IX Ka 598/14

<p>Sygn. akt IX Ka 598/ 14 Toruń, 30 grudnia 2014 roku</p> <div> <h2>WYROK</h2> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ </em> </strong> </p> <p>Sąd Okręgowy w Toruniu IX Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący - SSO Barbara Plewińska</p> <p>Protokolant - stażysta Marzena Chojnacka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 roku</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <em> <!-- --> <span class="anon-block">D. B.</span> </em> </strong> </p> <p>obwinionego o czyn z art. 86 § 1 kw</p> <p>na skutek apelacji obrońcy obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Toruniu</p> <p>z dnia 9 września 2014 roku sygn. akt XII W 778 /13</p> <p>I.  uchyla zaskarżony wyrok i na mocy <strong> <!-- --> <em> <!-- -->art. 104 § 1 pkt 7 kpow w zw. z art. 5 § 1 pkt 4 kpow w zw. z art. 45 § 1 kw</em> </strong> umarza postępowanie w sprawie;</p> <p>II.  kosztami postępowania obciąża Skarb Państwa.</p> <p>Sygn. akt IX Ka 598/ 14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Wyrokiem z dnia 9 września 2014 roku Sąd Rejonowy w Toruniu uznał <span class="anon-block">D. B.</span> za winnego tego, że w dniu 10 grudnia 2012 roku o godz. 18.05 w <span class="anon-block">T.</span> na skrzyżowaniu <span class="anon-block">ul. (...)</span> z <span class="anon-block">ul. (...)</span> kierując pojazdem uprzywilejowanym marki <span class="anon-block">V.</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span> jadąc na sygnałach świetlnych i dźwiękowych nie udzielił pierwszeństwa pojazdowi marki <span class="anon-block">A.</span> o <span class="anon-block">nr rej (...)</span> w wyniku czego doprowadził do kolizji drogowej. Czynem swym spowodował zagrożenie w ruchu drogowym, tj. wykroczenia z art. 86 § 1 kw i za to na podstawie art. 86 § 1 kw wymierzył mu za karę grzywny w wysokości 300,- zł.</p> <p>Nadto sąd zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 30,- zł. tytułem opłaty sądowej i obciążył go wydatkami w kwocie 1.869,53 zł.</p> <p>Powyższy wyrok w całości zaskarżył obrońca obwinionego zarzucając mu:</p> <dl> <dt>⚫</dt> <dd> <p>błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę uznania obwinionego za winnego czynu polegającego na nieudzieleniu pierwszeństwa przejazdu w wyniku czego doszło do kolizji drogowej i spowodowaniu zagrożenia w ruchu drogowym;</p> </dd> <dt>⚫</dt> <dd> <p>obrazę przepisów postępowania mającą wpływ na treść wyroku:</p> </dd> </dl> <p>a/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 82;art. 82 § 2;art. 82 § 2 pkt. 1)">art. 82 § 2 pkt 1</a> kpow poprzez nieprawidłowe określenie przypisanego obwinionemu czynu, jako nieudzielenie pierwszeństwa przejazdu w sytuacji, <br/>w której obwiniony jako kierujący pojazdem uprzywilejowanym – karetka pogotowia był zwolniony z obowiązku udzielenia pierwszeństwa przejazdu, gdyż jako kierowca pojazdu uprzywilejowanego w myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 53;art. 53 ust. 2)">art. 53 ust. 2 ustawy z dnia 20.06.1997 r. Prawo o ruchu drogowym</a>, miał prawo nie stosować się do przepisów o ruchu pojazdów, zatrzymaniu i postoju oraz do znaków i sygnałów drogowych, <br/>a zobowiązany był jedynie do zachowania szczególnej ostrożności w tym wypadku w efekcie czego obwiniony sądzony był za wykroczenie, którego przypisać mu jako kierowcy pojazdu uprzywilejowanego nie można;</p> <p>b/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 5;art. 5 § 2)">art. 5 § 2 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8)">art. 8</a> kpow poprzez rozstrzygnięcie wszelkich niedających się usunąć wątpliwości w zakresie okoliczności faktycznych istniejących <br/>w niniejszej sprawie na niekorzyść obwinionego wbrew dyspozycji wskazanego przepisu;</p> <p>c/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 7)">art. 7 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 8)">art. 8</a> kpow – poprzez przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów zebranych w niniejszym postępowaniu oraz naruszenie zasady prawidłowego rozumowania oraz wskazań wiedzy i doświadczenia życiowego polegające na przyjęciu, że to zachowanie obwinionego doprowadziło do kolizji drogowej przy pominięciu okoliczności związanych z faktem, że kierował on pojazdem uprzywilejowanym, a także poprzez odmówienie waloru wiarygodności zeznaniom świadków <span class="anon-block">M. P.</span> i <span class="anon-block">K. K.</span>, a uznanie za wiarygodne zeznań świadków <span class="anon-block">A. B.</span>, <span class="anon-block">M. R.</span>, <span class="anon-block">K. M.</span>, <span class="anon-block">R. D.</span> oraz <span class="anon-block">K. S.</span>;</p> <p>d/ <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 201)">art. 201 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 42;art. 42 § 1)">art. 42 § 1</a> kpow – poprzez nie dopuszczenie dowodu z opinii innego biegłego sądowego, mimo iż w opinii złożonej przez biegłego występują wewnętrzne sprzeczności które nie zostały usunięte przez tego biegłego w czasie ustnych wyjaśnień.</p> <p>W konkluzji skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uniewinnienie obwinionego od zarzucanego mu czynu, ewentualne o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</em> </strong> </p> <p>Apelacja okazała się na tyle skuteczna, że doprowadziła do uchylenia zaskarżonego wyroku i umorzenia postępowania przeciwko <span class="anon-block">D. B.</span>, jednak nastąpiło to nie z przyczyn wskazanych w apelacji, lecz na skutek przedawnienia karalności wykroczenia.</p> <p>Zgodnie z art. 45 § 1 kw karalność wykroczenia ustaje, jeżeli od czasu jego popełnienia upłynął rok; jeżeli w tym okresie wszczęto postępowanie, karalność wykroczenia ustaje z upływem 2 lat od popełnienia czynu. W sytuacji stwierdzenia tej negatywnej przesłanki procesowej, zgodnie z art. 5 § 1 pkt 4 kpow sąd nie wszczyna postępowania, <br/>a postępowanie wszczęte umarza.</p> <p>Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy zauważyć należało, że czyn zarzucany <span class="anon-block">D. B.</span> został popełniony w dniu 10 grudnia 2012 roku, <br/>a postępowanie zostało wszczęte przed upływem roku od jego popełnienia (w dniu <br/>10 maja 2013 roku - k. 2). W świetle dyspozycji art. 45 § 1 kw - nastąpiło przedłużenie przedawnienia karalności do 2 lat, liczonych od daty popełnienia czynu. Wskazany 2-letni termin upłynął zatem z dniem 10 grudnia 2014 roku.</p> <p>W związku z powyższym brak było podstaw do merytorycznego rozpoznania apelacji obrońcy obwinionego, a zaskarżony wyrok należało uchylić i postępowanie przeciwko <span class="anon-block">D. B.</span> umorzyć w oparciu o przepisy art. 104 § 1 pkt 7 kpow w zw. z art. <br/>5 § 1 pkt 4 kpow i w zw. z art. 45 § 1 kw.</p> <p>O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 118 § 2 kpow obciążając nimi Skarb Państwa.</p> </div>