VI ACa 404/14

<p> <strong> <!-- --> Sygn. akt VI A Ca 404/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 19 grudnia 2014 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie VI Wydział Cywilny w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący – Sędzia SA Ewa Klimowicz - Przygódzka (spr.) </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA Jacek Sadomski </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO (del.) Aleksandra Kempczyńska</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: sekr. sądowy Agnieszka Pawłowska</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2014 r. w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na rozprawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy z powództwa <span class="anon-block"> Elektrociepłowni (...) spółki z o.o.</span> w <span class="anon-block">A.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przeciwko Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->o wymierzenie kary pieniężnej</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji powódki</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie – Sądu Ochrony Konkurencji i Konsumentów </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 4 grudnia 2013 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sygn. akt XVII AmE 26/12</strong> </p> <p>1.  <strong> <!-- -->oddala apelację; </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- -->zasądza od <span class="anon-block"> Elektrociepłowni (...) spółki z o.o.</span> w <span class="anon-block">A.</span> na rzecz Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 270 (dwieście siedemdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. </strong> </p> <p>VI ACa 404/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 13 XII 2011 r. Prezes Urzędu Regulacji Energetyki ( dalej Prezes URE) uznał, że <span class="anon-block"> przedsiębiorstwo (...) sp. z o.o.</span> nie wywiązało się w roku 2010 z obowiązku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust. 8 ustawy prawo energetyczne</a> tj. uzyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia z kogeneracji , o których mowa w art. 9 l ust 1 w/w ustawy , wydanych dla energii elektrycznej wytworzonej w jednostkach kogeneracji znajdujących się na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej albo uiszczenia opłaty zastępczej , obliczonej w sposób określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8 a)">art. 9a ust 8a prawa energetycznego</a>. Z powyższego tytułu na <span class="anon-block"> Elektrociepłownię (...)</span> nałożona została kara pieniężna w kwocie 5900 zł , odpowiadająca 0,16 % przychodu jakie to przedsiębiorstwo energetyczne uzyskało z działalności koncesjonowanej w roku 2010.</p> <p>Z uzasadnienia przedmiotowej decyzji wynikało, że <span class="anon-block"> Elektrociepłownia (...)</span> obowiązek określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust. 8 prawa energetycznego</a> wypełniła za rok 2010 poprzez uiszczenie na rzecz <span class="anon-block">(...)</span> opłaty zastępczej ale nie w pełnej wysokości. Niedopłata wynosiła 4129, 29 zł i wynikała z „potrącenia” powyższej kwoty z obciążającej Elektrociepłownię opłaty zastępczej, wobec faktu zakupu przez nią od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> energii elektrycznej według taryfy jak dla odbiorcy końcowego ( a zatem mieszczącej w sobie koszty wypełnienia obowiązku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 prawa energetycznego</a>) zużytej jednak przez nią na potrzeby własne tj. wytwarzania energii. Innymi słowy ukarana spółka odjęła wartość „zakupionych” świadectw pochodzenia, poprzez zapłatę wyższej ceny energii elektrycznej od <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Prezes URE powyższe działanie <span class="anon-block"> Elektrociepłowni (...)</span> uznał za pozbawione podstaw prawnych podnosząc, iż wskazywanego przez nią sposobu realizacji obowiązku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 prawa energetycznego</a> ustawa ta nie przewiduje. Wyrażone zostało ponadto stanowisko, że w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 3;art. 3 pkt. 13 a)">art. 3 pkt 13 a prawa energetycznego</a> nie można było uznać <span class="anon-block"> Elektrociepłowni (...)</span> za odbiorcę końcowego energii elektrycznej sprzedawanej jej przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> na użytek własny, gdyż do własnego użytku nie zalicza się energii elektrycznej zakupionej w celu jej zużycia na potrzeby wytwarzania, przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej , którego to rodzaju działalność prowadziła Elektrociepłownia. Cena zakupu takiej energii nie powinna była zatem zawierać kosztów wypełnienia obowiązku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 ustawy prawo energetyczne</a>.</p> <p>Od powyższej decyzji wymienione w niej przedsiębiorstwo energetyczne wniosło odwołanie do SOKiK podnosząc w nim tylko jeden zarzut , a mianowicie naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 ustawy prawo energetyczne</a> poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że przedsiębiorstwo energetyczne , które dokonało zakupu energii elektrycznej od innego przedsiębiorstwa według taryfy jak dla odbiorcy końcowego , a zużytej przez to przedsiębiorstwo na potrzeby własne, zobowiązane jest do wykonania obowiązku określonego w w/w artykule, w sytuacji gdy z celu regulacji prawnej wynika, że obowiązek taki nie dotyczy energii elektrycznej zakupionej od innego przedsiębiorcy energetycznego ( po cenie podwyższonej o koszty obowiązku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8</a> ) przeznaczonej na potrzeby własne przedsiębiorcy. Powódka podnosiła, iż była odbiorcą końcowym energii elektrycznej zakupionej na potrzeby własne od <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, gdyż brak było odbiorcy końcowego nabywającego następnie tę energię elektryczną od niej na własne potrzeby. A zatem skoro <span class="anon-block"> Elektrownia (...)</span> nabyła na własne potrzeby energię elektryczną po cenie zawierającej koszt realizacji obowiązku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 prawa energetycznego</a> , to sprzedająca ją <span class="anon-block"> spółka (...)</span> obarczona była realizacją powyższego obowiązku. Realizacja powyższego obowiązku przez <span class="anon-block"> Elektrociepłownię (...)</span> nie znajduje oparcia w przepisach <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 ()">ustawy prawo energetyczne</a>.</p> <p>Zaskarżonym wyrokiem SOKiK odwołanie powyższe oddalił.</p> <p>Z poczynionych przez ten Sąd ustaleń wynikało, że powódka posiada koncesję na obrót energią elektryczną oraz na jej wytwarzanie.</p> <p>W roku 2010 dokonała sprzedaży na rzecz odbiorców końcowych 12 532,049 MWh energii elektrycznej, podlegającej obowiązkowi określonemu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 ustawy prawo energetyczne</a> . Tym samym była zobowiązana do :</p> <p>1 uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE do umorzenia świadectw pochodzenia z kogeneracji , o których mowa w art. 9l ust 1 pkt 1 w/w ustawy w łącznej ilości 388,493 MWh lub uiszczenia opłaty zastępczej w wysokości odpowiadającej tej ilości energii elektrycznej,</p> <p>2 uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE do umorzenia świadectw pochodzenia z kogeneracji , o których mowa w art. 9l ust 1 pkt 2 w/w ustawy w łącznej ilości 2 669,326 MWh lub uiszczenia opłaty zastępczej w wysokości odpowiadającej tej ilości energii elektrycznej.</p> <p>Powódka w ramach realizacji powyższego obowiązku uiściła natomiast na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> w odniesieniu do:</p> <p>1 jednostki kogeneracji , o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 l;art. 9 l ust. 1;art. 9 l ust. 1 pkt. 1)">art. 9l ust 1 pkt 1 prawa energetycznego</a> opłatę zastępczą w wysokości 48 197,86 zł odpowiadającą 374,207 MWh energii elektrycznej,</p> <p>2 jednostki kogeneracji , o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 l;art. 9 l ust. 1;art. 9 l ust. 1 pkt. 2)">art. 9l ust 1 pkt 2 prawo energetyczne</a> opłatę zastępczą w wysokości 59 959,43 zł., odpowiadającą 2 571,159 MWh energii elektrycznej.</p> <p>W roku 2010 powódka dokonała zakupu od <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> energii elektrycznej zarówno do odsprzedaży jak i na potrzeby własne , przy czym zakup na potrzeby własne był realizowany jak dla odbiorcy końcowego tj. cena zawierała koszty wypełnienia obowiązku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 ustawy prawo energetyczne</a>. W związku z tym wykonując wskazany obowiązek za rok 2010 Elektrociepłownia pomniejszyła poprzez potrącenie kwotę opłaty zastępczej , którą miał obowiązek uiścić o część ceny energii elektrycznej nabytej od <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> i zużytej na potrzeby własne.</p> <p>W tak ustalonym stanie faktycznym SOKiK uznał wniesione przez powódkę odwołanie za niezasadne.</p> <p>Powołując się na przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 ustawy prawo energetyczne</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071851314" title="Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 26 września 2007 r. w sprawie sposobu obliczania danych podanych we wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji oraz szczegółowego zakresu obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia tych świadectw, uiszczania opłaty zastępczej i obowiązku potwierdzania danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji - Dz. U. z 2007 r. Nr 185, poz. 1314 (§ 9)">§ 9 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26 IX 2007 r. w sprawie sposobu obliczania danych podanych we wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji oraz szczegółowego zakresu obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia tych świadectw , uiszczania opłaty zastępczej i obowiązku potwierdzania danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji</a> ( Dz.U. 2007.185.1314) Sąd Okręgowy stwierdził, że w związku ze sprzedażą w roku 2010 przez powódkę na rzecz odbiorców końcowych 12 532,049 MWh energii podlegającej obowiązkowi określonemu w w/w przepisie ustawy powódka była zobowiązana:</p> <p>- do uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust 1 pkt 1 ustawy lub do uiszczenia opłaty zastępczej – na łączną ilość 388,493 MWh , a wniosła opłatę zastępczą odpowiadającą 374,207 MWh,</p> <p>- do uzyskania i przedstawienia do umorzenia Prezesowi URE świadectw pochodzenia z kogeneracji, o których mowa w art. 9l ust 1 pkt 2 ustawy lub do uiszczenia opłaty zastępczej – na łączną ilość 2 669,326 MWh , a wniosła opłatę zastępczą odpowiadającą 2 571,159 MWh.</p> <p>Różnica pomiędzy wymaganym udziałem energii elektrycznej pochodzącej z wysokosprawnej kogeneracji w całkowitej rocznej sprzedaży energii elektrycznej odbiorcom końcowym a osiągniętym przez powódkę w roku 2010:</p> <p>- dla jednostki kogeneracji , o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 l;art. 9 l ust. 1;art. 9 l ust. 1 pkt. 1)">art. 9l ust 1 pkt 1 ustawy prawo energetyczne</a> wyniosła 0,114 %,</p> <p>- dla jednostki kogeneracji , o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 l;art. 9 l ust. 1;art. 9 l ust. 1 pkt. 2)">art. 9l ust 1 pkt 2 ustawy prawo energetyczne</a> wyniosła 0,783 %.</p> <p>Tym samym sąd I instancji podzielił stanowisko Prezesa URE ,że powódka nie wywiązała się z obowiązku wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 prawa energetycznego</a> .</p> <p>Wbrew zarzutom zawartym w odwołaniu SOKiK uznał, iż z realizacji powyższego obowiązku nie zwalniał powódki fakt nabycia przez nią od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> energii elektrycznej po cenie jak dla odbiorcy końcowego i tym samym dokonanie potrącenia od wielkości obciążającej ją opłaty zastępczej , wartości poniesionych kosztów wypełnienia obowiązku, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 prawa energetycznego</a> przez <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>. Powódka nie mogła bowiem zwolnić się ze wskazanego obowiązku ustawowego twierdząc, że inny podmiot wypełnił ten obowiązek za nią. Przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 ()">ustawy prawo energetyczne</a> nie przewidują takiego sposobu wykonania powyższego obowiązku . Obowiązek ten może zostać spełniony wyłącznie przez nabycie i przedstawienie do umorzenia świadectw pochodzenia lub uiszczenia opłaty zastępczej, a w związku z brakiem wątpliwości interpretacyjnych na gruncie wykładni literalnej przepisów ustawy, niewłaściwe jest stosowanie wykładni celowościowej , którą proponowała powodowa spółka. Tym samym SOKiK uznał, że cena zakupu energii elektrycznej dokonanego przez powódkę nie miała znaczenia dla oceny realizacji przez nią obowiązku wynikającego z art. 9a ust 8 w/w ustawy.</p> <p>Powódka w roku 2010 dokonała jak sama podała sprzedaży energii elektrycznej do odbiorców końcowych w ilości 12 532,049 MWh , a zatem od tej ilości winna była wykonać obowiązek wskazany w wielokrotnie już przywoływanym <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 prawa energetycznego</a>, czego potwierdzeniem może być tylko umorzenie świadectw pochodzenia z kogeneracji lub uiszczenie opłaty zastępczej wyłącznie przez nią , jako podmiot dokonujący tej sprzedaży.</p> <p>W konsekwencji niewypełnienia obowiązku wynikającego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 prawa energetycznego</a>, Prezes URE słusznie zdaniem sądu I instancji w oparciu o art. 56 ust 1 pkt 1 a tej ustawy , nałożył na powódkę karę pieniężną.</p> <p>W apelacji strony powodowej , jaka została wniesiona od powyższego orzeczenia podniesione zostały następujące zarzuty:</p> <p>- naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 1 a;art. 9 a ust. 1 a pkt. 1)">art. 9 a ust 1a pkt 1</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 3;art. 3 pkt. 13 a)">art. 3 pkt 13 a prawa energetycznego</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 84)">art. 84 Konstytucji RP</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970780483" title="Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. - Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 (art. 217)">art. 217</a> polegającego na błędnej ich wykładni , a w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie przyjmujące, że przedsiębiorstwo energetyczne, które dokonało zakupu energii elektrycznej od innego przedsiębiorcy według ceny jak dla odbiorcy końcowego a zużytej na potrzeby własne , inne niż zużycie na potrzeby wytwarzania , przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej , zobowiązane jest do wykonania obowiązku określonego w tym przepisie, w sytuacji gdy z celu powyższej regulacji prawnej wynika, że obowiązek taki nie dotyczy energii elektrycznej zakupionej od innego przedsiębiorcy energetycznego , przeznaczonej na potrzeby własne inne niż zużycie na potrzeby wytwarzania , przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej , co w konsekwencji powoduje podwójne opodatkowanie,</p> <p>-naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 1 a;art. 9 a ust. 1 a pkt. 2)">art. 9 a ust 1 a pkt 2 prawa energetycznego</a> poprzez jego niezastosowanie a contrario , a w konsekwencji nieprawidłowe przyjęcie , że powódkę obciąża obowiązek uiszczenia opłaty zastępczej , o której mowa w art. 9a ust 8 w/w ustawy mimo, że z treści art. 9a ust 1a pkt 2 wynika, że dotyczy on jedynie przedsiębiorstwa energetycznego , które nie tylko wykonuje działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania energii elektrycznej lub obrotu tą energią , ale jednocześnie sprzedaje tę energię odbiorcom końcowym,</p> <p>-art. 76 ust 1 w zw. z art. 2 ust 1 ustawy Ordynacja podatkowa przez jego niezastosowanie, w konsekwencji uznanie, że brak jest podstaw prawnych do uznania za prawidłowe , dokonanego przez powódkę potrącenia od wielkości należnej opłaty zastępczej , wartości poniesionych kosztów wypełnieni obowiązku , o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 1)">art. 9a ust 1 prawa energetycznego</a> przez <span class="anon-block"> (...) Sp. z o.o.</span> , czyli przedsiębiorstwa od którego powódka w roku 2010 zakupiła część energii elektrycznej.</p> <p>Tym samym apelujący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku i uchylenie zaskarżonej decyzji Prezesa URE ewentualnie „ o uchylenie orzeczenia do ponownego rozpoznania”.</p> <p>W apelacji zgłoszony został także wniosek dowodowy o dopuszczenie dowodu ze sprawozdania finansowego <span class="anon-block"> (...)</span> , powszechnie dostępnego na wskazanej stronie internetowej , na okoliczność , że opłata zastępcza , niezależnie od przyjętego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 ()">ustawie prawo energetyczne</a> nazewnictwa , jest w rzeczywistości podatkiem.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył co następuje:</strong> </p> <p>Rozważania sądu odwoławczego zacząć należy od przypomnienia genezy sporu zaistniałego w niniejszej sprawie.</p> <p>Otóż pismem z dnia 30 III 2011 r. powódka poinformowała Urząd Regulacji Energetyki, że w roku 2010 zakupiła od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> energię elektryczną do odsprzedaży jak i na potrzeby własne, przy czym zakupy na potrzeby własne były realizowane jak dla odbiorcy końcowego, co oznaczało, iż w cenie zakupu tej energii był wliczony koszt obowiązku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 prawa energetycznego</a> , obciążającego zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 1 a;art. 9 a ust. 1 a pkt. 1)">art. 9a ust 1 a pkt 1</a> przedsiębiorstwo energetyczne dokonujące sprzedaży energii odbiorcy końcowemu , czyli <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Jak wywodziła dalej <span class="anon-block"> Elektrociepłownia (...)</span>, główną część jej potrzeb własnych stanowi zużycie energii na działalność koncesjonowaną tj. wytwarzania i dystrybucji energii elektrycznej oraz wytwarzania i dystrybucji ciepła, która zgodnie z nowelizacją <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 ()">prawa energetycznego z 11 III 2010 r.</a> nie jest traktowana jako energia dla odbiorcy końcowego , co oznacza, że nie powinna zawierać kosztów pozyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia. Tym samym powódka uznała, iż nadpłaciła w zakupach energii od <span class="anon-block"> (...)</span> ilość certyfikatów , które zostaną odjęte od ilości certyfikatów , które powinna umorzyć bądź opłacić opłatę zastępczą od sprzedaży energii odbiorcom końcowym. Ilość energii sprzedanej przez nią odbiorcom końcowym jak wynikało z tabeli dołączonej do kolejnego pisma z dnia 5 X 2011 r. ( k 21 akt adm.) wynosiła 12 532,049 MWh i w żadnej mierze nie została do niej wliczona energia elektryczna zakupiona przez tę Elektrociepłownię na potrzeby własne od <span class="anon-block"> spółki (...)</span>.</p> <p>W świetle powyższego za całkowicie niezrozumiały uznać należy podniesiony w apelacji zarzut obrazy art. 9a ust 1 a pkt 1 w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 3;art. 3 pkt. 13 a)">art. 3 pkt 13 a prawa energetycznego</a> poprzez błędne przyjęcie, że przedsiębiorstwo energetyczne , które dokonało zakupu energii elektrycznej od innego przedsiębiorstwa energetycznego na własne potrzeby według ceny jak dla odbiorcy końcowego a zużytej na potrzeby własne, inne niż zużycie na potrzeby wytwarzania , przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej , obowiązane jest do wykonania obowiązku z art. 9a ust 8 ustawy w/w. Po pierwsze powódka zaprzeczała w ten sposób sama sobie twierdząc , że energię elektryczną zakupioną na potrzeby własne od <span class="anon-block">(...)</span> zużyła na inne potrzeby nie związane z wytwarzaniem, przesyłaniem czy dystrybucją energii elektrycznej. Po drugie ani Prezes URE ani sąd I instancji nie przyjęli, iż obowiązek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 prawa energetycznego</a> dotyczy przedsiębiorstwa energetycznego <span class="underline"> <!-- --> dokonującego zakupu</span> energii elektrycznej od innego przedsiębiorstwa energetycznego na własne potrzeby inne niż wytwarzanie, przesyłanie lub dystrybucja energii elektrycznej.</p> <p>W szczególności organ administracyjny słusznie uznał, zgodnie z twierdzeniami samej Elektrociepłowni przedstawionymi mu w piśmie z 30 III 2011 r., że powódka nabyła od <span class="anon-block"> (...)</span> energię elektryczną na potrzeby wytwarzania energii , która to sprzedaż , nie stanowi sprzedaży na rzecz odbiorcy końcowego, a tym samym zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 1 a)">art. 9a ust 1 a</a> pk1 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 ()">ustawy prawo energetyczne</a> nie wiąże się z koniecznością uzyskania i przedstawienia przez sprzedawcę Prezesowi URE świadectwa pochodzenia energii elektrycznej z kogeneracji lub uiszczenia opłaty zastępczej. Cena sprzedaży tej energii nie powinna zatem zawierać kosztów realizacji obowiązku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8</a> wymienionej ustawy ( str. 8 i 9 decyzji). Przepis art. 3 pkt 13 a, na rozwiązanie którego powoływała się sama powódka w swoim piśmie skierowanym do organu administracyjnego stanowi bowiem, że za odbiorcę końcowego uważa się</p> <p>„odbiorcę dokonującego zakupu paliw lub energii na własny użytek; do własnego użytku nie zalicza się energii elektrycznej zakupionej w celu jej zużycia na potrzeby wytwarzania, przesyłania lub dystrybucji”.</p> <p>W świetle powyższego jako całkowicie niezrozumiałe, nie odnoszące się do istoty rozstrzygnięcia organu administracyjnego jak i sądu uznać należało twierdzenia apelacji, że obciążenie przedsiębiorstwa energetycznego obowiązkiem odprowadzenia opłaty zastępczej od energii zakupionej na potrzeby własne , nie związane z wytwarzaniem, przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej stanowi „podwójne obciążenie podatkiem” od tej samej czynności i z tego samego tytułu, po raz pierwszy z tytułu nabycia energii od <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span>, po raz drugi z tytułu jej zużycia na potrzeby własne przedsiębiorstwa ( str. 9 apelacji). Jeszcze raz podkreślić należy, iż energia elektryczna zakupiona przez powódkę od <span class="anon-block"> (...)</span> na własne potrzeby, jak sama twierdziła w postępowaniu administracyjnym związane z wytwarzaniem i dystrybucją energii elektrycznej , nie wchodziła w skład energii elektrycznej sprzedanej w roku 2010 przez Elektrociepłownię odbiorcom końcowym, z którą wiązał się obowiązek powódki uzyskania i przedstawienia Prezesowi URE świadectwa pochodzenia z kogeneracji lub uiszczenia opłaty zastępczej ( art. 9a ust 1a pkt 1 w zw. z art. 9a ust8 ) .</p> <p>Powódka starała się częściowo zwolnić z obciążającej ją z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8;art. 9 a ust. 8 pkt. 2)">art. 9a ust 8 pkt 2 prawo energetyczne</a> opłaty zastępczej związanej z ilością energii sprzedanej przez nią odbiorcom końcowym , pomniejszając tę opłatę o „ilość certyfikatów zakupionych od <span class="anon-block">(...)</span> w energii na potrzeby własne” ( k 21 akt adm,) , które w jej ocenie niesłusznie stanowiły składnik ceny nabycia tej energii elektrycznej, gdyż sprzedaż dokonana przez <span class="anon-block"> (...)</span> na jej potrzeby własne nie była sprzedażą końcową, a tym samym nie powinna zawierać kosztów pozyskania i przedstawienia do umorzenia świadectw pochodzenia z kogeneracji ( pismo z 30 III 2011 r.). Powódka dokonała potrącenia powyższych „nadpłaconych” w transakcji z <span class="anon-block"> (...)</span> certyfikatów z ilością certyfikatów należnych w energii sprzedanej przez nią odbiorcom końcowym ( str. 21 akt adm.), które zgodnie z art. 9a ust 1a pkt 1 w zw. z art. 9a ust 8 powinna była uzyskać i przedstawić do umorzenia , ewentualnie uiścić opłatę zastępczą .</p> <p>Słusznie Prezes URE jak i SOKiK przyjęli jednak , iż takiego sposobu wypełnienia obowiązku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 prawo energetyczne</a> nie przewiduje. Przedsiębiorstwo energetyczne , zajmujące się wytwarzaniem energii elektrycznej lub jej obrotem i sprzedające energię elektryczną odbiorcom końcowym obowiązane jest uzyskać i przedstawić do umorzenia Prezesowi URE świadectwo pochodzenia z kogeneracji, o którym mowa w art. 9l <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071851314" title="Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 26 września 2007 r. w sprawie sposobu obliczania danych podanych we wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji oraz szczegółowego zakresu obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia tych świadectw, uiszczania opłaty zastępczej i obowiązku potwierdzania danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji - Dz. U. z 2007 r. Nr 185, poz. 1314 (§ 10 ust. 1)">ust. 1</a>, dla energii elektrycznej wytworzonej w jednostkach kogeneracji znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub uiścić opłatę zastępczą, w terminie określonym w ust. 5, obliczoną w sposób określony w ust. 8a. Zgodnie z jednoznacznym brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 1 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust. 1a i 8 prawa energetycznego</a> wspominany obowiązek można zrealizować jedynie w dwojaki sposób - poprzez nabycie i przedstawienie do umorzenia świadectw pochodzenia z kogeneracji lub uiszczenie opłat zastępczych. Brak jest tym samym możliwości wypełnienia powyższego obowiązku poprzez realizację zakupu energii elektrycznej w celu innym niż na własny użytek ( w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy) po cenach taryfowych „przeznaczonych dla odbiorcy końcowego", a więc obciążonych już zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20071851314" title="Rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 26 września 2007 r. w sprawie sposobu obliczania danych podanych we wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji oraz szczegółowego zakresu obowiązku uzyskania i przedstawienia do umorzenia tych świadectw, uiszczania opłaty zastępczej i obowiązku potwierdzania danych dotyczących ilości energii elektrycznej wytworzonej w wysokosprawnej kogeneracji - Dz. U. z 2007 r. Nr 185, poz. 1314 (§ 10;§ 10 ust. 1)">§ 10 ust 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26 IX 2007 r.</a> w sprawie obliczania danych podanych we wniosku o wydanie świadectwa pochodzenia z kogeneracji ……kosztami obowiązku, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 1;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust. 1 i 8 prawo energetyczne</a> ( tak też Z. Muras w Prawo energetyczne. Komentarz pod red. Z. Murasa i M. Swory, T 17 i 24 do art. 9a ).</p> <p>De facto proponowane przez powódkę rozwiązanie prowadziłoby do sytuacji, w której inny podmiot ( w tym przypadku sprzedawca energii spółka <span class="anon-block">(...)</span>) wykonywałby za nią zastępczo wskazany obowiązek ustawowy , czego przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 ()">prawa energetycznego</a> także nie przewidują. Jak słusznie wskazywał Prezes URE w uzasadnieniu swojej decyzji ustawodawca wprowadził tylko jeden przypadek wypełnienia zastępczego obowiązku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 ustawy prawo energetyczne</a> w art. 9 e ust 13 a w/w ustawy, który to przepis stanowi, że :</p> <p>„Towarowy dom maklerski lub dom maklerski wykonując obowiązek, o którym mowa w art. 9a ust. 1 i 8, w odniesieniu do transakcji realizowanych na zlecenie odbiorców końcowych, może złożyć wniosek do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o umorzenie świadectw pochodzenia należących do innego podmiotu, któremu przysługują wynikające z tych świadectw prawa majątkowe, o ile dołączy pisemną zgodę tego podmiotu na zaliczenie tych świadectw do wypełnienia obowiązku przez towarowy dom maklerski lub dom maklerski.”</p> <p>a zatem nie odnosi się do sytuacji z niniejszej sprawy.</p> <p>Nie ma także racji strona powodowa podnosząc w apelacji, iż podstawę prawną dokonanego przez nią „potrącenia” należy upatrywać w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971370926" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 (art. 76;art. 76 ust. 1)">art. 76 ust 1 ustawy z dnia 29 VIII 1997 r. ordynacja podatkowa</a> ( Dz.U. 2012.749) , który pozwala zaliczyć z urzędu nadpłatę podatnika wraz z jej oprocentowaniem na poczet zaległości podatkowych oraz bieżących zobowiązań podatkowych. Abstrahując od szeroko omówionej w apelacji kwestii charakteru prawnego opłaty zastępczej o jakiej mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8;art. 9 a ust. 8 pkt. 2)">art. 9a ust 8 pkt 2 prawa energetycznego</a>( która zdaniem apelującej jest de facto podatkiem środowiskowym) jak i od kwestii możliwości zastosowania do niej przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971370926" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 ()">ustawy ordynacja podatkowa</a> , stwierdzić należy, iż po stronie powódki nie występowała jakiejkolwiek nadpłata opłaty zastępczej wniesionej na rzecz Funduszu <span class="anon-block">(...)</span>. Nadpłata o której mowa zawarta bowiem została w cenie energii elektrycznej uiszczonej przez powódkę na rzecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> . Nie wiadomym jest czy sprzedawca ten z tytułu sprzedaży powódce energii elektrycznej na potrzeby własne wypełnił obowiązek z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 prawa energetycznego</a> i w jakiej formie – czy poprzez uzyskanie i przedstawienie do umorzenia świadectw pochodzenia z kogeneracji czy poprzez uiszczenie opłaty zastępczej. Ewentualna nadpłata opłaty zastępczej i tak jednak istniałaby wówczas po stronie <span class="anon-block"> (...)</span> , a nie bezpośrednio po stronie powódki. Mając powyższe na uwadze Sąd Apelacyjny uznał zgłoszony w apelacji wniosek dowodowy zmierzający do wykazania , iż opłata zastępcza jest zobowiązaniem podatkowym , za zmierzający do udowodnienia okoliczności nie mającej znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy.</p> <p>W konsekwencji podzielił też stanowisko SOKiK, że wypełnienie przez powódkę obowiązku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970540348" title="Ustawa z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne - Dz. U. z 1997 r. Nr 54, poz. 348 (art. 9 a;art. 9 a ust. 8)">art. 9a ust 8 prawa energetycznego</a> poprzez zaliczenie na poczet wielkości obciążającej ją za rok 2010 opłaty zastępczej , wartości zapłaconych w taryfie kosztów wypełnienia przez <span class="anon-block"> (...)</span> tegoż obowiązku , w odniesieniu do energii sprzedanej powódce na potrzeby własne związane z wytwarzaniem i dystrybucją energii elektrycznej, pozbawione było podstaw prawnych.</p> <p>W tej sytuacji apelacja kwestionująca powyższe rozstrzygnięcie jako niezasadna podlegała oddaleniu , na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a>. Powódka jako strona przegrywająca proces została obciążona z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98§ 1 k.p.c.</a> obowiązkiem zwrotu na rzecz pozwanego kosztów zastępstwa procesowego, poniesionych w postępowaniu apelacyjnym.</p> </div>