II Ca 787/14

<p>Sygn. akt II Ca 787/14</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 30 grudnia 2014 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Piotrkowie Tryb. Wydział II Cywilny Odwoławczy w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="158"/> <col width="449"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący</p> </td> <td> <p>SSO Dariusz Mizera</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 roku w Piotrkowie Trybunalskim</p> <p>na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">J. N.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek apelacji powoda</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Piotrkowie Tryb.</p> <p>z dnia 1 października 2014 roku, sygn. akt I C 1064/14upr</p> <p>oddala apelację.</p> <p>Sygn. akt II Ca 787/14</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 23 maja 2014 r. pełnomocnik powoda wniósł do Sądu Rejonowego Lublin - Zachód w Lublinie w elektronicznym postępowaniu upominawczym o zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">J. N.</span> na rzecz powoda kwoty 9 933,68 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 24 maja 2014 roku do dnia zapłaty oraz o zasądzenie kosztów.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu pełnomocnik powoda wskazał, że kwota dochodzona pozwem wynika z braku zapłaty przez pozwanego należności wynikającej z umowy o kredyt.</p> <p>Postanowieniem z dnia 28 maja 2014 r. Sąd Rejonowy Lublin - Zachód w Lublinie przekazał sprawę do Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim.</p> <p>W odpowiedzi na pozew <span class="anon-block">J. N.</span> wniósł o oddalenie powództwa w całości i podniósł zarzut przedawnienia roszczenia oraz wniósł o zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przepisanych.</p> <p>Wyrokiem z dnia 1 października 2014r. Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim oddalił powództwo.</p> <p>Podstawą tego rozstrzygnięcia były przytoczone poniżej ustalenia i rozważania Sądu Rejonowego.</p> <p>W dniu 17 grudnia 2004 roku w <span class="anon-block">P.</span> <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">K.</span> zawarł z <span class="anon-block">J. N.</span> umowę kredytu na zakup artykułów przemysłowych i usług o nr <span class="anon-block"> (...)</span>, za pośrednictwem Sklepu <span class="anon-block">(...)</span> znajdującego się w <span class="anon-block">P.</span> Przedmiotem kredytowania był wózek oraz akcesoria dziecięce. Wysokość udzielonego kredytu wyniosła 2 678,57 złotych. <span class="anon-block">J. N.</span> nie zakupił jednak towarów za przedmiotowy kredyt.</p> <p>Pozwany otrzymał od <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> <span class="anon-block">(...)</span>pismo z 5 kwietnia 2013 roku z ostatecznym wezwaniem do zapłaty kwoty 9 224,55 złotych. W wezwaniu wskazano, iż umowa kredytu została wypowiedziana 17 grudnia 2004 roku, a pozwany ma 7 dni na spłatę zadłużenia.</p> <p>W dniu 26 listopada 2013 roku <span class="anon-block"> (...) Bank Spółka Akcyjna</span> będący następcą prawnym <span class="anon-block"> (...) Banku (...) S.A.</span> zawarł z <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> umowę sprzedaży wierzytelności, dotyczącą m.in. wierzytelności względem pozwanego <span class="anon-block">J. N.</span>.</p> <p>Mając takie ustalenia Sąd oddalił powództwo w całości jako nieudowodnione.</p> <p>Za bezsporny Sąd uznał fakt, iż pozwany zawarł umowę o kredyt na zakup artykułów przemysłowych i usług o nr <span class="anon-block"> (...)</span>, albowiem nie zaprzeczał on tej okoliczności. <span class="anon-block">J. N.</span> wskazał jedynie, iż w 2004 roku miał dostać pożyczkę, jednak nie zakupił żadnych towarów za otrzymany kredyt.</p> <p>Z materiału dowodowego wynika, iż doszło do zawarcia umowy kredytu w dniu 26 listopada 2004 roku, następnie doszło do przelewu wierzytelności będącej podstawą przedmiotowego roszczenia powoda. Pozwany w trakcie postępowania podniósł zarzut przedawnienia roszczenia, tym bardziej, że umowa kredytu została wypowiedziana 17 grudnia 2005 roku kiedy to miała nastąpić ostatnia wpłata raty.</p> <p>Powód wskazał w piśmie procesowym z dnia 29 września 2014 roku, że w dniu 30 czerwca 2005 roku wystawiony został Bankowy Tytuł Egzekucyjny, który został zaopatrzony klauzulą wykonalności, co skutecznie przerwało bieg terminu przedawnienia. Powód nie załączył jednak przedmiotowego tytułu, a tym samym nie udowodnił przerwania biegu terminu przedawnienia. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a> to strony są obowiązane wskazywać dowody dla stwierdzenia faktów, z których wywodzą skutki prawne. Ciężar udowodnienia spoczywa więc na twierdzącym, a nie na przeczącym w tym przypadku <span class="anon-block">J. N.</span>, który wskazuje na przedawnienie roszczenia. Zgodnie bowiem z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne. Zatem z procesowego punktu widzenia ciężar dowodu spoczywa na powodzie, a więc na <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>. Wynik merytoryczny przedmiotowej sprawy spowodowany jest nieudowodnieniem przez powoda faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Jak podkreślił Sąd Apelacyjny w Warszawie w wyroku z dnia 4 września 2013 r. I ACa 259/13 materialnoprawną zasadę rozkładu ciężaru dowodu (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a>) uzupełniają reguły procesowe (w szczególności <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 3;art. 3 § 1)">art. 3 § 1 k.p.c.</a> - w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20112331381" title="Ustawa z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw - Dz. U. z 2011 r. Nr 233, poz. 1381 ()">ustawą z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw</a>, Dz. U. Nr 233, poz. 1381 oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 232)">art. 232 k.p.c.</a>) nakazujące stronom przejawiać aktywność w celu wykazania wszystkich istotnych okoliczności i faktów, z których wywodzą skutki prawne, w szczególności wskazywać dowody. Obowiązek przedstawiania dowodów odnosi się zarówno do przesłanek dotyczących samej zasadności dochodzonego roszczenia, jak i jego wysokości. Niedochowanie powyższych obowiązków skutkuje ryzykiem przegrania procesu przez stronę, którą obciążał ciężar wykazania okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.</p> <p>Sąd Rejonowy podkreślił, że dowodzenie własnych twierdzeń nie jest obowiązkiem strony (ani materialnoprawnym, ani procesowym), a tylko spoczywającym na niej ciężarem procesowym. Nie istnieje zatem żadna możliwość egzekwowania od strony aktywności w sferze dowodowej. Sąd nie może nakazać stronie czy zobowiązać ją do przeprowadzenia dowodu. Tylko od woli strony zależy, jakie dowody Sąd będzie prowadził. Przeciwko stronie natomiast - jak wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> - skierują się ujemne następstwa jej pasywnej postawy. Fakty nieudowodnione zostaną pominięte i nie wywołają skutków prawnych z nimi związanych, co ostatecznie może oznaczać przegranie procesu, co miało miejsce w niniejszej sprawie.</p> <p>Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego Sąd nie mógł zweryfikować twierdzenia powoda dlatego też oddalił powództwo jako nieudowodnione.</p> <p>Apelacje od powyższego rozstrzygnięcia za pośrednictwem swojego pełnomocnika wywiódł powód zaskarżając w całości wydany wyrok.</p> <p>Zaskarżanemu orzeczeniu zarzucił obrazę przepisów postępowania, która miała wpływ na treść rozstrzygnięcia tj.</p> <p>1. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> polegającą na dowolnej, sprzecznej z zasadami doświadczenia życiowego i wskazaniami wiedzy, ocenie materiału dowodowego przejawiającej się w uznaniu, że na jego podstawie Sąd nie mógł zweryfikować twierdzeń powoda dlatego też Sąd oddalił powództwo jako nieudowodnione, podczas gdy z przedstawionej przez powoda Umowy o kredyt na zakup artykułów przemysłowych i usług z dnia 17 grudnia 2004 roku wynika istnienie, wysokość oraz wymagalność dochodzonego przez powoda roszczenia, pozwany natomiast w toku procesu przyznał, iż przedmiotową umowę zawarł;</p> <p>2. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 129;art. 129 § 1)">art. 129 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a> poprzez błędne uznanie, że powoływanie się na dokumenty dotyczące przerwania biegu terminu przedawnienia roszczenia są niewystarczające do udowodnienia przerwania biegu terminu przedawnienia, w sytuacji, gdy przed rozprawą powód nie był zobowiązany do przedłożenia oryginałów tejże dokumentacji, a powoływanie się na omawiane dokumenty nie było kwestionowane przez pozwanego;</p> <p>3. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 213;art. 213 § 2)">art. 213 § 2 k.p.c.</a> poprzez jego niezastosowanie, podczas gdy pozwany poprzez fakt przyznania, iż umowę o kredyt na zakup artykułów przemysłowych i usług z dnia 17 grudnia 2004 roku zawarł - uznał roszczenie co do zasady, a powyższe uznanie nie było sprzeczne z prawem, zasadami współżycia społecznego oraz nie zmierzało do obejścia prawa oraz w oparciu o fakt, iż jeżeli pozwany chciał cofnąć owe uznanie winien wykazać następczą przyczynę odwołania czynności procesowej, czego nie uczynił;</p> <p>4. naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść wyroku, tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 248;art. 248 § 1)">art. 248 § 1 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 104;art. 104 ust. 2;art. 104 ust. 2 pkt. 4)">art. 104 ust. 2 pkt 4 prawa bankowego</a> (Dz. U. 1997 r. Nr 140 poz. 939) w zw. z 227 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 ()">k.p.c.</a> poprzez jego niezastosowanie, w ten sposób, że Sąd nie zobowiązał <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> do przedstawienia oryginałów dokumentów, w sytuacji gdy stanowiłoby to istotny dowód dla rozstrzygnięcia sprawy.</p> <p>Ponadto zaskarżanemu orzeczeniu zarzucił obrazę przepisów prawa materialnego, która miała wpływ na treść rozstrzygnięcia tj. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> poprzez jego niezastosowanie w sytuacji gdy podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia jest sprzeczny z zasadami współżycia społecznego, a konkretnie z zasadą konieczności spełniania zobowiązań przez dłużników względem wierzycieli, gdyż wykazanie przez wierzyciela w pozwie okoliczności jednoznacznie wskazujących na istnienie ważnie zawartego zobowiązania winno łączyć się z koniecznością bezwarunkowego zwrotu świadczenia przez dłużnika a uchylanie się od spłaty istniejącego i właściwie wykazanego zobowiązania stanowi nadużycie prawa podmiotowego i zgodnie z omawianym artykułem nie powinno być uważane za wykonywanie prawa i nie powinno korzystać z ochrony prawnej.</p> <p>Powołując się na powyższe zarzuty powód wnosił o:</p> <p>1. zmianę zaskarżonego wyroku w całości przez zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">J. N.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, kwoty 9 933,68 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 24.05.2014 roku do dnia zapłaty,</p> <p>2. zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">J. N.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span>z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych za postępowanie przed Sądem I instancji;</p> <p>3. zasądzenie od pozwanego <span class="anon-block">J. N.</span> na rzecz powoda <span class="anon-block"> (...)</span> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, zwrotu kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego według norm przepisanych za postępowanie apelacyjne;</p> <p>Ewentualnie wnosił o:</p> <p>1. uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji;</p> <p>2. pozostawienie Sądowi I instancji rozstrzygnięcie o kosztach postępowania, wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych, „za postępowanie przed Sądem I instancji;</p> <p>3. pozostawienie Sądowi I instancji rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, wraz z kosztami zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych, za postępowanie apelacyjne, o zasądzenie których niniejszym wnoszę.</p> <p>Dodatkowo powód powołując się na <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 368;art. 368 § 1;art. 368 § 1 pkt. 4)">art. 368 § 1 pkt 4 k.p.c.</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 382)">art. 382 k.p.c.</a> wnosił o:</p> <p>1.dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z bankowego tytułu egzekucyjnego z dnia 30.06.2005 r. nr <span class="anon-block"> (...)</span>, na okoliczność istnienia, wysokości roszczenia, jego wymagalności oraz przerwania biegu terminu przedawnienia,</p> <p>2.dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z wniosku z dnia 30.06.2005 roku, o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu nr <span class="anon-block"> (...)</span>, na okoliczność przerwania biegu terminu przedawnienia,</p> <p>3.dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z postanowienia Sądu Rejonowego w Piotrkowie Trybunalskim I Wydziału Cywilnego o nadaniu klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu nr <span class="anon-block"> (...)</span>, w sprawie o sygn. akt I Co 2498/05, na okoliczność wysokości roszczenia oraz przerwania terminu przedawnienia,</p> <p>4.zobowiązanie poprzednika prawnego powoda tj. <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> (zobowiązanie na adres: <span class="anon-block">ul. (...)</span>,<span class="anon-block">(...)</span>) na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 248;art. 248 § 1)">art. 248 § 1 k.p.c.</a> do przedstawienia dokumentacji dotyczącej postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko pozwanemu w oparciu o bankowy tytuł wykonawczy nr <span class="anon-block"> (...)</span> m.in. wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego, postanowienia o wszczęciu postępowania, postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego oraz dopuszczenie i przeprowadzenia dowodu z omawianej dokumentacji na okoliczność, przerwania biegu terminu przedawnienia roszczenia.</p> <p>Uzasadniając wniosek o dopuszczenie dowodu z przedstawionych dokumentów dopiero na etapie postępowania odwoławczego strona powodowa wskazała , iż w chwili składania pozwu w niniejszej sprawie pełnomocnik powoda nie był w posiadaniu dokumentacji dotyczącej zarówno bankowego tytułu egzekucyjnego, dokumentacji dotyczącej nadawania w/w bankowemu tytułowi wykonawczemu klauzuli wykonalności, jak też dokumentacji postępowania egzekucyjnego.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje: </strong> </p> <p>Apelacja powoda jest bezzasadna.</p> <p>Nie sposób podzielić zarzutów powoda dotyczących naruszenia szeregu przepisów ustawy procesowej. Przede wszystkim Sąd wbrew twierdzeniom skarżącego nie ocenił błędnie materiału dowodowego albowiem materiał dowodowy był bardzo skąpy a zgromadzone dowody w świetle zeznań pozwanego oraz twierdzeń zawartych w odpowiedzi na pozew upoważniały Sąd do oddalenia powództwa. Pozwany zaprzeczył twierdzeniom jakoby wykorzystał kredyt, o którym mowa w umowie ponadto zgłosił zarzut przedawnienia roszczenia objętego pozwem. Na te zarzuty powód nie zareagował i nie złożył odpowiednich dokumentów z których wynikałaby przerwa biegu przedawnienia.</p> <p>Nie można się zgodzić ze stwierdzeniem skarżącego, iż pozwany uznał roszczenie przez sam fakt, iż przyznał , że zawarł umowę. Przyznanie tej okoliczności faktycznej nie oznacza jeszcze procesowego uznania powództwa o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 213;art. 213 § 2)">art. 213§ 2 k.p.c.</a> zwłaszcza w sytuacji gdy w tym samym piśmie procesowym pozwany wnosił o oddalenie powództwa powołując się na zarzut przedawnienia roszczenia.</p> <p>Skarżący ponadto w apelacji formułuje zarzut naruszenia przez Sąd I instancji przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 248)">art. 248 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 104;art. 104 ust. 2;art. 104 ust. 2 pkt. 4)">art. 104 ust. 2 pkt 4 ustawy prawo bankowe</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 227)">art. 227 k.p.c.</a> poprzez jego niezastosowanie i brak zobowiązania przez Sąd <span class="anon-block"> (...) Banku SA</span>. do przedstawienia oryginałów dokumentów w sytuacji gdy stanowiłoby to istotny dowód w sprawie. Rzeczywiście w reakcji na odpowiedź na pozew pełnomocnik powoda złożył pismo procesowe, w którym domagał się aby Sąd wystąpił do <span class="anon-block"> (...) Banku SA</span> Oddział we <span class="anon-block">W.</span> ( nie wskazał jednak adresu) o przedstawienie dokumentów w postaci wniosku o wszczęcie egzekucji oraz wydanego postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w sprawie w której postępowanie egzekucyjne było prowadzone na podstawie bankowego tytułu egzekucyjnego <span class="anon-block"> (...) Bank SA</span> z 30 czerwca 2005r. nr <span class="anon-block"> (...)</span> w celu przeprowadzenia dowodu z tych dokumentów na okoliczność przerwania biegu przedawnienia roszczenia dochodzonego w niniejszej sprawie.</p> <p>Uszło jednak uwadze pełnomocnika powoda, iż postanowieniem z 01 października 2014r. wydanym na rozprawie Sąd oddalił ten wniosek. Pełnomocnik powoda nie był obecny na posiedzeniu Sądu ,a co za tym idzie nie zdołał złożyć skutecznie zastrzeżenia do protokołu w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 162)">art. 162 k.p.c.</a> Strona, która nie zgłosiła zastrzeżenia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 162)">art. 162 k.p.c.</a> może w dalszym toku postępowania powoływać się na uchybienia przepisom postępowania tylko w dwóch przypadkach po pierwsze jeżeli chodzi o przepisy postępowania, których naruszenie Sąd powinien wziąć pod rozwagę z urzędu, po drugie jeżeli uprawdopodobniła, że nie zgłosiła zastrzeżeń bez swojej winy. Zgłoszenie zastrzeżenia w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 162)">art. 162 k.p.c.</a> łącznie z uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminowi może zostać złożone w postępowaniu przed sądem I instancji aż do zamknięcia rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku. W przypadku gdy do uchybienia doszło na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku, a strona nie była obecna na tej rozprawie zastrzeżenie łącznie z uprawdopodobnieniem braku winy w uchybieniu terminowi może zostać zawarte w środku zaskarżenia o ile jego podstawa obejmuje uchybienia Sądu I instancji, a strona nie zdołała zwrócić uwagi Sądu na to uchybienie w ustawowym terminie.</p> <p>Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż strona powodowa w środku zaskarżania nie wyartykułowała żadnego zastrzeżenia co do naruszenia przez Sąd I instancji przepisów postępowania, nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminowi do złożenia takiego zastrzeżenia. W efekcie brak zgłoszenia odpowiedniego zastrzeżenia uniemożliwia powoływanie się na naruszenie przepisów procedury w dalszym toku postępowania. W takim stanie rzeczy nie można zasadnie uwzględnić ponownego wniosku zawartego w apelacji o zobowiązanie poprzednika prawnego powoda do złożenia odpowiednich dokumentów i dopuszczenie dowodu z tych dokumentów na okoliczność przerwy biegu przedawnienia roszczenia.</p> <p>Wniosek o dopuszczenie dowodu z pozostałych dokumentów załączonych do apelacji nie może zostać uwzględniony. Pełnomocnik powoda w apelacji wskazuje, iż w chwili składania pozwu nie był w posiadaniu tych dokumentów co ma uzasadniać przyjęcie tych dokumentów i dopuszczenie z nich dowodu na etapie postępowania apelacyjnego. Treść pisma pełnomocnika z dnia 25 września 2014r. /k.84-86/ wskazuje jednak na to, iż pełnomocnik powoda przynajmniej formułując treść pisma znał doskonale treść w/w dokumentów co stawia pod znakiem zapytania jego twierdzenie, iż dokumenty te uzyskał dopiero po wydaniu orzeczenia. Nawet gdyby dopuścić dowód z tych dokumentów to i tak te dokumenty nie dają podstawy do uwzględnienia żądania pozwu z uwagi na podniesiony zarzut przedawnienia. Godzi się bowiem przypomnieć , iż żądanie powoda wynika z prowadzonej przez poprzedniego wierzyciela działalności gospodarczej a zatem podlega przedawnieniu trzyletniemu. ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a>)</p> <p>Nie doszło także do naruszenia <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a> . Przyjmuje się, że w wyjątkowych okolicznościach sąd może posłużyć się przy ocenie podniesionego zarzutu przedawnienia treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 5)">art. 5 k.c.</a>. Stosując powołany przepis trzeba mieć oczywiście na względzie jego szczególny charakter wynikający z użycia w nim klauzul generalnych. Z tej przyczyny dla oceny, czy podniesiony zarzut przedawnienia nie nosi znamion nadużycia prawa konieczne jest rozważenie charakteru dochodzonego roszczenia, przyczyn opóźnienia i jego nienadmierności. (por. wyrok SN z 2 kwietnia 2003r. I CKN 204/01 baza Legalis).</p> <p>W przedmiotowej sprawie po stronie powodowej mamy profesjonalistę, który zakupił wierzytelność od banku udzielającego kredytu. Z drugiej strony jest konsument, który zawiera z bankiem umowę o kredyt i jak twierdzi nie został pozytywnie zweryfikowany i nie otrzymał pieniędzy. Z uwagi na fakt, iż roszczenie wynika z prowadzonej przez bank działalności gospodarczej zakładając nawet, że bieg przedawnienia został przerwany przez złożenie wniosku o nadanie klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu to i tak zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art.118 k.c.</a> roszczenie uległo przedawnieniu przynajmniej w 2008r..</p> <p>Powództwo zostało wytoczone w 2014r. a zatem prawie 6 lat po upływie terminu przedawnienia. W tych okolicznościach trudno bronić tezy o nadużyciu prawa przez pozwanego składającego zarzut przedawnienia zresztą powód nie przytoczył żadnych szczególnych okoliczności które pozwalałyby na ocenę zarzutu przedawnienia jako sprzecznego z zasadami współżycia społecznego. Opóźnienie w wytoczeniu powództwa przeciwko powodowi jest bowiem tak nadmierne, że w żaden sposób nie może uzasadniać tezy o nadużyciu prawa przez pozwanego.</p> <p>Reasumując apelacja pomimo jej obszerności nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, a to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> </p> </div>