II AKa 466/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II AKa 466/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 30 grudnia 2014r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny w Warszawie II Wydział Karny w składzie: </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący: SSA – Adam Wrzosek (spr.)</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sędziowie: SA – Marek Motuk</strong> </p> <p> <strong> <!-- --> SO (del.) – Jacek Matusik</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant: – st. sekr. sąd. Małgorzata Reingruber </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->przy udziale Prokuratora Gabrieli Marczyńskiej-Tomali </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">D. S.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->w przedmiocie zadośćuczynienia i odszkodowania za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji, wniesionej przez pełnomocnika wnioskodawcy </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z dnia 17 września 2014 r. sygn. akt XII Ko 6/14</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Okręgowemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. S.</span> </strong> złożył wniosek o zasądzenie od Skarbu Państwa na jego rzecz kwoty 50.000 zł tytułem odszkodowania oraz kwoty 110.000 zł tytułem zadośćuczynienia za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie w sprawie Sądu Rejonowego w Piasecznie sygn. akt <br/>II K 414/10 (poprzednio II K 225/08), w której został prawomocnie uniewinniony.</p> <p>Sąd Okręgowy w Warszawie wyrokiem z dnia 17 września 2014 r. sygn. akt XII Ko 6/14:</p> <p>- wniosek oddalił;</p> <p>- kosztami postępowania obciążył Skarb Państwa.</p> <p>Od powyższego wyroku apelację złożył <strong> <!-- --> <em> <!-- -->pełnomocnik</em> </strong> wnioskodawcy. Zaskarżył on wyrok w części oddalającej wniosek, zarzucając obrazę:</p> <p>a) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 552;art. 552 § 4)">art. 552 § 4 k.p.k.</a> - przez błędne przyjęcie, że nie zachodzą przesłanki do zasądzenia na rzecz wnioskodawcy zadośćuczynienia i odszkodowania, w sytuacji gdy wnioskodawca był tymczasowo aresztowany od 10 czerwca 2008 r. do 20 sierpnia 2009 r. tj. przez okres ok. 15 miesięcy, a na poczet kary orzeczonej w sprawie o sygn. akt X K 1090/10 zaliczono mu jedynie 6 miesięcy pozbawienia wolności, przez co Sąd I Instancji bezzasadnie oddalił wniosek w przedmiocie prawie 9 miesięcy niewątpliwie niesłusznego tymczasowego aresztowania;</p> <p>b) <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 417)">art. 417 k.p.k.</a> - poprzez nieprawidłowe przyjęcie przez Sąd I Instancji, iż zaliczeniu na poczet orzeczonej kary w wysokości 6 miesięcy pozbawienia wolności podlega w pełni okres 15 miesięcy tymczasowego aresztowania stosowanego w innej sprawie, w której zapadł wyrok uniewinniający.</p> <p>W konkluzji apelacji pełnomocnik wnioskodawcy wniósł o:</p> <p>1. zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez uwzględnienie wniosku <span class="anon-block">D. S.</span> w przedmiocie odszkodowania i zadośćuczynienia za niewątpliwie niesłuszne tymczasowe aresztowanie w całości,</p> <p>ewentualnie o:</p> <p>2. uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Sąd I Instancji.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny zważył, co następuje:</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Apelacja jest zasadna i skutkuje uchyleniem zaskarżonego wyroku i przekazaniem sprawy Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania.</strong> </p> <p>W sprawie Sądu Rejonowego w Piasecznie sygn. akt II K 414/10 <span class="anon-block">D. S.</span> był tymczasowo aresztowany od dnia 10 czerwca 2008 r. do dnia 20 września 2009 r., a wiec przez okres ponad 15 miesięcy. W sprawie tej w dniu 1 sierpnia 2012 r. zapadł wyrok uniewinniający, który uprawomocnił się 15 stycznia 2013 r. W dniu 11 września 2013 r. Sąd Rejonowy dla Warszawy – Śródmieścia w Warszawie na wniosek <span class="anon-block">D. S.</span> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 417)">art. 417 k.p.k.</a> na poczet kary 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej przez tenże Sąd w sprawie o sygn. akt X K 1090/10 zaliczył okres zatrzymania i tymczasowego aresztowania wnioskodawcy w sprawie Sądu Rejonowego w Piasecznie sygn. akt II K 414/10, uznając powyższą karę za wykonaną w całości.</p> <p>W wyżej wymienionym postanowieniu nie określono konkretnego okresu, który zaliczono <span class="anon-block">D. S.</span> na poczet kary pozbawienia wolności orzeczonej w sprawie o sygn. akt X K 1090/10. Nie ulega jednakże wątpliwości, że zaliczono okres odpowiadający wysokości tej kary, tj. okres 6 miesięcy tymczasowego aresztowania wnioskodawcy w sprawie o sygn. akt II K 414/10. W żadnej mierze na poczet kary 6 miesięcy pozbawienia wolności nie mógł być zaliczony cały okres tymczasowego aresztowania wnioskodawcy w sprawie II K 414/10, który przekraczał 15 miesięcy.</p> <p>Zaliczenie okresu tymczasowego aresztowania na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63)">art. 63 k.k.</a> lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 417)">art. 417 k.p.k.</a> wyłącza możliwość zasądzenia odszkodowania w trybie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (rozdział 58)">rozdziału 58 Kodeksu postępowania karnego</a> (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 listopada 2007 r. sygn. akt II KK 197/07 OSNwSK 2007/1/2620). Dotyczy to jednakże sytuacji, gdy wnioskodawca w innym równolegle toczącym się postępowaniu karnym został uznany za winnego i wymierzono mu prawomocnie karę pozbawienia wolności, na poczet której w całości zaliczono mu okres tymczasowego aresztowania w innej sprawie (por. wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 15 lutego 2012 r. sygn. akt II AKa 11/12, LEX nr 1120033). Natomiast, gdy na poczet orzeczonej kary zaliczono tylko część okresu tymczasowego aresztowania stosowanego w sprawie, której dotyczy wniosek o zasądzenie odszkodowania i zadośćuczynienia, co niewątpliwe miało miejsce w niniejszej sprawie, to wnioskodawcy służy prawo do dochodzenia tych roszczeń w odniesieniu do tej części okresu tymczasowego aresztowania, które nie zostało zaliczone na poczet kary na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 417)">art. 417 k.p.k.</a> </p> <p>W tym stanie rzeczy zaskarżony wyrok nie mógł się ostać, a sprawa podlega przekazaniu Sądowi Okręgowemu do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu Sąd I instancji rozstrzygnie o zasadności żądań wnioskodawcy w zakresie, o którym mowa wyżej.</p> <p> <strong> <!-- -->Z tych wszystkich względów Sąd Apelacyjny orzekł jak w wyroku.</strong> </p> </div>