VII RC 170/14

<p>Sygn. VII RC 170/14</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Pozwem z dnia 28 sierpnia 2014 r. <span class="anon-block">E. D.</span> działająca jako przedstawiciel ustawowy małoletniego <span class="anon-block">W. G.</span> wniosła o podwyższenie alimentów należnych od <span class="anon-block">T. G.</span> z kwoty po 300 zł miesięcznie do kwoty po 650 zł miesięcznie.</p> <p>Uzasadniając pozew podniosła ona, iż na podstawie ugody zawartej przed Sądem pozwany płacić orzeczone od niego alimenty, płacąc przy tym dodatkowo kwotę 200 zł. Dopiero w miesiącu lipcu zaprzestał on płacenia, a na pisemne wezwanie wpłacił kwotę 300 zł. Przedstawicielka ustawowa argumentowała także, że małoletni jest dzieckiem z wadą słuchu i wymaga przy tym systematycznej rehabilitacji, jest dowożony do <span class="anon-block">O.</span> dwa razy w tygodniu na zajęcia logopedyczne, uczestniczy w rehabilitacji w ośrodku w <span class="anon-block">B.</span> oraz okresowo jeździ na konsultacje do <span class="anon-block"> Instytutu (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span>. <span class="anon-block">E. D.</span> podnosiła także okoliczność, iż pozwany nie uczestniczy w wychowaniu dziecka, zaś ona sama nie jest w stanie zapewnić dziecku odpowiednich środków finansowych na pokrycie wydatków (pozew, k. 3-5).</p> <p>Pozwany w odpowiedzi na pozew nie uznał powództwa w całości i wniósł o jego oddalenie.</p> <p>Pozwany podnosił przy tym, iż jego sytuacja materialna uniemożliwia mu spełnienie żądań powoda, utrzymuje się on z renty wynoszącej 619,50 zł miesięcznie, zaś dodatkowe dochody jakie uzyskuje mają charakter jedynie doraźny i sezonowy. Pozwany argumentował także, iż faktycznie co podnosi przedstawicielka ustawowa płacił on alimenty po 500 zł miesięcznie, jednak po urodzeniu drugiego syna – <span class="anon-block">F. G.</span> był w stanie płacić jedynie alimenty w kwocie orzeczonej przez Sąd (odpowiedź na pozew, k. 24-25).</p> <p>Sąd Rejonowy ustalił następujący stan faktyczny:</p> <p> <span class="anon-block">W. G.</span> jest synem <span class="anon-block">T. G.</span>. Mieszka on razem ze swoją matką <span class="anon-block">E. D.</span>, która utrzymuje się z renty w kwocie 619 zł., zasiłku z MOPS w kwocie 400 zł. i zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 153 zł. Małoletni <span class="anon-block">W. G.</span> ma 2 lata i 5 miesięcy, jest niepełnosprawny – ma wadę słuchu, otrzymuje jedynie zasiłek pielęgnacyjny. Syn wymaga dużo rehabilitacji mowy i słuchu. Przedstawicielka ustawowa dojeżdża z nim do <span class="anon-block">O.</span> i <span class="anon-block">W.</span> na badania słuchu oraz na rehabilitację, kupuje dla niego aparat słuchowy, baterie, programy słuchowe, syn wymaga też nauki mowy. <span class="anon-block">E. D.</span> pomagają rodzice u których mieszka i którzy kupują ubrania i wyżywienie (zeznania powoda, k. 65-66).</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">T. G.</span> utrzymuje się z renty w wysokości 618 zł. W czasie sezonu żeglarskiego od maja do października pracuje zarabiając łącznie 15.000 zł. rocznie. Pozwany otrzymał także pieniądze z <span class="anon-block"> (...) Klubu Sportowego</span> dla Niesłyszących i Głuchoniemych z tytułu umów o dzieło w kwocie 4794 zł. Innych źródeł utrzymania nie ma. <span class="anon-block">T. G.</span> jest właścicielem domu jednorodzinnego a także jest współwłaścicielem wraz ze swoim ojcem samochodu <span class="anon-block">R.</span> i właścicielem samochodu marki <span class="anon-block">F.</span>. Rodzice pozwanego są na emeryturze i pogadają mu, zaś gdy oni potrzebują pomocy świadczy ją pozwany. Pozwany początkowo poza ustaloną kwotą alimentów – 300 zł płacił dobrowolnie na rzecz swego syna także 200 zł, jednak z uwagi na fakt, iż urodziło mu się drugie dziecko zaprzestał tego. <span class="anon-block">T. G.</span> zamieszkuje w swoim domu wraz z partnerką, która nie pracuje (zeznania pozwanego, k. 65-66, pismo <span class="anon-block"> Klubu (...)</span>, k. 53, pismo Urzędu Skarbowego, k. 44-45).</p> <p>Powyższy stan faktyczny został ustalony w oparciu o zeznania stron złożone w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 299;art. 304)">art. 299 i 304 k.p.c.</a>, oraz w oparciu o dołączone do akt dokumenty.</p> <p>Sąd dał wiarę zeznaniom stron, są one bowiem szczere, logiczne, spójne, zupełne, wewnętrznie niesprzeczne. Ponadto zeznania te znajdują w większości potwierdzenie w dokumentach przez nich złożonych.</p> <p>Dokumenty złożone przez strony do akt sprawy nie były przez nie kwestionowane.</p> <p>Sąd Rejonowy zważył co następuje:</p> <p>Powództwo jest częściowo zasadne i jako takie zasługiwało zdaniem Sądu na uwzględnienie w części, tj. zasądzenia alimentów do kwoty po 500 zł.</p> <p>Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640090059" title="Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 (art. 128)">art. 128 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego</a> (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 ()">k. r.</a> i o.) obowiązek alimentacyjny, jest to obowiązek dostarczania środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania, obciąża krewnych w linii prostej. Obowiązek utrzymania i wychowania dzieci ciąży przede wszystkim na jego rodzicach. W sprawie niniejszej przesłanką obowiązku alimentacyjnego jest niezdolność dziecka do samodzielnego utrzymania wynikająca z jego wieku.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 133;art. 133 § 1)">art. 133 §1 k.r.</a> i o. rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.</p> <p>Wykładni przepisu powołanego artykułu należy dokonywać przez pryzmat <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 96)">art. 96 k.r.</a> i o., zgodnie z którym rodzice obowiązani są troszczyć się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka i przygotowywać je należycie do pracy dla dobra społeczeństwa odpowiednio do jego uzdolnień.</p> <p>Mając na względzie treść obu powołanych przepisów należy stwierdzić, że rodzice winni dzielić się z dzieckiem nawet najskromniejszym uzyskanym dochodem. Ponadto, jak trafnie podkreślił Sąd Najwyższy, spoczywający na rodzicach obowiązek dostarczania dziecku środków utrzymania i wychowania trwa dopóty, dopóki dziecko nie zdobędzie możliwości samodzielnego utrzymania się stosownie do swoich uzdolnień, predyspozycji, kwalifikacji zawodowych, czyli do chwili usamodzielnienia się i to niezależnie od osiągniętego wieku.</p> <p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19500340308" title="Ustawa z dnia 27 czerwca 1950 r. - Kodeks rodzinny - Dz. U. z 1950 r. Nr 34, poz. 308 (art. 135;art. 135 § 1)">art. 135 §1 k.r.</a> i o. stanowi, że zakres świadczeń alimentacyjnych zależy od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.</p> <p>Podkreślenia wymaga zdaniem Sądu fakt, cały ciężar związany z wychowaniem małoletniego spoczywał na <span class="anon-block">E. D.</span>.</p> <p>Sąd nie stracił także z pola widzenia faktu, iż sytuacja pozwanego, którą on sam przedstawia jako trudną nie może stanowić argumentu do zaprzestania partycypowania w kosztach związanych z utrzymaniem swego dziecka. Nie sposób przy tym nie dostrzec, iż pozwany faktycznie utrzymuje się jedynie z renty w wysokości 618 zł miesięcznie, jednak jak sam przyznał oraz wykazane to zostało dokumentami posiada on także dochód roczny sięgający kwoty ok. 20.000 zł. Na kwotę tą składa się jego wynagrodzenie z klubu żeglarskiego a także z tytułu opracowywanych przez niego projektów. Zdaniem Sąd nie sposób jest zatem stwierdzić, iż sytuacja materialna pozwanego w żadnym stopniu nie pozwala na podwyżkę alimentów. W ocenie Sądu także potrzeby małoletniego uległy podwyższeniu z uwagi na jego wadę słuchu oraz konieczność rehabilitacji zarówno mowy jak i słuchu, w związku z czym pozwany winien jest zapewnić mu choćby minimum wsparcia finansowego stosownie do jego potrzeb.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności, w oparciu o powołane przepisy, przy uwzględnieniu zarówno usprawiedliwionych potrzeb powoda, jak i możliwości zarobkowych i majątkowych pozwanego Sąd uznał, że kwota 500 złotych miesięcznie tytułem alimentów będzie kwotą odpowiednią.</p> <p>Bez wątpienia bowiem koszty związane z rehabilitacją małoletniego powoda wskazują na konieczność zwiększenia nakładów przez pozwanego, zaś zdaniem Sądu wykazany przez niego stan finansowy pozwala na nałożenie na niego wyższego obowiązku alimentacyjnego.</p> <p>Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz treść powołanych przepisów Sąd orzekł, jak w pkt. I wyroku, oddalając powództwo w pozostałej części jako niezasadne.</p> <p>Wyrokowi w pkt I Sąd nadał rygor natychmiastowej wykonalności w oparciu o przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 333;art. 333 § 1;art. 333 § 1 pkt. 1)">art. 333 §1 pkt 1 k.p.c.</a>,</p> <p>Orzeczenie o kosztach uzasadnia treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a> </p> </div>