IV Ka 696/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 696/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 30 grudnia 2014 roku.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Piotrkowie Trybunalskim w IV Wydziale Karnym Odwoławczym w składzie:</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Przewodniczący SSO Tadeusz Węglarek (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> Sędziowie SO Ireneusz Grodek</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO Agnieszka Szulc-Wroniszewska</strong> </p> <p>Protokolant sekr. sądowy Agnieszka Olczyk</p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Piotrkowie Trybunalskim Roberta Wiznera </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. L.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178 a § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> </p> <p>z powodu apelacji wniesionej przez prokuratora</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim</p> <p>z dnia 14 października 2014 roku sygn. akt II K 289/14</p> <p>na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1;art. 438 pkt. 2)">art. 438 pkt 1 i 2 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> <strong> <!-- --> zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że</strong> wymiar kary grzywny orzeczonej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438 pkt. 1)">punkcie 1</a> zaskarżonego wyroku podwyższa do 150 (stu pięćdziesięciu) stawek dziennych;</p> <p> <strong> <!-- -->w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy;</strong> </p> <p>kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciąża Skarb Państwa.</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt IV Ka 696/14</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">R. L.</span> został oskarżony o to, że :</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->I. </strong>w dniu 16.02.2014 r. ok. godz. 02:40 na <span class="anon-block">drodze nr (...)</span> w m. <span class="anon-block">P.</span>, gm. <span class="anon-block">W.</span> prowadził po drodze publicznej pojazd mechaniczny - samochód osobowy marki <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> w ruchu lądowym będąc w stanie nietrzeźwości prowadzącym o godz. 05:25 do stężenia na poziomie 1,65 promila, o godz. 05:55 do stężenia na poziomie 1,47 promila, o godz. 06:25 do stężenia na poziomie 1,32 promila alkoholu we krwi czym umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->II.</strong> w dniu 16.02.2014 roku około godz. 03.00 ma parkingu <span class="anon-block">(...)</span>w m. <span class="anon-block">P.</span>, gm. <span class="anon-block">W.</span>, znieważył umundurowanych funkcjonariuszy publicznych - policjantów Komendy Miejskiej Policji w <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block">T.</span> w osobach sierż. szt. <span class="anon-block">K. Z.</span>oraz sierż. <span class="anon-block">D.</span> <span class="anon-block">K.</span>, podczas i w związku z pełnieniem przez nich obowiązków służbowych, w ten sposób, że używał w stosunku do nich słów wulgarnych i powszechnie uznanych za obelżywe, czym działał na szkodę wymienionych funkcjonariuszy, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a>.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Piotrkowie Tryb. wyrokiem z dnia 14 października 2014 roku w sprawie sygn. akt II K 289/14:</strong> </p> <p>1.  uznał oskarżonego <span class="anon-block">R. L.</span> za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów i za czyn I na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 178 a;art. 178 a § 1)">art. 178a § 1 kk</a> wymierzył mu karę grzywny w ilości 100 (sto) stawek dziennych po 10 (dziesięć) złotych stawka, a za czyn II na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> wymierzył mu karę grzywny w ilości 70 stawek dziennych po 10 złotych stawka</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 85)">art. 85 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> za zbiegające się przestępstwa wymierzył oskarżonemu karę łączną grzywny w ilości 180 (sto osiemdziesiąt) stawek dzienny po 10 (dziesięć) złotych stawka;</p> <p>3.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 42;art. 42 § 2)">art. 42 § 2 kk</a> w związku z czynem I orzekł wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych objętych kategorią B i kategorią BE na okres 1 (jednego) roku - środek karny;</p> <p>4.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43;art. 43 § 3)">art. 43 § 3 kk</a> nałożył na oskarżonego obowiązek zwrotu prawa jazdy do właściwego wydziału komunikacji;</p> <p>5.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 49;art. 49 § 2)">art. 49 § 2 kk</a> orzekł od oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 100 (sto) złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej;</p> <p>6.  zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 649,29 (sześćset czterdzieści dziewięć 29/100) złotych tytułem zwrotu wydatków i kwotę 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty</p> <p> <strong> <!-- -->Apelację od powyższego wyroku wniósł prokurator w części dotyczącej orzeczenia o karze na niekorzyść oskarżonego . </strong> </p> <p>Apelacja prokuratora został wywiedziona z podstawy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 1)">art. 438 pkt 1 k.p.k.</a> i zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi obrazę prawa materialnego w postaci <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86§1 kk</a>, polegającą na orzeczeniu wobec oskarżonego kar jednostkowych za I czyn 100 stawek dziennych po 10 zł stawka, za II czyn kary 70 stawek po 10 zł stawka, a następnie kary łącznej grzywny w ilości 180 stawek dziennych, przy ustaleniu wysokości jednej stawki na kwotę 10 zł, podczas gdy wyrok ów był wynikiem uwzględnienia przez Sąd prokuratorskiego wniosku złożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335§1 kpk</a>, gdzie wnioskowano o grzywnę w ilości 150 stawek dziennych za pierwszy czyn, nie zaś 100 stawek dziennych, a nadto dopuszczenia się swoistej omyłki matematycznej, polegającej na połączeniu orzeczonych kar grzywny 100 stawek za czyn pierwszy i 70 stawek za czyn drugi do ilości 180 stawek w sytuacji gdy ich maksymalna wartość mogła wówczas wynieść ich sumę, a więc „jedynie" 170 stawek.</p> <p>W konkluzji skarżący wnosił o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez orzeczenie wobec oskarżonego za czyn pierwszy kary grzywny<br/>w ilości 150 stawek dziennych przy ustaleniu wartości stawki na kwotę 10 zł, za czyn drugi czyn kary grzywny w ilości 70 stawek dziennych przy ustaleniu wartości stawki na kwotę 10 zł. i orzeczenie kary łącznej grzywny w ilości 180 stawek dziennych po 10 zł. każda, w pozostałym zakresie utrzymanie wyroku w mocy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Skarga apelacyjna prokuratora okazała się zasadna w takim stopniu, że na skutek jej wniesienia powstały podstawy do zmiany zaskarżonego wyroku w ten sposób, że podwyższono orzeczoną w punkcie 1 wyroku karę grzywny za I czyn do 150 stawek.</p> <p>Analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz przebiegu dotychczasowego postępowania rozpoznawczego prowadzi bowiem do wniosku, iż Sąd I instancji w trakcie rozpoznania sprawy w istocie dopuścił się tego rodzaju obrazy przepisów prawa procesowego, która mogła mieć istotny wpływ na treść wydanego rozstrzygnięcia merytorycznego, jak również obrazy prawa materialnego. Sąd meriti naruszył normy wyrażone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335§1 k.p.k.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">86§1 kk</a>. Chodzi tu o uwzględnienie przez Sąd Rejonowy wniosku złożonego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335§1 k.p.k.</a> przez prokuratora i jednocześnie orzeczenie wobec oskarżonego kary grzywny za I czyn nieuzgodnionej z oskarżonym oraz niewłaściwego ukształtowania kary łącznej grzywny. Przed wydaniem orzeczenia o skazaniu sąd nie przeprowadza w zasadzie postępowania dowodowego (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 4)">art. 343§4 k.p.k.</a>), poza ujawnianiem albo uznaniem za ujawnione dokumentów wymienionych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 394)">art. 394 k.p.k.</a>, w trybie określonym w tych przepisach, co poprzedzone jest jednak ustaleniem na podstawie akt sprawy, że spełnione zostały wymogi określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335§1 k.p.k.</a>, w tym przede wszystkim ten, że oskarżony opuścił się zarzucanego mu przestępstwa (por. wyrok SN z dnia 22.08.2001 r., III KKN 372/99, Prok. i Pr. 2002, nr 2, poz. 6) i wyraził zgodę na umieszczenie przez prokuratora w akcie oskarżenia wniosku o skazanie. Sąd orzekający w tym trybie jest związany wnioskiem umieszczonym przez prokuratora w akcie oskarżenia, gdyż jego treść jest wynikiem porozumienia oskarżyciela i oskarżonego, którzy zgadzają się jedynie na takie jak we wniosku rozstrzygnięcie w sprawie, w szczególności co do kar i środków karnych. Nie ma jednak przeszkód, by wniosek taki został skorygowany przez prokuratora na posiedzeniu, za zgodą oskarżonego. Nie ma też przeszkód, by sąd w toku posiedzenia przedstawił sugestię co do tego, jakie warunki porozumienia (wniosku prokuratora) gotów jest zaakceptować (por. wyrok SN z dnia 26.08.2003 r., V KK 78/03, LEX nr 80703). Zarówno w takiej sytuacji, jak i wówczas, gdy sąd rozważa zasadność takiego wniosku w niezmienionej postaci po wniesieniu aktu oskarżenia - w wypadku uznania, że nie ma podstaw do jego uwzględnienia sprawa winna zostać skierowana na rozprawę (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 7)">art. 343§7 k.p.k.</a>). Przenosząc powyższe rozważania na grunt analizowanej sprawy zauważyć należy, iż wniosek prokuratora został sformułowany w sposób prawidłowy i dokładnie określał warunki dobrowolnego poddania się odpowiedzialności karnej przez oskarżonego. Jednakże Sąd I instancji na posiedzeniu uwzględnił wniosek o wydanie wyroku skazującego w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335§1 k.p.k.</a> w sposób nieprawidłowy, bowiem orzekł wobec oskarżonego karę grzywny za I czyn w ilości 100 stawek, zamiast uzgodnionej kary grzywny za I czyn w ilości 150 stawek. Sąd nie może samodzielnie dokonywać zmian w treści wniosku złożonego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 335;art. 335 § 1)">art. 335 § 1 k.p.k.</a> Zmiana treści wniosku dokonana samodzielnie przez sąd stanowi wszak zmianę warunków porozumienia zawartego pomiędzy prokuratorem a oskarżonym. Każda modyfikacja treści wniosku wymaga zatem zgody stron, a bez uzyskania ich akceptacji odnośnie do dokonanych zmian, wniosek nie może stanowić podstawy wydania wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 343;art. 343 § 1;art. 343 § 6)">art. 343 § 1 i 6 k.p.k.</a> Jeżeli zaś sąd samodzielnie, bez zgody uprawnionych stron, dokonuje zmiany warunków zawartego porozumienia, to w konsekwencji wymierza oskarżonemu karę, na którą prokurator i oskarżony nie wyrazili zgody. Nadto sąd meriti wbrew nakazom płynącym z treści przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1 kk</a> dopuścił się błędnego ukształtowania kary łącznej grzywny na poziomie 180 stawek, w sytuacji gdy z matematycznego równania wynikała suma kar na poziomie 170 stawek.</p> <p>W związku z tym przedstawione uchybienia stworzyły potrzebę zmiany zaskarżonego wyroku i podwyższenie wymierzonej kary grzywny za I czyn do 150 stawek.</p> <p>Mając na względzie powyższe okoliczności, Sąd Okręgowy orzekł jak w sentencji wyroku.</p> <p>Na podstawie przepisów powołanych w sentencji Sąd Odwoławczy kosztami sądowymi za postępowanie odwoławcze obciążył Skarb Państwa.</p> </div>