II Cz 1376/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Cz 1376/14</strong> </p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 23 grudnia 2014 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Świdnicy II Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Anatol Gul</p> <p>Sędziowie: SO Piotr Rajczakowski</p> <p> <span class="underline"> <!-- -->SO Aleksandra Żurawska</span> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r. w Świdnicy </strong> </p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p> <strong> <!-- -->zażalenia pozwanego <span class="anon-block">J. K.</span> na postanowienie Sądu Rejonowego w Dzierżoniowie z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt I C 886/13</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w sprawie z powództwa <span class="anon-block">A. A.</span>, <span class="anon-block">M. A.</span> i <span class="anon-block">L. A.</span> </strong> </p> <p>o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności</p> <p> <strong> <!-- -->p o s t a n a w i a:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oddalić zażalenie.</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 października 2014 r., Sąd Rejonowy w pkt I umorzył postępowanie, zaś w pkt II nie obciążał powódek kosztami postępowania. Sąd wskazał, że w dniu 25 lipca 2014 r., pełnomocnik pozwanego wniósł o odrzucenie pozwu lub umorzenie postępowania, a to ze względu na wydanie przez Sąd Apelacyjny w Rzeszowie postanowienia o oddaleniu wniosku o nadanie klauzuli wykonalności, przez co niniejsze postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Natomiast w dniu 11 września 2014 r., pełnomocnik powódek cofnął pozew, wobec czego, Sąd zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 203)">art. 203 kpc</a>, umorzył postępowanie oraz orzekł o kosztach postępowania, mając na uwadze treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a>.</p> <p>W zażaleniu na powyższe postanowienie, pozwany zaskarżając je w zakresie pkt II, wniósł o jego zmianę, poprzez przyznanie kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnikowi pozwanego w wysokości 2.400 zł oraz zwrotu opłaty skarbowej od udzielonego pełnomocnictwa. W uzasadnieniu podniósł, że w jego ocenie powódki powinny zostać obciążone kosztami postępowania, a to z tego względu, że wytoczyły równolegle szereg postępowań sądowych, które wymagają ze strony pozwanego uczestnictwa i fachowej pomocy prawnej. Natomiast wynik innego toczącego się postępowania sądowego, które miało wpływ na rozstrzygnięcie, nie może zostać uznany za szczególnie uzasadniony wypadek uzasadniający nieobciążanie strony kosztami postępowania.</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd Okręgowy zważył:</strong> </p> <p>Zażalenie jest nieuzasadnione.</p> <p>Wskazać należy, że przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a>, zgodnie z którym w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej kosztami w ogóle, zastosowanie ma jedynie w sytuacjach wyjątkowych, w których na korzyść strony przemawia, nie tylko jej sytuacja majątkowa, ale też inne okoliczności sprawy. Takie też okoliczności, w ocenie Sądu Okręgowego, miały miejsce w przedmiotowej sprawie. Mimo, iż słusznie podnosi skarżący, że co do zasady stronę cofającą pozew należy uznać za przegrywającą proces w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 kpc</a>, tak nie sposób zgodzić się, że wynik innego toczącego się postępowania sądowego, które miało niemal przesądzający wpływ na rozstrzygnięcie w tej sprawie, nie należy do wypadku szczególnie uzasadnionego. Należy bowiem zauważyć, że zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 16 maja 2013 roku / sygn. akt I Co 61/13 /, w przedmiocie nadania klauzuli wykonalności, zostało wniesione już 18 maja 2013 roku, a Sąd Apelacyjny rozpoznał je dopiero 18 lipca 2014 roku / sygn. akt I ACz 339/14 /. W międzyczasie toczyła się sprawa o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego wykonalności, którą powodowie wszczęli pozwem z dnia 17 czerwca 2013 roku. Niewątpliwie powyższe okoliczności mają charakter wyjątkowy, co tym samym uzasadnia zastosowanie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a>, w sytuacji, gdy dłużnicy skorzystali z obu rodzajów obrony przed tytułem wykonawczym, tj. obrony formalnej / zażalenie na postanowienie o nadaniu klauzuli wykonalności / oraz obrony merytorycznej / powództwo przeciwegzekucyjne /, przy czym pierwsza z nich okazała się skuteczna i niejako wyłączała konieczność rozstrzygania w drugiej sprawie, jednocześnie nie wykluczając zasadności samego powództwa. Istotnym są również takie okoliczności jak zwolnienie powódek od kosztów sądowych oraz to, że po powzięciu wiadomości o treści wydanego przez Sąd Apelacyjny postanowienia, cofnęły powództwo w niniejszej sprawie. Ponadto, wyraźnie podkreślić należy, że przytaczany wyżej przepis przyznaje sądowi uprawnienie o charakterze dyskrecjonalnym i mimo, iż zasadność skorzystania z niego jest objęta kontrolą sądu wyższego rzędu, ewentualna zmiana może być dokonywana tylko wyjątkowo, gdy w ocenie przeprowadzonej przez sąd niższej instancji można przypisać cechy dowolności / zob. postanowienie Sądu Najwyższego oz dnia 17 kwietnia 2013 r., V CZ 103/12, wyd. LEX nr 1341712 i przytoczone tam orzecznictwo /. Takowej dowolności z pewnością nie można przypisać zaskarżonej części postanowienia, gdyż Sąd Rejonowy w swoim uzasadnieniu wymienił okoliczności, które skutkowały zastosowaniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 kpc</a>.</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 kpc</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2;art. 397 § 2 zd. 1)">art. 397 § 2 zdanie pierwsze kpc</a>, orzekł jak w postanowieniu.</p> </div>