VI GC 324/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI GC 324/14</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- --> Dnia 30 grudnia 2014 r. </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Rzeszowie VI Wydział Gospodarczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Andrzej Borucki</p> <p> <strong> <!-- --> Protokolant: st.sekr.sądowy Joanna Mikulska </strong> </p> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2014 r. w Rzeszowie</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa: Syndyka masy upadłości <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> <span class="anon-block">(...)</span>w upadłości w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p>przeciwko: <span class="anon-block">T. A.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">T. A.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> <span class="anon-block">(...)</span>w upadłości reprezentowanej przez Syndyka masy upadłości kwotę 101.867,38 zł (sto jeden tysięcy osiemset sześćdziesiąt siedem złotych trzydzieści osiem groszy) z ustawowymi odsetkami od kwoty:</p> <p>- 1.157,18 zł od dnia 11 grudnia 2012 r.,</p> <p>- 12.202,48 zł od dnia 17 grudnia 2012 r.,</p> <p>- 6.171,72 zł od dnia 22 grudnia 2012 r.,</p> <p>- 2.053,95 zł od dnia 24 grudnia 2012 r.,</p> <p>- 28.310,03 zł od dnia 25 stycznia 2013 r.,</p> <p>- 875,06 zł od dnia 26 stycznia 2013 r.,</p> <p>- 4.318,00 zł od dnia 29 stycznia 2013 r.,</p> <p>- 2.748,13 zł od dnia 5 lutego 2013 r.,</p> <p>- 8.595,89 zł od dnia 22 lutego 2013 r.,</p> <p>- 2.271,53 zł od dnia 23 lutego 2013 r.,</p> <p>- 5.396,76 zł od dnia 5 marca 2013 r.,</p> <p>- 4.311,33 zł od dnia 11 marca 2013 r.,</p> <p>- 3.290,74 od dnia 12 marca 2013 r.,</p> <p>- 8.239,43 zł od dnia 19 marca 2013 r.,</p> <dl> <dt>-</dt> <dd> <p>3.231,59 zł od dnia 29 kwietnia 2013 r.,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>3.372,35 zł od dnia 10 maja 2013 r.,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>7.048,15 zł od dnia 13 lipca 2013 r.,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>2.261,79 zł od dnia 21 czerwca 2013 r.,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>1.946,29 zł od dnia 2 lipca 2013 r.,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>1.672,26 zł od dnia 5 lipca 2013 r.,</p> </dd> <dt>-</dt> <dd> <p>1.363,42 zł od dnia 28 czerwca 2013 r.,</p> </dd> </dl> <p>do dnia zapłaty,</p> <p>II.  zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 8.975,00 zł (osiem tysięcy dziewięćset siedemdziesiąt pięć złotych) tytułem kosztów procesu.</p> <p>Sygn. akt VI GC 324/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Powód Syndyk masy upadłości <span class="anon-block"> (...) Spółka z o.o.</span> <span class="anon-block">(...)</span>. w <span class="anon-block">R.</span> w upadłości likwidacyjnej domagał się zasądzenia od pozwanego <span class="anon-block">T. A.</span> prowadzącego działalność gospodarczą pod <span class="anon-block"> firmą Firma Handlowo – Usługowa (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> kwoty 101.867,38 zł z ustawowymi odsetkami w od dat i kwot wskazanych szczegółowo w pozwie oraz kosztów postępowania.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód podał, że sprzedał pozwanemu towar zgodnie z treścią załączonych do pozwu faktur. Pomimo upływu terminów płatności wskazanych na fakturach pozwany nie zapłacił kwot z nich wynikających. W związku z powyższym powód skierował do pozwanego wezwanie do zapłaty, co jednak okazało się bezskuteczne.</p> <p>Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">R.</span> na podstawie twierdzeń pozwu oraz załączonych do niego dowodów w dniu 5.02.2014 r. wydał nakaz zapłaty w postępowaniu upominawczym mocą którego nakazał pozwanemu zapłatę kwot zgodnie z żądaniem pozwu ( k.63-64).</p> <p>Od tego nakazu pozwany wniósł w ustawowym terminie sprzeciw domagając się oddalenia powództwa w całości, a ponadto dopuszczenia dowodu z przesłuchania stron oraz przesłuchanie świadka w osobie <span class="anon-block">A. A.</span>.</p> <p>Pozwany zarzucił że powód nie udowodnił istnienia roszczenia dochodzonego pozwem, nie przedstawił żadnych dowodów wydania towaru objętego załączonymi do pozwu fakturami VAT. Pozwany podał dalej, iż samodzielnie nie jest w stanie zweryfikować ilości towaru który odebrał od powoda, stąd też kwestionuje zasadność dochodzonego przez powoda roszczenia w całości.</p> <p>Pozwany podniósł, iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>, to na powodzie spoczywa ciężar udowodnienia faktów na które się on powołuje. Zdaniem pozwanego, powód obowiązkowi temu nie podołał, albowiem w pozwie oprócz faktur nie powołał żadnych innych dowodów świadczących o zasadności jego roszczenia. Dodał również, że nie wszystkie faktury załączone do pozwu zostały podpisane, a na tych na których podpis widnieje jego pochodzenia nie jest pozwany w stanie potwierdzić (k.68).</p> <p>Sąd ustalił i zważył co następuje:</p> <p>Wytaczając przedmiotowe powództwo powód domagał się zasądzenia kwoty 101.867,38zł twierdząc, iż sprzedał pozwanemu towar o takiej właśnie wartości. Na poparcie swego roszczenia przedłożył umowę handlową jaką strony sporu zawarły w dniu 16.09.2005 r . Pozwany w toku sporu faktu podpisania tej umowy nie kwestionował. Ponadto powód przedłożył faktury VAT w których określona została nazwa towaru, miejsce dostawy, nabywca, data wystawienia faktury, data sprzedaży, forma i termin płatności oraz cena towaru z podatkiem VAT. Ponieważ powód jak twierdzi nie otrzymał zapłaty należności skierował do pozwanego wezwanie do zapłaty z dnia 4.11.2013 r.</p> <p>dowody: umowa handlowa numer <span class="anon-block">(...)</span>, wezwanie do zapłaty z dnia 4 listopada 2013, faktury VAT ( k. 20 – 61).</p> <p>W związku z zarzutami pozwanego zawartymi w sprzeciwie od nakazu zapłaty, powód w piśmie procesowym z 21.10.2014r. podtrzymał w całości żądanie pozwu, stwierdzając, iż stanowisko pozwanego zawarte sprzeciwie nie polega na prawdzie. Powód podniósł, że pozwany nigdy wcześniej nie kwestionował faktu odbioru towaru, swojego obowiązku zapłaty, a także istnienia z tego tytułu długu. W dniu 12.02. 2013 r. powód wezwał pozwanego do zapłaty wymagalnej w tej dacie kwoty 97.006 zł 26 gr, pozwany nie negował swego długu i faksem z 20 lutego 2013 r. zwrócił się z prośbą do powoda o umożliwienie mu przedłużenia terminu płatności należności z faktur.</p> <p>W związku zakwestionowaniem przez pozwanego faktu dokonywania transakcji z powodem i odebrania towaru objętego fakturami załączonymi do pozwu powód zawnioskował o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków w osobach <span class="anon-block">W. P.</span> i <span class="anon-block">T. D.</span>.</p> <p>dowody: wezwanie do zapłaty z dnia 12 lutego 2013r. faks z daty 20 lutego 2013 r. k.111 i 113).</p> <p>Pozwany z kolei, w piśmie procesowym z dnia 21.10. 2014 r. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i podniósł że załączone przez powoda pismo wysłane do niego faksem nie dotyczy należności dochodzonych w niniejszym postępowaniu, albowiem powód w dniu 7 .11. 2012 r. wystąpił na drogę sądową przeciwko pozwanemu z żądaniem zapłaty kwoty 97.706 zł i sprawa była rozpoznawana przez Sąd Okręgowy w <span class="anon-block">R.</span> pod sygnaturą VI Gc 364/12. W dalszej części przedmiotowego pisma podtrzymał uprzednio wyrażone stanowisko co do tego że powód nie wykazał zasadności dochodzonego roszczenia . Natomiast odnośnie faktur załączonych do pozwu stwierdził, iż fakt ich podpisania dowodzi wyłącznie tego, że osoba która złożyła na nich swój podpis zapoznała się z ich treścią, nie oznacza to jednak, że do ich treści nie ma zastrzeżeń. Ponadto faktura jest dokumentem techniczno – rozliczeniowym, całkowicie oderwanym od innych dowodów istnienia zobowiązania pozostając bez znaczenia, zwłaszcza gdy strona zobowiązana kwestionuje zasadność jej wystawienia. Nie jest ona więc wystarczającym dowodem istnienia obowiązku zapłaty (k.117-119).</p> <p>Sąd Okręgowy dokonując oceny podnoszonych przez strony postępowania twierdzeń i zarzutów oraz przedłożonych przez powoda dowodów uznał, że jego roszczenie jest zasadne i znajduje podstawę w treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art. 535 k.c.</a> W/w przepis stanowi, że sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzeczy odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.</p> <p>Ma rację pozwany twierdząc sprzeciwie od nakazu zapłaty, iż to powód -zgodnie z rygorem wynikającym z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> - ma wykazać, że towar objęty fakturami załączonymi do pozwu został pozwanemu wydany oraz, że pozwanemu doręczono dokumenty rozliczeniowe w postaci przedmiotowych faktur, co umożliwiłoby mu zapłatę ceny.</p> <p>Pozwany w trakcie niniejszego postępowania przyjął linię obrony polegającą jedynie na zaprzeczeniu aby towar objęty fakturami zalegającymi w aktach sprawy na karcie od 22 do 61 odebrał. Stwierdził jednak w sprzeciwie, że ponieważ samodzielnie nie jest w stanie zweryfikować ilości towaru odebranego od powoda, dlatego też kwestionuje zasadność dochodzonego roszczenia w całości. Nie wykazał przy tym by za którąkolwiek z faktur( lub jakąkolwiek kwotę ) zapłacił, tym bardziej, że większość z nich została potwierdzona podpisem z pieczątką. Faktem jest, iż faktura jest dokumentem rozliczeniowym i nie musi stanowić o istnieniu stosunku zobowiązaniowego, niemniej jednak na taką formę potwierdzania odbioru towaru i zapłaty za niego pozwany wyraził zgodę w umowie handlowej. Żadnych innych dokumentów świadczących o wydawaniu towaru i jego odbiorze strony nie przewidziały.</p> <p>Pozwany nie kwestionował przecież w czasie sporu faktu zawarcia z powodem w dniu 16 .09.2005 r. umowy handlowej w której strony dokonały szczegółowych ustaleń w zakresie obowiązków sprzedającego, obowiązków kupującego, sposobu składania zamówień, ceny sprzedaży i innych istotnych warunków. Zgodnie z § 19 umowy należności z tytułu zakupionych towarów miały być wpłacane przez kupującego( czyli pozwanego) przelewem na rachunek sprzedającego( czyli powoda) na jego rachunek bankowy, w terminie do dwudziestu ośmiu dni od daty wystawienia faktury VAT. Jednocześnie kupujący, jak wynika z § 1, upoważnił sprzedającego do wystawiania faktur VAT bez jego podpisu. W niniejszym postępowaniu pozwany nie wykazał aby to upoważnienie dla powoda zostało wycofane.</p> <p>Na poparcie zarzutów podniesionych w sprzeciwie od nakazu zapłaty pozwany zawnioskował o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania stron oraz z przesłuchania świadka w osobie <span class="anon-block">A. A.</span>. Pomimo faktu , że pozwany nie sprecyzował w sposób jednoznaczny okoliczności na jakie mają być przeprowadzone w w/w dowody, Sąd biorąc pod uwagę, że pozwany nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika na etapie wnoszenia sprzeciwu, wnioski powyższe uwzględnił.</p> <p>Pozwany, wezwaniem z dnia 29 .09.2014 r. został prawidłowo wezwany na termin rozprawy w dniu 22 .10. 2014 r. w celu przesłuchania w charakterze strony ( k. 105 – 106). Pomimo jednak prawidłowego wezwania pozwany nie stawił się i nie usprawiedliwił swojej nieobecności. W związku z powyższym Sąd dowód ten pominął. Jednocześnie, ponieważ pełnomocnik powoda i pełnomocnik pozwanego oświadczyli że istnieje realna szansa doprowadzenia do ugodowego zakończenia sporu, Sąd zakreślając pełnomocnikom stosowny termin w celu umożliwienia przeprowadzenia rozmów, zobowiązał ich jednocześnie do wpłacenia zaliczek z przeznaczeniem na koszty stawiennictwa zawnioskowanych świadków. Ponieważ między stronami do porozumienia nie doszło, kolejny termin rozprawy wyznaczony został na dzień 23.12.2014r., przy czym z uwagi na fakt że pozwany pomimo zakreślonego terminu nie wpłacił zaliczki na koszty stawiennictwa świadka <span class="anon-block">A. A.</span> - dowód ten został pominięty. Na rozprawie tej Sąd przeprowadził dowód z zeznań świadków w osobach <span class="anon-block">W. P.</span> i <span class="anon-block">T. D.</span>. Wyżej wymienieni świadkowie zeznawali na okoliczności związane ze sprzedażą pozwanemu towarów ( jego odbiorem przez pozwanego), sposobem składania zamówień i wystawianiem faktur. Przedmiotowe zeznania sąd uznał za wiarygodne i stanowiące uzupełnienie dowodów z dokumentów w postaci faktur. Świadek <span class="anon-block">T. D.</span> potwierdził na okazywanych mu wyrywkowo fakturach, fakt złożenia przez siebie na tych dokumentach podpisu.</p> <p>Wbrew zarzutom pozwanego przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, iż faktury stanowiące podstawę żądania pozwu w sprawie prawomocnie zakończonej o sygn.VI Gc 342/12 nie są tożsame z fakturami które powód przedłożył do niniejszego pozwu. Podkreślić należy, iż faktury załączone do pozwu pochodzą z okresu od grudnia 2012 r. do lipca 2013 r., natomiast przedmiotowy pozew został wniesiony do Sądu w dniu 5 lutego 2014 r. Pozwany nie kwestionował , aby wcześniej, tj. przed doręczeniem mu odpisu nakazu łącznie z odpisem pozwu i załącznikami nie dysponował fakturami za które powód domaga się teraz zapłaty. Nie twierdził i nie wykazał aby którąkolwiek z faktur odesłał, również w nie zostało wykazane aby udzielił odpowiedzi na wezwanie z dnia 4. 11. 2013 r. Podkreślić należy, że pozwany dopiero na ostatniej rozprawie 23 grudnia 2014r. złożył wniosek o zobowiązanie powoda do przedłożenia oryginałów dokumentów, kwestionując przedłożone kserokopie ( pomimo potwierdzenia ich „ za zgodność” przez profesjonalnego pełnomocnika).</p> <p>Sąd Okręgowy wniosek powyższy oddalił uznając, że jest spóźniony i ma na celu przedłużenie postępowania. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 503;art. 503 § 1)">art. 503 § 1 k.p.c.</a> pozwany wnosząc sprzeciw powinien wskazać, czy zaskarża go w całości, czy w części, przedstawić zarzuty, które pod rygorem ich utraty należy zgłosić przed wdaniem się w spór co do istoty, oraz okoliczności faktyczne i dowody.</p> <p>Pozwany, jak wskazano powyżej, nie wykazał by odesłał powodowi przedmiotowe faktury, a zatem domniemywać należy, że znajdują się one w jego dyspozycji. Na marginesie dodać też należy, iż co prawda pozwany w sprzeciwie podnosił kwestię dotycząca podpisów złożonych na fakturach, niemniej jednak w ślad za tym nie poszły, ani w sprzeciwie, ani w trakcie dalszego postępowania żadne wnioski dowodowe.</p> <p>Reasumując, Sąd uznał iż żądanie pozwu zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>W związku z powyższym zasądzono od pozwanego na rzecz powoda kwotę 101. 867 zł 38 gr na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 535)">art. 535 k.c.</a>, z odsetkami w wysokości ustawowej od daty i kwot wskazanych w pozwie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481;art. 481 § 1)">art. 481 § 1 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a>. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sporu na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1;art. 98 § 3)">art. 98 § 1 i 3 k.p.c.</a> </p> </div>