II C 382/14
Суды общей юрисдикции2014-12-29
Номер дела
II C 382/14
Дата решения
2014-12-29
Тип
SENTENCE
Судьи
Renata Kopala (PRESIDING_JUDGE)
Текст решения
<p>Sygn. akt <strong>
<!-- -->II C 382/14</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 29 grudnia 2014r.</p>
<p>Sąd Okręgowy w Gliwicach <span class="anon-block"> Ośrodek (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> Wydział II Cywilny</p>
<p>w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: Sędzia Sądu Okręgowego Renata Kopala</p>
<p>Protokolant: Anna Repetyńska</p>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 grudnia 2014r. w <span class="anon-block">R.</span>
</p>
<p>sprawy z powództwa<strong>
<!-- --> <span class="anon-block">D. C.</span>
</strong>
</p>
<p>przeciwko<strong>
<!-- --> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span>
</strong>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>1.
zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 70.000 zł (siedemdziesiąt tysięcy złotych) z odsetkami ustawowymi od dnia 12 września 2014 roku;</p>
<p>2.
w pozostałej części powództwo oddala ;</p>
<p>3.
nakazuje pobrać od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa Sądu Okręgowego w Gliwicach <span class="anon-block"> Ośrodka (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> kwotę 4. 995 zł (cztery tysiące dziewięćset dziewięćdziesiąt pięć złotych) tytułem części nieuiszczonych kosztów sądowych</p>
<p>Sędzia</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Transkrypcja uzasadnienia wygłoszonego</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->w dniu 29 grudnia 2014 r. w sprawie II C 382/14</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->w zakresie znaczników czasowych 00:01:48 – 00:27:46</strong>
</p>
<p>(x_<span class="anon-block"> (...)</span>_II_C_382_14_114_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_<span class="anon-block"> (...)</span>_X.mp4)<br/>
</p>
<p>* * * * * * początek tekstu</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...)</span>_01</p>
<p>
<br/>[<strong>
<!-- -->Przewodniczący</strong> 00:01:49.248]</p>
<p>Odczytam uzasadnienie, proszę zaznaczyć uzasadnienie.</p>
<p>Powód <span class="anon-block">D. C.</span> wnosił o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> o 100 tysięcy złotych z odsetkami ustawowymi od dnia<br/>12 września 2014 roku wraz z kosztami postępowania w tym 7 tysięcy 200 złotych wynagrodzenia pełnomocnika w podwójnej stawce, 17 złotych opłaty od pełnomocnictwa, 11 złotych 40 groszy, jako poniesione koszty korespondencji, to jest wysłania pozwu pisma z 24 października 2014 roku i pełnomocnictwa substytucyjnego z 11 grudnia 2014 roku, koszty nakazanego osobistego stawiennictwa powoda w wysokości 58 złotych<br/>50 groszy liczone, jako ilość kilometrów z miejsca zamieszkania powoda z <span class="anon-block">J.</span> do <span class="anon-block">R.</span> i z powrotem, to jest 70 kilometrów pomnożone przez stawkę kilometrową 0,8358 złotych. Razem domagał się powód kosztów w wysokości 7 tysięcy 286 złotych<br/>i 90 groszy. Koszty te zostały sprecyzowane na rozprawie w dniu 22 grudnia 2014 roku przez pełnomocnika powoda. W uzasadnieniu pozwu <span class="anon-block">D. C.</span> wskazał, że jest synem <span class="anon-block">A. C.</span>, który poniósł śmierć w wypadku samochodowym w dniu<br/>12 grudnia 2002 roku w <span class="anon-block">B.</span>. Sprawca wypadku <span class="anon-block">Z. G.</span> będąc w sanie nietrzeźwości stracił panowanie nad swoim pojazdem, zjechał w lewo przekraczając pas zieleni i zderzył się z prawidłowo jadącym <span class="anon-block">A. C.</span>. Samochód kierowany przez sprawcę wypadku objęty był obowiązkowym ubezpieczeniem od odpowiedzialności cywilnej u pozwanego ubezpieczyciela. Powód w dniu 6 sierpnia 2014 roku zgłosił pozwanemu roszczenie w kwocie 100 tysięcy złotych zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych w związku ze śmiercią ojca ale ubezpieczyciel w terminach ustawowych nie ustosunkował się do przedmiotowego roszczenia. Powód wskazał, że w chwili wypadku miał 7 lat, utrata ojca w tym wieku była dla niego traumą i negatywnie wpłynęła na jego rozwój psychiczny i emocjonalny. Odczuwał brak ojca szczególnie dotkliwie w wieku dorastania i dojrzewania, brak ojca rzutował na jego własną samoocenę, czuł się gorszy, zamykał się w sobie i jest osobą skrytą. Zadośćuczynienie dochodzone przez powoda<br/>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">artykułu 448 kodeksu cywilnego</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 24)">artykułem 24 kodeksu cywilnego</a>, ma za zadanie wyrównać szkodę niematerialną powoda. Powód wskazywał<br/>na odpowiedzialność ubezpieczyciela w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej posiadacza pojazdu, która obejmuje również obowiązek zapłaty zadośćuczynienia w razie powstania uszczerbku niemajątkowego, w tym za skutki naruszenia dobra osobistego przez spowodowanie śmierci osoby najbliższej. W ocenie powoda za odpowiedni należy uznać kwotę 100 tysięcy złotych, mając na względzie rozmiar doznanej krzywdy, fakt że przez całe życie nie będzie miał możliwości spotkania z ojcem, pielęgnowania więzów rodzinnych, nie ma możliwości korzystania z rad i autorytetu ojca. Żądanie odsetek powód oparł o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">artykuł 481 kodeksu cywilnego</a> i artykuł 14 ustęp 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych <span class="anon-block"> (...)</span> i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych w myśl, którego ubezpieczyciel wypłaca odszkodowanie w terminie<br/>30 dni od złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie. Pozwany wniósł o oddalenie powództwa zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego. Przede wszystkim pozwany podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, bowiem do wypadku komunikacyjnego, w którym zginął ojciec powoda doszło 12 grudnia 2002 roku<br/>a ówcześnie obowiązująca regulacja <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 442)">artykułu 442 kodeksu cywilnego</a> stanowiła,<br/>że naprawienie szkody wyrządzonej czynem niedozwolonym ulega przedawnieniu<br/>z upływem 3 lat od dnia, w którym poszkodowany dowiedział się o szkodzie i osobie obowiązanej do jej naprawienia, jednakże w każdym wypadku roszczenie przedawnia się<br/>z upływem lat 10 od dnia, w którym nastąpiło zdarzenie wyrządzające szkodę. Skoro powód z pozwem wystąpił 19 września 2014 roku to roszczenie w ocenie pozwanego jest przedawnione. Z ostrożności procesowej pozwany wskazał, że przed 3 sierpnia 2008 roku przepisy nie przewidywały zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę po śmierci osoby bliskiej a uprawnienia powoda regulował jedynie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446;art. 446 § 3)">artykuł 446 paragraf 3 kodeksu cywilnego</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446;art. 446 § 4)">Artykuł 446 paragraf 4 kodeksu cywilnego</a> został wprowadzony po nowelizacji <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> i obowiązuje od 3 sierpnia 2008 roku wcześniej nie istniała podstawa prawna umożliwiająca przyznanie zadośćuczynienia na zasadzie 23 i 24 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">artykułem 448 kodeksu cywilnego</a>. Pozwany wskazał na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 34)">artykuł 34 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnym</a> zgodnie, z którym jedynymi dobrami osobistymi podlegającymi kompensacie jest zdrowie i życie. Przytoczył szereg orzeczeń i poglądów wskazujących,<br/>że osobom bliskim zmarłego nie przysługują roszczenia odszkodowawcze na zasadach ogólnych a w szczególności likwidacji szkód niemajątkowych na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 445;art. 448)">artykułu 445, 448 kodeksu cywilnego</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 24)">artykułem 24 kodeksu cywilnego</a>. Sąd ustalił następujący stan faktyczny. W dniu 12 grudnia 2002 roku w <span class="anon-block">B.</span> kierujący samochodem osobowym <span class="anon-block">Z. G.</span> umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa<br/>w ruchu drogowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości i jadąc z nadmierną prędkością stracił panowanie nad swoim pojazdem, zjechał na lewo, przekraczając pas zieleni i zderzył się z prawidłowo jadącym <span class="anon-block">A. C.</span>, ojcem powoda. <span class="anon-block">A. C.</span> w wyniku wielonarządowych obrażeń zmarł na miejscu zdarzenia. Wyrokiem<br/>z 9 lutego 2004 roku Sąd Rejonowy w Cieszynie uznał <span class="anon-block">Z. G.</span> winnym popełnienia czynu opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 2)">artykule 177 paragraf 2 kodeksu karnego</a> w związku<br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178;art. 178 § 1)">artykułem 178 paragraf 1 kodeksu karnego</a>. Jako dowód wskazuje tu wyrok karny<br/>z 9 lutego 2004 roku sygnatura akt II K 598/03 umieszczony w aktach szkodowych. Sprawca wypadku korzystał z ochrony ubezpieczeniowej pozwanego ubezpieczyciela, jest to fakt bezsporny. <span class="anon-block">A. C.</span> był ojcem powoda. W dniu 6 sierpnia 2014 roku powód reprezentowany przez <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> wystąpił do pozwanego<br/>z żądaniami zapłaty kwot 100 tysięcy złotych tytułem zadośćuczynienia za naruszenie dobra osobistego powstałego w wyniku śmierci ojca. Pozwany w dniu 12 września 2014 roku odmówił przyznania zadośćuczynienia, wskazując, że nie znajduje podstaw<br/>do spełnienia roszczeń tytułem zadośćuczynienia wynikających z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 23;art. 24)">artykułu 23 i 24 kodeksu cywilnego</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">artykułem 448 kodeksu cywilnego</a>. Podniósł, że w jego ocenie obowiązek odszkodowawczy został spełniony, w tym zakresie wydał decyzje w roku 2003 i nie ma podstaw do zmiany tej decyzji. Jednocześnie decyzją z dnia 28 października 2014 roku <span class="anon-block"> (...)</span> z tytułu znacznego pogorszenia sytuacji życiowej przyznał matce powoda <span class="anon-block">W. C.</span> kwotę 77 tysięcy złotych 781 złotych i 74 grosze. Wcześniej 11 sierpnia 2003 roku <span class="anon-block"> (...)</span> dokonało do rąk <span class="anon-block">W. C.</span> wypłaty 50 tysięcy złotych odszkodowania, w tym 20 tysięcy tytułem odszkodowania z tytułu zgonu męża<br/>i po 15 tysięcy dla dwójki dzieci z tytułu zgonu ojca. Dowód, wezwanie z dnia 6 sierpnia 2014 roku, decyzja ubezpieczyciela z 28 października 2014 roku, decyzja z 11 sierpnia 2003 roku znajdująca się w aktach szkody. Powód w chwili śmierci ojca miał 7 lat, razem z matką i starszą o 4 lata siostrą i ojcem zamieszkiwali w <span class="anon-block">J.</span>, posiadali niewielką działkę rolną, którą małżonkowie <span class="anon-block">C.</span> uprawiali. Matka powoda nie pracowała, zmarły pracował w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span>, pracował na pierwszą<br/>i drugą zmianę. Ojciec powoda posiadał zainteresowanie mechaniczne, spędzał dużo czasu w garażu, pomagał w naprawach traktorów. Małoletni <span class="anon-block">D. C.</span> spędzał dużo czasu<br/>z ojcem w garażu, lubił obserwować jak ojciec rozbiera auta, jak je naprawiał, lubił jeździć z ojcem na traktorze, często czekał na ojca wracającego z pracy przy wjeździe na posesję, na długim podjeździe, wówczas ojciec sadzał go sobie za kierownicą razem dojeżdżali<br/>do domu. Powód był oczkiem w głowie <span class="anon-block">A. C.</span> a i 7 letniemu <span class="anon-block">D.</span> najlepiej spędzało się chwile z tatą. Ojciec zaraził go pasją do samochodów i obecnie powód kończy szkołę w zawodzie mechanika, pracuje w <span class="anon-block"> Zakładzie (...)</span>, jako uczeń i przy pracy i nauce okazuje się, że dużo pamięta z tych rzeczy, co pokazywał mu ojciec. Rodzice powoda byli zgodnym małżeństwem, po śmierci ojca powód pogorszył się w nauce, bo wcześniej pilnował tej nauki ojciec, później jak sam twierdzi mamy tak się nie bał jak taty, a z uwagi na stan psychiczny po śmierci męża jego matka nie dopilnowywała tej nauki tak jak ojciec. O śmierci ojca dowiedział się<br/>po przyjściu ze szkoły, bardzo to przeżywał, wracały wspomnienia, powód początkowo codziennie płakał, później stał się zamknięty w sobie i nie umiał o tym rozmawiać. Korzystał z pomocy u pedagoga szkolnego potem leczył się u lekarza rodzinnego<br/>z powodu nerwicy. Zażywał ziołowe leki na uspokojenie, sporadycznie od 9, 10 roku życia. Czas głębokiej żałoby u powoda trwał około rok ale i później były dni w czasie, których popadał w większe przygnębienie przeważnie wtedy gdy inni uczniowie dokuczali mu w szkole, na przykład powód usłyszał, że dobrze, że tata mu zmarł, wtedy uciekł<br/>ze szkoły, nie chodził do niej kilka dni. Ojciec powoda był jedynym żywicielem rodziny, po jego śmierci sytuacja materialna rodziny uległa pogorszeniu. Obecnie powód i siostra powoda dostają rentę rodzinną po 540 złotych każdy. Po około dwóch latach po śmierci ojca, matka powoda związała się z innym mężczyzną, kuzynem ojca i razem zamieszkali, chociaż do tej pory nie są małżeństwem. Matka powoda pracuje teraz w gospodarstwie ojczyma <span class="anon-block">D. C.</span>. <span class="anon-block">D. C.</span> nie zaakceptował partnera matki jako ,twierdzi,<br/>że ojca, obecny partner matki nie jest w stanie mu zastąpić. Do tej pory powód wspomina ojca przeważnie dwa razy w miesiącu po próbach chóru, na które uczęszcza, odwiedza jego grób, rozmawia z nim w myślach.</p>
<p>Te ustalenia Sąd oparł w oparciu o zeznania świadka <span class="anon-block">W. C.</span> i zeznania powoda. Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o wskazane wcześniej dokumenty oraz<br/>o zeznania świadka <span class="anon-block">W. C.</span> i powoda, zeznania te są spójne, logiczne i Sąd daje im wiarę. Zeznania świadka, jako powoda …</p>
<p>
<span class="anon-block"> (...)</span>_02</p>
<p>
<br/>[<strong>
<!-- -->Przewodniczący</strong> 00:14:47.000]</p>
<p>… wskazują na typowe przeżycia psychiczne, występujące w normalnie funkcjonującej rodzinie po nagłej stracie bliskiej osoby.</p>
<p>
<em>
<!-- -->Sąd zważył. </em>
</p>
<p>Roszczenie powoda jest uzasadnione. Bezspornym było, że kierującego pojazdem sprawcę wypadku i pozwanego ubezpieczyciela łączyła umowa odpowiedzialności cywilnej. Ubezpieczyciel odpowiada zatem za szkodę związaną z ruchem tego pojazdu. W ocenie Sądu zarzut przedawnienia roszczenia podnoszony przez pozwanego nie zasługuje<br/>na uwzględnienie. Ustawą 16 lutego 2007 roku o zmianie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">ustawy kodeks cywilny</a> Dziennik Ustaw numer 80 pozycja 538 ze skutkiem od dnia 10 sierpnia 2007 roku, dokonano zmiany przepisów i uchylono wcześniej obowiązujący przepis z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 442)">artykułu 442 kodeksu cywilnego</a>, wprowadzając nową regulację prawną w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 442)">artykułu 442</a> ze znaczkiem prim <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a>. Zgodnie z artykułem 2 tej ustawy, do roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy a według przepisów dotychczasowych w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych, stosuje się przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 442)">artykułu 442</a> ze znaczkiem prim <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ()">kodeksu cywilnego</a>. Roszczenie powoda w myśl poprzednich przepisów uległoby przedawnieniu w terminie 10 lat od daty zdarzenia to jest od 12 grudnia 2012 roku.<br/>W chwili wprowadzenia zmiany 10 sierpnia 2007 roku nie było jeszcze przedawnione, zatem okres przedawnienia roszczenia obecnie wynosi lat 20. W chwili wniesienia pozwu roszczenie nie było przedawnione. Zakres odpowiedzialności ubezpieczyciela wynika<br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 ()">ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a>. Zgodnie z artykułem 23 ustęp 1 tej ustawy posiadacz pojazdu mechanicznego jest obowiązany zawrzeć umowę obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych za szkody powstałe w związku z ruchem posiadanego przez niego pojazdu, zaś zgodnie z artykułem 13 ustawy, odszkodowanie wypłaca się w granicach odpowiedzialności cywilnej podmiotów objętych ubezpieczeniem. Odpowiedzialność odszkodowawcza ubezpieczyciela obejmuje również obowiązek zapłaty zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych. Ubezpieczyciel<br/>do wysokości sumy gwarancyjnej odpowiada więc jak sprawca. Zgodnie z artykułem 436 można żądać naprawienia szkód w razie zderzenia mechanicznych środków komunikacji poruszanych za pomocą sił przyrody. W przypadku naruszenia dóbr osobistych zastosowanie znajduje także <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">artykuł 448 kodeksu cywilnego</a>, zgodnie z którym można żądać odpowiedniej sumy tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Możliwość domagania się zadośćuczynienia za doznaną krzywdę z powodu naruszenia dóbr osobistych jest odmienną instytucją od żądania zadośćuczynienia za śmierć osoby bliskiej, unormowaną w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446;art. 446 § 4)">artykule 446 paragraf 4 kodeksu cywilnego</a>. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 446;art. 446 § 4)">Artykuł 446 paragraf 4 kodeksu cywilnego</a> ma zastosowanie do zdarzeń, które zaistniały dopiero po 3 sierpnia 2008 roku, jednakże w przypadku zdarzeń powstałych przed tym dniem, nie ma żadnych przeszkód aby dochodzić zadośćuczynienia na innej podstawie prawnej, to jest <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">artykułu 448 kodeksu cywilnego</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 23;art. 24)">artykułem 23 i 24 kodeksu cywilnego</a>. Ponadto zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 34;art. 34 ust. 1)">artykułem 34 ustęp 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku</a> o ubezpieczeniach obowiązkowych, z ubezpieczenia OC posiadaczy pojazdów mechanicznych przysługuje odszkodowanie, jeżeli posiadacz lub kierujący pojazdem mechanicznym są obowiązany,<br/>są obowiązani do odszkodowania za wyrządzoną w związku z ruchem tego pojazdu szkodę, której następstwem jest śmierć, uszkodzenie ciała, rozstrój zdrowia lub utratę, zniszczenie lub uszkodzenie mienia. W myśl artykułu 35 cytowanej ustawy, ubezpieczeniem OC posiadaczy pojazdów mechanicznych jest objęta odpowiedzialność cywilna każdej osoby, która kierując pojazdem mechanicznym w okresie trwania odpowiedzialności ubezpieczeniowej wyrządziła szkodę w związku z ruchem tego pojazdu. Zdaniem Sądu nie sposób podzielić poglądu strony pozwanej, że umowa obowiązkowego ubezpieczenia OC posiadacza pojazdu mechanicznego sprawcy wypadku nie obejmuje odpowiedzialności z tytułu naruszenia dóbr osobistych przez sprawcę wypadku i że ogranicza się do ochrony zdrowia i życia. Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem doktryny jak i orzecznictwem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 34;art. 34 ust. 1)">artykuł 34 ustęp 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku</a> o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym<br/>i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, w żadnym razie nie wyłącza możliwości dochodzenia zadośćuczynienia za naruszenie dóbr osobistych<br/>od ubezpieczyciela. Takie stanowisko potwierdził Sąd Najwyższy w wyroku z dnia<br/>14 stycznia 2010 roku w sprawie o sygnaturze akt IV CK 307/09, który to w treści uzasadnienia stwierdził, że ubezpieczenie odpowiedzialności cywilnej obejmuje również odpowiedzialność za naruszenie dobra osobiste w postaci utraty relacji z członkiem rodziny. Podobnie Sąd Najwyższy w uchwale 20 grudnia 2012 roku w sprawie sygnatura akt III CZP 93/12 stwierdził, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 34)">artykuł 34 ustawy z 22 maja 2003 roku</a> o ubezpieczeniach obowiązkowym <span class="anon-block"> (...)</span> Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych, nie wyłączał<br/>z zakresu ochrony ubezpieczeniowej zadośćuczynienia za krzywdę osoby, wobec której ubezpieczony ponosi odpowiedzialność na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 448)">artykułu 448 kodeksu cywilnego</a>. Także Sąd Apelacyjny w Katowicach, w wyroku z 23 stycznia 2013 roku w sprawie sygnatura akt I ACa 916/12 uznał, że nie można interpretować artykułu 34 ustęp 1<br/>tej ustawy w ten sposób, że odpowiedzialność ubezpieczyciela za szkody w postaci naruszenia dóbr osobistych osób najbliższych osoby zmarłej, wywołanej śmiercią<br/>na wskutek wypadku spowodowanego przez kierującego pojazdem mechanicznym,<br/>za którą on sam ponosi odpowiedzialność, byłaby wyłączona. Więź łącząca małoletnie dziecko z rodzicem ma szczególny charakter. Należy ona do kategorii dóbr osobistych<br/>i podlega ochronie prawa na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 23;art. 24)">artykułu 23 i 24 kodeksu cywilnego</a>. Katalog dóbr osobistych z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 23)">artykułu 23</a> jest otwarty, zatem może dotyczyć ochrony prawa do życia rodzinnego, obejmującego istnienie różnych rodzajów więzi rodzinnych, które odgrywają bardzo doniosłą rolę. Utrata ojca w wieku 7 lat dla powoda jest tym bardziej bolesna<br/>i trudna do zaakceptowania, że musiał dorastać bez pomocy i wsparcia ojcowskiego, bez jego autorytetu i brak ojca będzie towarzyszyć powodowi przez całe jego dalsze życie. Ojciec powoda był osobą młodą. W chwili śmierci miał 32 lata i przez długi czas jeszcze powód mógłby cieszyć się z kontaktów i z jego pomocy.</p>
<p>W ocenie Sądu żądanie powoda co do zasady jest usprawiedliwione, ale tylko co do zasady, natomiast co do wysokości zadośćuczynienie jest wygórowane. W świetle przyjętego orzecznictwa na wysokość zadośćuczynienia istotny mają wpływ wszelkie okoliczności wpływające na rozmiar doznanej krzywdy a zwłaszcza stopień i czas trwania cierpień fizycznych i psychicznych, trwałość skutków, prognozy na przyszłość, wiek poszkodowanego, stan zdrowia. Należy podkreślić, iż zadośćuczynienie ma charakter kompensacyjny i tym samym jego wysokość musi przedstawiać ekonomicznie odczuwalną wartość. Intensywność i długotrwałość negatywnych przeżyć związanych z zerwaniem więzi spowodowanych śmiercią ojca powoda na wskutek wypadku drogowego z jednej strony, ale i upływ czasu z drugiej strony, przemawia za przyznaniem powodowi kwoty<br/>70 tysięcy zadośćuczynienia. Sąd orzekając o odsetkach wziął pod uwagę <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20031241152" title="Ustawa z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych - Dz. U. z 2003 r. Nr 124, poz. 1152 (art. 14;art. 14 ust. 1)">artykuł 14 ustęp 1 ustawy z dnia 22 maja 2003 roku o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych</a> zgodnie, z którym zakład ubezpieczeń wypłaca odszkodowanie<br/>w terminie 30 dni licząc od dnia złożenia przez poszkodowanego lub uprawnionego zawiadomienia o szkodzie. Ponieważ wniosek powód złożył 6 sierpnia 2014 roku należało przyjąć, iż zwłoka ubezpieczyciela w wypłacie następuje po upływie wskazanego<br/>30-dniowego terminu, a więc z dniem 6 września 2014 roku pozostawał pozwany<br/>w zwłoce z tym świadczeniem. Jednakże powód domagał się odsetek od dnia 12 września 2014 roku, czyli od daty pisma odmownego ubezpieczyciela, w związku z tym od tej daty należało zasądzić odsetki za opóźnienie.</p>
<p>W pozostałej części roszczenie powoda Sąd uznał za wygórowane i je oddalił.</p>
<p>O kosztach sądowych, o kosztach Sąd orzekł w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 100)">artykułu 100 kodeksu postępowania cywilnego</a>. Sąd nie podzielił stanowiska pełnomocnika powoda co do skomplikowanego charakteru sprawy, uzasadniającego ustalenie wynagrodzenia pełnomocnika w podwójnej stawce. Niniejsza sprawa nie była sprawą skomplikowaną, w trakcie postępowania przeprowadzono jedynie dowód zeznań świadka i powoda, a powód poza wskazaniem dokumentu w aktach szkodowych nie przedstawił innych dowodów dokumentujących roszczenie. Sam fakt obszernych wywodów zawartych w pozwie, przywołujących orzecznictwo w zakresie zasadności roszczenia nie może stanowić o ponadnormatywnym nakładzie pracy pełnomocnika. Sąd ustalił wynagrodzenie pełnomocnika na poziomie kwoty 3 tysiące 600 jako stawka minimalna wynagrodzenia zgodnie z paragrafem<br/>6 punktem 6 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenie przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Kwotę tę powiększył o opłatę w wysokości 17 złotych<br/>od pełnomocnictwa oraz o koszty korespondencji w wysokości 11 złotych 40 groszy, koszty osobistego stawiennictwa strony, wskazanej prawidłowo prze pełnomocnika powoda, w kwocie 58 złotych i 50 groszy. Łącznie powód poniósł koszty w wysokości<br/>3 tysiące 686 złotych i 90 groszy. Koszty po stronie pozwanej to koszty zastępstwa procesowego w wysokości 3 tysiące 617 złotych. Powód wygrał w 70 procentach. Zatem powinien ponieść 30 procent kosztów postępowania. W skład tych kosztów wchodzi: opłata od pozwu, nieuiszczona przez powoda w wysokości 5 tysięcy złotych oraz koszty zastępstwa procesowego obu stron i inne wydatki powoda wskazane wyżej, łącznie<br/>7 tysięcy 303 złote i 90 groszy Razem koszty postępowania to 12 tysięcy 303 złote<br/>i 90 groszy. Pozwany powinien ponieść koszty w wysokości 8 tysięcy 612 złotych<br/>i 73 groszy a powód w wysokości 3 tysięcy 691 złotych i 17 groszy. Koszty poniesione przez powoda są kosztami zbliżonej wysokości kosztów obciążających powoda i Sąd<br/>nie pobierał już kosztów sądowych z uwzględnionego roszczenia powoda. Natomiast<br/>od pozwanego Sąd nakazał pobrać na rzecz Skarbu Państwa kwotę 4 tysiące 995 złotych tytułem nieuiszczonych przez stronę kosztów opłaty sądowej.</p>
<p>Dziękuję.</p>
<p>Proszę wstrzymać.</p>
<p>
<span class="underline">
<!-- -->Przepisywanie.pl</span> SERWER - Automatyzacja Przepisywania Nagrań</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Zatwierdzono transkrypcję dnia 13 stycznia 2015 r.</strong>
</p>
</div>