II AKa 451/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 451/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 29 grudnia 2014 roku</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA Jerzy Leder </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA Marek Motuk </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO (del.) Agnieszka Wilk (spr.) </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: st. sekr. sąd. Marzena Brzozowska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Leszka Woźniaka </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 roku </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">S. W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1)">art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">S. W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2011 roku, sygn. akt XVIII K 122/11</strong> </p> <p>I. uchyla wyrok w zaskarżonej części i sprawę <span class="anon-block">S. W.</span> w zakresie czynu z pkt VIII aktu oskarżenia, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1)">art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a>, przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu dla Warszawy - Pragi Północ w Warszawie.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">S. W.</span> został oskarżony o to, że:</p> <p>I. w okresie od co najmniej lipca 2006 roku do co najmniej marca 2008 roku w <span class="anon-block">W.</span> wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">P. S.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> vel <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">M. K.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> vel <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">A. B.</span>, <span class="anon-block">S. L.</span>, <span class="anon-block">A. C.</span>, przy czym ze wskazanym w okresie od lutego 2007 roku, <span class="anon-block">M. W.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span>, przy czym ze wskazanym w okresie do połowy 2007 roku, <span class="anon-block">P. B.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> z <span class="anon-block">I.</span>, przy czym ze wskazanym w okresie od końca 2006 roku, <span class="anon-block">M. P.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> oraz innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu dokonywanie przestępstw polegających na wewnątrzwspólnotowym nabywaniu znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci marihuany, kokainy, haszyszu oraz wprowadzaniu do obrotu marihuany, kokainy, haszyszu oraz amfetaminy, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 k.k.</a> (pkt VI aktu oskarżenia);</p> <p>II. w okresie od co najmniej lipca 2006 roku do marca 2008 roku w <span class="anon-block">W.</span> działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">M. K.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> vel <span class="anon-block">ps. (...)</span>, <span class="anon-block">P. S.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> vel <span class="anon-block">ps. (...)</span> i innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, wbrew przepisom ustawy brał udział we wprowadzaniu do obrotu znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany i kokainy oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości co najmniej 21,5 kilograma marihuany, co najmniej 1 kilograma amfetaminy, kilkudziesięciu gram kokainy w ten sposób, że:</p> <p>- w okresie od co najmniej lipca 2006 roku do lutego 2008 roku w <span class="anon-block">W.</span> nabywał wielokrotnie, średnio dwa razy w miesiącu, w ilościach po 0,5 kilograma jednorazowo, celem dalszej odsprzedaży, od <span class="anon-block">M. K.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> vel <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">P. S.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> vel <span class="anon-block">ps. (...)</span> środek odurzający w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 21,5 kilograma,</p> <p>- latem 2007 roku w <span class="anon-block">W.</span> nabywał co najmniej pięciokrotnie, każdorazowo w ilościach po ok. 200 – 300 gram, celem dalszej odsprzedaży, od <span class="anon-block">M. K.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> vel <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">P. S.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> vel <span class="anon-block">ps. (...)</span> substancję psychotropową w postaci amfetaminy w łącznej ilości co najmniej 1 kilograma,</p> <p>- jesienią 2007 roku w <span class="anon-block">W.</span> nabył od nieustalonej osoby środek odurzający w postaci 25 gram marihuany,</p> <p>- w okresie od ok. lipca 2006 roku do ok. lutego 2008 roku kilkakrotnie nabywał, każdorazowo w ilościach po ok. 5 – 10 gram, celem dalszej odsprzedaży, od <span class="anon-block">M. K.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> vel <span class="anon-block">ps. (...)</span> i <span class="anon-block">P. S.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> vel <span class="anon-block">ps. (...)</span> środek odurzający w postaci kokainy w łącznej ilości co najmniej kilkudziesięciu gram,</p> <p>- w okresie wiosna – lato 2007 roku w <span class="anon-block">W.</span> zbył środek odurzający w postaci kokainy w ilości 5 gram w ten sposób, że wskazany narkotyk sprzedał <span class="anon-block">R. B.</span>,</p> <p>- w marcu 2008 roku w <span class="anon-block">W.</span> nabył celem dalszej odsprzedaży od <span class="anon-block">M. K.</span> <span class="anon-block">ps. (...)</span> vel <span class="anon-block">ps. (...)</span> środek odurzający w postaci marihuany w ilości co najmniej 1 kilograma, przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw i z przestępstwa czyniąc sobie stałe źródło dochodu, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> (pkt VII aktu oskarżenia);</p> <p>III. w pierwszej połowie 2006 roku w <span class="anon-block">W.</span>, wbrew przepisom ustawy brał udział we wprowadzeniu do obrotu środka odurzającego w postaci kokainy w ilości 4 gram w ten sposób, że wskazany narkotyk sprzedał <span class="anon-block">R. B.</span>, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1)">art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> (pkt VIII aktu oskarżenia).</p> <p>Wyrokiem z dnia 29 grudnia 2011 roku o sygn. akt XVIIIK 122/11, Sąd Okręgowy w Warszawie uznał <span class="anon-block">S. W.</span>:</p> <p>I. w ramach czynu zarzucanego w pkt VI aktu oskarżenia (pkt V wyroku) za winnego tego, że w okresie od co najmniej lipca 2006 roku do co najmniej marca 2008 roku w <span class="anon-block">W.</span> wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami brał udział w zorganizowanej grupie przestępczej mającej na celu dokonywanie przestępstw, polegających na wewnątrzwspólnotowym nabywaniu znacznych ilości środków odurzających i substancji psychotropowych w postaci marihuany, kokainy, haszyszu oraz wprowadzaniu ich do obrotu, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 k.k.</a> i za przypisany czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 258;art. 258 § 1)">art. 258§1 k.k.</a> wymierzył <span class="anon-block">S. W.</span> karę 1 roku pozbawienia wolności;</p> <p>II. w ramach czynu zarzucanego w pkt VII aktu oskarżenia (pkt VI wyroku) za winnego tego, że w okresie od co najmniej lipca 2006 roku do marca 2008 roku w <span class="anon-block">W.</span> działając z góry powziętym zamiarem, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi i nieustalonymi osobami, wbrew przepisom ustawy brał udział we wprowadzaniu do obrotu znacznych ilości środków odurzających w postaci marihuany i kokainy oraz substancji psychotropowej w postaci amfetaminy w łącznej ilości co najmniej 21,5 kg marihuany, co najmniej 1 kg amfetaminy i 30 g kokainy w ten sposób, że:</p> <p>- w okresie od co najmniej lipca 2006 roku do lutego 2008 roku w <span class="anon-block">W.</span> nabywał wielokrotnie, średnio dwa razy w miesiącu, w ilościach po 0,5 kilogram jednorazowo, celem dalszej odsprzedaży, od <span class="anon-block">P. S.</span> środek odurzający w postaci marihuany w łącznej ilości co najmniej 21 kilogramów,</p> <p>- latem 2007 roku w <span class="anon-block">W.</span> nabywał co najmniej pięciokrotnie, każdorazowo w ilościach po ok. 200 – 300 gram, celem dalszej odsprzedaży, od <span class="anon-block">P. S.</span> substancję psychotropową w postaci amfetaminy w łącznej ilości co najmniej 1 kilograma,</p> <p>- w okresie od lipca 2006 roku do lutego 2008 roku kilkakrotnie nabywał, każdorazowo w ilościach po ok. 5 – 10 gram, celem dalszej odsprzedaży, od <span class="anon-block">P. S.</span> środek odurzający w postaci kokainy w łącznej ilości co najmniej 30 gram,</p> <p>- w marcu 2008 roku w <span class="anon-block">W.</span> nabył celem dalszej odsprzedaży od <span class="anon-block">M. K.</span> środek odurzający w postaci marihuany w ilości 0,5 kilograma,</p> <p>przy czym czynu tego dopuścił się działając w zorganizowanej grupie mającej na celu popełnianie przestępstw i z przestępstwa czyniąc sobie stałe źródło dochodu, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w brzmieniu obowiązującym przed 09 grudnia 2011 roku w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 4;art. 4 § 1)">art. 4§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 65;art. 65 § 1)">art. 65§1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 k.k.</a> i za przypisany czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 3)">art. 56 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> w brzmieniu obowiązującym przed 09 grudnia 2011 roku wymierzył <span class="anon-block">S. W.</span> karę 4 (czterech) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności oraz 150 (sto pięćdziesiąt) stawek dziennych grzywny, przyjmując, że jedna stawka jest równa grzywnie w kwocie 150,- (sto pięćdziesiąt) złotych;</p> <p>III. w ramach czynu zarzucanego w pkt VIII aktu oskarżenia (pkt VII wyroku) za winnego tego, że w pierwszej połowie 2006 roku w <span class="anon-block">W.</span>, wbrew przepisom ustawy wprowadził do obrotu środek odurzający w postaci kokainy w ilości 4 gram w ten sposób, że wskazany środek odurzający sprzedał <span class="anon-block">R. B.</span>, tj. czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1)">art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> i za przypisany czyn na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1)">art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> wymierzył <span class="anon-block">S. W.</span> karę 6 (sześciu) miesięcy pozbawienia wolności.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 k.k.</a>, łącząc orzeczone kary pozbawienia wolności, Sąd Okręgowy wymierzył <span class="anon-block">S. W.</span> karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, zaliczając na jej poczet, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 k.k.</a>, okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 18 listopada 2008 roku do dnia 28 lipca 2010 roku. Nadto, Sąd zasądził od oskarżonego, tytułem kosztów procesu kwotę 490,- złotych, w pozostałej części przejmując je na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator oraz obrońca oskarżonego <span class="anon-block">S. W.</span>.</p> <p>Prokurator zaskarżył wyrok odnośnie <span class="anon-block">S. W.</span> w całości i na jego niekorzyść, zarzucając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> obrazę prawa materialnego, polegającą na nieprawidłowym zastosowaniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 k.k.</a> i wymierzeniu oskarżonemu kary łącznej 4 lat pozbawienia wolności w sytuacji, gdy za czyn opisany jako VII aktu oskarżenia wymierzona została kara jednostkowa 4 (czterech) lat i 8 (ośmiu) miesięcy. W petitum apelacji prokurator wniósł o uchylenie orzeczenia w zakresie czynów opisanych w pkt V, VI i VII zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Obrońca oskarżonego <span class="anon-block">S. W.</span> zaskarżył wyrok w całości i na jego korzyść, zarzucając na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a> obrazę przepisów prawa procesowego mających wpływ na treść orzeczenia, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424§1 pkt 1 k.p.k.</a>, polegającą na niewłaściwym sporządzeniu uzasadnienia zaskarżonego wyroku w każdej jego części, w szczególności nieustalenia stanu faktycznego odnośnie każdego z postawionych oskarżonemu czynów, braku analizy zgromadzonych w sprawie dowodów, błędów w uzasadnieniu, rozbieżności pomiędzy uzasadnieniem a wyrokiem, co uniemożliwiło kontrolę słuszności rozumowania sądu orzekającego i jego zgodności z materiałem dowodowym, a także wewnętrzną sprzeczność wyroku wyrażającą się w wymierzeniu oskarżonemu w pkt VI kary 4 (czterech) lat i 8 (ośmiu) miesięcy pozbawienia wolności, zaś w ustalonym wyroku łącznym kary 4 lat pozbawienia wolności.</p> <p>W petitum apelacji obrońca wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p>Wyrokiem z dnia 27 czerwca 2012 roku, sygn. akt II AKa 171/12, Sąd Apelacyjny, po rozpoznaniu apelacji prokuratora oraz obrońcy, zmienił wobec oskarżonego <span class="anon-block">S. W.</span> zaskarżony wyrok w ten sposób, że rozwiązał orzeczenie o karze łącznej pozbawienia wolności, karę pozbawienia wolności orzeczoną za czyn z pkt VII aktu oskarżenia, tj. za czyn przypisany w pkt VI wyroku, obniżył do lat 4 (czterech), w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymując w mocy. Nadto, łącząc kary pozbawienia wolności orzeczone za przypisane czyny, Sąd Apelacyjny na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 k.k.</a> orzekł wobec <span class="anon-block">S. W.</span> karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności i zaliczył na jej poczet na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 k.k.</a> okres pozbawienia wolności w sprawie od dnia 18 listopada 2008 roku do dnia 28 lipca 2010 roku. <span class="anon-block">S. W.</span> został także obciążony kosztami sądowymi należnymi w sprawie, w części go obciążającej, w tym kwotą 4.900,- złotych z tytułu opłaty.</p> <p>W wyniku kasacji wniesionej przez obrońcę <span class="anon-block">S. W.</span>, Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 07 sierpnia 2013 roku, sygn. akt II KK 322/12, uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 27 czerwca 2012 roku w części dotyczącej <span class="anon-block">S. W.</span> i sprawę tego oskarżonego przekazał Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.</p> <p>Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd Apelacyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 08 listopada 2013 roku, sygn. akt II AKa 338/13, zmienił wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2011 roku wydany wobec <span class="anon-block">S. W.</span> w sprawie o sygn. akt XVIIIK 122/11 w ten sposób, że rozwiązał orzeczoną karę łączną pozbawienia wolności, przyjął w ramach czynu zarzucanego w pkt VII aktu oskarżenia, że ilość jednorazowo przyjmowanego przez <span class="anon-block">S. W.</span> w celu dalszej odsprzedaży z zyskiem środka odurzającego w postaci marihuany wynosiła średnio 300 gramów, zaś łączna ilość tego środka była nie mniejsza niż 12 kilogramów i orzeczoną za ten czyn z punkcie VI zaskarżonego wyroku karę pozbawienia wolności obniżył do 4 (czterech) lat. W pozostałej części Sąd Apelacyjny wyrok w stosunku do <span class="anon-block">S. W.</span> utrzymał w mocy, a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 k.k.</a>, łącząc jednostkowe kary pozbawienia wolności, wymierzył <span class="anon-block">S. W.</span> karę łączną 4 (czterech) lat pozbawienia wolności, a na jej poczet zaliczył na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63§1 k.k.</a> okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 18 listopada 2008 roku do dnia 28 lipca 2010 roku. Skazany został nadto obciążony kosztami sądowymi w sprawie, w tym kwotą 4.900,- złotych tytułem opłaty.</p> <p>W wyniku kasacji wniesionej przez obrońcę <span class="anon-block">S. W.</span>, Sąd Najwyższy wyrokiem z dnia 05 listopada 2014 roku, sygn. akt II KK 169/14, uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 08 listopada 2013 roku o sygn. akt II AKa 338/13 w części utrzymującej w mocy punkt VII wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2011 roku i sprawę w tym zakresie przekazał Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. W pozostałej części Sąd Najwyższy oddalił kasację obrońcy, uznając ją za oczywiście bezzasadną, a nadto zwolnił skazanego od ponoszenia kosztów postępowania kasacyjnego w części oddalającej kasację.</p> <p>W apelacji, obrońca <span class="anon-block">S. W.</span> kwestionując wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 29 grudnia 2011 roku w zakresie czynu przypisanego temu oskarżonemu w punkcie VII podniósł, iż uzasadniając winę <span class="anon-block">S. W.</span> sąd oparł się na zeznaniach świadka „M. <span class="anon-block">R.</span>”, bez należytego uzasadnienia odmawiając wiary twierdzeniom świadka <span class="anon-block">B.</span> i nie rozważając wersji podanej przez oskarżonego, który w logiczny sposób tłumaczył powody fałszywego pomówienia jako zemstę za wcześniejsze nieporozumienia z rodziną.</p> <p>Sąd Apelacyjny zważył co następuje:</p> <p>Apelacja obrońcy wprawdzie skutkowała uchyleniem do ponownego rozpoznania wyroku Sądu Okręgowego z dnia 29 grudnia 2011 roku w zaskarżonej części, odnoszącej się do czynu przypisanego <span class="anon-block">S. W.</span> w punkcie VII, nie mniej jednak powody, które legły u podstaw tego rozstrzygnięcia, nie wynikają z podzielenia przez sąd odwoławczy prezentowanego w apelacji obrońcy poglądu, iż zaskarżone orzeczenie zapadło z naruszeniem przepisu prawa procesowego, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424§1 pkt 1 k.p.k.</a>, co miało wpływ na jego treść, lecz z konstatacji, że przy jego wydawaniu doszło do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, co mogło mieć wpływ na jego treść. Stwierdzić także należy, iż o ile należy zgodzić się ze skarżącym, iż uzasadnienie wyroku sporządzone przez sąd meriti w zakresie czynu przypisanego <span class="anon-block">S. W.</span> w punkcie VII nie spełnia wymogów, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424§1 pkt 1 k.p.k.</a>, a także, co całkowicie umknęło skarżącemu, wymogów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (pkt. 2;art. 424;art. 424 § 1)">pkt 2 art. 424§1 k.p.k.</a>, to i tak, w świetle utrwalonych poglądów judykatury <em> <!-- -->(m.in. wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 29.05.2014r., IIAKa 49/14, Lex 1506709, wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 12.04.2013r., IIAKa 95/13, Lex 1312112, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15.01.2014r., VKK 229/13, Lex 1418901),</em> obraza przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> nigdy nie będzie stanowić naruszenia prawa procesowego mającego wpływ na treść wydanego orzeczenia. Uzasadnienie wyroku jest bowiem sporządzane już po jego wydaniu, a skoro tak, to nie może mieć wpływu na jego treść. Tym samym oparcie przez obrońcę zarzutu apelacyjnego o naruszenie normy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> może spowodować uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia jedynie wówczas, gdy sąd odwoławczy nie będąc związanym granicami podniesionych w apelacji zarzutów, kontrolując wyrok pod kątem wszystkich przyczyn odwoławczych określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438)">art. 438 k.p.k.</a>, z urzędu stwierdzi inne niż podnoszone w apelacji uchybienie, bądź uchybienia, należące do tzw. względnych przyczyn odwoławczych.</p> <p>Należy zgodzić się ze skarżącym, iż przedmiotem rozważań sądu I instancji nie były wyjaśnienia <span class="anon-block">S. W.</span> odnoszące się do zarzutu z pkt VIII aktu oskarżenia, złożone na rozprawie głównej w dniu 08 lutego 2010 roku (k.2004) i podtrzymane na rozprawie głównej w dniu 06 września 2011 roku (k.2699), z których wynikało, że został fałszywie pomówiony przez <span class="anon-block">M. R.</span>, a powodem takiego zachowania <span class="anon-block">M. R.</span> była zemsta za wcześniejsze nieporozumienia z jego rodziną, bratem. Wprawdzie świadek <span class="anon-block">M. R.</span> przesłuchiwany w dniu 08 lutego 2010 roku zaprzeczył, by w związku z zatrzymaniem, do którego doszło po tym, jak razem z <span class="anon-block">Ł. W.</span> przyjechał na miejsce kolizji, w której uczestniczył ojciec <span class="anon-block">Ł.</span>, miał do <span class="anon-block">Ł.</span>, jego ojca, czy brata, tj. oskarżonego <span class="anon-block">S. W.</span>, jakiekolwiek pretensje, jednakże te zeznania, podobnie jak odnoszące się do tego samego zarzutu wyjaśnienia <span class="anon-block">S. W.</span>, nie były przedmiotem rozważań sądu I instancji - nie znalazły odzwierciedlenia w uzasadnieniu wyroku. Tymczasem, w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, podstawę wyroku może stanowić tylko całokształt okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej. Pominięcie więc przez sąd meriti części dowodów należy rozpatrywać w kontekście naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a>, które mogło mieć wpływ na treść wydanego wyroku. Stwierdzenie tego typu uchybienia przez sąd odwoławczy, stanowiącego względną przyczynę odwoławczą z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 2 k.p.k.</a>, spowodowało konieczność uchylenia wyroku w zaskarżonej części i w tym zakresie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.</p> <p>Należy zgodzić się ze skarżącym także i w tej kwestii, że pomiędzy zaskarżonym wyrokiem a jego uzasadnieniem zachodzi rozbieżność, która uniemożliwia kontrolę słuszności rozumowania sądu I instancji i jego zgodności z materiałem dowodowym. Wprawdzie obrońca nie wskazuje, na czym ta rozbieżność miałaby polegać, nie mniej jednak faktem jest, iż taka rozbieżność rzeczywiście istnieje, a dotyczy czasu, w którym przypisane <span class="anon-block">S. W.</span> zachowanie polegające na sprzedaży <span class="anon-block">R. B.</span> 4 gram środka odurzającego w postaci kokainy, miało mieć miejsce. Z czynu przypisanego w wyroku wynika bowiem, iż transakcja ta miała miejsce w pierwszej połowie 2006 roku, natomiast z uzasadnienia, że na przełomie wiosny i lata 2007 roku. Zważywszy zaś na treść zeznań składanych przez świadka <span class="anon-block">M. R.</span> w toku postępowania przygotowawczego, z których wynika, iż pierwsza z opisywanych przez tego świadka transakcji, w której uczestniczyli <span class="anon-block">S. W.</span> i <span class="anon-block">R. B.</span> miała miejsce przed śmiercią <span class="anon-block">Ł. W.</span>, a zatem przed dniem 11 lipca 2006 roku, druga zaś w okresie wiosenno – letnim po jego śmierci, a także na treść zeznań, które świadek ten złożył na rozprawie w dniu 08 lutego 2010 roku (k.2008), a z których wynika, że pierwsza z tych transakcji miała miejsce przed pierwszym maja 2006 roku, druga zaś w tym samym roku na przełomie wiosny i lata oraz na rozprawie w dniu 08 września 2011 roku (k.2719), kiedy to stwierdził, że między transakcjami były bliskie terminy, nie było między nimi długiej przerwy, nie można rozbieżności pomiędzy treścią wyroku a uzasadnieniem traktować jako oczywistej omyłki co do daty, tym bardziej, że nie wiadomo – nie wynika to bowiem z uzasadnienia – w oparciu o które zeznania <span class="anon-block">M. R.</span> zostały poczynione przez sąd meriti ustalenia faktyczne i która z opisanych w stanie faktycznym transakcji odnosi się do czynu przypisanego oskarżonemu w pkt VII zaskarżonego wyroku.</p> <p>Kolejną kwestią dostrzeżoną w toku dokonywanej kontroli, która wprawdzie z uwagi na stwierdzone naruszenie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art. 410 k.p.k.</a> dla rozstrzygnięcia wydanego przez sąd odwoławczy nie miała znaczenia, ale przy ponownym rozpoznawaniu sprawy będzie miała znaczenie, jest kwestia kwalifikacji prawnej przypisanego oskarżonemu czynu. Brak w uzasadnieniu jakichkolwiek rozważań na temat podstawy prawnej wydanego wyroku skutkuje tym, iż sądowi odwoławczemu nie są znane powody, które legły u podstaw uznania przez sąd meriti, iż przypisane <span class="anon-block">S. W.</span> zachowanie polegające na jednorazowej sprzedaży <span class="anon-block">R. B.</span> 4 gram kokainy stanowi wprowadzenie do obrotu środka odurzającego i wyczerpuje znamiona występku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1)">art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a>. W tym miejscu przypomnieć jedynie należy, iż w sytuacji, gdy adresatem obrotu jest konsument środka odurzającego, czy substancji psychotropowej, a więc gdy środek ten jest przeznaczony przez nabywcę na zaspokojenie jego potrzeb jako konsumenta, to zachowanie polegające na jego sprzedaży winno być rozpatrywane w kontekście naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 59;art. a)">art. 59, a</a> nie 56 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 ()">ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a>. Z uwagi na fakt, iż kwestia ta całkowicie umknęła uwadze sądu I instancji, nie była przedmiotem dokonywanych ustaleń i czynionych w związku z tym rozważań, jej rozstrzygnięcie będzie musiało nastąpić przy ponownym rozpoznaniu sprawy.</p> <p>W ocenie Sądu Apelacyjnego, stwierdzone uchybienia są na tyle istotne, że ich usunięcie w ramach kontroli instancyjnej nie byłoby możliwe. Z tego też względu wyrok w zaskarżonej części należało uchylić, a sprawę przekazać do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.</p> <p>Ponownie rozpoznając sprawę, sąd I instancji winien mieć na względzie wszystkie poczynione uwagi, nie zapominając jednocześnie, że skoro wyrok został zaskarżony tylko na korzyść oskarżonego, to z uwagi na zakaz reformationis in peius, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 443)">art. 443 k.p.k.</a>, ani w toku ponownego postępowania, ani w jego następstwie, sytuacja <span class="anon-block">S. W.</span> w żadnym zakresie nie może ulec pogorszeniu. Oznacza to, że orzeczenie wydane po ponownym rozpoznaniu sprawy nie może być orzeczeniem surowszym niż uchylone i to pod każdym względem, tj. ustaleń faktycznych, kwalifikacji prawnej oraz rozstrzygnięć w zakresie kary.</p> <p>Sąd Apelacyjny miał na uwadze, iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 24;art. 24 § 1)">art. 24§1 k.p.k.</a> sądem właściwym do rozpoznawania sprawy o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051791485" title="Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii - Dz. U. z 2005 r. Nr 179, poz. 1485 (art. 56;art. 56 ust. 1)">art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii</a> jest sąd rejonowy. Z tego też względu uchylając zaskarżony wyrok i przekazując sprawę <span class="anon-block">S. W.</span> w zakresie czynu zarzucanego w pkt VIII aktu oskarżenia do ponownego rozpoznania, w oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 31;art. 31 § 1)">art. 31§1 k.p.k.</a> wskazał, iż sądem właściwym jest Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi Północ w Warszawie.</p> <p>Z powyższych względów, Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.</p> </div>