranego materiału dowodowego i wobec braku jakichkolwiek zarzutów pozwanego jednoznacznie wynika, że powodowi przysługuje wobec pozwanego roszczenie objęte pozwem,</p> <p>2. rażące naruszenie prawa materialnego polegające na:</p> <p>- błędnym zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a> poprzez uznanie, że powód nie udowodnił dochodzonego pozwem roszczenia,</p> <p>- na błędnym zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 509)">art. 509 kc</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>, poprzez uznanie, że powód nie udowodnił legitymacji czynnej w niniejszym procesie.</p> <p>3. sprzeczność ustaleń faktycznych sądu z materiałem dowodowym zebranym w sprawie.</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje: </span> </p> <p>Apelacja okazała się nieuzasadniona i jako taka podlegała oddaleniu.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 1)">art. 339 § 1 kpc</a> jeżeli pozwany nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę albo mimo stawienia się nie bierze udziału w rozprawie, sąd wyda wyrok zaoczny. W tym wypadku przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa (§ 2).</p> <p>W okolicznościach sprawy twierdzenia powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie, w świetle przedłożonych przezeń dokumentów, budzą uzasadnione wątpliwości, co uzasadniało oddalenie powództwa.</p> <p>Sąd Okręgowy zauważa, że co prawda ciężar dowodu wygaśnięcia zobowiązania w drodze zapłaty kwoty, na którą ono opiewa co do zasady obciąża dłużnika (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 kc</a>), który z tego faktu wywodzi korzystne dla siebie skutki prawne, to jednak w sprawie mamy do czynienia ze szczególną sytuacją, gdzie powód, z powołaniem się na nabycie w drodze przelewu wierzytelności z tytułu pożyczki gotówkowej udzielonej pozwanemu przez bank, domaga się zapłaty kwoty, która obejmuje część kapitału i część odsetek z tytułu tej pożyczki.</p> <p>W sytuacji zatem, kiedy jest bezspornym i oczywistym, że wierzytelności z tytułu przedmiotowej pożyczki zostały częściowo spłacone na rzecz pierwotnego wierzyciela, w tym także co do części kapitału, skoro jest on dochodzony w kwocie niższej, niż kwota udzielonej pozwanemu pożyczki, strona powodowa, winna przedstawić zestawienie, a zwłaszcza rozliczenie zarachowania dotychczas uiszczonych przez pozwanego kwot. Dopiero w takim wypadku możliwe byłoby przyjęcie, że żądana kwota nie budzi wątpliwości.</p> <p>Co więcej w zakresie owych odsetek, na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy nie sposób zweryfikować od jakiej kwoty kapitału były one naliczane, za jaki okres i według jakiej stopy, a tym samym ocenić zasadność roszczenia w tym zakresie. W szczególności brak jest informacji i dokumentów na okoliczność wypowiedzenia pozwanemu przedmiotowej umowy pożyczki.</p> <p>Reasumując, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a>, orzeczono jak w sentencji wyroku.</p> </div>