II Ca 946/14

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II Ca 946/14</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="140"/> </colgroup> <tr> <td/> </tr> </table> <table> <colgroup> <col width="708"/> </colgroup> <tr> <td> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> </div> </td> </tr> <table> <colgroup> <col width="80"/> <col width="211"/> <col width="32"/> <col width="96"/> <col width="27"/> <col width="304"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td colspan="2"> </td> <td> <p>Dnia</p> </td> <td colspan="2"> <p>30 grudnia 2014 r.</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy w Bydgoszczy II Wydział Cywilny Odwoławczy</strong> </p> <p>w składzie:</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="2"> <p>Przewodniczący – Sędzia</p> </td> <td colspan="4"> <p>SO Aurelia Pietrzak</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="5"> <p>po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r.</p> </td> <td> <p>w Bydgoszczy</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span>Funduszu <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">G.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>przeciwko <span class="anon-block">H. B.</span> </p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>o zapłatę</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>na skutek apelacji powoda</p> </td> </tr> <tr> <td colspan="6"> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Inowrocławiu VII Zamiejscowy Wydział Cywilny w Mogilnie z dnia 31 lipca 2014 r., sygn. akt VII C 201/14</p> </td> </tr> </table> <p> <strong> <!-- -->uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Inowrocławiu, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego</strong> </p> <p>II Ca 946/14</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Z uwagi na fakt, iż Sąd Okręgowy nie przeprowadzał w niniejszej sprawie postępowania dowodowego, uzasadnienie wyroku z dnia grudnia 2014 r. – zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 505)">art. 505</a>[13] <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (§ 2)">§ 2 k.p.c.</a> – ograniczyć należało do wyjaśnienia podstawy prawnej orzeczenia z przytoczeniem przepisów prawa.</p> <p>Apelacja powoda jest uzasadniona.</p> <p>Zupełnie chybione jest stanowisko Sądu Rejonowego, że powód będący nabywcą wierzytelności bankowej, dysponując bankowym tytułem egzekucyjnym, powinien skierować do sądu wniosek o nadanie klauzuli wykonalności na ten tytuł na swoją rzecz w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 788;art. 788 § 1)">art. 788 § 1 k.p.c.</a>, a nie występować z niniejszym powództwem o zapłatę przeciwko pozwanej. W możliwość wystawienia bankowego tytułu egzekucyjnego na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 96;art. 96 ust. 1;art. 96 ust. 2)">art. 96 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe</a> (Dz. U. 2012 r., poz. 1376 ze zm.) – jak sama nazwa wskazuje – zostały wyposażone tylko banki. Ustawodawca przyznał im w ten sposób przywilej kwalifikowany i wyjątkowy, umożliwiając im realizację roszczeń cywilnoprawnych bez konieczności ich dochodzenia w sądowym postępowaniu rozpoznawczym. Ramy możliwości skorzystania z takiego tytułu zostały ściśle wytyczone treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 97)">art. 97</a> powyższej ustawy, gdzie najpierw w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 96 ust. 1)">ust. 1</a> jest mowa o tym, że klauzula na bankowy tytuł egzekucyjny może być nadania wyłącznie przeciwko osobie, która z bankiem dokonała bezpośrednio czynności bankowej lub jest dłużnikiem banku. W ust. 3 powyższego przepisu wskazano natomiast wprost, że z wnioskiem o nadanie klauzuli wykonalności na ten tytuł występuje bank. Już choćby z analizy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 97)">art. 97 prawa bankowego</a> wynika, że żaden inny podmiot nie może wystąpić o nadanie klauzuli wykonalności na bankowy tytuł egzekucyjny i na jego podstawie prowadzić egzekucji. Nadto w orzecznictwie szeroko i powszechnie akcentuje się, że umożliwienie wystąpienia z powyższym wnioskiem nabywcy wierzytelności bankowej oznaczałoby w rzeczywistości rozszerzenie przywileju przyznanego tylko bankom na wszystkich nabywców takiej wierzytelności, to zaś byłoby nie do pogodzenia z kwalifikowanym i wyjątkowym charakterem tego przywileju <em> <!-- -->(postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 04.03.2009 r., IV CSK 422/08, OSNC-<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 97 zd. 2010)">ZD 2010</a>, nr 2, poz. 36)</em>. Dlatego też w omawianym zakresie przyjąć należy, że <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 96;art. 97)">art. 96-97 prawa bankowego</a> stanowią <em> <!-- -->lex specialis </em>w stosunku do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 788;art. 788 § 1)">art. 788 § 1 k.p.c.</a> <em> <!-- -->(wyrok Sądu Najwyższego z dnia 21.09.2005 r., V CK 152/05, LEX nr 398445).</em> </p> <p>W konsekwencji nieuprawnione jest twierdzenie, że wydanie w sprawie wyroku prowadziłoby do powstania kolejnego tytułu wykonawczego obejmującego tę samą wierzytelność, albowiem powód nie ma możliwości skorzystania z bankowego tytułu egzekucyjnego wydanego przez bank będący pierwotnym wierzycielem. Niedopuszczalne jest bowiem nadanie na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 788;art. 788 § 1)">art. 788 § 1 k.p.c.</a> klauzuli wykonalności na rzecz niebędącego bankiem nabywcy wierzytelności objętej bankowym tytułem egzekucyjnym, także po zaopatrzeniu go w sądową klauzulę wykonalności <em> <!-- -->(uchwała Sądu Najwyższego z dnia 02.04.2004 r. III CZP 9/04, OSNC 2005, nr 6, poz. 98)</em>. Zatem powód prawidłowo wystąpił w niniejszej sprawie z pozwem o zapłatę, albowiem tylko w taki sposób może uzyskać tytuł egzekucyjny na swoją rzecz. Tym samym zarzuty zawarte w apelacji zasługiwały na akceptację Sądu Okręgowego.</p> <p>W konsekwencji oparcia rozstrzygnięcia przez Sąd Rejonowy na nieuzasadnionym prawnie wniosku, że roszczenie powodowi nie przysługuje z przyczyn możliwości dochodzenia swoich praw w inny sposób, poprzez wniosek o nadanie klauzuli wykonalności, uznać należało, że istota niniejszej sprawy nie została rozpoznania przez Sąd pierwszej instancji. Zatem Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 386;art. 386 § 4)">art. 386 § 4 k.p.c.</a> uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Inowrocławiu, pozostawiając temu Sądowi rozstrzygnięcie o kosztach postępowania apelacyjnego.</p> <p>Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd pierwszej instancji uwzględni przedstawione wyżej stanowisko i uwagi, oceni roszczenie powoda w świetle przedstawionych przez niego dowodów, a następnie skonfrontuje je ze stanowiskiem pozwanego oraz dowodami przedstawionymi przez niego, po czym, oceniając zgromadzony materiał dowodowy zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 233;art. 233 § 1)">art. 233 § 1 k.p.c.</a>, wyda rozstrzygnięcie stosując właściwe przepisy prawa materialnego.</p> </div> </table>