II AKa 467/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 467/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 29 grudnia 2014r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA – Hanna Wnękowska</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA – Krzysztof Karpiński (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO del. – Małgorzata Janicz </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: – sekr. sąd. Kazimiera Zbysińska </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Jerzego Mierzewskiego </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2014 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">P. D.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji, wniesionej przez obrońcę </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 2 września 2014 r. sygn. akt XII K 68/14</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz <span class="anon-block"> kancelarii adwokackiej (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 738 zł w tym 23% VAT za obronę z urzędu w postępowaniu odwoławczym.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Zwalnia oskarżonego od podnoszenia kosztów sądowych w postępowaniu odwoławczym wydatkami obciążając Skarb Państwa. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Oskarżony <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. D.</span> </strong> stanął pod zarzutem, że:</p> <p>- dniu 16 stycznia 2014 r. w <span class="anon-block">W.</span> w <span class="anon-block">mieszkaniu numer (...)</span> przy <span class="anon-block">ul. (...)</span>, działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, dokonał rozboju na osobach <span class="anon-block">I. S.</span> oraz <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> w ten sposób, że grożąc ww. pozbawieniem życia oraz uszkodzeniem ciała a także okazując <span class="anon-block">I. S.</span> i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> nóż i przykładają nóż <span class="anon-block">I. S.</span> do prawego policzka, zażądał od <span class="anon-block">I. S.</span> wydania laptopa, po czym zabrał w celu przywłaszczenia laptop <span class="anon-block">marki A.</span> nr seryjny <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> wraz z kablem zasilającym, słuchawki z mikrofonem <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, telefon komórkowy <span class="anon-block">marki S.</span> oraz telefon komórkowy <span class="anon-block">marki N. (...)</span> o łącznej wartości ok. 2500 złotych na szkodę <span class="anon-block">I. S.</span> oraz laptop <span class="anon-block"> firmy (...)</span> nr seryjny <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> wraz z kablem zasilającym i myszkę <span class="anon-block"> firmy (...)</span> nr seryjny <span class="anon-block"> (...)- (...)</span> o łącznej wartości około 1900 złotych na szkodę <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, przy czym czynu tego dopuścił się w ciągu 5 lat po odbyciu, co najmniej 6 miesięcy kary pozbawienia wolności orzeczonej za umyślne przestępstwo podobne</p> <p> <strong> <!-- -->tj. czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> w zw. 2 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p>Wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie z dnia 2 września 2014 r. w sprawie XII 68/14:</p> <p>I. oskarżonego <span class="anon-block">P. D.</span> uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 k.k.</a> skazano go, zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> wymierzono mu karę 4 (czterech) lat pozbawienia wolności;</p> <p>II. na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zaliczono oskarżonemu okres tymczasowego aresztowania od dnia 17 stycznia 2014 r. do dnia 2 września 2014 r.;</p> <p>III. zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz adw. <span class="anon-block">K. C.</span> kwotę 1380 (jeden tysiąc trzysta osiemdziesiąt złotych) plus VAT tytułem wynagrodzenia za obronę z urzędu oskarżonego przed Sądem Okręgowym jako sądem I instancji;</p> <p>IV. zwolniono oskarżonego od opłaty oraz pozostałych kosztów sądowych, obciążając nimi Skarb Państwa.</p> <p>Apelację od tego wyroku wniósł <strong> <!-- --> <em> <!-- -->obrońca </em> </strong>z urzędu oskarżonego.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427 § 1 i 2 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 2;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt 1, 2 i 3 k.p.k</a> zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:</p> <p>I. obrazę przepisów postępowania, mającą wpływ na treść zaskarżonego wyroku, a mianowicie:</p> <p>1. przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 1;art. 5 § 2)">art. 5 § 1 i 2 k.p.k.</a> poprzez rozstrzygnięcie niedających się usunąć wątpliwości na niekorzyść oskarżonego skutkujące uznaniem, że oskarżony dopuścił się zaboru aparatów telefonicznych na szkodę <span class="anon-block">I. S.</span>, pomimo, iż żaden ze świadków tego nie widział, ani nie potwierdził, zaś w wyniku przeszukania mieszkania oskarżonego nie ujawniono tych telefonów,</p> <p>2. przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> poprzez dowolną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadków złożonych w postępowaniu sądowym wbrew zasadom prawidłowego rozumowania, wskazaniom wiedzy i doświadczenia życiowego skutkujące przyjęciem, że oskarżony groził <span class="anon-block">I. S.</span> i <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span> pozbawieniem życia i uszkodzeniem ciała, przyłożył nóż do prawego policzka <span class="anon-block">I. S.</span> oraz dokonał zboru telefonu <span class="anon-block">marki S.</span> i <span class="anon-block">N. (...)</span> na szkodę <span class="anon-block">I. S.</span>, podczas gdy prawidłowa ocena zgromadzonego materiału dowodowego prowadzi do wniosku, iż oskarżony nie groził pokrzywdzonym ani nie dokonał zaboru telefonów na szkodę <span class="anon-block">I. S.</span>,</p> <p>3. przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 4)">art. 4 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 410)">art 410 k.p.k.</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> polegająca na dowolnej, a nie swobodnej ocenie dowodów, a w szczególności całkowicie dowolną i jednostronną ocenę wyjaśnień oskarżonego oraz zeznań świadków <span class="anon-block">I. S.</span>, <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, <span class="anon-block">D. Ć. (1)</span> i <span class="anon-block">A. J.</span> i uznanie ich za wiarygodne jedynie w takiej części, w jakiej miałby świadczyć o sprawstwie oskarżonego,</p> <p>4. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 1;art. 424 § 1 pkt. 1)">art. 424 § 1 pkt 1 k.p.k.</a> poprzez brak oceny znajdujących się w aktach sprawy dokumentów, stanowiących podstawę ustaleń faktycznych zaskarżonego wyroku co uniemożliwia kontrolę odwoławczą zaskarżonego wyroku;</p> <p>II. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego wyroku i mający wpływ na jego treść, a polegający na:</p> <p>1. przyjęciu, że oskarżony dokonał zaboru telefonu <span class="anon-block">(...)</span> i <span class="anon-block">N. (...)</span> na szkodę <span class="anon-block">I. S.</span>,</p> <p>2. przyjęciu, że oskarżony groził nożem pokrzywdzonej <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">F.</span>, że ją zabije, a pokrzywdzonej <span class="anon-block">I. S.</span> przyłożył nóż do prawego policzka,</p> <p>3. przyjęciu, że świadek <span class="anon-block">D. Ć. (1)</span> nie mógł mieć zaoszczędzonej kwoty 4 000 zł na prawo jazdy i zakup konsoli <span class="anon-block">P.</span>;</p> <p>III. obrazę przepisu prawa materialnego, tj. przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> poprzez jego zastosowanie, podczas gdy czyn popełniony przez oskarżonego wypełnia znamiona przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 278;art. 278 § 1)">art. 278 § 1 k.k.</a> </p> <p>Wskazując na powyższe zarzuty w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 427;art. 427 § 1;art. 427 § 2)">art. 427 § 1 i 2 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1;art. 437 § 2)">art. 437 § 1 i 2 k.p.k.</a> wniósł o:</p> <p>1. zmianę zaskarżonego wyroku przez uniewinnienie oskarżonego od zarzucanego mu czynu,</p> <p>ewentualnie</p> <p>2. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.</p> <p>W przypadku nie podzielenia przez Sąd II instancji zarzutów apelacji wnosił o:</p> <p>3. zwolnienie oskarżonego od zapłaty kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.</p> <p>Ponadto wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy kosztów pomocy prawnej udzielonej oskarżonemu z urzędu nieopłaconej ani w całości, ani w części przez oskarżonego, powiększonej o stawkę podatku od towarów i usług zgodnie z opłatami przewidzianymi w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20040540535" title="Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ()">ustawie o podatku od towarów i usług</a> obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja obrońcy nie jest zasadna i to w stopniu oczywistym dlatego też na uwzględnienie nie zasługuje.</strong> </p> <p>Trzeba podkreślić, że Sąd Okręgowy – wbrew stanowisku apelującego – poczynił prawidłowe ustalenia faktyczne i trafnie je ocenił mając na uwadze treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 k.p.k.</a> Istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności ujawnione w toku przewodu sądowego zostały omówione w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku.</p> <p>Zachowując wymogi <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424)">art. 424 k.p.k.</a> wskazano, które fakty uznane zostały za udowodnione dlatego też Sąd Apelacyjny podzielił stanowisko Sądu orzekającego zarówno w zakresie winy <span class="anon-block">P. D.</span> jak i oceny prawnej jego działania. Apelacja obrońcy nie wskazuje na takie momenty, które nie znalazłyby tam uzasadnienia. Jej wywody sprowadzają się w istocie rzeczy do przedstawienia własnego poglądu na wyniki przewodu sądowego. Autor apelacji powołuje się przy tym na okoliczności prawidłowo przez Sąd rozważone. Sprawstwo oskarżonego nie budzi żadnych wątpliwości a fakt ten wynika z zeznań świadków zdarzenia. W kontekście zeznań pokrzywdzonej <span class="anon-block">św. J. S.</span> (k. 1 – 2) i <span class="anon-block">M. F.</span> (k. 15 – 16) nie można zgodzić się z tezą apelacji, że oskarżony nie groził pokrzywdzonym nożem ani nie dokonał zaboru telefonów na szkodę wymienionej wyżej <span class="anon-block">J. S.</span>. Na k. 2 wyraźnie zeznała ona, że oskarżony <em> <!-- -->„usiadł przede mną i przyłożył mi nóż do prawego policzka ....”</em> z kolei <span class="anon-block">św. M. F.</span> (k. 16) stwierdziła jednoznacznie, że oskarżony <em> <!-- -->„wyszedł z pokoju, wziął z kuchni nóż i wrócił do mnie ..., również groził <span class="anon-block">I.</span> trzymając w ręki móż ...”.</em> </p> <p>Co do zmiany zeznań podczas rozprawy przed Sądem I instancji złożonych przez tych świadków Sąd wypowiedział się w treści uzasadnienia wyroku nie dając wiary przedstawionej tam zmienionej wersji zdarzenia. Słusznie uznał za nieprawdziwe i niespójne zeznania tych świadków złożone w postępowaniu jurysdykcyjnym, zmierzające do umniejszenia odpowiedzialności karnej oskarżonego. Sąd Apelacyjny podziela tę argumentację.</p> <p>Niekonsekwentne wyjaśnienia oskarżonego zaś nie mogły stanowić podstawy do ustaleń faktycznych. Słusznie więc Sąd Okręgowy stanął na gruncie zeznań pokrzywdzonych.</p> <p>Wbrew stanowisku apelującego nie istnieją wątpliwości co do użycia noża przez oskarżonego. Fakt czy świadkowie dokładnie i spójnie potrafili opisać wygląd przedmiotowego noża – mając na uwadze zdenerwowanie i towarzyszące temu emocje – nie może wpływać na ich prawdomówność odnośnie przebiegu zajścia. Zeznania św. <span class="anon-block">św. J. S.</span> i <span class="anon-block">M. F.</span> złożone w postępowaniu przygotowawczym potwierdzają zeznania św. <span class="anon-block">D. Ć. (1)</span> złożone na tym etapie postępowania. Dodać trzeba, że świadek ten nic nie mówił by posiadał kwotę 4.000 zł którą mu skradziono. Materiał dowodowy zebrany w sprawie świadczy o tym, że <span class="anon-block">D. Ć.</span> nie miał takiej kwoty pieniędzy a był to wymysł oskarżonego. W tej kwestii Sąd Okręgowy także zajął słuszne stanowisko.</p> <p>Podobnie rzecz się ma z zarzutem apelacji, że skoro nie znaleziono w mieszkaniu oskarżonego telefonów należących do pokrzywdzonej to trudno mu przypisać ich zabór. Sąd orzekający zajął się także i tym zagadnieniem uznając zasadnie, że oskarżony miał możliwości pozbyć się ich jeszcze przed przeszukaniem. Nie można tego wykluczyć, wszak aparat telefoniczny jest przedmiotem znacznie mniejszym niż laptop.</p> <p>Ustalenia Sądu Okręgowego dopowiadają zatem treści zebranych dowodów i nie przekroczyły one granic ich swobodnej oceny, niesłusznie też oskarżony twierdzi (k. 460 – 461), że pokrzywdzone podczas przesłuchania w śledztwie znajdowały się po wpływem alkoholu i środków odurzających. Oskarżony pomija, że przesłuchanie było dopiero następnego dnia po zdarzeniu tj. 17 stycznia 2014 r.</p> <p>O trafności stanowiska Sądu Okręgowego przekonują przedstawiane wyżej dowody w postaci m. in. zeznań pokrzywdzonych. Nie sposób więc podważyć tez aktu oskarżenia, uzasadnienie wyroku koresponduje z zebranymi dowodami. Sąd orzekający rozważył i wyjaśnił wszelkie wątpliwości wykazując należytą dociekliwość, dostrzegając obiektywizm dowodów i ich wewnętrzną logikę. Miał na uwadze całokształt materiału dowodowego, poddał go gruntowej analizie oraz wyciągnął zasadne wnioski w przedmiocie winy oskarżonego.</p> <p>Sąd Apelacyjny nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego a w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 2)">art. 280 § 2 k.k.</a> Przestępstwo stypizowane w tym przepisie polega m.in. na posługiwaniu się niebezpiecznym narzędziem. Zebrane dowody jednoznacznie wskazują, że sprawca takim narzędziem się posłużył.</p> <p>Sąd odwoławczy nie znalazł zatem podstaw do zmiany zaskarżonego wyroku a tym bardziej do jego uchylenia podzielając stanowisko Sądu Okręgowego zarówno w zakresie winy <span class="anon-block">P. D.</span> jak i oceny prawnej jego działania.</p> <p>Co się zaś tyczy orzeczonej kary pozbawienia wolności to nie można uznać, że jest ona rażąco niewspółmiernie surowa w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 k.p.k.</a> wręcz przeciwnie, należy ją uznać za słuszną i uwzględniającą dyrektywy wymienione w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> </p> <p>Sąd I instancji prawidłowo ocenił zarówno stopień społecznej szkodliwości czynu jak i cele kary jakie ma ona osiągnąć wobec sprawcy przestępstwa, który był uprzednio karany.</p> <p>Wymierzona kara jest współmierna do stopnia winy i okoliczności zdarzenia.</p> <p> <strong> <!-- -->Mając na uwadze wyżej przedstawione fakty Sąd Apelacyjny stosownie do treści art, 437 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (§ 1)">§ 1 k.p.k.</a> utrzymał w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną.</strong> </p> <p>Orzeczenie o kosztach sądowych wydano w oparciu o treść <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a>, bowiem oskarżony ostatnio nie uzyskiwał dochodów, zaś o kosztach zastępstwa adwokackiego z urzędu na mocy § 14 ust. 1 pkt. 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (...).</p> </div>